# Çay Güzeli - İsmail Saymaz Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Çay Güzeli kimin eseri? Çay Güzeli kitabının yazarı kimdir? Çay Güzeli konusu ve anafikri nedir? Çay Güzeli kitabı ne anlatıyor? Çay Güzeli PDF indirme linki var mı? Çay Güzeli kitabının yazarı İsmail Saymaz kimdir? İşte Çay Güzeli kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/cay-guzeli-ismail-saymaz-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-06-21T18:00:11+03:00 - Güncelleme: 2022-06-21T18:00:11+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/06/21/ismail-saymaz-kimdir-ismail-saymaz-kitaplari-ve-sozleri-251840.jpg Kitap Künyesi Yazar: İsmail Saymaz Yayın Evi: İletişim Yayıncılık İSBN: 9789750521836 Sayfa Sayısı: 123 --reklam-- Çay Güzeli Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Zeliha, hesapta son bohça çayı toplayacak, çay makaslarını yanına alacak, annesinin ardı sıra alım yerine gelecekti. Genç kız alelacele sıktığı bohçayı annesinin sırtına yüklerken böyle söz vermişti. Oysa bir saatten fazla geçmiş, Zeliha gelmemişti. Annesi Mukadder, gözlerini gökyüzüne çevirdi. Kırılgan bir güneş, gri ile lacivert arasında kararsız kalan yüklü bulutları, bulutlar da çaylıklarda tek tük biten mandalina, hurma ve karayemiş ağaçlarını yalayıp geçti. İsmail Saymaz, Ovit Dağı’nı aşmaya çalışanların, aşıp da hayata iyi kötü tutunanların izini sürmeye çağırıyor bizi. Bu iz boyunca çay tarlasındaki mevsimlik işçiye, tezgâhının başında sıkıntıdan her şeye ama her şeye bahis tutan hamsiciye, Rus Pazarı’nda orak çekiçli rozet satan Matmazel Loya’ya, şeyhine ulaşmak için rabıtaya durup da onun yerine bir otel odasından hatırladığı Olga’yı gören “sofi”ye rastlayacaksınız. Karayemiş ağaçlarının, çaylıkların arasından kentin dar sokaklarına, ormanları yağmalayıp yapılan geniş otoyollara… Çay Güzeli, siyah beyaz fotoğraflarda başka renklerin de olduğunu gösteren hikâyeler. --reklam-- Çay Güzeli Alıntıları - Sözleri Değil mi ki memlekette her dört gençten beşi şairdi. Günlerim Emel'i düşünmekle Gecelerim karşılıksız mektup yazmakla geçti. Aşk, satır aralarımda gizlenmişti ve belki bir imadan ibaretti. Ayının Cevdet'i öldürdüğü yıl biçim ayına denk gelmişti.Taş üstünde bi dal yonca bitmeye görsün orağını tırpanını alan sabah ezanıyla bayıra koşuyordu.Tezeğin içindeki arpa danesini ayıklayıp yediğimi bilirim.Şimdi bakma böğürtlen kokusunun gocuktur köyünü sardığına; ayının Cevdet'i öldürdüğü yıl bi avuç böğürtlen için kan dökülürdü. "Kimsenun günahuni alamam fakat..." dedi, bir müddet durdu, "bana kalursa ogretmen komenistur." - Nereden biliyisun - Üç cumadur camiye gelmeyi... "Emel'in ellerine uzandığımı, başımın döndüğünü, 'Neden bugünü bekledin?' diye sorduğumu hatırlıyorum. Bir cevabı yoktu. Esasen vaktimiz de yoktu." Ben Ülkü ocağının balkonundan sokağa bakarken, kafamda sorulara yanıt aramakla meşguldüm. Dünya Türk olsa yoksul olmaktan kurtulacak mıydık? Kendi sorumu içimden “hayır” diye yanıtladığım an, dünyamın da değiştiğini seziyordum. O günlerde edebiyat öğretmenim Selma Hanımın “tamam Nihat Atsız’ı da oku, ama bunu da oku” diyerek uzattığı İnce Memed’le bir günaha girercesine tanıştım. Gölgesinde yetmiş yıl dinlendiği koca çınarın devrildiği gün, o da bu dünyadan yüz çevirdi. Kırdığı odunda, tutuşturduğu