# Bahtiyar Vahabzade kimdir? Bahtiyar Vahabzade kitapları ve sözleri

> Şair, Yazıçı Bahtiyar Vahabzade hayatı araştırılıyor. Peki Bahtiyar Vahabzade kimdir? Bahtiyar Vahabzade aslen nerelidir? Bahtiyar Vahabzade ne zaman, nerede doğdu? Bahtiyar Vahabzade hayatta mı? İşte Bahtiyar Vahabzade hayatı... Bahtiyar Vahabzade yaşıyor mu? Bahtiyar Vahabzade ne zaman, nerede öldü?

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/biyografi/bahtiyar-vahabzade-kimdir-bahtiyar-vahabzade-kitaplari-ve-sozleri
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-04-21T18:00:08+03:00
- Güncelleme: 2022-04-21T18:00:08+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: BİYOGRAFİ
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/04/21/bahtiyar-vahabzade-kimdir-bahtiyar-vahabzade-kitaplari-ve-sozleri-205209.jpg

Şair, Yazıçı Bahtiyar Vahabzade edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Bahtiyar Vahabzade hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Bahtiyar Vahabzade hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Bahtiyar Vahabzade hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...Tam / Gerçek Adı: Bəxtiyar Vahabzadə
Doğum Tarihi: 16 Ağustos 1925
Doğum Yeri: Şəki, Azərbaycan
Ölüm Tarihi: 13 Şubat 2009
Ölüm Yeri: Bakı, Azərbaycan
Bahtiyar Vahabzade kimdir?
Mahmud oğlu Bahtiyar Vahabzade, 16 Ağustos 1925 tarihinde Şeki'de doğdu. 9 yaşında ailesiyle beraber Bakü'ye taşındı. İlk ve orta öğrenimini bu şehirde tamamladı. 1942 yılında girdiği Bakü Devlet Üniversitesi Filoloji Bölümü'nden 1947 yılında mezun oldu ve aynı bölümde öğretim üyesi olarak ders vermeye başladı. 1964 yılında tamamladığı S.Vurğunun hayat ve yaradıcılığı isimli monografisi ile filoloji doktoru ünvanını aldı.

1980 yılında Azerbaycan İlimler Akademisi üyeliğine seçilen Vahabzade, 1990 yılında emekli olana kadar üniversite de ders vermiştir.
Vahabzade, 1960'larda başlayan özgürlük hareketlerinin öncülerindendir. Bu konuda kaleme aldığı 1959 tarihli Gülistan isimli şiirinde, ikiye bölünen (İran ve Rusya) Azeri halkının yaşadığı felaketleri anlatmıştır. Adı geçen eserinde dolayı 1962 yılında milliyetçi damgası vurulan şair 2 yıllığına üniversitede ki görevinden de uzaklaştırılmıştır. Bu olumsuzluklara ve Sovyet rejiminin baskılarına rağmen özgürlük mücadelesinden hiç yılmamıştır. Azeri halkının sıkıntılarını konu ettiği pek çok eserini yurt dışına kaçırarak yayınlanmasını sağlamıştır.

Eserlerinde Azeri Türkçesi'ni en temiz şekilde kullanmaya özen gösteren ve halkının duygularına tercüman olan Vahabzade Azerbaycan'da Halk Şairi adıyla anılır. 1995 yılında Azeri özgürlük mücadelesindeki hizmetlerinden dolayı İstiklal nişanı ile ödüllendirilmiştir. Ülkesinin özgürlük simgelerinden biridir. Vahabzade 1980-2000 yılları arasında 5 defa milletvekili seçilmiştir. 13 Şubat 2009 tarihinde Bakü'de vefat etmiştir.

Eserleri 
Bahtiyar Vahabzade, 40'ı aşkın şiir kitabı, 11 ilmi eser, 2 monografi, çeşitli piyesler ve yüzlerce makale yayınlamıştır. Eserlerinde genellikle özgürlük, yurt sevgisi, din gibi temaları işlemiştir.

