# Arif Nihat Asya İhtişamı - Yavuz Bülent Bakiler Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Arif Nihat Asya İhtişamı kimin eseri? Arif Nihat Asya İhtişamı kitabının yazarı kimdir? Arif Nihat Asya İhtişamı konusu ve anafikri nedir? Arif Nihat Asya İhtişamı kitabı ne anlatıyor? Arif Nihat Asya İhtişamı kitabının yazarı Yavuz Bülent Bakiler kimdir? İşte Arif Nihat Asya İhtişamı kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/arif-nihat-asya-ihtisami-yavuz-bulent-bakiler-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-27T08:00:06+03:00 - Güncelleme: 2022-02-27T08:00:06+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/27/yavuz-bulent-bakiler-kimdir-yavuz-bulent-bakiler-kitaplari-ve-sozleri-162922.jpg Kitap Künyesi Yazar: Yavuz Bülent Bakiler Yayın Evi: Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları İSBN: 9789756186350 Sayfa Sayısı: 464 Arif Nihat Asya İhtişamı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Ben, yirmi yıl, Ârif Nihat Asya'nın yanında yöresinde oldum. Meclislerinde bulundum. Paltosunu tuttum. Çantasını taşıdım. Evinde, hatıralarını dinledim, kimseye anlatmadıklarını bana yazdırdı. Gideceği yerlere arabamla götürüp getirdim. 5 Ocak 1975 tarihinde, Ankara Hastahanesi'nin 318 numaralı odasında Hakk'a yürüdüğü gün yanındaydım. O gün, onunla konuştuklarımızı da bu kitapta okuyacaksınız. (Tanıtım Yazısından) Arif Nihat Asya İhtişamı Alıntıları - Sözleri Mevlâna Hazretleri, paraya pula düşkün bir kimse değildi. O kadar ki, birinci veya ikinci evliliğinde , bir gün evinden çıkarken karısı kendisineyiyecek birşey kalmadığını söylüyor: “Ne bir a vuç bulgur, ne bir kaşık yağ, ne bir tutam yeşil sebze . " Sadece bir kuru ekmek!” Hz. Mevlâna ellerini göğe kaldırıyor: “Yarabbi sana şükürler olsun! Evimizi Pevgamber evine döndürdün!” diyor. “Allah’ın izni olmadan hiçbir kimsenin iman etmesi mümkün degildir. Akıllarını kullanmayan, cehaletten kurtulmayan fertlerin ve cemiyetlerin boynuna Allah kirli, pis, cahil ve kâfir ceza mahkümu yaftasını takar!” Hacı Bektaş Veli Hazretlerinin iman ve akıl konusunda çok güzel bir tesbiti var. Benim çok hoşuma gidıyor. Diyor ki Hacı Bektaş Veli: “İman bir hazinedir. Akıl o hazinenin sahibidir. Şeytan hırsızdır. Hazinenin sahibi olmazsa, hazinesini bırakıp giderse ne olur? Hırsız, yani şeytan hazineyi çalıp götürür-.” Diyor ki: “İman süttür. İblis ittir. Akıl ev sahibidir ve üçü de bir yerdedir. EV sahibi sütün başından ayrılırsa ne olur? İt, sütü içer bitirir. Yani şeytan imanı bozmaya başlar!” Hacı Bektaş Veli diyor ki: “İman bir koyundur. Akıl çobandır. Şeytan, kurttur. Çoban koyunun başında olmazsa ne olur? Kurt koyunu, yani şeytan, imanı param parça eder. Yer bitirir! ” Görüyorsun ki akıl çok, pek çok önemli. Akılsız İman olmaz. Akılsız Müslüman olmaz. Hz. Mevlana’nın çok doğru ve çok güzel bir benzetmesi var. Diyor ki: “Dünya ve ahiret hayatımızı sadece akıllarıyla çözmeye çalışanlar, yani vahyi ve sünneti dikkate almayanlar, dört ayaklarıyla bir bataklığa gömülen mandaya benziyorlar.” Bu memlekette Sultan Abdülhamid için, çok ağır ithamlar ileri