# Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale - Yavuz Bahadıroğlu Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kimin eseri? Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kitabının yazarı kimdir? Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale konusu ve anafikri nedir? Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kitabı ne anlatıyor? Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale PDF indirme linki var mı? Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kitabının yazarı Yavuz Bahadıroğlu kimdir? İşte Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/bir-devrin-bittigi-yer-canakkale-yavuz-bahadiroglu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-03-27T10:00:18+03:00 - Güncelleme: 2022-03-27T10:00:18+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/27/yavuz-bahadiroglu-kimdir-yavuz-bahadiroglu-kitaplari-ve-sozleri-186287.jpg Kitap Künyesi Yazar: Yavuz Bahadıroğlu Yayın Evi: Panama Yayıncılık İSBN: 9786059371735 Sayfa Sayısı: 200 --reklam-- Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti  Etrafında ihtilafsız ittifak edebileceğimiz ortak değerleri öne çıkarmamızı gerektiren günler yaşıyoruz... Tarih ortak değerlerimizden biridir...  Özellikle Çanakkale Zaferi, yakın tarih içindeki yeri bakımından, son derece anlamlıdır. Anlamlıdır, çünkü "Osmanlı bitti, bir daha dirilemeyecek şekilde yere serildi" denilen bir zamanda kazanılmıştır. Mahiyeti itibariyle bir diriliş cehdi, aynı zamanda da birlik - beraberlik sembolüdür. Bu itibarla Çanakkale mücadelesini kazanan ruhu keşfetmeye ve kavramaya muhtacız. Hatırlayalım ki, Çanakkale Zaferi, Avrupa''nın "Hasta Adam" damgasını vurduğu bir milletin varlık mücadelesidir. Mücadele kaybedilseydi her şey biter, o moral çöküntüsü içinde İstiklal Savaşı bile verilemezdi. Ama kazanıldı. Tarihin yolu ve yönü değişti.  Bir millet ataşle imtihan olundu Çanakkale''de, tarihle hesaplaştı ve kendi varoluş tarihini yeniden yazdı. --reklam-- Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale Alıntıları - Sözleri "Milleti doğuran da ana, yaşatan da..." Çaresizlik yeni çareler ürettirir... "Biz milletiz bacılar! Millet olmanın şartı, devletin eksik bıraktığını tamamlamaktır. Devletin erişemeyeceği noktalara erişip insanlığımızı yapmaktır. Ahmet Rıfkı bizim hürriyetimiz için canını verdi, biz birkaç parça bir şey versek kıyamet mi kopar? Bana borcunuz yok Ayşe Hanım, oğlunuz çoktan o defteri kapattı! Helâl olsun!." Türk tarafının topları yetersiz, mermileri kısıtlıydı. Bunu düşmandan saklamak için buldukları yöntem ise oldukça ilginçti: Çanakkaleli kadınların cepheye taşıdığı soba borularını mevzilere dikiyor, arada çalı çırpı yakarak borudan duman çıkması sağlanıyor, bununla "Osmanlı savunmacılara yeni toplar geldi" izlenimi verilmeye çalışılıyordu. Gürültülü bir şekilde Gelibolu'ya gelen Müttefikler, sessiz ve perişan bir şekilde kaçıyorlardı. "Mutlaka birkaç saat içinde geçeceğiz" dedikleri Çanakkale'yi onca uğraşa ve zayiata