# Devrimden Önce - Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Devrimden Önce kimin eseri? Devrimden Önce kitabının yazarı kimdir? Devrimden Önce konusu ve anafikri nedir? Devrimden Önce kitabı ne anlatıyor? Devrimden Önce kitabının yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev kimdir? İşte Devrimden Önce kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/devrimden-once-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-06T01:04:39+03:00 - Güncelleme: 2022-02-06T01:04:39+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/06/ivan-sergeyevic-turgenyev-kimdir-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitaplari-ve-sozleri-145275.jpg Kitap Künyesi Yazar: Ivan Sergeyeviç Turgenyev Çevirmen: Natavan Günay Orijinal Adı: Накануе (Nakanuye) Yayın Evi: İlya Yayınevi İSBN: 9789944260701 Sayfa Sayısı: 222 Devrimden Önce Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Roman, Kırım Savaşı arifesinde genç aydınların karşılaştığı sorunları ve serflerin ortadan kaldırılmasından hemen önce Rusya’nın gebe olduğu değişimi konu alır. Devrimden Önce Alıntıları - Sözleri Buraya, cennete geldi. Fakat görüyorsunuz, cennette de canı sıkıldı işte. Mutsuzluğun, yoksulluğun ya da hastalığın insana gerekli olduğunu seziyorum. Yoksa kendimizi kibire kaptırmamız işten bile değil. Tanrım... acı bana... Aşığım ben! İnsan nasıl aşksız yaşar? Ama kime âşık olacaksın?” zamanımızda her şey dış görünüşe göre değerlendiriliyor. Bakıyorsun, boş, aptal bir adam. Adam kendini satmasını bildiği için sayıyorlar onu. Bir başkası, belki yeteneklidir, ve bu yetenekler, belki... büyük yarar sağlayabilir. Fakat alçakgönüllülük yüzünden... Bugün dalından bir gül kestim. Bir yaprağı düştü o onu kaldırdı... Ona bütün gülü verdim. Kimbilir aklına yine hangi saçmalık esti de ağlıyorsun. benim de kendime göre bir dünya görüşüm var. Çok şükür, odun değilim. "Toplumsal anlamda yaşamak ve mücadele etmek sadece erkeğin değil, kadının da hakkı ve zorunluğudur." Sanatımın dışında, güzelliği sadece kadınlarda seviyorum. Şu insanlar, sevdikleri öldükten sonra nasıl yaşarlar? Bu kadının yemek pişirmeden haberi bile yok. Sanki bir zindandayım ve hemen şu anda duvarlar üstüme yıkılıverecek. Neden öteki insanların böyle duygulari yok? "Bu giysi çok yakışıyor sana; birinin hoşuna gitmek istediğinde bunu giy" Devrimden Önce İncelemesi - Şahsi Yorumlar Merhaba kitap dostları iyi akşamlar.Okumaktan büyük keyif aldığım Turganyev’in Arefesinde isimli eserinden bahsetmek istiyorum.Yazarın daha önce Babalar ve oğullar,İlkbahar Selleri ve Gereksiz bir adamın güncesi romanlarını büyük bir keyifle okumuştum.Turganyev’in usta kalemi beni yine yanıltmadı. Turgenyev, Rusya tarihinde genelde milliyetçilerin karşısında yer alan yeni nesil batıcı gençlerin babası rolü atfedilen biri olsa da onun yazı süreci hiçbir zaman tekdüze olmamıştır. Keza nihilizme varan "aydınlanma"'ya karşı biridir. Bağımsızlıkçı, kişilikli karakter hatlarıyla yenilikçi bir Rus kızı tipi olan Yelena ile İnsarov’un aşkı, Arefesinde’de, arka plandaki toplumsal-siyasi gerçekliği zaman zaman iyice geriye iten, başlı başına sürükleyici bir hikaye niteliğindedir. Arefesinde, aynı zamanda yürek burkan bir aşkın acı, unutulmayacak bir hikayesi ve değişimin eşiğindeki hayatların lirik bir anlatısıdır. Kitap betimlemeleriyle,akıcı oluşuyla okuyucuyu kendisine bağlıyor.Bu kitabı okumanızı tavsiye ederim kahramanlarımız İsarov ve Yelena’yı mutlaka tanımanızı isterim.Kitapla kalın.. (Dark Reader) “Devrimden Önce” Bu iki kelimeyi kitabı okumadan önce savaş öncesi bir gelişme olabileceğini, daha çok savaş konularının temele dayandığı bir