sürüldü. Söylemediklerini bırakmamak Neler denilmedi ki? Aramızda Abdülhamid Han düşmanları pek çok. Bunların acaba kaçı şimdi bu hâtırayı okuyor? Üniversite gençliğimizin, tarih öğretmenlerimizin, aydın geçinenlerimizin, siyasılerimizin, halkımızın acaba binde kaçı, onbinde kaçı Sultan Abdülhamid Han’ın hatıralarını okuyor düşündün mü hiç? Zeybeğimi bir kaç kızan Vurdular Çukurda üstüne taş doldurdular Bir de ya kalkarsa diye kurdular. Zeybeğîm, zeybeğîim! Ne oldu sana? Allah deyip şöyle bir doğrulsana! Zeybeğim kalkamaz, dirilemez mi Odası mühürlü girilemez mi Şu ters akan sular, çevrilemez mi. Ne güne dek böyle gider bu devran? Zeybeğim, bir sel ol, bir çığ ol, davran! Kırat zincirlenmiş, ufuk sahipsiz Han kayıp, hancı yok, konuk sahipsiz Baş köşede sırma koltuk sahipsiz Kızanlar! Dört yandan hep abandınız. Zeybeğin kanına ekmek bandınız. Bilemem, susarak ölmek mi hüner? Lisan çıldırıyor, dil nasıl döner? Ondan son iz uzak, uzak bir fener... Öldü mü? Çatlarım yine inanmam! Gizliye yanarım, ölüye yanmam! Zeybek kaybolduysa bunca kayıp ne? Tesbihi dökülmüş, aranır nine! Balonu yok, ağlar çocuk hâline Zeybeğim, dünyayı aldın götürdün Bir öldün de, beni binbir öldürdün. Beyni tırmık tırmık pençelere sor! Mevsim niçin solgun, bahçelere sor! Sor, çukuru nerde, serçelere sor! Ağla, bir dinmeyen hasretle ağla! Zeybeksiz yolları gözetle, ağla! Ve çoçuk gittikten sonra, Böyle kalır mıydı ağaç? Ne olurdu onunda Bacakları olaydı, Bir insanın zekâsı ,bildiği kelime sayısıyla orantılıdır .Bir insan nekadar çok kelime bilirse ,aklını o nisbette kullanır .Namık Kemal “Türkçe Metinler” adını kalkan edinmiş bir kitaya milletin mekteplerinde milliyete kastetmedim, millete, ihanet yapmadım! Hakk’ı dinledim, yanlışlarımdan dönmesini bildim, ağzımdan çıktı diye mânâsız inat yapmadım! Millete hizmeti şeref bildim... Şahsa kölelik yapmadım. Sadakat namı altında hıyanet de, cinayet de yapmışlığım yoktur! Bol keseden, bol vaitlerde bulunduktan sonra mızıkçılık ve döneklik yapmadım. Belki düzeltilmesine imkân kalmamış hatalarım da oldu... Fakat dünya ve memleket çapında gaflar yapmadım! Elimden geldigi kadar sanat, elimden geldigi kadar muhalefet yaptım! Bir sayılı gün, beni de ortaya atılmış gördüler... Hamdolsun ki sabıkalılarla işbirliği yapmadım! Gündelik sanatla uğraşacak adam değildim... lâkin sanatın da cemiyete ve halka borcu olduğunu düşündüm. Yazdım, konuştum... Belki ileri gittiğim de oldu. Fakat memleketin en yüksek kürsülerinden memleketime hakaret Ve arkadaşlarıma küfretmedim... Ve dil yalancılığı da, kalem yalancılığı da yapmadım! Yumruğa fikirle karşı çıktım. Fikir hürriyetinin ırzına geçmedim; söz hürriyetine sarkıntılık yapmadım!. Belki dalgınlıklarım, ihtiyatsızlıklarım oldu. Çok şükür ki madrabazlık, kurnazlık, düzenbazlık yapmadım! Şerefli bir milletin çocuklarını yetiştirmekte zevk buldum... Lâkin koca bebeklere, büyük şımarıklara güllâbı'cilik yapmadım! “Şunu yapmadın, bunu yapmadın, o hâlde ne yaptın?” diye sorarsanız cezasını, kazasını, ezasını da düŞünerek muhalefet yaptım!” “Vurgunculuk yapmadım, soygunculuk