sobada ve yıkayıp soba demirine astığı çamaşırda bile dedem vardı. Onlar bir cümlenin öznesi ve yüklemiydiler. Özne düştükten sonra yüklem tüm anlamını yitirmişti. Teleferiğin yaydığı titreşim, Dato’nun keyfini yerle bir etti. Aletin diğer ucundaki Hacı Şevki, teleferik teline vurmuştu. Bu, “Haydi bohçayı gönder,” demekti. --reklam-- Çay Güzeli İncelemesi - Şahsi Yorumlar Benim için aşksın sen Rize'm: Rize denince aklınıza ilk ne gelir? Çay, deniz, yeşillik, muhlama veya bolca yağmur mu? Rize benim için "samimiyet" demek. Her sene yaz aylarını dört gözle beklediğim, kavuşmak için takvim yapraklarını hevesle yırtmak demek. Rize'ye giden otobüsün, Rize il sınırları içine girdigi, "Rize'ye hoşgeldiniz" yazan tabelayı gördüğüm an dünyam hiç olmadığı kadar güzelleşir. Otobüsten iner inmez çay kokusuyla karışık nemli Rize havasını solurum, derin derin çekerim içime. Yeniden doğmuş gibi olurum, bütün hücrelerim yenilenir. "Lazca" konuşan insanları gördükçe mutluluğum çoğalır. Rize'ye her gittiğimde, cevabına aklımın yatmadığı o soruyu sorarım. "Böyle cennet memleketi bırakıp nasıl İstanbul'a gitmiş annemle babam :( " Her insan memleketini sever, ama ben Rize'me aşığım♡ Gelelim kitaba. Kitap 123 sayfa lakin boş sayfaları çıkardınız mi 80 sayfa etmez. En fazla 2 saatte okunur. İsmail Saymaz, kitabı öyle samimi bir diller yazmış ki, okurken hiç sıkılmıyorsunuz. Çoğu zaman gülerek okuduğum, yer yer de hüzünlendiğim hikayeler oldu. Kitapta "komenist" bölümünü okurken resmen kahkahalar attım. Kalemine sağlık yazar/Ismail-Saymaz çok sevdim kitabını. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim :) (❥Parpali ✿ GD ✿) İsmail Saymaz'ı ilk kez okuyorum. Çay Güzeli iki bölümden oluşuyor. Birinci bölüm yazarın kendisi ve ailesiyle ilgili, özellikle dedesi, anılarından, ikinci bölüm ise yazdığı hikayelerden oluşuyor. Birinci bölümde ki samimiyeti ve espirili dili çok hoşuma gitti. Yüzümde bir tebessümle zaman zaman da gülerek okudum. Dedesini anlattığı bölümde ise çok duygulandım. İkinci bölümdeki hikayeler ise Anadolu'nun her yerinde yaşanabilecek olaylardan oluşuyor. Birinci bölümdeki neşeli dili ikinci bölümde yok denecek kadar az. İçimde buruk bir duyguyla okudum. Dikkatimi çeken şey ise ( bir gün karşılaşırsam kendisine de soracağım) çoğu hikayelerde kahramanların hep ölmesi oldu. Son üç veya dört hikayede hep aynı son vardı. Kitabın başında "Giriş" bölümünde kendisinin bir edebiyatçı olmadığını, bu kitabın da bir edebi eser olmadığını yazması da ayrıca çok güzel bir itiraftı. Evet kitap bir edebi eser değil ama keyifle okunan bir kitap olmuş. Okumadıysanız tavsiye ederim. (Fatoş Kesici) İsmail Saymaz gibi ben de hem Rizeli hem Erzurumluyum, ama benim erzurumluluğum yirmi sene öncesi askerliğimden. O günden beri arada Erzurum resimlerine bakar dururum... karlar altında ışıltılı bir eski şehir. Erzurum en soğuk hâliyle bile güzeldi o zamanlar. Oralara gidenlere denk gelirsem de caddeleri, sokakları sorarım: o kitapçı hâlâ orda mı, üniversiteye inen yolda erzurum ovası yine öyle güzel görünüyor? Peki ya Cumhuriyet caddesi? İlk çarşı iznimizde karşıma çıkan kitapçıdan aldığım kitap, Cortazar'ın Lucas Diye Biri adlı kitabı, nasıl olmuştu da o kırtasiyecide, hadi hüsnü niyetle söylesek kitapçıda karşıma