# Ago Paşa`nın Hatıratı - Refik Halid Karay Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Ago Paşa`nın Hatıratı kimin eseri? Ago Paşa`nın Hatıratı kitabının yazarı kimdir? Ago Paşa`nın Hatıratı konusu ve anafikri nedir? Ago Paşa`nın Hatıratı kitabı ne anlatıyor? Ago Paşa`nın Hatıratı PDF indirme linki var mı?  Ago Paşa`nın Hatıratı kitabının yazarı Refik Halid Karay kimdir? İşte Ago Paşa`nın Hatıratı kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/ago-pasanin-hatirati-refik-halid-karay-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-03-19T00:00:14+03:00
- Güncelleme: 2022-03-19T00:00:14+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/19/refik-halid-karay-kimdir-refik-halid-karay-kitaplari-ve-sozleri-179760.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Refik Halid Karay 
 Yayın Evi: İnkilâp Kitabevi 
 İSBN: 9789751028679 
 Sayfa Sayısı: 200 
--reklam--
Ago Paşa`nın Hatıratı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Ah, o zamanki hanımefendilerin kibarlığı, o halayıkların güzelliği, o saz âlemleri ve helva sohbetleri!... Hoş, ezberlediğim o tesirli cümlenin sade bana değil, efendime de faydası dokunmuştu. Zamanın padişahı onu rütbe, mesnet ve servete gark etmişti; göğsü nişanlarla dolmuştu. Bana bile fahri olarak galiba bir unvan verilmişti ki artık sadece:
Ago! Ago! diye hitap etmiyorlar, o çetrefil dilli, ince belli, sırma saçlı, narin, nazik, nazenin Çerkez kızları beni:
Ago Paşa! diye çağırıyorlar, böyle okşuyorlar, böyle öpüyorlardı."