yapmadım. Muhalefette, memlekete fayda gördüm, muhalefet yaptım! Boyuna yazmak, kolay iş değildir; imlâ yanlışı da, cümle yanlışı da yapmış olabilirim; lakin yalan haber vermedim, yalan mazbata yapmadım! Tesir yaptığım olmadı değil... Fakat tazyik yaptığımı gören yoktur! Devletin memuru oldum; bir partinin memurluğunu yapmadım! Grupların çıkarı için maddeler düzmek aklımdan geçmedi. Alnımın akı ve şerefimle köşemde başbaşa kaldım ve göğsümü gere gere, alnımı aça aça muhalefet yaptım! “ Elimden gelmeyeceğini bildiğim şeyler için “yaparım, ederim!” diye atıp tuttuğumu bilen varsa söylesin! Kendime ve benden olanlara, bir firma gibi, bezirgânoa reklâm yapmadım! Nüfuzumu keyfime, şöhretimi saçlarıma siper etmedim. Memleketin gül gibi geleneklerini gidenek yapmadım! “O hâlde şu dünyada ne yaptın?” diye sorarsanız, alnımı aça aça, göğsümü gere gere muhalefet yaptım. BAŞ “Bu baş, fes giymiştir, kalpak giymiştir, tulga giymiştir. Hiçbir şey bulamadığı zaman saçını kendine taç etmesini bilmiştir. Giydiklwrini; kalıplı da, kalıpsız da; yeni de, eski de olsalar kendine yakıştırmış; hiçbirinde gülünç olmamıştır. Bu baş, yağmurun şakaklarından süzüldüğü günler de görmüş; karlarla da, konfetilerle de karlanmıştır. Yorulmuş, fakat bir yorgunluğu başka bir yorgunlukla dinlendirmenin sırrını bulabilmiştir. Kaygular da görmüş, acı da çekmiş; fakat ağlamaya vakit bulamadığı için ağlamamış; ağlayamamıştır. Kuş tüyüne de gömülmüş, taşta da uyumuştur. Allah ’a bin şükür ki, taşlar yumuşamış ve ona kuş tüyünü aratmamıştır. Anne dizi bilmeyen bu baş, önce sevgili dizini, sonra eş dizini anne dizine saymıştır. Rüzgâra saçlarından teller dağıtan, tellerini rüzgârlara helal eden bu baş, yarın rengini zamana armağan etmeyi de bilecek ve Allah ’tan gençliğini geri istemiyecektir. Bu baş, tulga da giymiştir... Çelenk de taşımıştır. Siyaha kaçan kumralını, şahane gecelerde bir kadın saçının altın suyuna batırarak yatmayı da, yalnız gecelerinde uslu uykular uyumayı da bilmiştir. Güzel rüyalar gördüğü geceler olmuş; korkulu rüyâlardan uykusu kaçtığı yılları da, taşta toprakta yattığı geceleri de unutmamıştır ve taşı hakir görmemiş, tOprağa hakaret etmemiştir. Memleket toprağından yaratıldığını bilmiş, memleket toprağına döneceği günden korkmamıştır. Tehditlere meydan okuyabildiyse bu sayede okumuştur. Alnından, yanağından, dudağından öpenler onu belki sevindirmiş, fakat şımartmamıştır. Bu baş, aynada ken disine tarafsızca bakmayı da, haksızlıklarında kendı sini azarlamayı da bilmiştir. Meziyetin önünde eğilmiş, kuvvetin önünde eğilmemiştir. Hayatı olduğu gibi karşılamış; an cak zaman zaman, kafatasının darlığından şikâyet etmiş; bundan başka ' tek bir şikâyette bulunmamıştır. Bu başın dumanlı, buğulu, duru, mağrur ve mütevazı zamanları olmuştur. Bu başın içinde meydan muharebeleri verilmiş; galipler, mağlüplar ilân edilmiştir; bundan kimsenin haberi olmamıştır. Bir mücessem kürenin tul dairelerini, arz dairelerini görmek isteyenler bu başın alnının çizgilerine, yüzün ün kırışıklıklarına bakabilirler. Bu baş, kalpak giymiştir, tulga giymiştir; çelenk taşımıştır... Fakat