# Abdülkadir Budak kimdir? Abdülkadir Budak kitapları ve sözleri > Türk Şair, Yazar Abdülkadir Budak hayatı araştırılıyor. Peki Abdülkadir Budak kimdir? Abdülkadir Budak aslen nerelidir? Abdülkadir Budak ne zaman, nerede doğdu? Abdülkadir Budak hayatta mı? İşte Abdülkadir Budak hayatı... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/biyografi/abdulkadir-budak-kimdir-abdulkadir-budak-kitaplari-ve-sozleri - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-07-05T11:00:02+03:00 - Güncelleme: 2022-07-05T11:00:02+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: BİYOGRAFİ - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/07/05/abdulkadir-budak-kimdir-abdulkadir-budak-kitaplari-ve-sozleri-262228.jpg Türk Şair, Yazar Abdülkadir Budak edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Abdülkadir Budak hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Abdülkadir Budak hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Abdülkadir Budak hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...Doğum Tarihi: 23 Nisan 1952 Doğum Yeri: Hafik, Sivas, Türkiye Abdülkadir Budak kimdir? Abdülkadir Budak 23 Nisan 1952’de Sivas’ın Hafik ilçesinde doğdu. 1959’da babasının sağlık durumu bozulunca ailece Ankara’ya yerleşildi. İlk ve orta okulu burada okudu. Sincan Lisesini bitirdi. Maddi olanaksızlar yüzünden yükseköğrenimini tamamlayamadı. Devlet memuru olarak Kayseri ve Malatya’da uzun yıllar görev yaptıktan sonra 1994'te emekli olup Ankara’ya yerleşti. Kayseri’de bulunduğu sıralarda şair arkadaşlarıyla birlikte Ozanca ve Hakimiyet Sanat dergilerini çıkardı. Dergicilik serüvenine uzunca bir aradan sonra 12 sayı çıkan Şiir Odası da eklendi (2000). “Kırık Dallar” adlı ilk şiiri Mayıs 1970 tarihli Defne dergisinde çıktı. 1970 Kuşağı şairleri arasında, geleneksel şiirin imgelerini başarıyla yeniden dile getiren bir şair olarak değerlendirildi. Ötekine bakar gibi “kendine bakmanın şiiri”ni yazdığı ileri sürülen Budak için “şaşırtıcı buluşları, dengeli ironisi ve humoruyla yeni kuşak içinde özgün bir yeri olan bir şair” denildi (Ataol Behramoğlu). Şiirlerini, şiire ilişkin yazılarını Varlık, Yazko Edebiyat, Türk Dili, Yusufçuk, Adam Sanat, Yeni Biçem, Defter, Yasakmeyve başta olmak üzere çeşitli dergilerde yayımladı. 35 yıldır aralıksız olarak şiirle uğraşan Budak Ankara’da yaşıyor. Yapıtları: Şiir: Geçti İlkyaz Denemesi (1978), Şimdi Yaz (1980), Gömleğim Leylâ Desenli (1981), Sevdanın Son Kerem’i (1985), İmzası Gül (1993; 1994 Ceyhun Atuf Kansu ve Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülleri), Yanlış Anka Destanı (1994), Aşk Beni Geçer (1997; 1998 Halil Kocagöz Şiir Ödülü), Endişeli Fesleğen (1999), Ahşap Anahtar (2000), Ev Zamanı (2002), Sana Bakmak (2004), İşaretler (Seçmeler, 2006). Çocuk Edebiyatı: Bir Gül Çocuk (1981; 1982 Türk Dil Kurumu Çocuk Yazını Ödülü), Kuşların Alfabesi (1997; 1988 Sıtkı Dost Çocuk Edebiyatı Ödülü –dosya ile).Düzyazı: Ayna Sandım Şiiri (1998). --reklam-- Abdülkadir Budak Kitapları - Eserleri Ahşap Anahtar Ya Şiir Olmasaydı Aşk Beni Geçer Mesafe Sana Bakmak Ev Zamanı Dalgın Rüzgar - Toplu Şiirler (1978-2006) Endişeli Fesleğen Gömleğim Leyla Desenli Okyanus Görmüş Gemi İşaretler Bir Gül Çocuk Kapalı Bir Açılım Onlar - Şiirler Uykusu Gelen Çiçek Şiirin Rayları Kuşların Alfabesi --reklam-- Abdülkadir Budak Alıntıları - Sözleri Ölüm dediğin nedir, kendinden uzaklaşmak (Ev Zamanı) Şair yürüdüğü yolda iz bırakır kanıt değil. (Mesafe) ''Büyük istasyonlardaki büyük vedalar için Trenler uzun bekler güzel bir gelenektir'' (hızlı trenler geleneğe düşman Cemal abi)* *Foklor Şiire Düşman/Cemal Süreya (Ev Zamanı) Görgü tanığıyım ben Sapanlı üç çocuktular Küçük