çıkmıştı? Mustafa'yla çıkmıştık o gün çarşıya. Gerçekten öyle miydi, hani şehitliğin yanından karskapı boyunca yürümüş de arada denk geldiğimiz yaşlı amcalara cumhuriyet caddesini sormuştuk? Belki de yirmi sene sonra zihnim hatıraları hatırlamak istediği gibi sıralıyor, onları kendi arzusunca süslüyor...ne olursa olsun, o zamanlar ismail saymaz da oralardaydı, benim anladığım bu. Kitabının ilk bölümünde merakla, heyecanlanarak okuduğum hayat hikâyesi ikinci bölümde bavul dergisi ve benzerlerinin artık rutin kolay edebiyat tadına yer bıraktı, ancak bazı incelemelerde bazen benim de yaptığım birşey bu. Çok da kuvvetli olamayan bir kalemle, kuvvetli olması için gayret gösterilmemiş bir kalemle hayatını anlat, duygularını ifade et. İsmail Saymaz'ın iki bölümlük kitabının ikinci bölümü bu tür kolay hikâyelerle dolu, çok tanıdık, bildik, çok okunagelmiş, alışılmış hikâyeler bunlar. İlk kısımsa yazarın hayatındaki değişimleri, büyüme dönemlerini küçük küçük resimlerle önümüze serdiği için çok daha samimi bir hava yaratıyor ve etkiliyor, en azından beni etkiledi, bunu söyleyebilirim. İsmail Saymaz ülkücülükten solcuğa geçerken yaşadığı tökezlemeleri samimiyetle anlatıyor. Bunları da onları da severek hatırlıyor ama. İnsanın hayatına, geçmişine böyle bakabilmesi çok güzel. Saymaz kitabın ikinci bölümüne dek bu samimiyeti sürdürüyor, ikinci bölümde ise karşımıza edebiyat peşinde bir yazar olarak çıkıyor. Böylece belki tema olarak olmasa da ses olarak İsmail Saymaz'ı kaybediyoruz. Bu durum bence eserin tadını kaçırıyor. Yine de dine yönelişi, arayışları, kaybedişleri ve yeni yollara yürüyüşleri ile İsmail Saymaz'ı sevdiğimi, bir nebze de olsa onu anladığımı düşündüm, ben de yollara çıkıp o yollarda yaya kalıp başka yollara saptığım için belki de. Hatıralarımızı hatırlama biçimimiz herşeye başka renkler veriyor olabilir, zafer'in geçen gün yazdığı edebiyat yazılarında söylediği gibi edebiyata ait bir zaman ve gerçeklik hissiyle gerçeği başka şekilde yansıtıyoruz belki de. Ya da gerçekler artık hatıra oldukları için güzel görünüyorlar gözümüze. Kimbilir, yaşanırken öyle değildiler belki de. Ölmeden önce Erzurum'a muhakkak gitmek istiyorum. Rize'yi de İstanbul gibi pek sevmiyorum. Hiç bir zaman İstanbul'da yaşadığımı düşünmedim, boğazı ya da tarihi semtleri bana hiç çekici gelmediler. Geldilerse de geçici sevgilerdi. Denize sevgim asla çok olmamıştır. Ankara'da okurken orayı seven tek istanbullu galiba bendim. Ancak Erzurum'u ilk andan itibaren sevmişimdir. Ovalar, bozkırlar, dağlar ve soğuk, bulutlu havalar, fırtınalar beni hep çekmiştir. Askerken içtimada palandöken'e karda tipide bakardık ve beni oraya göndermekten son anda vazgeçen bölük komutanına hep sormak isterdim, neden, diye. En çok sabahları subayları almaya gitmeyi severdim çünkü sadece o zaman üniversite yolundan aşağı inerdik ve sadece o zaman Erzurum ovasını görebilirdim. Belki bir hatıranın silueti cumhuriyet caddesinde dolaşıyor olabilir ara sıra, hemşin'e girip çay içiyor, kahvelerde okeye dönüyor olabilir, ya da bir lokantada sessizce yemek yiyordur kendi kendine. PTT önünde telefon sırası beklenen bir zaman kalmamış olabilir, ama hatırası oralarda salınıyor, kaybolmamak için tutunuyor olabilir. Ama bunların hepsi geçmiş zamandaydı.O zaman 26 