hiçbir şey bulamadığı zaman saçlarını kendisine taç etmeyi de bildiği için başlıksız kalmaktan korkmamıştır. ” Sevgilisi oldun ey Cumhuriyet “Türk Milleti” denen büyük milletin Kavuşmamız yakın, senin nurunla Nimetine çağdaş medeniyetin Göklere duyursun -yıldönümünde Gençlerim, adını “Cumhuriyet”in! Sevip “payitahtım ” dediğin yerin Koynunda yatıyor velinimetin Sana ve Ona yan bakanlar için Kalbimizde yeri yok merhametin! Göklere duyursun -yıldönümünde Gençlerim; adını “Cumhuriyet’in! Sana kurduğumuz zafer tâkından Geçmektedir yolu ebediyetin Tehlike ânında bizi seferber Etmeye yetişir bir işaretin! Göklere duyursun -yıldönümünde Gençlerim adını “Cumhuriyet”in! Arif Nihat gönlü zengin, kesesi açık bir adamdı. Adana Lisesinde öğretmen olduğu yıllarda, maaşını alır, öğretmenler odasına gelirdi. Cüzdanını çıkarır masanın üzerine atardı. Sonra: ““Arkadaşlar! ” diye bağırırdı. Maaşımın hepsi şu cüzdanımdadır. Herkes ihtiyacı kadar alsın. Ben kimin ne kadar aldığını görmemek için çıkıp gidiyorum. Maaşın kalanı da bana yeter!” Hatice Semiha Hanım, bir zaman sonra, Arif Nihat’a hep yukarılardan bakmaya başlamıştı. Kocasının yetim ve Öksüz büyümesi, yoksul bir aileden gelmesi, aile asaletine bir gölge düşürüyor vehmine kapılıyordu. Arif Nihat Asya ise, çifte su verilmiş keskin bir kılıç gibiydi. Bir vecizesinde diyordu ki: “Benim öksüzlüğüm Hazreti Adem ’in ölümüyle başlar!" Arif Nihat Asya İhtişamı İncelemesi - Şahsi Yorumlar Yavuz Bülent Bakiler harika bir çalışmayla Arif Nihat Asya yı okuyucuya tanıtıyor. Yazar burada sadece bir yazar tanıtmíyor.Bir devrin bitişini ve yeni bir dönemin başlangıcını bize aktarıyor .Osmanlı'nın son yıllarıyla ,cumhuriyetin ilk yıllarını ,edebiyat,eğitim siyaset ve kültürel gelişmeleri örnekleriyle güzel ve akıcı bir üslupla kaleme alıyor .Ben çok istifade ettim. Geç okuduğumu bir kitap olduğu için kendime kızdım. (MEHMET YAYLI) Özellikle son yıllarında hep yanında olduğu yazarın hayatını çok iyi öğrenmiş. dili ve anlatımındaki kadifemsi yapıyı hissederseniz hep Yavuz Bülent'in. Eğer konuşmalarını dinlemişliğiniz varsa evet bu cümleler tam da onun dersiniz. Konu Arif Nihat olunca bir ortaya ihtişamlı bir eser çıkıyor. Arif Nihat Asya İhtişamını okuyan ve iyi anlayan bir okur bir topluluğa onun hakkında konferans verebilecek bilgi hazinesine ulaşabilir. (KUMRAL DEDE) Yavuz Bülent Bakiler yakın arkadaşı Arif Nihat Asya'yı kendi dilinden ve duyduklarından olabildiğince güzel ve sade bir dille anlatmış. Bu eserde Arif Nihat'ın karakteri ve kişiliğine ilişkin çoğu sorunun cevabı da bulunmakta. Ayrıca Yavuz Bülent Bakilerin Üsküp' ten Kosova' ya adlı eserinden alıntılar bulunduğu için ilk onu okumanızı tavsiye ederim. (Özge Bal) Kitabın Yazarı Yavuz Bülent Bakiler Kimdir? Aslen Azerbaycan göçmeni bir ailenin çocuğu olan Yavuz Bülent Bakiler, 23 Nisan 1936 günü Sivas’ta dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Sivas, Malatya ve Gaziantep’te tamamladı. İlk şiirlerini 1953 yılında Türk Sanatı dergisinde yayınladı. Hisar Dergisi Şairleri arasında yeraldı. 