# Aslında Cennet de Yok - Kerem Işık Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Aslında Cennet de Yok kimin eseri? Aslında Cennet de Yok kitabının yazarı kimdir? Aslında Cennet de Yok konusu ve anafikri nedir? Aslında Cennet de Yok kitabı ne anlatıyor? Aslında Cennet de Yok PDF indirme linki var mı? Aslında Cennet de Yok kitabının yazarı Kerem Işık kimdir? İşte Aslında Cennet de Yok kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/aslinda-cennet-de-yok-kerem-isik-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-11-25T19:00:03+03:00 - Güncelleme: 2022-11-25T19:00:03+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/11/25/kerem-isik-kimdir-kerem-isik-kitaplari-ve-sozleri-346483.jpg Kitap Künyesi Yazar: Kerem Işık Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 9789750817212 Sayfa Sayısı: 88 --reklam-- Aslında Cennet de Yok Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Aslında Cennet de Yok, öyküleri kitap-lık, Eşik Cini, Notos Öykü, Özgür Edebiyat dergilerinde yayımlanan Kerem Işık'ın ilk kitabı. Yazar öykülerinde, yaşamın olağan görünen akışı içinde pek de göze çarpmayan ayrıntıları bütün sıradan görüntüsünden çekip, incelikle, yalın bir dille işliyor. Kerem Işık odaklandığı konuyu ve meselesini, kimi zaman çokkimlikli bir parçalılıkla, kimi zaman sıradan insana yönelen bir sesin dikkatiyle ve en sade haliyle ele alırken, abartılı söz oyunlarına başvurmadan, delidolu, öfkesini içten içe işleyen, duygulu, düşünceli karakterin naif ses perdesinde kalarak, duru bir Türkçeyle kuruyor öykülerini: naif bakışını insanın geçiciliğini kavramış bir dünya görüşüyle bütünleştirmiş oluyor. --reklam-- Aslında Cennet de Yok Alıntıları - Sözleri "Kısaca: hepinizin canı cehenneme!" Başkalarının sevinçleriyle güldüm hep. Benim olansa hüzündü. "Tanıdığım herkes delirdi. Varlıkları da yoklukları da bir artık benim için." Çaresizlikten konuşuyor insan. Çaresizlikten yürüyor, çaresizlikten gülüyor, çaresizlikten kendini başkalarına anlatmaya çabalıyor; her şey ama her şey insanın çaresizliğinden. Kalabalıktan oldum olası nefret ederim. Sokağa çıkabilmek için tanımadığım bir sürü insanın arasından geçmem gerekeceğini düşünmek içimi bunaltıyor. "Kimsen var mı?" diye sordum. "Yok" dedi. "Evinde mi yok?" dedim. "Yok," dedi. "İsmin ne peki?" diye sordum. "Yok," dedi. İşte o zaman kendi kendime konuştuğumu fark ettim. "Nasıl da sert adımları. Kendinden emin. Başı dik, göğsü önde yürüyor. Bir ben öğrenemedim şöyle yürümeyi. Sendeledim hep. Düşüp kalktım, kafamı yardım bana mısın demedi yürüyüşüm. Değişmek bilmedi. Hep o aynı sarsaklık." "Belki de yalnızca mutsuz bir insanım ben. Durmak bilmeden kendi kendimi sorgulamalarımın, dalıp gitmelerimin, çevremde onlarca insan olduğu halde kimse yokmuş gibi davranmalarımın sebebi bu." Nereye gitti onca heves? Zaman usulca akıp gidiyor. --reklam-- Aslında Cennet de Yok İncelemesi - Şahsi Yorumlar Çocuklar, yolum çok iyi bir öykücü ve çok iyi bir öykü kitabı ile kesişti. Siz de gelsenize? Dört yol ağzında bekliyoruz. *** Özellikle İzmir’le öyle veya böyle bir gönül bağınız varsa, öyküler sizi ekstra sarmalayacaktır. Benim hiç yok, ama öyküleri yaratan o zihin benim kafamın içindekilerle öyle çok noktada temas etti ki, eksikliğini duymadım. *** Öykülerin bir teması olduğunu kabul edeceksek bu tema, İzmir’den ayrılamamak, yerinde saymak, ne ileri ne geri gidebilmek, olduğu yer mutlu etmese bile daha mutlusunu bulmak adına bir itki hissedememek gibi hepimizin oradan buradan tanıyacağı durumlar etrafında dönecektir. *** Bunun dışında tekrar eden bazı başka nakaratlara da rastladım. Örneğin, uzun süredir görülmeyen eşle dostla karşılaşıp, bu karşılaşmanın o hayatlarla kendi hayatını karşılaştırmaya evirilmesi gibi. Bunun dışında sanata ve daha da özelde plastik sanatlara tekrar eden bir gönderme de mevcut. Bunun, yazarın kişisel ilgisini yansıttığını varsaydım ve kendi kendime bu varsayımdan