# Ekmek Parası - Muzaffer İzgü Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Ekmek Parası kimin eseri? Ekmek Parası kitabının yazarı kimdir? Ekmek Parası konusu ve anafikri nedir? Ekmek Parası kitabı ne anlatıyor? Ekmek Parası PDF indirme linki var mı?  Ekmek Parası kitabının yazarı Muzaffer İzgü kimdir? İşte Ekmek Parası kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/ekmek-parasi-muzaffer-izgu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-03-14T02:00:09+03:00
- Güncelleme: 2022-03-14T02:00:09+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/14/muzaffer-izgu-kimdir-muzaffer-izgu-kitaplari-ve-sozleri-175606.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Muzaffer İzgü 
 Yayın Evi: Bilgi Yayınevi 
 İSBN: 9789754943382 
 Sayfa Sayısı: 168 
--reklam--
Ekmek Parası Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Bir ekmek parası kazanabilmek için çekilen sıkıntılar, katlanılan zorluklar, aç yatılan geceler, çıplak geçirilen kış günleri;ama ille de yaşama ve insanlara duyulan sevgi... 10 milyonu bulan okuruyla, tükenmek bilmeyen enerjisiyle, gülmecenin sivri kalemi, çocukların "yazar dedesi" Muzaffer İzgü, kendi çocukluğunun öyküsünü çok sevdiği çocuklara armağan ediyor.
(Tanıtım Bülteninden)
--reklam--
Ekmek Parası Alıntıları - Sözleri
"Niye gülüyorsunuz?"

"Birbirimizi gıdıklıyoruz baba."

"Eliniz nasıl yetişiyor?"

"Ayağımızla gıdıklıyoruz baba."

"Madem öyle beni de gıdıklayın, ben de güleyim."

"Gerçek mi baba?"
Ne gelirse soğukla soysuzdan gelir.
Yenenle yanana dağ bile dayanmamış...
.
"Çocuk dediğin güle benzer, bir gün solar, bir gün açar."
.
.
... yenenle yanana dağ bile dayanmamış...
.
Ne masallar uydurdu, ne öyküler anlattı, ne şarkılar söyledi benim için, yaşamla bağımı koparmayayım diye.
"Çocuk dediğin güle benzer, bir gün solar, bir gün açar."
"Hava, yap bir çay da, tadını çıkaralım şu mutluluğun" diyordu.
.
"Ah bir yağmur yağsa" diye hep gökyüzüne baktım.
.
Çocuk dediğin güle benzer, bir gün solar, bir gün açar.
'' Haydi şeker, parayı cepten çeker, parası olmayan burnunu çeker.''
Hele bir bahar gelsin.
.
"Ne gelirse soğukla soysuzdan gelir avrat."
.
O gece gözüme hiç uyku girmedi. Ağabeyimin de öyle... Sanki güneşi biz doğurduk.
"Çocuk dediğin güle benzer, bir gün solar, bir gün açar."
--reklam--
Ekmek Parası İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yazar Dedemizi Hiç Unutmayacağım.: Uyarı: Spoiler vardır.

Bazı kitaplara inceleme yazarken çok zorlanıyorum. Yazıp yazıp siliyorum. Belleğimdeki sözcükler yetmiyor, kitabın kalbime bıraktığı duyguları anlatmaya...
Ama yazmalıyım. Karakterler ülkeme giren Kemal'e hoş geldin demeliyim. Sonra o karakterlerin arasına karışıp şöyle bir giriş yapmalıyım: "Arkadaşlar bugün aramıza Kemal katıldı. Bana bütün yaşadıklarını gülümseyerek anlattı. Sizlerle de paylaşacağından eminim. Kemal'den çok şey öğreneceğiz. Sözgelimi onca yokluk içinde nasıl varsıl olunur? Düşlerin ardına nasıl düşülür? "

Momo, Melodi, Küçük Ağaç, Fadiş, Sadako sevinçle el çırpacaklar. Kemal çocuk sevinciyle katılacak aralarına. Büyüyecek güzellikler yaşama...

Şimdi söz Kemal'de

Merhaba, ben aslında yalnızca bir Kemal değilim. Bu kitabın yazarı Muzaffer İzgü'yüm. Ben aslında yalnızca bir Muzaffer İzgü de değilim. Ben hepinizim. Ama şimdilik adıma Kemal diyelim. Başka bir öyküde Ayşe olmuş, Ali olmuş kime ne?