1960 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi.Kısa bir süre Yeni İstanbul Gazetesinde çalıştı.TRT Ankara Radyosu Merkez Program Dairesinde Raportör olarak çalışırken çeşitli kültür programları sundu. 1969-75 yıllarında Sivas’ta avukatlık yaptı. 1975-76 yıllarında Başbakanlık Toprak ve Tarım Reformu Müsteşarlığında Hukuk Müşavirliği yaptı. 1976-79 yıllarında Ankara Televizyonunda çalıştı. 1979-1980 yıllarında Kültür ve Turizm Bakanlığında Müsteşar yardımcılığı yaptı. 12 Eylül sonrası müşavir kadrosuna atandı. 1992 yılına dek bakanlıktaki bu hizmetini sürdürdü. İki yılda Başbakanlık Müşaviri görevini yaptıktan sonra 1994 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı. Şiir kitapları Yalnızlık, (1962) Duvak, (1971) Seninle, (1986) Harman, (2000) Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin Sen Sen Sen Gezi notları Üsküp'ten Kosova'ya Türkistan Türkistan İncelemeleri: Şiirimizde Ana Sivas'a Şiir Âşık Veysel Elçibey Mehmet Akif'te Çağdaş Türkiye İdeali Sözün Doğrusu 1-2 Sevgi Mektupları Gidenlerin Ardından Arif Nihat Asya İhtişamı Yavuz Bülent Bakiler Kitapları - Eserleri Azerbaycan Yüreğimde Bir Şahdamardır Sözün Doğrusu 1 Sözün Doğrusu 2 Şiirimizde Ana Yalnızlık Üsküp'ten Kosova'ya Gönlümdekiler ve Ötekiler Unutamadıklarım Harman Türkistan Türkistan Tabuları Yıkmak Gidenlerin Ardından Arif Nihat Asya İhtişamı Muhsin Başkan Aşık Veysel Leyleğin Kanadında Kılıçlar ve Kalemler Elçibey Sorgular Savunmalar Seninle Avrupa’da Türk İzleri Duvak Serdengeçti Geldi Geçti Sivas'a Şiir Mehmet Akif'in Çağdaş Türkiye İdeali Harman Harman HARMAN Vay Başıma Gelenler Dilimizdeki Dikenler Yavuz Bülent Bakiler Alıntıları - Sözleri Ama bu yalnızlığım beni hep kahredecek (Yalnızlık) Aziz devletimiz, sadece Atatürk'ün Nutuk isimli eserini basıp yayıyor. Nutuk, bugüne kadar, belki 40 defa basıldı. 140 defa daha basılsın. Ama bizim devletimiz, Millî Mücadele devrimizin başka kahramanlarına da, onların eserlerine de sahip çıkmalı. Bırakın paşalarımızı, Millî Mücadele yıllarında, askerliğini er olarak yapan bir Mehmetçiğimizin yazılı hatıratı varsa, devletimiz o kitaba da kol-kanat germelidir. Ama hayır! Resmî makamlara göre, varsa-yoksa Atatürk! Bu görüş çok geri, çok zararlı bir zihniyetin zakkumudur. Karabekir Paşa'nın tamamen vesikalara dayanarak yazdığı 1165 sayfalık çok, ama çok önemli bir eseri var: İstiklâl Harbimiz. Paşa bu hatıratını 1933 yılında yazmaya başladı. Kitap İstanbul'da Sinan Matbaasında basılırken, Atatürk'ün çok yakın arkadaşlarından Kılıç Ali'nin hışmına uğradı. Kılıç Ali, İstanbul Polis müdürünü de yanına alarak, bir gece yarısı Sinan Matbaasını bastı. İstiklâl Harbimiz'in 3000 adedini kamyonlara doldurarak surların dışında yaktırdı. Kılıç Ali, bu kadarla da kalmadı. O gecenin sabahında, Karabekir Paşa'nın evini bastırdı. Tam 4 çuval tarihî belgeleri de aldırıp yok ettirdi. Olur mu? Olur mu? Olur mu? Bu vahşet, Cumhuriyet devrine yakışır mı? İstiklal Harbimiz isimli eserin yakılması, yok edilmesi dola- yisıyla en namuslu yazılardan birini Akis dergisinde Metin Toker yazdı. Dedi ki: "Karabekir Paşa'nın yazdıkları yanlış