# Ay Eskir Gün Işırken - Fadime Uslu Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Ay Eskir Gün Işırken kimin eseri? Ay Eskir Gün Işırken kitabının yazarı kimdir? Ay Eskir Gün Işırken konusu ve anafikri nedir? Ay Eskir Gün Işırken kitabı ne anlatıyor? Ay Eskir Gün Işırken PDF indirme linki var mı?  Ay Eskir Gün Işırken kitabının yazarı Fadime Uslu kimdir? İşte Ay Eskir Gün Işırken kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/ay-eskir-gun-isirken-fadime-uslu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-07-31T10:00:03+03:00
- Güncelleme: 2022-07-31T10:00:03+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/07/31/fadime-uslu-kimdir-fadime-uslu-kitaplari-ve-sozleri-279596.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Fadime Uslu 
 Yayın Evi: Can Yayınları 
 İSBN: 9789750741081 
 Sayfa Sayısı: 136 
--reklam--
Ay Eskir Gün Işırken Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Anlatmanın tam zamanıydı; o kadar sustuktan sonra, başka konularda konuşarak örttüğü suskunluğunu bozmak için zaman idealdi, ona hissettirdiğim güvenin, cesaretin ya da tam tersi korkunun etkisiyle, kim bilir belki de damla kendini tamamlamış, damlamak istiyordu artık.

Farklı zaman dilimlerinde yaşananlar arasındaki derin bağlar irdeleniyor bu öykülerde. Sözgelimi Cumhuriyet’in ilk yıllarında bireylerin yaşadığı heyecan, Denizlerin asılması ya da günümüzde yaşanan büyük travmalar, bazen de beklenmedik karşılaşmalar birbirini takip ediyor. Karakterler kimi zaman geçmişin yüküyle baş etmeye çalışıyor, kimi zaman yazarak yaşadıklarına anlam vermeye uğraşıyor, kimi zaman da telafisi olmayan acılara katlanmaya, hatta zifirî karanlığa bakmaya zorlanıyor. Böylece üst üste gelen ya da halka halka genişleyerek şimdide yankılanan, asla yitip gitmeyen zamanın izi sürülüyor.

Fadime Uslu, hafiflik ve ağırlık, yaşam ve ölüm, geçmiş ve bugün, yabani doğa ve kent yaşantısı gibi karşıtlıklarla ördüğü öykülerinde zamanın müziğini yakalama uğraşında. Bununla birlikte kitlelere aşılanan korkuya inatla direnen, gerçeğin peşindeki insanları anlatmaktan asla geri durmuyor. Ay Eskir Gün Işırken’deki öyküler –ve öykü içindeki öyküler– çok katmanlı anlatımı ve alabildiğine duyarlı yaklaşımıyla öne çıkıyor.
--reklam--
Ay Eskir Gün Işırken Alıntıları - Sözleri
İnatla saldırganlığını sürdürüyorsa devlet ve kendi yükümlülüklerini unutup bizi haksız hükümlerine boyun eğdirmekte, hareketsiz kılmakta ısrar ediyorsa orada duracağız, biz, her birimiz dayatılan efendi-köle zincirini kırıp aklın kurtuluş yolunda birbirimizi örümcekler gibi takip edeceğiz.
"Salih Abi haklı," diyor Serkan, ağır ağır konuşmaya devam ediyor. "Üzerinde durmazsak unutulup gidebilir anılar, gider ama bir gün mutlaka geri döner. Kimi küçük kimi büyük anılar, özenle sakladığımız nesneler gibi, anarak hikâye ettiğimizde hiçbir yere kaybolmaz; ölür ve yeniden doğarlar, tıpkı ay gibi, asmanın üzümleri gibi, bize ürettikleri alışkanlıkları bağışlayan atalarımız gibi, hiçbir yere kaybolmaz anılar."
" Bazen başlangıçlar sonra gelir;
ağır ağır, incecik uzayan sakin mizaçlı bir nehir gibi yürür yüreğinde. "
" Anlatmanın tam zamanıydı; o kadar sustuktan sonra, başka konularda konuşarak örttüğü suskunluğunu bozmak için zaman idealdi, ona hissettirdiğim güvenin , cesaretin ya da tam tersi korkunun etkisiyle, kim bilir belki de damla kendini tamamlamış, damlamak istiyordu artık."