yaşındaydım. Kitabı hızla okudum, ilk kısmı oldukça beğendim ve sevdim. İkinci kısım ise ilgimin söndüğü, yer yer atlayarak okuduğum bir bölüm oldu. İsmail Saymaz'ı sevenler için güzel bir çalışma olabilir. Benim için de bir özleme, hatırlama vesilesi oldu. Rize'yi düşündürdü bana ve yazacak çok şey de olabilir, ama bunu yapmaya hâlim yok şu an. herkese iyi okumalar. (CemCBG) --reklam-- Çay Güzeli PDF indirme linki var mı? --reklam-- İsmail Saymaz - Çay Güzeli kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Çay Güzeli PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı İsmail Saymaz Kimdir? Rize’de, 11 Temmuz 1980’de doğdu. Halen gazetecilik üzerine yüksek lisans eğitimini sürdürdüğü Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi’ni bitirdi. Gazeteciliğe Rize’de başladı. Konya ve İstanbul’da yerel gazetecilik yaptı. Mayıs 2002’den beri Radikal gazetesinde muhabir olarak çalışıyor. İnsan hakkı ihlalleri, düşünce ve ifade hürriyeti üzerine haberlere imza atıyor. Saymaz, başta Erzincan Davası olmak üzere, haberleri nedeniyle yirmiye yakın davada yüz yılı aşkın hapis cezası istemiyle yargılandı. Kitapları: Postmodern Cihad / Tarikat, Siyaset, Adalet Üçgeninde Erzincan Davası (Kalkedon), Hanefi Yoldaş / Gizli Örgüt Nasıl Çökertilir? (Kalkedon), Nefret / Malatya: Bir Milli Mutabakat Cinayeti (Kalkedon), Oğlumu Öldürdünüz Arz Ederim / 12 Eylül’ün Beş Öyküsü (Postacı Yayınları) Ödülleri: İstanbul Tabipler Odası Basında Sağlık Ödülü (2009), Metin Göktepe Jüri Özel Ödülü (2010), Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Basın Özgürlüğü Ödülü (2010), İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesi Ayşenur Zarakolu Basın Özgürlüğü Ödülü (2011)i Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yılın Söyleşisi Ödülü (2012), Türkiye Yayıncılar Birliği Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü (2012). --reklam-- İsmail Saymaz Kitapları - Eserleri Şehvetiye Tarikatı Kimsesizler Cumhuriyeti Çay Güzeli Tosun Bank Fıtrat Ali İsmail Türkiye'de IŞİD Balkon Sefası Esas Duruşta Cinayet Sözde Terörist Oğlumu Öldürdünüz Arz Ederim Sıfır Tolerans Postmodern Cihad Hanefi Yoldaş Nefret --reklam-- İsmail Saymaz Alıntıları - Sözleri Sarı telefon bir gün olsun çalmadığı halde sehpadaki varlığını senelerce korudu. Zamanla ahizesi kırıldı, sonra tuşları çıktı, ardından kablosu koptu. Bir sabah annem sarı telefonu kömür sobasına attı.. (Balkon Sefası) Aşk, satır aralarımda gizlenmişti ve belki bir imadan ibaretti. (Çay Güzeli) Holdingleşen tarikat ve cemaatler dini bir sektör ve piyasa oluşturuyor: Dini ritüellerin etrafında gelişen pazardan daha fazla pay alma hırsı olmadık dinî suiistimallere yol açmaktadır. Vaaz ve hutbeler, televizyon programları ve sair araçlarla yapılan cemaat propagandalarında artık gizleme ihtiyacı duyulmadan suiistimaller yapılmaktadır . Bu aşamada, bireyin kurtuluşunun cemaat yoluyla gerçekleşeceğine dair güçlü bir inanç aşılanıyor. Tabanı, eğitimsiz ve ekonomik açıdan güçsüz müritlerden oluşan topluluklar hurafeciliğe başvuruyor. (Şehvetiye Tarikatı) Üye sayısına baktık. Tatmin edici miktardaydı. Bu kadar insanın aptal olamayacağını düşündük. Katılmaya karar verdik. (Tosun Bank) Banka yönetim kurulu üyesinin güreşçilerden seçildiği liyakaysiz bürokrasinin, kamu