rağmen geçememişlerdi. Çaresizlik yeni çareler ürettirir... "Bir gün bizim birlikler Conkbayırı'nda Türkleri kıstırdı. Ama kurtuldular. Çünkü inanılmaz bir olay gerçekleşti: Gökten yere doğru inen beyaz-gri karışımı bir bulut kümesi 57. Tümenin üzerine indi. Her yer bir sır perdesi içinde kayboldu. Neden sonra bulut kalkıp etraf görülür hale geldiğinde herkes hayretten dona kaldı: Ortada Türklerden eser yoktu. Sanki bulutun içine girip uçmuşlardı." Hücum öncesi kısa bir konuşma yapan Mustafa Kemal, "Size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum!" dedi. Mehmetçikler zaten dönmeye değil, ölmeye (şehit olmaya) gelmişlerdi. Her anne, evlâdını hemen hemen aynı sözlerle cepheye uğurlamıştı: "Git oğlum git, ya gazi ol ya şehit!" Çanakkale sadece bir savaş alanı değil, aynı zamanda bir "mucizeler tarlası"dır!.. Ama hayat teoriden ibaret değildi. İnsan neler yapabileceğini deneyerek görmeliydi. Çaresizlik yeni çareler ürettirir... Mehmed Âkif, misralarında bu milletin varoluş emelini şöyle özetliyor: "Değil mi, cephemizin sinesinde iman bir, Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir; Değil mi, sinede birdir vuran yürek... Yılmaz! Cihan yıkılsa, emin ol, bu cephe sarsılmaz!" İnancımızın gereği olarak ekleyelim: "Bu millet yıkılmaz!" maz!" Sarıkamış Harekatı, Türk milletinin vatan ve kutsal varlıkları uğruna neler yapabileceğinin bir delilidir. İçlerinden biri; ‘Galatasaray Mektebi Sultanisi talebeleriyiz’ dedi, ‘ vatan için ölmeye geldik!..’ Bir insan ne kadar cesur olabilirse, o kadar cesur... Ne kadar kahraman olabilirse, o kadar kahraman... Ne kadar fedakâr olabilirse, o kadar fedakâr... Ve bir insan ne kadar vatansever olabilirse, Bombacı Mehmed Çavuş o kadar vatansever. Çanakkale'de sadece zaman değil, mesafeler kısalmıştır artık... Siperler arasındaki mesafe yer yer on-on beş metreye kadar düşmüştür... O kadar ki, düşmanlar, “ateş kes" anlarında bazen birbirleriyle şakalaşıyor, bazen yiyecek, içecek değiş tokuşu yapıyorlar. Ama Bombacı Mehmed Çavuş'un ne yiyecek umurunda ne içecek... Sohbete filan da katılmıyor... Siperde daima ayakta... Çakır gözleri karşı mevzilerde... Sürekli tetikte, devamlı kollamada... Çünkü düşman kalleş!.. Ne zaman vuracağı belli olmuyor. En umulmadık zamanda el bombalarını fırlatıyor. Mehmed Çavuş çevik mi çevik, atak mı atak... Bildiği en iyi işi yapıyor... Bildiği en iyi iş ise, düşman siperlerinden siperlerimize atılan el bombalarını havada yakalayıp, gerisin geri fırlatmak... Öyle uzmanlaşmış ki işinde, kitabında ıskalama diye bir şey yazmıyor. Mutlaka bombayı havada yakalıyor ve müthiş bir hızla düşman siperlerine gönderiyor: "Ya Allah, bismillah!" El bombasını her fırlatışında böyle bağırıyor: “Ya Allah, bismillah!" Fakat kısacık bir gaflet anı... Göz açıp kapayana kadar kısa bir zaman... Küçücük bir ihmal... Bu kez İngiliz'in bombası Mehmed Çavuş'un sağ elinde patlıyor... El param parça, herkes şaşkın... “Eyvah Çavuş!.." Siperde metin olan tek kişi var: Bombacı Mehmed