# Deniz İşçileri - Victor Hugo Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Deniz İşçileri kimin eseri? Deniz İşçileri kitabının yazarı kimdir? Deniz İşçileri konusu ve anafikri nedir? Deniz İşçileri kitabı ne anlatıyor? Deniz İşçileri kitabının yazarı Victor Hugo kimdir? İşte Deniz İşçileri kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/deniz-iscileri-victor-hugo-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-06T22:41:53+03:00 - Güncelleme: 2022-02-06T22:41:53+03:00 - Yazar: NASRETTİN GÜNEŞ - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/06/victor-hugo-kimdir-victor-hugo-kitaplari-ve-sozleri-146109.jpg Kitap Künyesi Yazar: Victor Hugo Çevirmen: Volkan Yalçıntoklu Editör: Sertaç Canbolat Orijinal Adı: Les Travailleurs de la Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları İSBN: 9786052959060 Sayfa Sayısı: 464 Deniz İşçileri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Victor Hugo (1802-1885): Fransız edebiyatının gelmiş geçmiş en büyük yazarlarındandır. Şiirleri, oyunları ve romanları ile tanınır. Romantizm akımının Fransa’daki temsilcisidir. Edebiyat alanındaki devasa başarılarının yanında politik hayatta da etkin bir rol üstlendi, bu nedenle sürgün cezasına çarptırıldı, cezasını tamamlamasına rağmen İmparatorluk yıkılana dek Fransa’ya dönmedi. Yazar, ilk kez 1866’da yayımlanan Deniz İşçileri romanını, sürgün gittiği ve sürgün kararı iptal edildikten sonra da ayrılmayıp 15 yılını geçirdiği Guernsey Adası’na ve orada yaşayan deniz işçilerine ithaf etmiştir. Yazar bu eserle, başta sevdiği kadına kavuşabilmek için karaya oturmuş bir gemiyi tek başına kurtarmak zorunda kalan Guernseyli bir deniz işçisi olmak üzere, tüm yoksul deniz işçilerinin hayat mücadelesini hayranlık verici ve ayrıntılı tasvirlerle edebiyata taşımış, onların mücadelelerini denizciliğin ve denizin kâdim diliyle onurlandırmıştır. Yazarın Notre-Dame’ın Kamburu ile “din”, Sefiller ile “toplum” konularını işlediği üçlemesinin, “doğa”yı ele alan üçüncü ve son kitabı Deniz İşçileri de, Gustave Doré’nin illüstrasyonlarıyla, Hasan Âli Yücel Klasikler Dizisi’nde okurlarla buluşuyor. Deniz İşçileri Alıntıları - Sözleri " Kendini gizlemek, maruz kalınan bir şiddettir." “Hepimiz birer mezarız.” “Hepimiz birer mezarız.” "Düşünmek ve uygulamak ayrı şeylerdir ve bunun kanıtı, düşünmenin kolay uygulamanın zor olmasıdır." "İnsan bedeni bir görüntüden ibaret olabilir. Beden gerçekliğimizi saklar, ışığımızın veya gölgemizin üzerindeki katmandır. Gerçeklik ruhtur." Kasvetli dünya yuvarlanmaya devam eder; çiçekler bu olağanüstü hareketin bilincindedir; nakıllar gece on birde, güngüzeli sabah beşte açar. İnsanı afallatan bir düzen. “Bir tek yıldızlar eksiktir bu bakışlarda.” “Gözbebeğimiz içimizdeki insanlığın tartısıdır.” Kalmak mı, gitmek mi? Gitmek delilikti, kalmak ise korkunç. “Parlayan daha fazla parlıyor, seven daha çok seviyordu.” Volkanlar taşları, devrimler insanları fırlatır. Fransız devrimi diğer tüm patlamalardan farklı olarak daha uzağa lav püskürtmüştür. “Yalnızlık, insanları ya yetenekli ya da ahmak kılar.” Güçsüz olmak bir güçtür… Ama bir insanın suçlu olduğu en çok da okumadığı kitaplardan bellidir. Yalnızlık, insanları ya yetenekli ya da ahmak kılar. Deniz İşçileri İncelemesi - Şahsi Yorumlar Romantik akımın ünlü temsilcilerinden yazar/victor-hugo 'nun Din, Toplum, Doğa üçlemesinin, Doğa temalı kitabı olup benim de okuduğum 4.Hugo eseridir kitap/deniz-iscileri--180269. Bu kitabı eski Normandiya topraklarının bir köşesindeki konuksever ve özgür kayalıklara, küçük ama asil bir denizci topluluğunun yaşadığı, kendisinin de 15 yıl sürgün yeri olan, Guernsey Adası'na ithaf etmektedir ve üç bölümden oluşur eser. Yanında Gilliat isimli çocukla