ise, siz, belgelere dayanarak doğrularını ortaya koyun. Yazdıkları doğru ise, o kitabı yakarak, yasaklayarak doğruları gizleyemezsiniz! Nitekim doğruları gizleyemediler. Uzun ve çileli bir mücadeler den sonra İstiklâl Harbimiz beraat etti ve yeniden basıldıl. Oku madınızsa gerçekten kayıptasınızdır. #YavuzBülentBâkiler, Tabuları Yıkmak Yakın Plan Yayınları, 5.Baskı: 2011, syf: 106 (Tabuları Yıkmak) Savcı beğenmese de, bütün dünya hoşlanmasa da ben böyleyim işte.... (Sorgular Savunmalar) O, çağımızın alpereniydi. O, büyük bir mücadele adamıydı. O, bu örnek hayata yakışır bir şekilde yumuşak döşeklerde değil, karlı dağ başlarında, yalçın kayalıklara dolanan şanlı bir bayrak gibi dalgalanarak hayata gözlerini yuman bir dava adamıydı. (Muhsin Başkan) “Devlet arşivlerimiz, batmanı üç kuruş on paradan vagonlar dolusu Bulgaristan’a satıldı.” (Serdengeçti Geldi Geçti) Ve alıp verdiğim soğuk nefes gibi, İçimde yer etti yalnızlık... (Harman) Biliyorum seni türküler yaktı, Türkülü gözlerin ıslak ıslaktı. Şimdi beni sokak sokak her akşam vakti. Dolaştıran sen misin? (Yalnızlık) “Nereye koştumsa yalnızlık” (Harman) Duymasa da hiç kimse şair gönlümün Sende karar kıldığını Ve içimin şerha şerha yarıldığını Sen bilsen yeter. (Seninle) Sevginin en kutsalı ''Anam'' diyen sestedir ''Çocuğum'' dünyadaki en sevimli bestedirç (Şiirimizde Ana) "Türkçenin çekilmediği yerler vatandır." (Yahya Kemal) (Sözün Doğrusu 2) Türkiye dışında yaşayan soydaşlarımızı , millet olarak bilmedikten ve onları en soylu duygularla sevmedikten , kültür kaynaklarını araştırıp incelemedikten sonra, hep aslını yitiren haramzadeler gibi biraz köksüz , biraz yarım kalacağız. (Türkistan Türkistan) Bir millet , kültür ordusuna malik olmadıkça,muharebe meydanlarında,ne kadar parlak zaferler elde ederlerse etsin,o zaferlerin sürekli neticeler vermesi,ancak kültür ordusunun varlığına bağlıdır. Bu ikinci ordu olmadan,birinci ordunun verimli çalışmaları kaybolur." (Gönlümdekiler ve Ötekiler) Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç… Savaşta çiğnetmedim hilâli düşmanlara Barışta düştü üstüme gölge gölge haç… (Harman) “Türkçe Metinler” adını kalkan edinmiş bir kitaya milletin mekteplerinde milliyete kastetmedim, millete, ihanet yapmadım! Hakk’ı dinledim, yanlışlarımdan dönmesini bildim, ağzımdan çıktı diye mânâsız inat yapmadım! Millete hizmeti şeref bildim... Şahsa kölelik yapmadım. Sadakat namı altında hıyanet de, cinayet de yapmışlığım yoktur! Bol keseden, bol vaitlerde bulunduktan sonra mızıkçılık ve döneklik yapmadım. Belki düzeltilmesine imkân kalmamış hatalarım da oldu... Fakat dünya ve memleket çapında gaflar yapmadım! Elimden geldigi kadar sanat, elimden geldigi kadar muhalefet yaptım! Bir sayılı gün, beni de ortaya atılmış gördüler... Hamdolsun ki sabıkalılarla işbirliği yapmadım! Gündelik sanatla uğraşacak adam değildim... lâkin sanatın da cemiyete ve halka borcu olduğunu düşündüm. Yazdım, konuştum... Belki ileri gittiğim de oldu. Fakat memleketin en yüksek kürsülerinden memleketime hakaret Ve arkadaşlarıma küfretmedim... Ve dil yalancılığı da, kalem yalancılığı