Çavuş. “Aman gözünüzü seveyim kumandana söylemeyin," diyor. “Ben böyle de iş görürüm." Sağ eli birkaç sinirin ucunda sallanıyor... Kan revan elini arkadaşlarına doğru uzatıyor Mehmed Çavuş: “Allah’ını seven bir kasatura atsın şuna, çalışmamı engelliyor.” Büyümüş gözlerle baka kalıyorlar... Şaşkınlıktan kimse yerinden kımıldayamıyor... Bakıyor ki, arkadaşlarından hayır yok, çekiyor diğer eliyle, koparıyor sağ elini... Yere fırlatıyor... Parçalanmış gömleğiyle sarıyor yarasını, ucunu dişleriyle tutarak bir sıkı düğüm atıyor: "Hah” diyor. "Oldu işte. Hiçbir şey olmamış gibi, düşman siperlerinden atılacak bombaları gözlemeye başlıyor yine. Derme çatma sargıdan şıpır şıpır kan damlıyor... Arkadaşları neden sonra toparlanıp harekete geçiyorlar... Sedyecilere haber salınıyor. Sedyeciler hemen geliyor. Fakat Mehmed Çavuş'u siperden ayrılmaya razı etmek ne mümkün? “Kardaşlarımı bırakamam!" diye bağırıyor, çırpınıyor, ellerinden kurtulmaya çalışıyor. “Onları gavurun bombalarına terk edemem!" Zorla tutup yere yatırıyorlar. Yarası doğru düzgün sarıldıktan sonra da sahra hastanesine götürülüyor. Ama kanaması durur durmaz isyan ediyor: "Siperime dönmem lâzım” diyor, sürekli kaçmaya çalışıyor. Sonunda karyolaya bağlamak zorunda kalıyorlar. O haliyle komutanına bir mektup yazdırıyor. “Kumandanım, evvela mahsus selam eder, ellerinden öperim... Sağ kolumu kaybettim. Ama zararı yok. Sol kolum var. Onunla da pekâlâ iş görebilirim... Beni üzen ve yeniden birliğime katılarak, düşmanla çarpışmama engel olan şey, yaramın henüz kapanmamış olmasıdır. Hastaneden çıkıp, harbe iştirak edemediğim için beni mazur görünüz. Bunun için beni affediniz kumandanım.” Bu mektuptan sonra komutanı hastanede ziyaretine gidecek, göğsüne bir “Şeref Madalyası" takıp alnından öpecek, “Berhudar ol evlâdım! Senin gibi kahramanlar yetiştirmiş bir milletin sırtı yere gelmez," diyecektir. O gün bugündür, tarihi labirentlerden geçen, zaman zaman ateşle imtihan veren, zaman zaman içeriden ve dışarıdan kuşatılan bu milletin sırtı yere gelmiyor. --reklam-- Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale İncelemesi - Şahsi Yorumlar okuduğum diğer 3 kitabından sonra elime bu yazarın kitabını almak gelmediği için bir an önce elimden bitsin gitsin gözüyle baktım çanakkale üzerine daha ayrıntılı kitaplar okuduğum için benim için başarısız bir deneme olarak yazarın kitaplarını bitirmiş oluyorum. (serap durmaz) Atatürk düşmanı bir yazar ve ilk defa bu yazarın kitabını okudum. Anlatılanlar etkileyici ama EKSİK. Verilmek istenen çok farklı mesajlar var gibi geldi. (GÜLŞAH ÖNEN) GEÇTİĞİMİZ GÜNLERDE HAYATINI KAYBEDEN YAZARIMIZA AİT OLAN KİTAP; YALIN, ANLAŞILIR BİR DİLLE YAZILMIŞ GÜZEL BİR KİTAPTIR. ÇANAKKALE SAVAŞI ÖNCESİ VE SONRASI DURUMU GÖZLER ÖNÜNE SEREN BELGELESEL TADINDA BİR KİTAP. OKUMAK İSTEYEN HERKESE TAVSİYE EDERİM. KEYİFLİ OKUMALAR ... (KELEBEK RUHLU) --reklam-- Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale PDF indirme linki var mı? --reklam-- Yavuz Bahadıroğlu - Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Yavuz Bahadıroğlu Kimdir? Yavuz Bahadıroğlu; yazar, tarihçi, gazeteci, radyo programcısıdır. Gerçek adı Niyazi Birinci'dir. Evli ve üç çocuk babasıdır. 