Guernsey'e bir kadın gelir ve perili olduğu düşünülen Bû de la Rue'de yaşamaya başlayacaklardır. Gilliat büyür, kadın ölür. Gilliat iyi bir marangoz, demirci, denizci ve balıkçı olmakla birlikte hülyalı bir gençtir. Diğer karakterlerden Üstat Lethierry bölgenin itibar sahibi eski denizcilerindendir. İki büyük aşkı vardır. Yeğeni, aynı zamanda vaftiz kızı güzel Déruchette ve bölgedeki ilk vapur olan Durande isimli gemisidir. Durande'i emanet ettiği kaptanın ihanetine uğrar ve vapur bir kaza geçirir. Vapurun motoru çok pahalıdır, kurtarıp geri getiren denizciyi yeğeni Déruchette ile evlendireceğini duyurur ki zaten kendisi asker ve din adamlarını sevmeyip güvenilir bir denizci düşlemektedir. Biri sürekli öldürür diğeri sürekli yalan söyler" diyor. sy.414 Çoktan kıza aşık olmuş olan Gilliat durur mu? Déruchette'den kendisiyle evleneceğine dair söz alıp tam iki ay sürecek olan zorlu kurtarma macerasına adım atar. Birinci kısım buraya kadardır ve benim bitirebilmek için özel çaba sarfetmem gerekecek olan ikinci bölüm başlar. Hugo uzunca betimlemeleri seviyor ve alışkınız. Ama burada 200 sayfalık teknik dereceye varan uzunca tasvirler mevcut. Varageleler, kandilisa makaraları, mataforaya bağlanan zincirler ve küpeşteler beni sıkmadı diyemem ki puanını biraz düşük verme sebebim bu kısımdan dolayıdır. Kendisi bir anda Gilliat'ı unutup geceye, rüzgara, bulutlara, çekiçe, halata methiyeler düzmeye başladı. Tanrı ahtapotu yarattı, Yaratılışa iyi niyetle yaklaşan filozofların dehşetengiz yasası ve hepimiz birer mezarız dedi. Yahu Hugo'cum boşver yaratılışı Gilliat kaldı fırtınanın ortasında dedim sık sık:) Latife bir yana denizcilikle ilgili teknik dereceye varan bilgisi insanı büyülüyor. Bunların yanında; Kast'ların kendilerine has düşüncelerini eleştirdi, "Soyluluk kılıçla kazanılır, çalışmayla kaybolur. Soyluluğu aylaklık korur. Hiçbir şey yapmamak soylu bir şekilde yaşamaktır; çalışmayanın onuru lekelenmez. Bir meslek sahibi olmak itibar kaybettirir."sy163 Toplum adalet ve eşitsizliğini Parisli ile; "Yüce Tanrı'nın dünyayı yönetmediği, tatile çıktığı ve işleri bir rahip yardımcısının, bir ruhban okulu öğrencisinin, serçe kanatlı bir şaşkının yürüttüğü gün gibi aşikâr." sy.178 Üstat Lethierry ile Sezar'ı tanımadığını belirtti. Sezarı istememek, Cumhuriyetçi olmak anlamına geliyordu. sy.214 Batıl inançlara alaycı bir dille çıkıştı. Yoksulu, kışta sokakta ıslak yaşayanları da unutmadı, Fransız devrimini, kendi dönemine değinmeyi ihmal etmedi. Hemen toparlamam gerekirse; Yalnızlık, açlık, susuzluk, zorlu işler, işbirliği ile yolunu kesmek isteyen engellerle karşılaşan Gilliat Durande'in motorunu getirecektir kıyıya. Üstat Lethierry verdiği sözü unutmamıştır. Peki ya Déruchette? Hugo'nun kadere, yazgıya bakış açısı ilginç ve burada bize yine bir sürpriz son hazırladı. Sevilmeyen bir adamı ve yine fedakârlıkları sunuyor bize kitap. Sürpriz bozan olmayayım ve burada bitireyim. Benim Hugo'nun eserlerini tavsiye sıram şu şekilde; 1. kitap/notre-damein-kamburu--1612 incelemesi burada; gonderi/124546898 2. kitap/sefiller-2-cilt-takim--172 3. kitap/bir-idam-mahkumunun-son-gunu--2370 4. kitap/deniz-iscileri--180269 Belirttiğim gibi müthiş, fakat bir o kadar riskli bir kitap, betimlemelerin sıkma ihtimalinden dolayı herkes sevmeyebilir. Deniz işçileri bundan sebep tavsiye edeceğim son kitabı olur. Kimler okusun? Alacağım haz uğruna uzunca tasvirler beni yormaz diyen herkes. Kitaplarla, hoş kalalım. ... (Kuvvetlifer) Victor Hugo Artık bir cümlesini görsem ve altında adı yazılı olmasa bile tanırım. Dili, anlatımı ve romanları kendine has bir tavır taşır Hogo'nun. Bu yüzden bir süre sonra onun uzun uzun betimlediği nesneleri, karakterleri yahut olayları okurken deriz ki : işte