da yapmadım! Yumruğa fikirle karşı çıktım. Fikir hürriyetinin ırzına geçmedim; söz hürriyetine sarkıntılık yapmadım!. Belki dalgınlıklarım, ihtiyatsızlıklarım oldu. Çok şükür ki madrabazlık, kurnazlık, düzenbazlık yapmadım! Şerefli bir milletin çocuklarını yetiştirmekte zevk buldum... Lâkin koca bebeklere, büyük şımarıklara güllâbı'cilik yapmadım! “Şunu yapmadın, bunu yapmadın, o hâlde ne yaptın?” diye sorarsanız cezasını, kazasını, ezasını da düŞünerek muhalefet yaptım!” (Arif Nihat Asya İhtişamı) Yıldız baskını Darbe çetesi, tahta Beşinci Murad'ı çıkardı. Murad, delinin tekiydi. Çılgınlığı daha çok arttı. Bu defa darbeciler Beşinci Murad'ı tahttan indirip 'Meşrutiyeti ilan etmesi şartıyla' İkinci Abdülhamid'i tahta oturttular. Devletin ve ordunun en üst kademelerine çıkanlar, devletin çivisini yerinden koparmışlardı. Kimse kimseye itimat edemiyordu. Namık Kemal'in ifadesiyle 'Namussuz, şerefsiz, alçak adamın biri olan, İngiliz asıllı bir kadınla evlenen ve İngilizler'le çok içli dışlı yaşayan Ali Süavi, Saray'ı bastı. O da, yanındaki serserilerle birlikte İkinci Abdülhamid'i tahtından indirmeyi, yerine Mason fikriyatlı -ama deli- Beşinci Murad'ı çıkarmayı istiyordu. Ali Süavi baskınında Yıldız Sarayı'nda 23 kişi öldü, 15 kişi yaralandi. İngiltere Haber Alma Teşkilatı'nın adamları İstanbul'da adeta cirit atıyorlardı. Ermeni militanlar Padişah'a korkunç bir suikast düzenlemişlerdi. Dünya Siyonist Teşkilatı, Filistin'den toprak koparmak için çırpınıyordu. Böyle bir durumda kim vehimli olmaz ki? Midhat Paşa israrla Meşrutiyet idaresi istiyordu. İkinci Abdülhamid Han, meşrutiyetin bizim bünyemize katiyyen uymayacağı inancındaydı. Nitekim İngiltere, Rusya, Almanya gibi devletlerde bile yabancı unsurlara seçilme hakkı tanınmamıştı. Midhat Paşa'nın akıl hocası Ermeni asıllı Odyan Efendi'ydi. Meşrutiyet ilan edilip ilk Osmanlı Meclisi açılınca görüldü ki 240 milletvekili içinde ana dilleri Türkçe olanlar yüzde 50 civarinda bile değildir. Rum milletvekilleri bizim meclisimizde Girit Adası'nın ve Teselya'nın Yunanistan'a verilmesini isteyecek kadar ileri gittiler. #YavuzBülentBâkiler, Tabuları Yıkmak Yakın Plan Yayınları, 5.Baskı: 2011, syf: 23-24 (Tabuları Yıkmak) "Hadi baay" veya "babaay" diyorlar. Dünyanın en güzel veda kelimeleri Türkçemizdedir: Güle güle, hoşça kal, sağlıcakla kal, saadetle, devletle, şerefle, yolun açık olsun vs. gibi. Bu güzellikleri "babaay" züppeliğiyle çiğneyenlere davul zurna çalmak bile az gelir. (Sözün Doğrusu 2) Ağlamak istiyorum doyana kadar Bir uzak köşede hıçkırıklarla. (Şiirimizde Ana) Politikacılar, parti programlarıyla ülkenin meselelerini halledeceğine inanırlar, dava adamları ise insanı değiştirmeden hiçbir şeyin çözümlenemeyeceğinin farkındadırlar... Yazıcıoğlu politikacı değil, dava adamı idi. (Muhsin Başkan) Sen misin yan yana gezemediğim?  İnce sitemini sezemediğim  Sırrını bir türlü çözemediğim  İçimdeki çetin sual sen misin? (Yalnızlık) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/arif-nihat-asya-ihtisami-yavuz-bulent-bakiler-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)