Başlıca eserleri
•Yücelikte Tenhalık (1978) 
•Menim Dostlarım (1949) 
•Bahar (1950) 
•Dostlug Nağmesi (1952) 
•Çınar (1956) 
•Ceyran (1957) 
•İnsan ve Zaman (1964) 
•Tan Yeri (1973) 
•Şehitler (1990) 
•Sandıktan Sesler (2002) 
Türkiye'de Basılan Eserleri 
•Ömürden Sayfalar (Ötügen, 2000) 
•Vatan, millet, ana dili (Atatürk Kültür Başkanlığı yayınları, 2000) 
•Soru işareti (Kaynak yayınları, 2002 ) 
--reklam--
Bahtiyar Vahabzade Kitapları - Eserleri
Seçilmiş Eserleri
Gurub Düşünceleri
Özümüzü Kesen Kılıç (Göktürkler)
Ömürden Sayfalar
Seçilmiş Eserleri
Şehitler
Şiirler - Sonbahar Düşünceleri
Şiirler
Axı Dünya Fırlanır
Körpü Çaydan Uzaq Düşüb
Gün Var Bin Aya Değer
Bir Ömür Yuxu
Yücelikte Tenhalık
Qeybdən Səs
Vatan Millet Anadili
Tavşana Kaç Tazıya Tut
Sandıqdan səslər
Türk Dillerinde Bahtiyar Vahabzade'nin 90 Şiiri
Ədəbi Düşüncələr
Açılan səhərlərə salam
Gəlin Açıq Danışaq
--reklam--
Bahtiyar Vahabzade Alıntıları - Sözleri
əbədini dünyada mən əbədi sanmadım, 
Bir atəşə tutuşdum, min atəşə yanmadım, 
Bütlər gəldi və getdi, birinə inanmadım 
Niyə inanmalıyam, axı, dünya fırlanır. (Axı Dünya Fırlanır)
Bu til - bizning ruhimiz, ishqimiz va jonimiz,
Bu til – bir – birimizga ahd ila paymonimiz. (Türk Dillerinde Bahtiyar Vahabzade'nin 90 Şiiri)
Geyinmişəm mən gecəni,
Yaman sıxır gecə məni.
Darıxıram...
 hara qovum bu həsrəti, kədəri mən?
İntizarın bir günündə qocalmışam
İki göz də borc almışam
Gözləyirəm səhəri mən. (Şiirler - Sonbahar Düşünceleri)
O zamandan ki, uzaq ulduza döndün,
Səni xatırlayıram hər gecə, hər gün.
Mənə ayrılmaq ölümdən betər oldu,
Səni andıqca - xəyal dərbədər oldu.

Görürəm, yoxmuş həyat, heç demə, sənsiz.
Bugünün ünvanı mümkünmü dünənsiz?
Yuxulardan umuram vəslini hərdən.
Demə,imdad yox imiş xatirələrdən.

Nə deməkdir, nə demək bir belə yanmaq?
Səni andıqca anır, doymuram ancaq.
Səhərim gəlsin, ötüşsün, gecə keçsin.
Suyu anmaqla susuzluq necə keçsin... (B.V) (Axı Dünya Fırlanır)
Uçaryn, ey!... uçaryn...
Men depe, düz bilmerin.
Gije, gündiz bilmerin! (Türk Dillerinde Bahtiyar Vahabzade'nin 90 Şiiri)
Dəmiri döydülər... Qışqırığından
Qulaqlar tutuldu, gözlər qaraldı.
Qızıl dedi: - Dəmir, söylə nədir bu?
Məni də döydülər, axı, sənin tək.
Səsimdən bir adam xəbər tutdumu?
Demirsən, əzaba dözəsən, gərək.

Dəmir söylədi ki: - O zərbələrdən,
Ahü-nalə çəkib ağlamadım mən.
Bədbəxt yaranmışam mən, a bəxtəvər,
Səni dəmir döydü - özgəsi döydü.
Ona ağladım ki, məni döyənlər
Özgəsi deyildi, özümünküydü. (Seçilmiş Eserleri)
.
Ne hız ellerini üzdün dünyadan,
Balanı tek koyup nereye gittin?
Nasıl yok olurmuş bir anda insan
Sanki bu dünyada hiç yok imişsin.
.
. (Gün Var Bin Aya Değer)
Bir gün müəlliməm,
Bir gün şairəm.
Daim bir məcazda ola bilmirəm!
Mənim də qismətim beləymiş, demə,
Naşükür deyiləm öz qismətimə.

Yarıya bölünür günüm, saatım,
Vaxt mənim sərvətim, sonsuz varımdır.
Müəllimlik - mənim, günüm, həyatım,
Şairlik - ən uca duyğularımdır. (Seçilmiş Eserleri)
Aydını ana dilinde konuşmayan halkın yalnız dili değil, kendisi de ölüme mahkûmdur. (Ömürden Sayfalar)
Önder cahildirse, millet de gafil.
Demek bu memleket yüz koyun batmış.
Millet de, önder de uyanan değil,
Uyutabilir mi yatmışı, yatmış? (Gurub Düşünceleri)
Məhəbbət! Həmişə möhtacıq ona,
Onsuz nə dərk edər, nə duyar insan.
Məhəbbət bəslərmi başqalarına
Məhəbbət görməyən başqalarından?