İstanbul Türkçesini en güzel kullanan yazarlardan biri olan Refik Halid Karay, Ago Paşa'nın Hatıratı'nda mizahi bir bakış açısı ve üslupla 1920'li yılların yaşamını, geleneklerini, alışkanlıklarını anlatıyor.
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Ago Paşa`nın Hatıratı Alıntıları - Sözleri
“Vakitsiz, habersiz bu zamanda misafirliğe de gelinir mi? Bu ne insafsızlık!”
Hülasa insanlar daima olduklarından şikayetçi, olamayacaklarına hırslı, bir eza, bir üzüntü ile ömür sürerler; hiddetli ve kindar, gözü başka yerde, mütehassir ölürler.
Budala, ahmak, dönek, munasebetsiz hep sensin, sizsiniz, bütün insanlar!
İlk insanlar, malum a, balığı denizden çıktığı gibi çiğ çiğ, başından isırıp kılçıklarını ayırmadan çatır çatır ve şapur şapur yiyip yutarlardı; sonra ateşe göstermeye alıştılar; daha sonra da haşlamasını yaptılar bunu müteakip, yağ, sebze ilavesine başlandı, nihayet şu hale soktular, bu tebeddüller yüzlerce asır sürdü. Onun için bugün bir mayonezli levrek veya bir revani, yahut da bir tencere yaprak dolması adeta bir vapur makinesi, bir elektrik feneri, bir mikroskop ve bir gram radyum kadar medeniyet ve terakki asarından, delaili kemalattan' sayılır, sayılırsa doğru olur.
Halbuki en sevdiğiniz arkadaş; mektep hayatı onunla konuşmadan, onunla dertleşip baş başa, kol kola yaşamadan adeta işkence... İçinizi bir hüzündür kaplar, ders ve teneffüs saatleri uzadıkça uzar; bir üzüntü, bir azap ki değme gitsin!
Suya, sabuna dokunmamali deriz, ne gariptir ki, doğar doğmaz ilk evvel bunlara dokunur ve en sonra da yine ona dokunur, öyle göçeriz.
Dargınlık mı? Hiç sevmem, zira kendisi ne kadar kolau olursa tashihi (düzeltme), barışıklığı o derece güç olur... Hem dargınlık insanların bütün ömrünü dolduran bir çile, bir ezadır.
Bana öyle gelir ki sebze, balık veya tavuk, hiçbiri, hatta kaz ve hindi bile dolma olmaktan memnun değildirler. Öyle içlerinin açılarak bir takım ecnebi maddelerin doldurulması istiklâl ve milli fikirlerini rencide ettiğinden midir, yoksa izdivaç vaadiyle haysiyeti ihlal edilmiş zavallılar karınları şişirilmiş ve münasebetsiz bir şekle sokulmuş oldukları için midir ne, her cins ve her nevi dolmada muhakkak bir teessür ve tahayyür halı sezilir.
Hamam kubbesinin aksisedası nasıl insanın hanendelik damarlannı kabartır, musiki namına avaz avaz haykırtırsa, mesnet (rütbe, derece) koltukları da galiba adamın hülyasını açıyor, siyaset namına harıl harıl falsolar yaptırıyor...
İnsan rakı masasının başına "eğlenelim!" İkbal masasının başına "iş görelim!" diye oturur ve ekseriya eğlence öğürtü, iş gürültü ile biter, zehir olur!
"Ah,bu insanlar ne akıl almaz mahlûklar! Daha dün beni bu sözümden dolayı okşuyorlardı,bugün ise sövüyorlar.."
"Narın ağacı ne kadar civelek,çiceği ne ince,kabuğu ne renklidir...Öyle farz ederim ki nar,insanı hayrete düşürmek için yaratılmış bir yemiştir ."
Zaten içki ve ikbal korkağı cesur,cesuru küstah eder.."
"...insan korka korka büyür,düşe kalka büyüdüğü kadar.."
--reklam--
Ago Paşa`nın Hatıratı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Baskılar tavan yaptığinda zırt pırt hakim güç değiştiğinde ayakta kalmak icin nasıl kıvırılır... Bir papağanin hatıratından öğreniniz. İronik, zekice, dil zaten Refik Halid'in üzerinde tanımam. (Ilve Karadeniz) 
Ago Paşa’nın Hatıratı: Refik Halit Karay muhteşem bir mizah anlayışıyla ve çok zekice kurguladığı hikayede toplumdaki iktidar dalkavuklarını müthiş bir dille öyle güzel anlatmış ki ben tüm hikaye boyunca kendimi gülerken buldum ve papağanı çok sevdim (Emine Erturk) 
Ago Paşa'nın Hatıratı: Kitap mizah türünde olduğu için okurken eğlendirdi. Ago Paşa'nın Hatıratı'yla başlayıp sanırım yaklaşık 20 bölümle daha devam ediyor. Her bölümde farklı bir konu ele alınmış. Sebze, meyvelerden korku ve misafirlere kadar. Tebessüm ettirirken çokça da düşündüren bölümleri de ayrı keyifliydi. Ama okurken sonlara doğru biraz sıkıldığımı da itiraf edeyim. Okumayanlara tavsiye ederim. Puan verecek olursam 10 üzerinden 8 diyebilirim. (Eda) 
--reklam--
Ago Paşa`nın Hatıratı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Refik Halid Karay - Ago Paşa`nın Hatıratı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ago Paşa`nın Hatıratı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Refik Halid Karay Kimdir?
Bolu Mudurnu'dan İstanbul'a göçen Karakayış ailesinden Maliye Başveznedarı Mehmed Halid Bey'in oğlu olarak 15 Mart 1888’de İstanbul’da doğdu. Galatasaray Sultanisi'nde ve Hukuk Mektebi'nde okudu. Maliye Nezareti'nde (Hazine ve Maliye Bakanlığı) memur olarak çalıştı.

II. Meşrutiyet'in ilanından sonra gazetecilik ile uğraşmaya başladı. 1909 yılında girdiği Tercüman-ı Hakikat gazetesinde mütercimlik ve muhabirlik yaptı.

Fecriâtî topluluğuna katıldı ve "Kirpi" imzasıyla mizah dergisi Kalem'e yazılar yazmaya başladı.

Yazıları yüzünden 1913'te önce Sinop'a sürüldü. Daha sonra Çorum, Ankara, ve Bilecik'e gönderildi. İstanbul'a dönünce bir süre Robert Kolej'de Türkçe öğretmenliği yaptı. Posta-Telgraf Umum Müdürlüğü'ne atandı. Bu sırada Hürriyet ve İtilaf Fırkası'na üye oldu, Aydede adlı siyasi mizah dergisini çıkarmaya başladı.

İstiklal Savaşı aleyhine yazdığı yazılardan ötürü vatan hainliğiyle suçlandı, Yüzellilikler listesine alındı. Uzun süre yurt dışında, Beyrut ve Halep'te sürgün yaşadı. Mustafa Kemal Atatürk'e yazdığı şiir ve mektuplarla, Yüzellilikler listesindekilerin affedilmesinde önemli rol oynadı. 16 senelik sürgün hayatının ardından 1938 yılının Temmuz ayında yurda döndü. 1948 yılında, Aydede dergisini tekrar yayımlamaya başladı.