içerik olabileceği kanısındaydı. Konu devrim olunca bir savaş cephesinde elimde silah ile bekliyordum aslında ya da “devrim “cephede her zaman olmasa da masa başında türlü entrika ve illegal işler peşinde kovalamaca da fena olmazdı... Yazar yine şaşırtıyor tabi. Konu biraz daha duygusal aslında. Savaşın her an patlak verebilecek bir dönemde (osmanlı -rus savaşı ) ana karakterler olan Rus kızı Yelena ve Bulgar İnsarov. Bir tercih ikilemi ve sonuçları. Herkes tercihinde özgürdür fakat bunun bir bedeli her zaman vardır. Bedelini ödeyeceğimiz şeylerin seçimlerini bizler yapmışızdır aslında. Hayatımız yaptığımız tercihlerin toplamıdır.Ve kitapların da en sevdiğim tarafı da bu sanırım olay örgüsü ve bütünlüğüyle bizlere ders veriyor. Neticede güzel bir dersti. Teşekkürler yazar/ivan-sergeyevic-turgenyev (SG) Açtım kapağını, Rusya'ya gidip biraz Moskova'da kaldım, 1850li yıllarda hayal meyal Bersenev'i Şubin'i Yelena'yı İnsarov'u tanıdım, onlar beni tanımadı, evlerinde kaldım, 93 Harbinden önce Bulgaristan'a gitmek için hazırlandım. Aldık Rus kızını da geldik. Şehir şehir gezmiş gibi satırlar arasına daldım. Sonra oturup üzüldüm de aldık aşık Rus kızını da biricik İnsarov'u neden öyle... ?.. Yapma bunu! Yapmayayım! İncelemelerde detayları fazlaca işleyince kitabı okumaya heves bırakmıyoruz. Okurken aşırı iştahlı ruh halimle okuduğum için çok lezzetli geldi olur ya deli gibi okumak istersiniz ve o an kitap okuyabiliyor olmak harika hissettirir öyle :) normal şartlarda tavsiye eder miydim emin değilim, bakın seven sevsin sevmeyen ne bilim sevmesin, ben sevdim sonuna biraz kızdım açıkçası ama olsun. (Rumeysa) Kitabın Yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kimdir? Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar. Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur. Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur. Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir. Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır. Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır. 1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar. Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır. Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder. Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü. Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitapları - Eserleri Babalar ve Oğullar İlk Aşk Duman Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü Avcının Notları El Kapısında Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri Asilzade Yuvası Ham Toprak Mumu Devrimden Önce Üç Karşılaşma Bahar Seli Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar Faust Hikâyeler I- II- III Bozkırda Bir Kral Lear Hikayeler I Hikayeler II Hikayeler III Turgenyev'in Mektupları Klara Miliç Rudin Rudin 2 Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2) Raif Efendi Hikayeler Arasında Asya Hayaletler Taşralı Kadın Bekar Köyde Bir Ay Kasaba Hekimi Rüya Seçilmiş əsərləri Mutsuz Kız Tuhaf Bir Hikaye Düellocu Parasha Первая любовь Ivan Sergeyeviç Turgenyev Alıntıları - Sözleri Bülbül bize tarif edilemez bir coşkuyla dolu anlar bahşederken, gırtlağında yarı yarıya ezilmiş mutsuz bir böcek acılar içinde ölmektedir. (Avcının Notları) Büyük bir sözcüktür, anne..! (Köyde Bir Ay) ... Ama Tanrı haksızlıklara göz yummaz. (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar) İlk aşk, ihtilâlden farksızdır. (Bahar Seli) Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak) Aşağıda ufku boydan boya kaplayan çam ormanının görkemli görünüşü denizi andırıyordu. Denizin de, çam ormanının da verdiği izlenim aynıdır; aynı dokunulmamış, el değmemiş bir