1971′de İstanbul'da gazeteciliğe başladı. Muhabirlik, araştırma-inceleme, röportaj ve fıkra yazarlığı yaptı. Gazete, dergi ve şirket yöneticisi olarak çalıştı. Gazeteciliğini muhabir ve röportajcı olarak sürdürürken, çocuklara yönelik eserler üretti. Yüzlerce çocuk romanı, hikaye yayınlandı. Aynı dönemde bir gazetede Şeref Baysal ve Veysel Akpınar isimleriyle iki köşe yazısı yazdı. Asıl çıkışını Yavuz Bahadıroğlu ismiyle yazdığı romanlarla yaptı. İlk romanı "Sunguroğlu" ve ardından yazdığı "Buhara Yanıyor" romanı ülkenin en çok satan romanlarından oldu. Genelde Osmanlı'nın çeşitli dönemlerini ele alan otuzu aşkın romanı vardır, bunlardan biri "Biz Osmanlıyız". Yavuz Bahadıroğlu; roman, çocuk kitapları, hikaye, araştırma, oyunlar, film yapılmış senaryolar ve fikri eserler olmak üzere yüzlerce çalışmaya imza attı. Yurt içinde ve yurt dışında çeşitli konularda binlerce konferans verdi, çeşitli kurum ve kuruluşlardan ödüller aldı, iki kitabı Kültür Bakanlığı tarafından yayınlandı. Tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybeden yazarın cenazesi Eyüp Sultan Camisi'ndeki hazireye defnedildi. --reklam-- Yavuz Bahadıroğlu Kitapları - Eserleri Merhaba Söğüt Biz Osmanlıyız Buhara Yanıyor Fatih Sultan Mehmet Muhteşem Süleyman Elveda Buhara Yavuz Sultan Selim Malazgirt'te Bir Cuma Sabahı Kayıtdışı Tarihimiz Endülüs'e Veda Sunguroğlu 1 Şirpençe Mimar Sinan Selahaddin Eyyubi Kanunî Sultan Süleyman Sunguroğlu 2 Osmanlı Padişahları Çaka Bey Osman Gazi Mısır'a Doğru Sunguroğlu 3 Osmanlı'da Derin Devlet ve II. Abdülhamit Şehzade Selim Kırım Kan Ağlıyor Fatih Sultan Mehmet ve İstanbul'un Fethi Yavuz Sultan Selim ve Kutsal Emanetler Bir Devrin Bittiği Yer Çanakkale IV. Murad 1 Orhan Gazi Yakın Tarihimizin Sır Perdesi Tarihimizden Yaşanmış Öyküler Sahipsiz Saltanat Osmanlı'da Şehzade Katli Yıldırım Bayezid Tarihin Arka Sokakları Resimli Osmanlı Tarihi Turgut Alp IV. Murad 2 Çelebi Mehmed Birinci Murad Tarihimizin Gizli Odaları Padişahların Akıl Hocaları İnancın Zaferi Çanakkale Sel Harem Cem Sultan 1 Yolbaşı Çalınan Hazine Kaçırılan Prenses Kirazlı Mescid Sokağı Binatlı Gemide İsyan Mavi Yıldız Cengaver Kemalist Yalanlar II. Murad Kara Şövalye Zindanda Şahlanış Ayet Ayet İnsan Baskın Hanedan Sarayın Sırları Topal Kasırga Kaybolan Elçiler Barla'da Diriliş Ağalar Saltanatı Din Ve Laiklik Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han Keşmekeş Tuzak Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine Cem Sultan 2 Köprübaşı Bediüzzaman Said Nursi Gülü Arayan Adam Yaşam Bir Avuç Gül Bir Tutam Diken Boşlukta Yürümek Kumpas Tarihi Cihan Sultanları Ayet Ayet Hayat Adil Olan Kazanır Yürek Seferi Hayatı Aşkla Yaşamak Sunguroğlu Erdem Hikayeleri : Çalışkanlık İçeri Tembellik Dışarı Çanakkale Kıyameti Dürüst Ol Ki Mutlu Olasın