18 Temmuz 1965’te İstanbul’da vefat eden Karay, Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Türk Edebiyatındaki Yeri
Refik Halid, Türk edebiyatında ilk defa Anadolu'yu tanıtan eserleri ile ismini duyurmuş, yergi ve mizah türündeki yazıları ile de üne kavuşmuştur. Gözleme dayanan eserlerinde, tasvirler, portreler ve benzetmeler kullanarak sade, akıcı dili ve güçlü tekniği ile 20. yüzyıl romancıları arasında seçkin bir yere sahip olmuştur. İstanbul'u bütün renk ve çizgileriyle yansıtarak Türkçeyi ustalıkla kullanan Refik Halid, Türk edebiyatına birçok eser kazandırmıştır.

Seyit Kemal Karaalioğlu onu şöyle tarif eder: Refik Halit Karay; «Yeni Lisan» akımının tutunmasında önemli payı bulu­nan, konuşma dilini yazılarında büyük bir ustalıkla uygulayan bir yazardır. Hikâyeleriyle romanlarında renkli bir görgü ve gözlem zenginliği göze çarpar. Ro­manlarında, çoğunlukla aile üstünde durur. Hiçbir belli teze bağlanmaksızın, sağlam bir teknikle, başarılı çevre tasvirleri içerisinde nefis bir üslupla olayları anlatır. Ağır fikre, derin çözümlemelere, tezli saplantılara girmeden, «ak rea­lizm» diyebileceğimiz bir görüşle yazardır.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Refik_Halit_Karay
--reklam--
Refik Halid Karay Kitapları - Eserleri
Memleket Hikayeleri
Gurbet Hikayeleri - Yeraltında Dünya Var
Gurbet Hikayeleri
Bugünün Saraylısı
Sürgün
Yezidin Kızı
İstanbul'un Bir Yüzü
Üç Nesil Üç Hayat
Anahtar
Guguklu Saat
Nilgün
Kadınlar Tekkesi
Deli
Dört Yapraklı Yonca
2000 Yılın Sevgilisi
Karlı Dağdaki Ateş
Bu Bizim Hayatımız
Çete
Sakın Aldanma, İnanma, Kanma
Ago Paşa`nın Hatıratı
Kirpinin Dedikleri
Dişi Örümcek
Bir Avuç Saçma
Bir İçim Su
Tanıdıklarım
Ay Peşinde
Yüzen Bahçe
Ayın On Dördü
Bir Ömür Boyunca
Ekmek Elden Su Gölden
Ağaç ve Ahlak
Minelbab İlelmihrab
İki Cisimli Kadın
Sonuncu Kadeh
İlk Adım
Kırk Yıl Evvel Kırk Yıl Sonra Anadolu'da
Hep İstanbul
Makyajlı Kadın
Gurbet Hikayeleri
Tanrı`ya Şikayet
Yerini Seven Fidan
Mutfak Zevkinin Son Günleri
Türkçenin Tadı ve Ahengi
Karga Bana Dedi ki: Mizah Yazıları
Edebiyatı Öldüren Rejim
Yeraltında Dünya Var
Taklitten Adete Gündelik Hayat
Pek İyi Hatırlarım
Yer Altında Dünya Var
Gurbet Hikayeleri
İnsanlık Halleri Huy Arabeskleri
Bir Denizden Bir Denize
Ankara
Elli Yıl Önceki
Aydede 1922 - 1
Atatürk’e Eğilen Bir Sürgün
Sonuncu Kadeh
Aydede 1948 - 2
Doğuştan Kadıncıl
Sulhte Cimri Harpte Müsrif
Bu Bizim Hayatımız
Bu Gazeteciler
Güzel Sanat Suçları
Cihangir Dalkavuğu Tarih
Sarıbal
Aydede 1949 - 3
--reklam--
Refik Halid Karay Alıntıları - Sözleri
Memur sayısını elbette azaltmalıyız; lakin mevcut memurları lüzumlu işlerde çalıştırmaya daha ziyade ehemmiyet vermeliyiz. (Aydede 1948 - 2)
O akşam vezicebaşını kulüpte yemeğe davet etmişler di:masa başındaydılar, dört kişi... İki hanım n:Fergün ve anası Ferda, erkek olarak da onun genç kocası İnayetve bir de Süha.. (Kadınlar Tekkesi)
Ne tuhaf şu dünya! (Bugünün Saraylısı)
Güzellik ,tabiatın bağışladığı bir ayrıcalıktır. (Çete)
Üşümeyi, aşağı yukarı hepiniz bilirsiniz: Titremek, içi katılmak, buz kesmek... Hayır, asıl üşümek onlar değildir. Üşümek bir nevi yanmaktır. Hiç bir uzvumu duymuyordum, ne ellerimi, ne ayaklarımı... Bedenim kalmamıştı, yoktu, Yalnız içimi hissediyordum ve içimde yanarak tükenen bir yerimi! Bu, galiba, yüreğimdi. Benliğim yanan bir kalpten ibaret kalmıştı; kar içinde tutuşmuş bir kalbin tek başına depreştiğini biliyordum, o kadar.. (Yer Altında Dünya Var)
Aldanmaktan daha büyük teselli vardır: Unutmak! (Pek İyi Hatırlarım)
Bütçe komisyonu sadece eski arkadaşlarının bugün ne vazifede bulunduklarını araştırsa başka hiçbir tahkika lüzum kalmadan ilgası lâzım fuzulî memuriyetler kendiliğinden anlaşılır.