 Adana'da başlayan bir öyküm var benim. Bu öyküde varlığını her dem duyumsadığım bir de ailem var. Babam bütün olmazlar karşısında üreten, anam aklıyla direngenliğiyle babamla bir yiğit anam, abim yatağımı, sevgimi, sıcaklığımı paylaştığım abim...

Derme çatma bir yuvamız var. Babam evimizin pencerelerinin yönünü her sene değiştirir. Bir sene doğuya, bir sene batıya, bir sene kuzeye , bir sene güneye... Pencere ne yandan açılırsa açılsın bizim dünyamız aynıdır aslında. Ama başkalıklarda vardır bizde, örneğin birbirimizi gıdıklayarak güldürmeyi öğrendik abimle. Bir gün babam da katıldı aramıza, kıkır kıkır güldük hem de buz gibi gecelerde.

Kışın yüzü yoksula pek gülmez. Ama biz yine de güleriz her dem. Çünkü hazırlığımızı yaparız. Sözgelimi kömür tozunu su ile karar, kışlık kömürlerimizi hazırlarız. Babam gaz tenekesinden sobamızı yapar. Anam, bu çok ağır diye söylenir. Babam da "Yenenle yanana dağ bile dayanmamış, küçük soba yapsam yakacak dayanmaz." der. Bir de bulgur kaynatırız kış için. Elektriğimiz suyumuz yazında yoktur zaten. Gaz lambamız vardır bu işimizi görür yaz kış. Bir de bahçemizde su tulumu vardır. Nar ağacı da bahçemizde. Narları Münevver Hanım'a götürürüz her kış başı rüşvet niyetine. Bizi evden kovmasın diye. Bir de boynumuzu bükeriz ki yoksul olduğumuzu anlasın iyice. Ne yapalım biz boynumuzu bükmeden merhamet göstermez o da hiç.

Büyüyünce öğretmen olmak isterim. Bunun için derslerime sıkı sıkı çalışırım. Bu amacım olmasa okula gitmek istemem. Çünkü diğer çocuklar gibi ayakkabım yoktur benim. Bir gün babam yırtılan ayakkabımın altına kalın bir tahta çaktı, Yürürken tak tak diye ses çıkartıyor. Çocukların fıkır fıkır gülmeleri olmasa hiç umursamam ya. Olsun yine de umarsamam, tahtaya kalkarım gururla. Bir gün ağladım ama onların karşısında. Jale'nin cicili bicili kalemi kaybolmuş benden bildiler. Küçüçük kalemimi sonuna dek kullanayım diye babam tepesine kamış takmıştı, bu yüzden kalemin benim aldığımı söylediler. Boncuk boncuk akıttım gözyaşlarımı. Ertesi gün Jale buldu kalemini, bana vermek istedi ama almadım. Benim kamışlı kalemim var. Ne yapayım?!

Ne istersin derseniz eğer, hep uzaktan izlediğim renk renk balonları anlatırım size. Balona verecek paramız olmadığı için düşerim baloncu amcanın peşine. Kestiririm gözüme en büyüğünü. Çocuklar o balonu alır diye ödüm kopar, almayınca bir sevinirim bir sevinirim. Yine bir gün baloncunun arkasına takıldım. Tam o sırada baloncunun birkaç balonu uçtu uçtu, Ulu Caminin yanındaki ağacın taa tepesine kondu. Baloncu beni çağırdı: "Bu balonları alırsan birisi senin."dedi
Balonların içinde kırmızı balonum da var. Çıktım hemen ağacın dalına. Bütün balonları elimle kavradım. Ama yaramaz yel kırmızı balonumu götürdükçe uzağa götürdü. Baloncu amca: "O kalsın." deyince indim aşağıya. Sarı balon da olur diye geçiriyordum içimden. Baloncu senin balonun ağacın tepesinde deyip bir tane bile vermeden gitti. Koştum annemin yanına ''Anne."dedim "Benim de balonum var. Ulu caminin yanındaki ağacın tepesinde."
Ertesi gün gittim yine, balonumu göreyim diye, yok olmuş patlamış. Ağladım balonumu göremeyince.