 Əgər qəlbimizdə məhəbbət yoxsa,
Onu balalardan almaq çox çətin!
Onlardan məhəbbət umacağıqsa,
Amandır, onlara məhəbbət verin! (Seçilmiş Eserleri)
Şehit mezarlarını gül topuna tuttular,
,
Mermi yaralarını gül ile soğuttular. (Şehitler)
Buludlar-gözünün kökü saralmış
Ayrılıq çəkənin ahı deyilmi?
Ümid-hər istəkdən bir az kam almış
Xəyal ölkəsinin şahı deyilmi? (Qeybdən Səs)
Bu büyüklükteki yalana sabır mı dayanır? Ama sakinleşip, sinirlerini kontrol altına alınca bunun çok tabii olduğunu anlıyorsun. Çünkü yalan ve iftira, yalancının ve sahtekarın yaşama vasıtasıdır. O, başka biri millete iftira atmasa yaşayamaz. (Tavşana Kaç Tazıya Tut)
Ermeniler hiç de dünyanın en akıllı milleti değildir. Aslında ulusları akıllı, az akıllı veya akılsız diye sınıflara ayırmak oldukça gülünç bir şeydir. Her ırkın kendisine has bir özelliği olabilir. Fakat, her bakımdan üstünlüğü bunlardan birini tanımak mantığa uygun değildir. Bu tip milli egoizm hastalığına tutulmuş milletleri her zaman büyük felaketler bekler. Vaktiyle, Almanya'da bu hastalık yüzünden yıkama uğramadı mı? (Tavşana Kaç Tazıya Tut)
"Ömrün uzun olsun!"- dedilər mənə
Gələn ki gedəcək, ya tez, ya da gec.
Bu ömür kimsəyə gərək deyilsə
Mənim özümə də gərək deyil heç. (Şiirler - Sonbahar Düşünceleri)
"
Bizim sənət dünyasının
Qırıq telli sazıyam;
Bircə bundan razıyam ki,
Özümdən narazıyam. " (Axı Dünya Fırlanır)
Bir millətik, iki dövlət
Eyni arzu, eyni niyyət
Hər ikisi Cümhuriyyət
AZƏRBAYCAN - TÜRKİYƏ.

Bir ananın iki oğlu
Bir ağacın iki qolu
O da ulu, bu da ulu
AZƏRBAYCAN - TÜRKİYƏ.

Ana yurdda yuva qurdum
Ata yurda könül verdim
Ana yurdum, ata yurdum
AZƏRBAYCAN - TÜRKİYƏ.

Birdir bizim hər halımız
Diləyimiz, amalımız
Bayraqlarda hilalımız
AZƏRBAYCAN - TÜRKİYƏ.

Dinimiz bir, dilimiz bir
Ayımız bir, ilimiz bir
Eşqimiz bir, yolumuz bir
AZƏRBYACAN - TÜRKİYƏ. (Seçilmiş Eserleri)
Namuslu insan, kendi şöhret ve vazifesini korumak için kendi kültürüne ve kendi tarihine kılıç çeken bir insanı sevemez. (Tavşana Kaç Tazıya Tut)
Gözlerim, gözlerim, borçluyam size
Torpağa,
 Güneşe,
 Göğe,
 Denize,
Bahıram, görürem herşeyi gün tek*
En böyük dövletdir insana, görmek!
 Gadim zamandan
 Gözüne insan
 dedi,
Ancak gudretine yene kem** dedi.
Dünyanı gösterir mene gözlerim,
Deyirem, âcizdir yene gözlerim.
Göz ile görülmez heç zaman ürek,
Üreğe ürekle bahasan gerek.

Göz görür herşeyin üzünü ancag
İçini görürem kâmalimla men.
Göz bana gösterir bugünü, ancak
Sabahı görürem hayalimle men.

Kim deyir insabın neçe gözü var?
Onu bilen yohdur desem, yeridir.
Arzular, arzular, şirin arzular
Hayal gözümüzün bebekleridir.

Hissim de duyğum minbir göz kimi,
Alışır...***
 Gözeldir bu halım menim.
Gözle görmediğim dileklerimi
Seninle görürem, hayâlim menim!

*: Apaçık
**: Eksik, yetersiz
***: Tutuşur, alev alır (Şiirler)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/biyografi/bahtiyar-vahabzade-kimdir-bahtiyar-vahabzade-kitaplari-ve-sozleri)