Himaye edilemez hale gelenleri kendi akıbetlerine veya şahsî teşebbüslerine bırakmak daha iyidir. Zaten böyle küçük himayelerle onların ne minnettarlığı kazanılır, ne alâkaları devam ettirilir. Daima eski parlak günlerin hasretini çekerler ve sinsi birer muhalif kesilirler. (Aydede 1949 - 3)
"Bir kızım var, gelen öper, giden öper," bu hoş olanlardan bir tanesidir; bilmiyorsanız ve merak ediyorsanız söyleyeyim: Bardak. (İlk Adım)
...bıçkıdan geçen bir çam tahtasının ıtırı, o sıcak, mahrem ve kuvvet arttırıcı esans niçin nadide pa­fönler arasında satılamaz diye şaşarım! (Makyajlı Kadın)
Siz ıstırap kuşlarının başınız üzerinde uçmalarına mani olamazsınız ama, saçlarınızın arasına yuva yapmasını önleyebilirsiniz. (Karlı Dağdaki Ateş)
Aşk hatırlamalarla yaşar, unutmalarla ölür. (Nilgün)
" Ben romantik eserleri daima sevdim. Hayali esirleştiren, saf heyecanlar verip melankolik düşüncelere sevk eden romanları.." (Çete)
Bedenim kalmamıştı, yoktu. Yalnız içimi duyuyordum ve içimde yanarak tükenen bir yerimi! Bu, sanırım yüreğimdi. (Gurbet Hikayeleri)
" İçmişim içtiğimin farkında değilim... Yemişim, ama ne ? Gezmişim, acaba nerede? Konuşmuşum, neye dair? Bu dört günden aklıma bir güzel söz, bir çift latif göz, bir dakika huzur, bir lahza zevk kalmamış! Buna mı yaşamak diyoruz? Yarın da mı bu böyle? Bu mu hayat? Yazık bize ! " (Aydede 1922 - 1)
Yeni nesil mesela süpürge tohumundan ekmek yemedi; biz yedik. Yine onlar İspanyol nezlesinden bazı evlerin büsbütün kapandığını ve sıra sıra yangınlarla İstanbul semtinin dörtte ikiye, eski Ankara'nın dörtte bire indiğini bilmezler. (Bir Ömür Boyunca)
Aman Yarabbi!
Tebessüm ne büyük kuvvetmiş. (Nilgün)
Rabbim her lisanı böyle uydurmalıklardan muhafaza buyursun. (Türkçenin Tadı ve Ahengi)
Hasis, paraya kıymet veren adamdır; cimri paraya tapan; pinti para için her zillete katlanan; nekes, başkasına parayı yakıştıramıyan; tamahkâr bire beş yüz kâr elde etmek maksadını güdüp neticede zarara uğrıyan... Hasis, mesela kunduralarını kendi aldığı Amerikan mamulâtiyle evinde boyar veya boyatır; cimri son haddine varıncaya kadar bir bezle eski boyasını tazelemiye çabalar; pinti bu işe hiç yanaşmaz; nekes, ara sıra boyatır, çokça boyatanlara öfkelenir; tamahkâr, pazarlık ederek bir köşebaşı lostracısına kontrolü altında boyatır, fakat boyanın âdi cinsten olduğunu hesaba katmadığı cihetle derinin çatlaması yüzünden zarara girer! (İnsanlık Halleri Huy Arabeskleri)
Hayhuy-ı ehl-i dünya bitmeden dünya biter
Dünya bitecek bu işler bitmeyecek, galiba! (Aydede 1948 - 2)
Tek taraflı aşk, tek kürekli kayık gibidir; bulunduğun yerde dönüp durursun, engine açılamazsın. (Bugünün Saraylısı)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/ago-pasanin-hatirati-refik-halid-karay-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)