" Tek başına olduğunda elma gibi toplanıyordu insanlar ve daha sonra elmanın kurdu tırtıl gibi sürüne sürüne hayatta kalabilenlerin içini kemiriyor, yiyip bitiriyordu."
"Bugün anlamını yitirdiler; kir, karanlık, aydınlık... Kendi anlamlarının dışına çıkarıldı her biri, öyle bakma bana, gerçek bu; bir inanç inşa edeceksen işe sözcüklerden başlamalısın çünkü insanın inanca sıkı sıkı tutunmasını sağlayan sözcüklerdir: Sözcükler her şeydir ve her şey arındırılamayacak kadar kirlendi, güzel kızım. Üstelik kendi kirine âşık herkes; daldan dala atladım yine değil mi?
" Seni boşluğa sabitleyip yaşantını anlamlı kılan ,
çözemediğinde derin bir acıyla sızlayan işlevsel yarandır; gediği açan virgülü koymak da mesafeleri belirleyen parantezi kapatmak da senin elindedir oysa."
Araba kullanırken konuşursam dikkatimin dağılacağını sanıyordu. Solda, kaldırımda birinin yürüdüğünü gördüm. İşte dedim içimden, içinde biriken sıkıntıyı adımlarıyla boşaltmaya çalışan iflahsız yalnızlardan biri. Erkenden yola düşmüştü. Eşofman değil kot pantolon vardı üzerinde. Kabanının yakasını kaldırmıştı, boynu görünmüyordu. Verdiğim hüküm erkendi. Çalıştığı yere gitmek için yola düşen, biraz sonra otobüs durağında üşüyerek bekleyecek bir işçi olabilirdi, iç sıkıntısı denen şeyi gereksiz buluyordu belki de.
--reklam--
Ay Eskir Gün Işırken İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Öykü içinde öykü barındıran değisik bir kitap ,üyesi olduğum EdebiyatAtölyesi Dergisinin bu ayki okuma klübü kitabı aynı zamanda bakalım analizlerde neler göreceğiz... (Burcu Çeviker) 
--reklam--
Ay Eskir Gün Işırken PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Fadime Uslu - Ay Eskir Gün Işırken kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ay Eskir Gün Işırken PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Fadime Uslu Kimdir?
1978′de Adana’da doğan Fadime Uslu, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nden sonra Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde sınıf öğretmenliği eğitimini tamamladı. Editörlük ve yayın yönetmenliği yaptı; ilk öyküleri Sözcükler dergisinde yer aldı. 2010’da Büyük Kızlar Ağlamaz adlı öykü kitabı, ertesi yıl Sokağın Kuyruğu adlı çocuk kitabı yayımlandı. Gölgede Yaşamak adlı öykü dosyasıyla 2011 Yunus Nadi Öykü Ödülü’nü kazanan yazarın son kitabı Çat Kapı Dayım (2012) Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlandı. Gazete ve dergilerde, kitaplar üzerine yazıları yer alan Uslu, öğretmenlik görevini sürdürdüğü Ankara’da yaşıyor.
--reklam--
Fadime Uslu Kitapları - Eserleri
Ay Eskir Gün Işırken
Yaz Korkuları
Gölgede Yaşamak
Yüzen Fazlalıklar
Çat Kapı Dayım
Büyük Kızlar Ağlamaz
Kaçak Kahramanlar
Sokağın Kuyruğu
--reklam--
Fadime Uslu Alıntıları - Sözleri
"Değiştiremediğin geçmişi konuşarak ne kadar deşebilirsin ki." (Yaz Korkuları)
Yürümeye niyetlenen gideceği yolu bulur... (Yaz Korkuları)
" Tek başına olduğunda elma gibi toplanıyordu insanlar ve daha sonra elmanın kurdu tırtıl gibi sürüne sürüne hayatta kalabilenlerin içini kemiriyor, yiyip bitiriyordu." (Ay Eskir Gün Işırken)
"Her şey başa döner, çemberin mantığıdır bu." (Yaz Korkuları)
“Bana yeni bir şey söyle,” dedi, “öylesine yeni olsun ki anlamını hemen bulamayayım.Dışında kalacağım bir cümle kur bana.” (Yüzen Fazlalıklar)
“Madem bir hikâyeniz yok, yıllar sonra seni böyle üzen ne?’