Dağlı Kafkas Kartalı Şeyh Şamil Osmanlı'nın Büyüme Sırları Osmanlı'da Çocuk Eğitimi Avukat Bekir Berk Muhteşem II. Abdülhamit Han Kudretli Sultan II. Abdülhamid Han Osmanlı'nın Yükselişi Tarih Cesaretle Yazılır Doktor Olacağım Hayata Dair Öyküler Muhteşem Yavuz Sultan Selim Han 40 Geceye 40 Masal Canım Peygamberim Vatanını Kim Sevmez Ki! Köy Çocuğu Var mı Arkadaşlık Gibisi ? Vatan İçin Hayat Yardımlaşınca Güzel Yakın Tarihin Kara Kutusu Canavar Robot Şehzade Murat Anılarımdaki Türkiye: Yavuz Bahadıroğlu İki Kardeş Çevre Bize Emanet Muhteşem Fatih Sultan Mehmet Eşim Çocuğum Ve Ben Can'ın Hatıra Defteri Zebun Hayata Dilekçe Heyecanlı Yolculuk Üç Kaçak Yolcu Bizim Can Yaramaz Ayı Zirzop Karıncalar Savaşı Sevgi Ne Güzel Şey / Erdem Hikayeleri Muhteşem Hanedan Osmanlı Yetim Çocuk Küçük Kahraman Sular Altında Bir Ülke Kim Demiş Fedakarlık Zor Diye? Dayanışma En Büyük Güçtür / Erdem Hikayeleri Dindarların Para ve İktidarla İmtihanı Tuhaf Çocuk Haram Yemenin Sonu Osmanlı'nın Yazılmamış Tarihi Beylikten Hükümdarlığa Osmanlı Padişahları Tarihin Mayın Tarlası Fedakar Annem Diriliş Sunguroğlu Babalar Eve Dönsün Sunguroğlu Büyük Bir Milletin Direniş Destanı Çanakkale Sunguroğlu Alaycı Alabalık Akvaryum Güzeli Kedi Olan Köpek Küçük Çoban Son Süvari Yavuz Sultan Selim Han Kelepçe Sabırsız Tavşan Kurnaz Tilki Gıdı Gıdı Masallar Ben Çanakkale Mecburen Atatürkçü Uyanık Geyik Kardeş Böcekler Karınca Birliği Bici Bici Masallar Bu Gidiş Nereye Ördek Vakvaka Uzay Çocuğu Yavru Pelikan Kararlı Balıklar Fare ile Fil Akıllı Kaplumbağa Kötü Huylu Karga Yavru Kuşlar Oruç Tuttum Sevinçten Uçtum Bediüzzaman Said Nursi Çocuğun Ramazanı Dertli Alp Keçisi Alican ile Ercan Çıtır Çıtır Masallar Saf Kuzucuk Uzaklar Yakındır - Merhaba Söğüt II. Abdulhamit Sosyalizm Bitti Laiklik Alır Mıydınız? Kara Mürsel Alp Çizgili Zürafalar Şirin Kedi Resimli Osmanlı Tarihi Masal Masal Hoppala Teşekkür Ederim Allah'ım Bizi Kimler Dinliyor Çamurdan Meyve Olur mu? Zikir Fikir Şükür Canavar Robot Tavşancık ve Gökyüzü Suçlu Biziz Fatih Sultan Mehmed --reklam-- Yavuz Bahadıroğlu Alıntıları - Sözleri Şövalyeler,vaktiyle yaptıklarını düşündüler.Ellerine geçen Müslüman esiri ya ölünceye kadar çalıştırır yahut kollarından ve bacaklarından duvara asarlardı.Buna rağmen Müslümanların halifesi onları teselli ediyordu.Kendilerini tutamayarak ayaklarına kapandılar. (Resimli Osmanlı Tarihi) "Gemiler yanıyor" dediler."Bırakın yansın" diye cevap verdi, "onların küllerinin arasından umutlarım yeşeriyor." "Artık gemilerimiz yok.Geri dönüş umudumuz yandı, kül oldu.Geriye iki ihtimal kalıyor: Ya yüzerek vatana dönmeyi deneyeceksiniz ya da düşmanı yenerek buraları kendinize vatan yapacaksınız. Kararınızı verin!" (Padişahların Akıl Hocaları) Herkes ancak ufku kadar vardır. (Osmanlı'nın Yazılmamış Tarihi) 80 yıl + 8 yıl (Yavuz Sultan Selim) Bugün Filistin'de olup bitenlerin ışığında Padişah-ı Cihan'ın 1895'te söylediği şu sözlere kulak vermek gerekir: ''Eğer Filistin'de Müslüman Arap unsurunun faikiyetini (üstünlüğünü) muhafaza etmesini istiyorsak, Yahudilerin yerleştirilmesi fikrinden vazgeçmeliyiz. Aksi takdirde yerleştirildikleri yerde çok kısa zamanda bütün kudreti elde edeceklerinden, dindaşlarımızın ölüm kararını imzalamış oluruz.'' (Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han) "Kendime bir dünya kurdum kendimce." (Buhara Yanıyor) Biz kula kul olmak için yaratılmış insanlar değiliz...bunun taklidi bile zor gelir bize.Kulluğun en güzeli Allah’a yapılır çünkü. (Sunguroğlu 3) " Ben de " diye geçirdim içimden, " Osmanlı' yı ben de arıyorum ! " (Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine) Ha bir de azınlıklardan varlık vergisi adı altında alınan Türk olarak doğmama vergisi vardır ki, ne insafa, ne de vicdana sığar. (Yakın Tarihimizin Sır Perdesi) Hayat biraz hayalden,biraz gerçekten ve alabildiğine ümitten ibaretti. (IV. Murad 2) Düşmanlarımız aciz kaldığı müddetçe itaat gösterirler, ama zayıflık zuhur ettiği an öç almaya çalışırlar. (Kumpas Tarihi) “Dünya geçici bir zaman İçin öldü. Ağaçlar yaprak döktü, çiçekler, otlar kurudu. Sonra yeniden yeşerecek. Toprak altında kalan küçücük zerrelerden tekrar hayat bulup filizlenecekler. Etraf tekrar yeşerip, tekrar çiçeklenecek.” “Ba’su ba’del mevt sırrı. İşte tecelli. Bu hâli senelerce temaşa edip de, öldükten sonra dirilmeye inanmamak İçin deli olmak lazım.” (Sunguroğlu) 600 yıllık Osmanlı tarihi boyunca beşi on dördüncü, sekizi on beşinci, kırk ikisi on altıncı, beşi on yedinci ve biri de on sekizinci asırda olmak üzere toplam 61 şehzade katledilmiştir. Bunlardan 22 tanesi bilfiil isyan ettiği için öldürülmüştür. Diğerleri de ekseriya Fatih Kanunnamesi'ni takib eden 150 yıl içinde katledilmiştir. 1603 yılında padişah olan Sultan I. Ahmed kardeşlerini öldürmeye lüzum görmedi ve 1617'de vefatından sonra, oğulları bulunduğu halde, bunlar yaşça küçük olduğundan kardeşi Sultan 1. Mustafa tahta geçti. Böylece ilk defa bir padişahın yerine oğlu değil, kardeşi geçiyordu. Osmanlılarda şehzade katli meselesini doğru anlayıp değerlendirebilmek için öncelikle İslâm-Osmanlı hukuku ve siyaset geleneğini bilmeye ihtiyaç var... Çünkü hâdisenin tarihî, siyasî ve hukukî sebepleri bulunmaktadır. Nitekim hayattaki hemen her şehzade arkasına düşman devletlerin de desteğini alarak ayaklanmış, binlerce insan ölmüş, ülke harap, millet perişan olmuştu. Osmanlıların, gerek önce ve gerekse kendi devirlerinde yaşanan tecrübelerden ders alarak, bu böyle bir sonuç doğmaması için bizzat aile mensuplarını feda etmekten başka çareleri yoktu. Bu çerçevede, Fatih Sultan Mehmed, Kanunnamesinde, şehzade katlini düzenleyen bir hüküm koymuştur. “Fitne, adam öldürmekten daha kötüdür” mealindeki Kur'ân-ı Kerim ayeti ve gerektiğinde umumî menfaat için hususî menfaatin haleldar edilebileceğine dair şer'i prensip, şehzade katlinin hukukî mesnedi olmuş; İslâm hukukçularının ekserisinin bu müesseseye cevaz verdikleri, Kanunname'de açıkça ifade edilmiştir. Böylece alınan tedbirlerle Osmanlılarda