mutlu oldum. *** Eğer okuduğunuz her öyküde sarsılmak isteyen bir öykü okuruysanız bu öykü derlemesi size göre değil. Bu öykülerde büyük olaylar olmadığı gibi sizi duygusal bir sörf tahtasına da oturtmuyor. Buna karşılık her öyküde yazarın beyin kıvrımlarına biraz daha yerleşip, azıcık daha anlatsa diye gözünün içine bakıyorsunuz. En azından şu kardeşiniz üzerindeki etki, tam olarak budur. *** Sevgiler efendim. (Burcu Booker) Varoluşçuluk esinlenmeleri içeren ve fakat öykü olarak nitelendirilmekten çok uzak olan düz yazılardan mürekkep bir kitap. Bir nevi deneme aslında bu kitaptaki metinler. Neden öykü kategorisine alınmış anlamadım. Son dönemde bu tip çok kitap okudum. Öykü diyor, ama ilgisi yok öyküyle. Olaylardan çok betimlemelerle dolu kasvetli anlatımlarla bezeli metinler. Beni hiç çekmedi, açmadı. Başarısız bir ilk kitap. (Herkez herşeyi farkedemiyor) Aslında Cennet de Yok: Aslında Cennet de Yok Kerem Işık 'tan okuduğum ikinci kitap. İlki Toplum Böceği idi. Severek okumuştum. 18 kısa öyküden oluşuyor Aslında Cennet de Yok. İlk baskısını 2010' da, 4. baskısını 2020’de yapmış. Bir öykü kitabı için iyi denebilecek bir durum. Yazar öykülerinde yeni anlatım olanakları ve biçimsel arayışlar deniyor. Genel olarak günümüz tekdüze yaşamına sıkışmış mutsuz insanların iç karmaşa ve arayışları var öykülerde. Zihinlerdeki karmaşa, modern insanın bunalımı, mutsuzluğu, kendi içine de dünyaya da sığamayışı, benliğin bölünmüşlüğü, parçalanmışlığı, bulunduğu yere sığamayan ama başka bir yere de gidemeyen kararsız, sıkışmış, çıkışsız insanların öyküleri. Azala azala tükenen, bulunduğu ortamda ayrıksı kalan, yarını göremeyen, plansız programsız yaşayan insanlar. Evle iş arasında geçen kısır döngü, inanmadıklarını inanıyormuş gibi gösteren, olmayanı varmış gibi düşünen, mutsuzken mutluymuş gibi yapan, "mış" gibi yaşamlar. Kalan, hep kalan, durağan, gidemeyen, açılamayan, tekrar eden, sadece sokak kendilerinin tatlı mıtıltıları ile biraz teselli bulunan ömür törpüsü bir hayat. Birbirinin tekrarı gibi yaşanan günlere koşut olarak öykülerde tekrar eden Ahmetler. Ya babalar. Babalar özlemden, yaptıkları bir resim ya da anlatılan hikayelerden ibaret. Bulutlar, ağaçlar ve kediler öykü kişilerinin en yakınındaki üç obje. Yazar bize sıradan bir hayatın heyecansız, sıkıntılı, bunalımlı, bol sigara dumanlı, içkili, renksiz yanlarını anlatıyor. Son öyküyü okuduğumuzda "Mutluluk," diyorum anneannemizin kucağına oturup masal dinlediğimiz günlerde mi kaldı? Yok mudur diyorum, bir çıkış, bir çatlak o günlerden bugünlere güzelliklerin, mutlu çocukluk günlerinin neşesinin sızacağı? (Münire Çalışkan Tuğ) --reklam-- Aslında Cennet de Yok PDF indirme linki var mı? --reklam-- Kerem Işık - Aslında Cennet de Yok kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Aslında Cennet de Yok PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Kerem Işık Kimdir? 1976 yılında İzmir’de doğdu. Kimya Mühendisliği okudu. “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisansını tamamladı. Öyküleri Kitaplık, Varlık, Notos Öykü, Eşik Cini, Özgür Edebiyat dergilerinde yayımlandı. 2010 yılında yayımlanan ilk kitabı Aslında Cennet de Yok’un ardından 2012 yılında Toplum Böceği adlı kitabıyla Haldun Taner Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Iskalı Karnaval kitabı 2015 yılında yayımlandı. Edebiyat ve ilgi alanı olan felsefeye dair yazılarını fırsat buldukça “Tek Kişilik Azınlık” başlıklı blog sayfasında sürdürmeye devam ediyor. Aynı zamanda çevirmenlik de yapan yazar, İzmir’de eşi Özlem ve kızı Öykü’yle yaşıyor. www.tekkisilikazinlik.com --reklam-- Kerem Işık Kitapları - Eserleri Iskalı Karnaval Aslında Cennet de Yok Toplum Böceği Dünyanın Güçlü Tarafı Davetsiz Misafir Yeni Bir Yüz --reklam-- Kerem Işık Alıntıları - Sözleri İnsan, yaşarken ıskaladığı bir hayatı gerçekten yaşamış sayabilir mi kendini? (Iskalı Karnaval) Oysa mucizeler gerçek değildir. Gerçekler de pek