Bir gece babamın da ağladığını gördüm.
Durun anlatayım size. Gece biz uyurken evimizi sel bastı. Eşyaları kurtarmaya çabaladık. Ama çiçekli yastığımı aldı gitti su.
Evimiz de yıkıldı. İşte o gece ilk kez gördüm babamın ağladığını. Ama gözyaşları aktı gitti taa sel gibi. Sonra masmavi oldu gök gibi. Bu olaydan sonra bir süre arkadaşım Seyit'te kaldık. boş da durmadık. El birliğiyle çalıştık çabaladık. Ben ne çok iş yaptım bir bilseniz. Darı sattım. Sinemaya gelenlere gazoz sattım, limonata sattım, karpuzların yüklenmesine yardım ettim. Hepimizin parasını bir güvecin içinde biriktirdik. Bahar gelince bizim de evimiz olsun, leğende değil sıcacık hamamda yıkanalım istedik. Münevver Hanım'a boyun bükmeyelim diye bir yuva yaptık kendimize.
Artık kimse çıkın gidin diyemeyecek. Yağmurda su da almayacak evimiz.
Yine güleceğiz birbirimizi gıdıklaya gıdıklaya.
Hem de en koyu en soğuk gecelerde.

Not: Muzaffer İzgü'nün yaşam öyküsünü anlattığı bu kitabı sizlere de öneririm. Zıkkımın Kökü kitabında da yaşam öyküsünü anlatıyor. O kitabın filmi de var. Buraya bırakıyorum lingi.

https://youtu.be/txhKn4xyLho

"Çöz oğlanın ipini avrat. Çöz gitsin. Bir şey olmaz. Ben onları hayatın her türlü rezilliğine alıştırdım." (Gülbahar Aygün (İnsan)) 
" Çocuk okuru olmayanın yetişkin okuru da olmaz.": Yazarın okuduğum ilk öykü kitabı. Maalesef geç keşfettim, umarım diğer öyküleri de  okumaya devam edebilirim... Kitap her ne kadar çocuk kitabı olarak geçse de içerisinde yetişkinlere yine bir çok düşündürme payı bırakmış. Ayrıca bir çok duyguyu bu öyküde bulabilirsiniz: hüzün, tebessüm, yoksulluk, arkadaşlık, yardımseverlik... Genel olarak okurken baba karakterine tebessüm ettim ve yaşama tutunma çabalarına üzüldüm, taktir ettim...

Yazara dair; Muzaffer İzgü, Adana'da doğmuş ve  yoksul bir çocukluk geçirmiş bir çok işte çalışmış. Sonrasında öğretmen olmuş. Bu öyküsünde de kendi yaşamını kaleme almıştır. Yaşamöyküsünün yer aldığı iki kitaptan biridir. Diğeri ise Zıkkımın Kökü'dür. Ayrıca kendisi gülmecenin ustası ve çocukların yazar dedesi olarak anılıyormuş.

Kitabın içerisi ise; Adana ' da yaşayan Kemal ve ailesinin ekmek parası için nasıl çalıştıklarını, yaşam mücadelesi verdiklerini, yoksulluğun izini ve hayata tutunmayı bize göstermiştir.

Keyifli okumalar. (the cry of silence) 
Iki çocuklu bir ailenin derme çatma ve kira olan evde fakir hayatlarını konu ediyor izzetli hayat mücadelelerini anlatıyor. Imkanların değeri şartlara göre değişir ifadesini çok iyi açıklayan bir hikaye. özellikle çocuklara tavsiye edilir (Yahya Akdemir) 
--reklam--
Ekmek Parası PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Muzaffer İzgü - Ekmek Parası kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ekmek Parası PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Muzaffer İzgü Kimdir?
Muzaffer İzgü (d. 29 Ekim 1933, Adana). Türk yazar, öğretmen.
Türkiye'nin en çok okunan gülmece ve çocuk kitapları yazarlarındandır. 107 kitap, 200'e yakın radyo oyunu yazmıştır.

Hayatı
29 Ekim 1933 günü Adana'da doğdu, yoksul bir çocukluk geçirdi. Elazığ'ın Dişidi köyünden çalışmak üzere Adana'ya gelen ve Adana Kız Lisesi'nde hademelik yapan babasının adı Ahmet, Şam doğumlu olup Antakya'dan Adana'ya gelen annesinin adı ise Havva'dır. İzgü'nün ifadesine göre babası Adana'da ilk gecekonduyu yapan kişidir.