kuşu vurdular Yaklaşarak güldüler Ölüşüne güldüler bir avuç kuş etini üç parçaya böldüler Uçuyordu biraz önce Ama işte kuş ölmüştü Böyle düşünürken biri Elinden sapanı düştü Yumuşacık tüylerine Pişmanlık içinde baktı Kibrit çıkardı cebinden Sapan çatalını yaktı (Ya Şiir Olmasaydı) "Konuş ey büyülü sözcük söz senin  De ki localarından izleyen ustalara -Bu genç ozan biliyor yanmanın önemini -Bu Mecnun Leyla'sını değişmedi bir çöl kumuna" (Ev Zamanı) "Hayat bir kağıt sokaktı, Yürümeye değil yazmaya vardı," (...) "Kağıdın yüzünde gördün Kaplanı ve geyiği Sol yanında özgürlüğü Sağ yanında kafesi" MESAFE Abdülkadir Budak (Mesafe) Onlarla şiirden konuşamıyordum. Şiirin dışında konuşmak, susmak gibi bir şeydi çünkü. Uzun uzun susuyordum. (Ya Şiir Olmasaydı) Maske siparişleri vermek zorundasınız Yürümez evlilik, yürüyemez çocuklar Ne güzel yalanlardır beraberlikler için Öpücükler maskedir, maskelidir kucaklar (Ev Zamanı) Ülkem kötüye gidiyor bendeki aşk iyiye Bir yanda aymazlığım çılgınlığım bir yanda Çölde çiçek açıyorken kopuyor dalından yaprak Aynı anda yaşıyorum iki değişik duyguyu Aşk bahsinde cesurum Ülke bahsinde korkak Ülke diyorum uçurum, aşk deyince köprüler Birine düşüyorken tutuyor beni öteki Dengelemek konusunda yetersiz kalıyorum Aşkımı ve ülkemi Kolay mıdır suları ateşlerle söndürmek Elinde harita yoksa yol gostermek kolay mı Dağların arasında rastladığın bir nehre Ülkeysen yavaş yavaş Aşıksan birdenbire Ülkem de aşkım kadar iyi olsun isterdim Kuğuyu özlemiyor havuzu çekilmiş de Üstesinden gelirdi yangınların, depremin Aşkım kadar güçlü olabilseydi ülke #Abdülkadir Budak (Aşk Beni Geçer) " Tadı-tuzu mu olur 'körler ile sağırlar birbirini ağırlar ' biçminde sürdürülen edebiyat dostluğunun?" (Ya Şiir Olmasaydı) Ben bunca siyah iken Geceye yağan beyazın Adına kar denir mi? (Mesafe) Kelime haznesi kıt olanın yumruğu pek olurmuş. (Şiirin Rayları) Tanrım! Bu orantısızlık beni çok korkutuyor Şehrin elleri ne büyük, ne kadar küçük başı Kanın sızdığını gördüm bir çivinin sesinden Karıştırmak zorundayım metal ile ahşabı (Dalgın Rüzgar - Toplu Şiirler (1978-2006)) Bana bir kâğıt lütfen, kâğıdın temizliği Daha kara cümleler kurmak için babaya Konuşma dili yetmedi şiirlere tutundum Üzümlerden geçtim de şaraba geldi sıra (Ahşap Anahtar) "Konuşma ustasıyız kısık seslerimizle Ha bire kül üretiriz ateşlerden habersiz Körükleriz bir yangını söndürmek umuduyla Kendimizi temize çektik sanırız -Bir köyün nasıl bir şey sorusuyla" (Ya Şiir Olmasaydı) Anahtarsız bir kilide benzediğim doğru şimdi Saçlarına tırmanırdım tutunup yıldızlara Kokusu kalmıştır diye kapandım odalara (Dalgın Rüzgar - Toplu Şiirler (1978-2006)) ... Ev odayı ısıtmıyor oda yalnızlığımı Bir kuyuya düşer gibi düşüyorum şiirlere Evim büyük istasyona benziyor sanki Ama yolcu binemiyor bir kez daha trene (Dalgın Rüzgar - Toplu Şiirler (1978-2006)) "Yazmak kiminin cehennemi olduğu gibi kiminin de dünya saadetidir. " (Ev Zamanı) Suyu özetleyen bendim bir bardağın içinde Taşa sarılan yosun taşı bitirir, anladım Parmaklar dile dönüştü ellerinde dilsizin Ve balkon demirleri inceldi tanrım! . Teneke sözcüklerin altındanmış anlamları Benzedim mühürlenmiş sarraf terazisine Ama şunu öğrendim: kaç boğulmuş çocuk eder Nil ile Kızılırmak arasındaki mesafe Ayın yansısı ancak kuyunun ağzı kadar Kuyunun içi tanrım ne kadar karanlık, derin Ben ölünce sanırım dünya yalınlaşacak Gözlerim Âşık Veysel, bileklerim Yesenin (Ya Şiir Olmasaydı) Bilmiyorum ne kadar sürecek kırgınlığım Yama tutar mı bilemem yüreğimdeki yırtık (Aşk Beni Geçer) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/biyografi/abdulkadir-budak-kimdir-abdulkadir-budak-kitaplari-ve-sozleri)