güç engin, uçsuz bucaksız uzanır önünüzde. Yüzyıllık ormanın derinlerinden de, suyun ölümsüz diplerinden de aynı ses yükselir: “Benim seninle işim yok," der insana; “ben egemenim, sen ise ölmemek için çabala dur!” Ama orman (özellikle de her zaman yalnız, neredeyse sessiz, suskun çam ormanı) denize oranla çok daha tekdüze, hüzünlüdür. Deniz korkutur, okşar, her türlü renkleriyle oynar, her çeşit sesle konuşur; onun gibi yine sonsuzluk esintisi olan ama sonsuzluğu bize hiç de yabancı olmayan gökyüzünü yansıtır... Durağan, karanlık çam ormanı kasvetlice susar ya da insanoğlunun yüreğine önüne geçilemez bir güçle işleyerek boğuk, homurdanır. Bir günlük insan için, dün doğmuş, bugün ölecek olan insan için zordur ölümsüz İsis’in soğuk, doğrudan kendisine dikilmiş bakışına dayanmak. Doğal afetlerin buz gibi soluğu karşısında insanın yalnızca cesur gençlik umutları, hayalleri durulmaz, sönmez; hayır, bütün ruhu çöker, taş kesilir; son kardeşinin de yeryüzünden silinebileceğini ama bu çamların dallarında tek iğnenin titremeyeceğini hisseder insan. Yalnızlığını, zayıflığını, çaresizliğini hisseder ve telaşlı, gizli bir korkuyla kendini günlük küçük kaygılara, yaşamın endişelerine verir; kendi yarattığı bu dünyada yaşamak daha kolay gelir ona, burada kendi evindedir, burada kendi anlamına, gücüne inanmaya hâlâ cesaret etmektedir. (Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2)) Onunla tartışmaya bayılıyorum, çünkü birbirimize söyleyebileceğimiz bütün ateşli sözcüklere rağmen birbirimize duyduğumuz dostluk hiç bizi terk etmiyor ve her sözcükte yer alıyor, oysa başkalarıyla her konuda anlaşabilirsiniz ve tartışacak bir şey bulmayabilirsiniz ama aranızda bir uçurum vardır. (Turgenyev'in Mektupları) Ve önünde saygıyla eğildiğim her şeyi yaktım, yaktığım her şeyin önünde saygıyla eğildim..." (Asilzade Yuvası) Kalbim...içimde olup bitenleri kim ve niçin öğrensin? (Rudin) Kalbinin yoldaşını kaybetmek çok acı. Ama kaderin lüzumsuz;insan ümitsizliğe kapılmamalı, buna inan! (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar) "Bilindiği üzere insan çok mutluyken beyni az çalışır. Huzur verici ve keyifli bir his, tatmin duygusu, tüm varlığa nüfuz eder; bu his kişiyi tüketir, benlik bilincini kaybettirir ve kötü huylu şairlerin dediği gibi, kişi artık salt mutluluğa ulaşmıştır." (Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü) Öyle sanıyorum ki böyle gözlerle sadece ölümsüz ruhlar bakabilir... (Hayaletler) "Ay, benim düşmanım," diye mırıldandı. "Sırıtması, canlılığı, ödünç alınmış ışığı, bir şeye yaramıyor olmasına rağmen gösterişli oluşu canımı sıkıyor. Yukarıda durmuş, dünyayla eğleniyor." (Raif Efendi Hikayeler Arasında) Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak) Həyatda elə anlar və elə hisslər var ki... Bunları ancaq göstərmək və yanından ötüb keçmək olar. (Seçilmiş əsərləri) Bu kadının yemek pişirmeden haberi bile yok. (Devrimden Önce) Nelerde, kimlerde yanılmadım, hayal kırıklığına uğramadım ki!... Kaç kez boşuna sevindim, umuda kapıldım, öfkelendim, küçük düştüm! Kaç kez şahin gibi yükselirken , kabuğu ayaklar altında parçalanmış bir sümüklüböceğe döndüm!.. (Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri) Onun için en gürültülü, patırtılı gün bile o kadar sessizdi ki, bize göre en sakin gecede bile sessizliğin bu derecesi bulunamaz.. (Mumu) ... "Bu kadar üzgün görünmeye çalışmayın. Acınmaya katlanamam." ... (İlk Aşk) Mutsuz çocuklar hayatın gerçeklerini mutlu çocuklara göre daha erken öğrenir... (Mutsuz Kız) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/devrimden-once-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)