mucizevi sayılmaz. (Toplum Böceği) Hayatında mutluluğu aradığı, her şeye rağmen mutlu olabileceğini düşündüğü bir dönemde tanışmışlardı. (Dünyanın Güçlü Tarafı) Çaresizlikten konuşuyor insan. Çaresizlikten yürüyor, çaresizlikten gülüyor, çaresizlikten kendini başkalarına anlatmaya çabalıyor; her şey ama her şey insanın çaresizliğinden. (Aslında Cennet de Yok) ...Göğü delecek kadar uzun gibi hatırladığı ağaçların cılızlığı onu hayal kırıklığına uğratmış, bir zamanlar koşa koşa bitiremeyeceğini sandığı caddeler ona şimdi daracık çukurlar gibi görünmüştü. Büyümek böyle bir şey demek ki diye düşündü. İnsan sonu asla gelmeyecekmiş gibi görünen hırgürün içinde büyüyüp yaşlanıyor ve geriye dönüp baktığında anımsadıklarını birkaç kırık dökük sözcükle anlatabiliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı) "Ceylan Hanım doğrusu sizi gerçekten takdir ediyorum. Geniş hayal gücünüzün yanında muazzam bir de espri yeteneğiniz varmış." (Iskalı Karnaval) Yaşadığım her şeyi bir yorgana işleyip sonra onu üstüme örtmek isterdim. (Toplum Böceği) "Kimsen var mı?" diye sordum. "Yok" dedi. "Evinde mi yok?" dedim. "Yok," dedi. "İsmin ne peki?" diye sordum. "Yok," dedi. İşte o zaman kendi kendime konuştuğumu fark ettim. (Aslında Cennet de Yok) Onu şaşırtan ikinci mevzuysa, yaşama devam edebilmek için bir şeylerin unutulmasına dair gereklilikti. Bellek, kurbana doymayan amansız bir yasa-koyucudan farksızdı. ... Bazı anılar, kişiler, günler ve hatta yıllar sebepsiz yere kurban ediliyor ve gündelik hayat bu ölü toprağın üzerinde tüm görkemiyle yükseliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı) "Belki de yalnızca mutsuz bir insanım ben. Durmak bilmeden kendi kendimi sorgulamalarımın, dalıp gitmelerimin, çevremde onlarca insan olduğu halde kimse yokmuş gibi davranmalarımın sebebi bu." (Aslında Cennet de Yok) "Şey... SERÇE derken ne kastediliyor acaba?" "Serbest Çağrışımlı Editörlük Yunus Bey diye yanıtladı Başkan. (SERÇE ve SANKİ sansür kurulu olarak da okunabilir.) (Iskalı Karnaval) Burada olmalıyım dediğim yerlerde olmamam gerektiğini hissettim sonra. Betim benzim attı. Sarardım. (Toplum Böceği) Beynim, içinde hiçbir şey barındıramayan delik deşik bir naylon poşete dönmüştü. (Toplum Böceği) Tüm bu başı sonu belli olmayan düşüncelerin arasında hayata karışıp deneyim kazanıp/ gözlem -inceleme yapmak, zihnim tarafından yaratılan batakta ruhumun daha derine saplanması anlamına geliyordu. Erişmek istediğim fiziksel ve ruhsal durum tama anlamıyla bir hiçlikten ibaretti (Toplum Böceği) Çevremi saran onlarca, yüzlerce hatta binlerce insanın yalnızca beni yapmam gerekenlerden alıkoymaya çabaladıklarını hissediyordum; oysa yapmam gerekenler yahut benden beklenenler hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Sahi, neydi benden beklenenler? (Toplum Böceği) "Sokakta birini gördüğümüzde, onda asıl dikkatimizi çeken şey genellikle kusuru olur." (Dünyanın Güçlü Tarafı) "Tanıdığım herkes delirdi. Varlıkları da yoklukları da bir artık benim için." (Aslında Cennet de Yok) "Zaman insana tuhaf -ve çoğu zaman sağlıksız sonuçlar doğuran*- şeyler yapıyordu ama her birimiz nasıl işlediğine akıl sır etmeyen bir tür alışma mekanizmasıyla donatılmıştık." *bkz: ölüm (Iskalı Karnaval) "İsmin -de halini bilmem de, insanın ben hali pek fenaymış. Bildigim bir şey var ama :ben koştukça içim uzaklaşır dışımdan. " (Toplum Böceği) Parçası olduğumuz gün, yoğun kıvamlı bir hal aldı. Islak bir un kütlesinden farkı kalmadı. Laciverde çaldı rengim. Yeşilliklerle çevrili yolda yürümeye devam ettim. Yeşerdim. Kuşlar, ağaçlar, kediler, börtü böcek falan… Hoş şeyler bunlar, dedim kendi kendime. Yeşilin olmayan tonlarına büründüm. Deli yeşili, çekip gitme yeşili, bana mı dedin yeşili… Her biri ayrı güzeldi. Hoşlandım. (Toplum Böceği) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/aslinda-cennet-de-yok-kerem-isik-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)