# Mehmet Zeki İşcan kimdir? Mehmet Zeki İşcan kitapları ve sözleri

> Akademisyen, Yazar Mehmet Zeki İşcan hayatı araştırılıyor. Peki Mehmet Zeki İşcan kimdir? Mehmet Zeki İşcan aslen nerelidir? Mehmet Zeki İşcan ne zaman, nerede doğdu? Mehmet Zeki İşcan hayatta mı? İşte Mehmet Zeki İşcan hayatı...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/biyografi/mehmet-zeki-iscan-kimdir-mehmet-zeki-iscan-kitaplari-ve-sozleri
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2023-06-15T12:00:11+03:00
- Güncelleme: 2023-06-15T12:00:11+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: BİYOGRAFİ
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2023/06/15/mehmet-zeki-iscan-kimdir-mehmet-zeki-iscan-kitaplari-ve-sozleri-433005.jpg

Akademisyen, Yazar Mehmet Zeki İşcan edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Mehmet Zeki İşcan hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Mehmet Zeki İşcan hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Mehmet Zeki İşcan hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...Tam / Gerçek Adı: Prof. Dr. Mehmet Zeki İşcan
Doğum Tarihi: 1962
Doğum Yeri: Erzurum
Mehmet Zeki İşcan kimdir?
1962 Erzurum doğumlu olan Mehmet Zeki İşcan, 1989 Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunudur. Yüksek lisansını 1992’de “Emr bi’l-Ma’ruf Nehy ani’l-Münker“ adlı tezle tamamlamıştır. Aynı yıl, mezun olduğu fakülteye araştırma görevlisi olarak atanmıştır. 1997deMuhammed Abduh’un Dini ve Siyasi Görüşleri” adlı çalışmasıyla doktor ünvanını almıştır.

İşcan, 1997 yılında Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Mezhepler Tarihi Anabilim Dalına Yrd. Doç.Dr. olarak atanmıştır. 2003 de doçent olan İşcan, 2008 yılından itibaren aynı Ana Bilim Dalında Prof. Dr. Olarak çalışmaktadır.

İşcan’ın yayınlanmış üç eseri bulunmaktadır. Bunlar:

 Muhammed Abduh’un Dini ve Siyasi Görüşleri, Dergah Yayınları İstanbul, 1998.

 Siyasal İslam, Dini ve Fikri Temelleri, EKEV Yayınları Erzurum, 2002.

 Selefilik, İslami Köktenciliğin Tarihi Temelleri, Kitap Yayınları, İstanbul 2006.

Son makalelerinden bazıları da şunlardır:

“Batıcıların İslamcılığı”

“Din Olması İstenmeyen Din: Toplumsal -Siyasal Bir Sistem Olarak İslam Algısı”

“Bir Dini Otorite Olarak Sahabe Algısı”

“Siyasal İslam’ın Tarihçesi Üzerine”

“Allah’tan Ferrari İstemek ya da Türkiye’de Ana Akım İslami Gruplar ve Modernite”
--reklam--
Mehmet Zeki İşcan Kitapları - Eserleri
Selefilik
Muhammed Abduh'un Dini ve Siyasi Görüşleri
İslami Düşüncede Yenilik
Siyasal İslam
--reklam--
Mehmet Zeki İşcan Alıntıları - Sözleri
Bir dinin siyasal teori açısından değerlendirilmesi ancak etik temel düzeyinde olabilir. (Siyasal İslam)
Demokrasi, ferdi ve ortak hayatlarını yaratmasını bilen, sosyal aktörler olarak siyasî iktidarı denetleyen, yurttaşlık hakkını kullanan öznelere muhtaçtır. (Siyasal İslam)
Kuranın son vahiy Hz Muhammedin son peygamber olması insanın yetkinliğinin Allah tarafından kabul görmesidir. İnsan bunun için kozmolojiden ekonomiye kadar kendini nasıl yaparsa öyle olacaktır. (İslami Düşüncede Yenilik)
Dinin toplumsal tarihi bize göstermektedir ki bugün inandığımız inanç esaslarının birçoğu dünün siyasi kavgaları, sosyal çatışmalarından ibarettir. (İslami Düşüncede Yenilik)
Sünni kelâm bize en azından şunu vermiştir: Yasal iktidar konusu, bir iman meselesi değil, fikir meselesidir ve bu nedenle rasyonel bir tartışmaya ve değişmeye açıktır. Bu konu, din yoluyla kesin olarak halledilmiş konu değildir. Devlet bir realitedir, sosyal bir gerekliliktir, fakat dinî bir kavram değildir. Bu yüzden Prof. Dr. Ethem Ruhi Fığlalı: 'Kısaca Sünnî siyaset teorisi, üm metin tarihinin rasyonalizasyonundan ibarettir, dense makuldür' demektedir. (Siyasal İslam)
Mademki İslâmî etik, dinî otoriteyi reddetmektedir, bunun tabii sonuçlarından biri de devlet ya da hükümet başkanının şer'î hakim olmayıp medenî (sivil) hakim olmasıdır. (Siyasal İslam)
“Onlar dini terk ettiler; özgürlük, efendilik ve dünya hakimiyetine ulaştılar.