ne eski Türk devletlerinde olduğu gibi ülke parçalanmış ve ne de Avrupa'daki gibi "veraset savaşları" yaşanmıştır. Bu da, devleti altı yüz yılı aşkın bir zaman ayakta tutan sebeplerden biridir. Oysa Yıldırım Bâyezid, kardeşi Yakup Bey'in “tahtını tabuta” çevirmeseydi, devlet param parça olmaz mıydı? Fatih, kardeşini sağ bıraksaydı, kardeşi zaman içinde isyan çıkartmaz mıydı (çünkü hep böyle gelişti), bu isyan sebebiyle acaba İstanbul fethi aksamaz mıydı? Sultan II. Bâyezid, Cem Sultan'ın teklifini kabul edip devleti kardeşiyle bölüşseydi Yavuz ortaya çıkabilir, "Halife" olabilir miydi? Ve Yavuz, üzerlerine gelen kardeşleri Ahmed ve Korkud'u bağışlasaydı, toparlanır toparlanmaz birleşip yeniden saldırmazlar mıydı? Bu da Yavuz Padişah'ın en büyük ideali olan “İttihad-ı İslâmı --Müslümanların Birliğini- gerçekleştirmesini engellemez miydi? Bunların üzerinde kafa yormadan, şartları hiç nazara almadan, o günlerin devlet telakkisini anlamaya çalışmadan masa başında hüküm vermek insafsızlıktır... (Muhteşem Yavuz Sultan Selim Han) Düşüncelerinden bir çekişte kopardı kendini, gökyüzüne baktı.. (Boşlukta Yürümek) Millî Mücadele (bazıları buna ‘İstiklâl Savaşı' diyor, ancak istiklalini kaybetmemiş bir ülkenin ‘İstiklâl Savaşı' yapması mümkün değil) ve Lozan... Galip mi, mağlup mu oturduğumuz belirsiz Lozan masası... “Misak-ı Milli” yemininin bozulması, Batı Trakya, Ortadoğu, Filistin, Ege Adaları, Musul ve Kerkük'ün elden çıkması... Saltanatın kaldırılması, Cumhuriyet'in ilanı ve halifeliğin “ilga”sı... Ve tuhaf bir tesadüf, Türkiye parlamentosu hilafeti kaldırmadan, İngiliz parlamentosu Lozan Antlaşması’nı çeşitli bahaneler öne sürerek imzalamadı. Antlaşma hilafet kaldırıldıktan kısa bir süre sonra imzalandı. Gerçekten de tuhaf bir tesadüf! Süreç içinde İsrail kuruldu, Balkanlar'daki topraklar elden çıktı, Arap âlemi param parça edildi, petrol yataklarına el konuldu. Böylece İngiltere ve müttefikleri ilk büyük hedeflerine ulaşmış oluyorlardı. Sıra en büyük hedefi vurmaya gelmişti. Müslümanların rahatça sömürülebilmesi için, bir türlü kontrol edemedikleri hilafetin artık kökünün kazınması gerekiyordu. (Sultan-ı Cihan Abdülhamid Han) "Annemin öğüdü de kendisiyle beraber öldu. Artık yolumu kendim çizeceğim (Var mı Arkadaşlık Gibisi ?) İşte bu “tolerans mantığı”dır! Fatih Sultan Mehmet kılıcıyla değil, “tolerans mantığı”yla Orta Çağ’ın katı kalıplarını kırmış, hayatı yeni bir çağla tanıştırmıştır. (Tarihin Arka Sokakları) "Yok Lagan. Biliyorsun ki, biz kalbimizi de vücudumuzu da din ve millet yoluna adadık. Başka sevgiye yer yok." (Sunguroğlu 3) Sunguroğlu diz vurup Beyi selamladıktan sonra çıktı. Köse Yusuf'u tavukları yemlerken buldu. (Kara Şövalye) “Küllü nefsin zâikatülmevt” âyeti kerimesini hatırladı. “Elbette ki her nefis sahibi mutlaka ölecektir.” diye düşündü. (Sunguroğlu 2) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/bir-devrin-bittigi-yer-canakkale-yavuz-bahadiroglu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)