bizi bir şeye hazırlıyor. Eserlerinin içerisindeki bu betimlemeler, bu bölünmeler gerçeğe dayanır. Örneğin bir savaştan mı bahsediyor, araştırdığımız zaman görürüz ki tarihte gerçekten böyle bir savaş yaşanmıştır. Aynı şekilde kitabın içerisinde bu bölünmelerde geçen isimler tarihte var olduğunu bildiğimiz kişilerdir. Bu kişi şunu yapmıştır diye de açıklamalar yapmamış Hogo bu da bizi hem okuyan hem de araştıran bir okur haline getiren detaylar oluyor. Ama elbette tek faydası genel kültürümüzü genişletmek değil. Romantizm akımının etkisiyle gelişen olayların içerisine bir gerçeklik katmış olur yazar. Sefillerde savaş kısımları örneğin kitaptan ne beklememiz gerektiği konusunda çok güzel bir mesaj verir. Felsefi temellere dayandırdığı düşüncesini olaylarla örerek döneminden bazen de bilgisinden katkılarla daha iyi özümsememizi sağlar. Bu yüzden betimlemeleri de düşüncelerini cümlelerin arasına serpistirmesi de akıcı bir okuma sağlar. Sayfa sayısı fark etmeksizin Hugo ne yazsa ilgiyle okunmuş olur. Kendisini çok sevdiğim için anlatmalara doyamam o yüzden artık Deniz İşçilerine geçiyorum> Bir deniz kasabasında toplumun içindeki dışlanmış bireyin başına gelen olaylar ve bu olaylara karşı gösterdiği " duruş" çercevesinde ele alabilriz eseri. İlk etapta.. Bazen toplum eleştirisiyle düşündürürken bazen de betimlemeleriyle çizdiği resmin içine atar yazar bizi. Olaylar genel olarak hareketli karakterleri de renklidir. Bu yüzden akıcı bir hâl alır kitabın çizgisi. Hayal gücünüzü besleyecek yer yer heyecandan elinizi de titretecek. Okumadıysanız kendinizi hazırlayıp okumaya başlayın diye bir tavsiyede bulunduktan sonra spoiler içeren kısma geçiş yapıyorum. Edebiyat kuramlarından bildiğimiz arketiplerin tipik bir örneğini görürüz kitapta. Kahraman arketipi. Şöyle ki kahraman bir yolculuğa çıkar fakat bu yolculuk oldukça zorlu bir yolculuktur. Devlerle , canavarlarla savaşır, daha önce görmediği varlıklarla karşılaşır ve en nihayetin tekrar geldiği yere döner. Ve döndüğünde asla aynı kişi değildir kahraman içindeki gizli potansiyeli ortaya çıkarmıştır. Bu açıdan Gilliatt karakteri üstüne düşeni yapan mücadeleci kimliği oluşturur. Benim en sevdiğim kısım da tam olarak Gilliatt'ın aylarca çabaladığı kısımdı. Edebiyatın hayatımıza yansıdığı kısımlar içinde bulunduğumuz döneme göre değişir. Mücadeleyi o kadar yakından tanıdım ki o kadar bütünleştim ki o emekle. Dalgalar , engeller, imkanların zorlanması kitapla aynı ruhu taşıttı bana. Gel gelelim kahramanın dönüşününde kalbimin kırıldığını hissettim. Dehşetengiz bir duygusallık toplandı üzerime. Kitabın içerisinde bahsedilecek başka karekterler de var fakat ben burdan sonra kimseyi inceleyemez oldum. Arketip de kalmadı haliyle. Devamını okumak istemedim 2 gün beklettim çok daha kısa zamanda okuyabilecekken sahiden o kısma kadar olan her şeyi düşünmek istedim. Kimilerinin güçlü yürekleri onlara verilmiş cezadır. Gilliatt işte böyle bir yüreğe sahip. Ve kimse bana onun olmadığı aslında yazarın hayal dünyası olduğunu söyleyemez. Gilliat yaşadı arkadaşlar... Keyifli okumalar dilerim. Umarım bu kadar etkilenen sadece ben değilimdir. (Eda) Victor Hugo’nun Notre-Dame’ın Kamburu ile “din”, Sefiller ile “toplum” ve Deniz İşçileri ile “doğa” yı ele alan üçlemesinin son kitabı. Benim için ilk iki kitap muhteşemdi, çok beğendiğim kitaplar arasında yerlerini almışlardı. Ancak bu kitabından aynı hazzı alamadım. Hikaye çok güzel olsa da bu kitabındaki bitmek bilmeyen betimlemeler, karaktere, olayın özüne bir türlü ulaşamamak okumamı zorlaştırdı ama kitabı bitirdiğimde net bir şekilde beğenmedim ya da sevmedim diyemiyorum. Sadece biraz sabırla okumak gerekli ama bu tarz betimlemelerin olduğu kitapları sevmiyorsanız hiç başlamayın. (Özge) Kitabın Yazarı Victor Hugo Kimdir? Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı. Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi. Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti. 1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur. Victor Hugo Kitapları - Eserleri Sefiller (2 Cilt Takım) Notre Dame'ın Kamburu Bir İdam Mahkumunun Son Günü Nişanlıya Mektuplar 1820-1822 1793 Devrimi Hernani Tapner Davası Seçme Şiirler Küçük Gavroş Bug-Jargal Gördüklerim İşittiklerim Bir Nutuk Bir Mektup Denizde Gece Les Contemplations Şairin Görevi Şeytanın Kemanı Sefiller - Goriot Baba Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet Robin Hood - Sefiller Ruy Blas Deniz İşçileri Marion de Lorme Anılar Kozet Claude Gueux Bir İdam Mahkumunun Son Günü ve Claude Gueux 1871 Paris Komünü Günleri Aforizmalar Gülen Adam Sefiller 2. Cilt Mary Tudor Sefiller 3. Cilt Sefiller 4. Cilt Sefiller 5. Cilt Küçük Erkekler - Notre Dame 'in Kamburu Claude Gueux Victor Hugo Alıntıları - Sözleri MEZAR VE GÜL “Senin gibi bir aşk çiçeği ne yapar Seher vakti yağdığında yağmurlar?” Diye sordu mezar güle "Ya senin o kuyu gibi ağzına Düşen insan ne yapar daha sonra?” Diye sordu ona gül de “Ey karanlık mezar, ambar ve bal Kokusuna döner o damlacıklar Anladın mı beni şimdi?” Mezar da dedi ki “ey dertli çiçek Melek olup göklerde süzülecek İçime düşen her kişi” (Denizde Gece) Ne yana baksam, kendimi yapayalnız görüyorum. (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822) Bu hep böyle olmuştur. Ünlü olma, düşmanı ve sevmeyeni olmadan olmuyor. (Claude Gueux) “…İndi mən doğrudan da, koram. Əvvəl mən gecənin nə olduğunu bilmirdim. Gecə ayrılıqdır”. (Gülen Adam) Mutluluk, herkesi mutlu görmek ister. (Sefiller 5. Cilt) "Ana baba sevgisi tatmadan, ot gibi yaşıyordu çocuk. Sevilmediğine üzülmüyordu. Zaten bir ana babanın nasıl davranması gerektiğini bilmiyordu ki!" (Küçük Gavroş) "İnsanların hayatını kurtarıp sonra unutuyorsunuz! Yazık, yazık! Oysa onlar sizi her zaman hatırlıyorlar." (Kozet) "Tanrı aşkına acı bana! Bir kadını sevmek! Üstelik papaz olmak!..." (Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet) ''Böylece yiğit Türkler geleneksel giysilerini, insan giysilerinin bu en güzel ve en gösterişlisini bir kenara attılar , ve bizim giysilerimizi yalan yanlış benzetlemeye başladılar. Türklerin bizden fazla bir şeyleri, güzellikleri vardı; biz onlara kendi çirkinliğimizi vermeyi başardık. Bizim uygarlık taslayan bilgiçlerimiz ise buna ilerleme adını veriyorlar. '' (Anılar) "Tıpkı bir sürgün gibiyim." (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822) "Bir günlük mutluluk, mutsuz bir yaşamdan çok daha değerlidir." (Nişanlıya Mektuplar 1820-1822) "Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç..." . (Sefiller (2 Cilt Takım)) Mantıksız ceza, suçu suçun üstüne mühürlemek ve perçinlemektir... (Claude Gueux) Duygulara kelimeler yetmiyor (Bir İdam Mahkumunun Son Günü ve Claude Gueux) "Bu adam o kadının var olduğunun farkına vardığı ve o kadın bu adamın orada olduğunu görmediği andan itibaren, felaket artık kaçınılmazdır." (Gördüklerim İşittiklerim) "Hayat böyledir işte. İnsana hep en iyi dostları çelme takar." (Notre Dame'ın Kamburu - Eugenie Grandet) Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin, onlara yeniden kavuşursunuz. (Sefiller (2 Cilt Takım)) Sokak çocuğu demek Paris demektir, Paris demek dünya demektir. (Sefiller 3. Cilt) Efendilerin nefreti kölelerin tutkusundan her zaman daha fazla olur... (Claude Gueux) Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç. (Sefiller (2 Cilt Takım)) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/deniz-iscileri-victor-hugo-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)