‘Bir mantığı yok işte….Anlatamıyorum.Bir ada gibiyim, çevrem yüzen fazlalıklarla dolu.Rüzgâr hangi yönden eserse essin kıyılarıma vuruyorlar.” (Yüzen Fazlalıklar)
Gece muazzam bir gözdür; onun görüşü hiçbir şeyde yoktur çünkü karanlıktır. (Yüzen Fazlalıklar)
Sıkıntılar büyüdükçe insanlara yaşadıkları mekan dar mı geliyor? (Büyük Kızlar Ağlamaz)
Annem, kaptan derdi babama, kimi zaman da dalga. Oysa seslendiği adam çevresinde hiçbir zaman olmadı. Adamlardan bir adamdı ve bütün adamların toplamıydı babam. Beni büyüten annem, bana bütün adamlardan kadın olmayı öğretmişti. (Gölgede Yaşamak)
Aynı rüya kaç defa görülebilir ki tüm yaşam boyunca, diyorum kendi kendime.
Biliyorum, hiç kimse beni duymuyor. (Büyük Kızlar Ağlamaz)
Düşler kurgu tanımaz ki, onların dili rollere göre giydirilen elbiseler gibi. (Gölgede Yaşamak)
Bedeni sanki giymekten bıkıp usandığı bir elbiseydi. (Gölgede Yaşamak)
Beni doğuran annemle,içimde uyuklayan kızımın kalbi aynı anda durmuştu. (Gölgede Yaşamak)
“Hikayeler anlatılmaz,” dedi, “gerektiğinde onlar kendilerini anlatır.” (Yüzen Fazlalıklar)
Şu dakika senin ne yaptığını merak ediyorum. Arayabilirim. Soluğundan anlayabilirim günün üzerine sinen bulutunu, onun yorgunluğunu ve rengini. Ancak eski zaman fotoğrafıyım biliyorsun. Hangi dönemde olursa olsun, bir öncekinin özlemiyim. Konuşmaya başladığım anda gözlerimin önüne aramızdaki yolun taşları birer birer serilecek, hissediyorum. Oysa, dile dökülmemiş kelimeler, kör bir insanın kavrayışıyla çakıltaşına dokunması ya da parlak güneş ışığının tenine değmesi kadar gerçek, henüz tüketilmemiş. (Büyük Kızlar Ağlamaz)
“Böyle bıdı bıdı konuşup ona buna tepeden bakmaya bayılıyor insanlar. Başkasına değil, sen sadece bana bak.” (Yüzen Fazlalıklar)
"Yine Tom Waits dinliyorum. Bitiyor, yeniden açıyorum." (Yaz Korkuları)
"Kadınlar hayvani bir içgüdüyle okur kitapları," dedi Çözücü, "yakaladığı avın karnını deşercesine, aynı zamanda gönüllü bir kurban gibidirler. Okurken sözcükleri emmek için yanıp tutuşurlar. Yazılanın ama söylenmeyenin altında yatanı, çeşitli anlamlara açık tasvirleri, kurgunun matematiğini hesaba katmadan sadece olayın akışına doğru sürüklenip gitmek isterler. Çetrefilli olaylar içinde kaybolurlar. Kayboldukları an, yazarın bilincine takılmışlardır. İşte o zaman avdırlar, bir çeşit kurban. (Gölgede Yaşamak)
“Bir ada gibiyim, çevrem yüzen fazlalıklara dolu. Rüzgar hangi yönden eserse essin kıyılarıma vuruyorlar.” (Yüzen Fazlalıklar)
"Bugün anlamını yitirdiler; kir, karanlık, aydınlık... Kendi anlamlarının dışına çıkarıldı her biri, öyle bakma bana, gerçek bu; bir inanç inşa edeceksen işe sözcüklerden başlamalısın çünkü insanın inanca sıkı sıkı tutunmasını sağlayan sözcüklerdir: Sözcükler her şeydir ve her şey arındırılamayacak kadar kirlendi, güzel kızım. Üstelik kendi kirine âşık herkes; daldan dala atladım yine değil mi? (Ay Eskir Gün Işırken)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/ay-eskir-gun-isirken-fadime-uslu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)