Biz ise dini terk ettik; çöküş, zillet bölünme, tefrika ve bize dikte edilen, empoze edilen ve önümüze konulan her şeyi kabul etme istidadına ulaştık.” (Muhammed Abduh'un Dini ve Siyasi Görüşleri)
Selefçi zihniyette "mutlak hakikat," geçmişte belirlenmiş, insana sadece iletilen, durağan, biçimsel ve maddesel bir sistem halindedir. Başka bir ifade ile kültürel zamansallık, kutsal olarak addedilen hâkim bir zamansallığın otoritesi altındadır. "İnsan" bu durumda "kaybedilecektir," çünkü hâkim zamansallığın sadece bir nesnesi olacak. Tanrı ve kutsal gelenek karşısında "görülmeyecek"tir.
Bir tabiin âlimi olan Muhammed Ibnu'l-Münkedir'in (ö. 130 h.) var olmanın bir ifadesi olan görüş bildirmeyi, "Allah ile kul arasına girme" olarak nitelendirmesini ve Hz. Ömer'in "Dini, bilginin bir zerresi bile yıkar" dediğinin rivayet edilmesini buna örnek olarak vermek mümkündür. Ayrıca rey ile hüküm verdiği için Ebu Hanife'nin "Allah'a karşı cesaretli olmak"la itham edilmesi" de bu kabildendir. s.207 (Selefilik)
Bir rivayette belirtilmektedir ki ilmin evveli susmak, ikinci safhası dinlemek, üçüncü safhası hıfz, sonrası amel ve nihayeti neşirdir. (Selefilik)
Çünkü insana ve onun aklına ait özerk bir alan belirlenmediğinde insan, ilahî alan' olarak tasarlanan ideolojinin tuzağına düşmektedir. Burada başka bir şey daha olmaktadır: 'İlahî alan' da bize ait düşünce ve eylemlerin kurbanı durumuna gelmektedirl. (Siyasal İslam)
Sistem arzusu dindarlığı dışsallaştırır. Görünüşe indirger. Sakalda, sözde, şekilde kendini gösterir ve muhteva sığlaşır (İslami Düşüncede Yenilik)
Tek birleştirici unsuru din olarak gören zihniyet yeni bir raradalık kimyalarına uyum sağlamakta zorlanarak katılaşmakta ve kimyasını kaybettiği ölçüde fizikileşmektedir. Din dünyevileşmekte bu da onu çatışmalı hale getirmektedir (İslami Düşüncede Yenilik)
Hadisleri yazı ile tespitte böyle bir tereddüdün birtakım sebepleri olmalıdır. İbn Abdilberr, bu konuda üç sebep zikretmektedir: Birincisi, Arapların hıfz geleneği karşısında yazının garip karşılanması; ikincisi, Kuran yanında başka kitapların varlığının kaygı verici bir durum olarak nitelenmesi; üçüncüsü de yazının bir Yahudi âdeti olarak görülmesi ve Yahudilerin dinlerini yazı ile bozduklarına dair bir inancın bulunmasıdır. (Selefilik)
Kimliğin tamamını dine dayalı tekil bir anlayışa dayandırmak kimlik konusundaki zenginliklerimizi görmezlikten gelmek demektir (İslami Düşüncede Yenilik)
İnsanlık tarihi bize göstermiştir ki devlet ya da toplumu örgütleyen bir yasa olarak belirlendiğinde her din geri gitmektedir. (İslami Düşüncede Yenilik)
Düşünsel sorumluluk ve kültürel katılım anlamında aktif ve pozitif bir laikliğin anlamı da, bilgi problemi karşısında ruhun açık ve özgür olmasıdır. (Siyasal İslam)
Allah, ölüm cezasını bildirdiği âyetin sonunda 'affetmek sizin için daha hayırlıdır' demektedir. Yani bir dayatma söz konusu değildir. Zina işleyenler için: 'Tevbe edip kendilerini düzeltirlerse onları bırakın. Çünkü Allah bağışlar ve merhamet eder' denilmektedir. Zina iftirasının cezası söylendikten sonra da: 'Ama bundan sonra tevbe edip düzelenler bunun dışındadır. Şüphesiz Allah bağışlar ve merhamet eder' buyrulmaktadır. Sadece bu âyetler değil, hemen hemen tüm somut düzenlemeler, Allah tarafından; 'adil olun', 'hakkaniyetli davranın', 'âhireti düşünün', 'fedakârlıkta bulunun', 'affedici olun' gibi ifadelerle bitirilmektedir. Bunlar, Fazlurrahman'ın ifade ettiği gibi, âyetlerin alt planındaki ahlâkî tavırlardır. Öyleyse Kur'ânda'ki hukukî düzenlemeler, kanun koymaya değil, ıslah etmeye yöneliktir. Yani Allah'ın 'maksadı', ahlâkî yargıda bulunmaktır. Çünkü Kur'ân, başından sonuna kadar ahlâkî bir öğretidir. (Siyasal İslam)
Artık insan kendi başınadır, sahnenin tam ortasındadır. Kendi yolunu kurmak ve inşa etmek zorundadır: (Siyasal İslam)
Mesela, mirası adil bir şekilde paylaştırmak dindir; fakat bunun hangi oranlarda olacağı din değildir. Adam öldürmenin, hırsızlığın, zinanın, yol kesmenin kötü bir fiil olarak nitelendirilmesi dindir, fakat bu suçlara hangi cezaların terettüp ettiği din değildir.
Kısaca yasaların konuş amacı din, formel şekilleri ise din değildir. (Siyasal İslam)
İnsanlar, ya alim, yani öncekilerin sünnetini öğretenler ya da geçmişte belirlenen yolu öğrenenler olmalıdırlar. Bunun ötesinde hiçbir hayır yoktur. Alim ve ilim talim edenlerin dışındaki insanlar, hüsrana uğrayacaklardır. Nitekim Hz . Peygamber’ in şöyle dediği belirtilmiştir: “İnsanlar ya öğretici(âlim) ya da öğrenendir (müteallim). Bunların dışındakiler ‘hemec’dir (koyun sürüsü, ahmak kişiler, anarşik toplum). (Selefilik)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/biyografi/mehmet-zeki-iscan-kimdir-mehmet-zeki-iscan-kitaplari-ve-sozleri)