ihaleleriyle semirtilmiş işadamlarının ve partizanlaşmış memurların elinde kalan Türkiye'nin Tosuncuk Mehmetler üretmesi kaçınılmazdır. Gelir adaletsizliği, işsizlik ve yoksulluk var oldukça bir Tosuncuk gidecek, bir başka umut taciri gelecektir. (Tosun Bank) Önce tarikat kıydı, sonra adalet. (Kimsesizler Cumhuriyeti) “Rakamlar, bu zayiatın toplu kıyıma dönüştüğüne işaret ediyor.” (Esas Duruşta Cinayet) Üye olan kullanıcılara bir tane tavuk veriyoruz. (Tosun Bank) “İşkence yapıyor. Vicdan olsa, bunu bana emanet etmişler diye, elini kaldıramaz.” (Esas Duruşta Cinayet) Bazen şöyle diyorlar : işçiler cahildir. öyle midir? Bu işçiler dünya güzeli gemileri yapıyor, denizde yüzdürüyor, boyasını yapıyor, elektriğini yapıyor, mobilyasını yapıyor; cahil değil. Kağıdın üstüne çizdiğin Resmi canlı hale getirip sana teslim ediyor; cahil değil. Ama elektriğe bastığında cahil! Oysa önlem almadığından, kârından vazgeçemediğinden , üç kuruş daha fazla kazanasın diye beş kuruşu harcamadığından bu cinayet oluyor. (Fıtrat) Devir, toplumsal kurtuluşun değil, bireysel zaferlerin devriydi. (Tosun Bank) Gölgesinde yetmiş yıl dinlendiği koca çınarın devrildiği gün, o da bu dünyadan yüz çevirdi. Kırdığı odunda, tutuşturduğu sobada ve yıkayıp soba demirine astığı çamaşırda bile dedem vardı. Onlar bir cümlenin öznesi ve yüklemiydiler. Özne düştükten sonra yüklem tüm anlamını yitirmişti. (Çay Güzeli) Şimdi yaşayan bir ölüyüm. (Kimsesizler Cumhuriyeti) Buluşabilseydik, gökyüzünde ipleri birbirine dolanan iki uçurtma olmayı önerecektim. (Balkon Sefası) Azzam, 1989'da bombalı saldırıda ölünce *Ladin doğal lidere dönüştü. Esasen ne kahraman bir savaşçı, ne fetva makamında bir ideologdu; yetenekli bir finansördü., o kadar. (Türkiye'de IŞİD) Şuan ülkemiz üzerine oynanan bazı oyunlar var. (Tosun Bank) Emniyetteki gözaltı işlemi sırasında çekilen fotoğraflarının birkaç yıl sonra İnterpol'ün "en çok arananlar" sayfasında yayınlanacağını kim tahmin edebilirdi? (Tosun Bank) Çünkü devrimler bir düzene karşı oluşmakta ve düzeni konuşarak, tartışarak ve nihayetinde anlaşarak değiştiren olmamıştır. Örnek olarak bir devletin rejiminden memnun değilsiniz ve fikrinizi ortaya koyup, destekçilerinizle toplanıp bunu sistemin başındakilere sunarsanız, fırtınadaki ıslık kadar etkisiz olursunuz. Sistem, düşüncelere bu kadar duyarsız kalıyorken, bir hareketlenme kaçınılmazdır. Bu durumda devrim, fiili olarak başlar.Ne bir fikrin başkanlığının ne bir düzenin ne devletin ne de hiçbir dayatma, zorbalık, mecbur kılmanın destekleyicisiyimdir. Anlattıklarım, bu görüşümün kaynağıdır. (Ali İsmail) İlk yankı, Fenerbahçe taraftarlarından geldi. Ali İsmail'in Fenerbahçe formasıyla çekilmiş fotoğrafını gören Fenerbahçeli "Vamos Bien" adlı taraftar grubu, 31 Ağustos 2013 akşamında Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda oynanan Fenerbahçe-Sivasspor maçı sonrasında polisleri görür görmez hep bir ağızdan aynı marşı söylemeye başladı: “Daha 19 yaşında Düşlerinde özgür dünyada Öptüğün çubuklu forma Yaşayacak anısında Ali Ismail Korkmaz Fenerbahçe yıkılmaz!" (Ali İsmail) Raflarda fason ürünler sergilendi. (Tosun Bank) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/cay-guzeli-ismail-saymaz-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)