Muzaffer İzgü; bulaşıkçılık, garsonluk, sinemalarda gazoz satıcılığı gibi işlerde çalışarak eğitimine devam etti. Üç yıllık İnönü İlkokulu'ndan sonra dördüncü sınıfı Gazipaşa İlkokulu'nda, bu okulun depremde zarar görmesi üzerine beşinci sınıfı İstiklal İlkokulu'nda okuyarak ilköğrenimini tamamladı. Öğrenimini Tepebağ Ortaokulu'nda sürdürdü. 3 yıllık ortaokulu bitirdikten sonra yatılı olarak Diyarbakır Öğretmenokulu'nda okudu. Bu okulda tanıştığı Günsel Hanım ile evlendi. İlk görev yerleri olan Silvan'da oğulları Bülent Şahin dünyaya geldi.

Diyarbakır İlköğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra Silvan'da, Aydın'ın Akçakoca Köyü'nde, Cincin Köyü'nde, Aydın merkezindeki yetiştirme yurdunda, Güzelhisar İlkokulku'nda öğretmenlik yaptı. Aydın'da görev yaparken ikiz kızları Nevin ve Sevin doğdu. 11 yıllık ilkokul öğretmenliğinin ardından ortaokul öğretmenliğine geçti, Aydın Gazipaşa Ortaokulu'nda Türkçe öğretmenliği yaptı ve 1978 yılında emekli olarak öğretmenliği bıraktı, İzmir'e yerleşti.

İlk yazılarını 1959 yılında Aydın'da yayımlanan Hüraydın Gazetesi'nde yayımladı. Küçük öykü ve röportajlar derleyen İzgü, 1964 yılından itibaren yazarlığını Demokrat İzmir Gazetesi'nde sürdürdü. Bu gazetedeki köşesinde her hafta bir öykü yayımladığı gibi gülmece dergisi Akbaba'da da öykülerini yayımladı. İstanbul'da çıkan Milliyet ve Akşam gazetelerinde röportajları yayınlandı.

Zamanla, röportaj ve öykülerin yanı sıra tiyatro oyunu yazmaya yönelen İzgü, özel tiyatrolarda oynanan, radyolarda yayınlanan oyun ve skeçleriyle ün yaptı. Yazdığı ilk oyun, Nejat Uygur için yazdığı İnsaniyettin'dir.
İlk kitabı Gecekondu, 1970 yılında Remzi Kitabevi tarafından yayımlandı, bunu 1971 yılında İlyas Efendi, 1972 yılında Halo Dayı adlı kitabı izledi. Attilâ İlhan ile tanıştıktan sonra kitaplarını Bilgi Yayınevi'nde yayımlayan İzgü'nün bu yayınevi tarafından basılan ilk kitabı Donumdaki Para (1977 ) idi. Bilgi Yayınevi, İzgü'nün 42 roman ve öykü kitabını, 73 çocuk kitabını yayımladı. Zıkkımın Kökü ile Ekmek Parası adlı eserlerinde kendi yaşam öyküsünü ortaya koydu. Zıkkımın Kökü, 1992'de filme aktarıldı.
--reklam--
Muzaffer İzgü Kitapları - Eserleri
Zıkkımın Kökü
Ekmek Parası
Dayak Birincisi
Deliye Hergün Bayram
Donumdaki Para
Ökkeş Denizde
Ökkeş Lunaparkta
Gecekondu
Halo Dayı ve İki Öküz
Ökkeş Kapıcı
Ökkeş İşportacı
Çanak Çömlek Patladı
Devletin Malı Deniz
Ökkeş Balık Avında
Anneannem Askere Gidiyor
Ökkeş Otoparkta
Ökkeş Dolmuşçu
Ökkeş Maçta
Ökkeş Bahçıvan
Anneannemin Gramofonu
Bir Namussuz Aranıyor
Anneannemin Apartman Kuzusu
Ökkeş Kurt Avında
Kaçak Kız
Anneannem Gelin Oldu
Bizim Ayılar Amerikalıları Çok Sever
Azrail Nasıl Rüşvet Yedi
Lüp Lüp Makinesi
Her Eve Bir Karakol
Orta Direği Yıkan Ayı
İlyas Efendi
Sıpa
Devlet Babanın Tonton Çocuğu
Hayri Potur Harry Potter'a Karşı
Ökkeş Dizisi (Takım 10 Kitap)
İçimde Çiçekler Açınca
Anneannem Cankurtaran
Kasabanın Yarısı
Anneannemin Erikli Bahçesi
Sen Kim Hovardalık Kim?
Bulutlara Simit Satan Çocuk
Yumurtadan Çıkan Öğretmen
Anneannem Dans Kraliçesi
Anneannem Süsleniyor
Anneannemin Kuyrukluyıldızı
Bando Takımı
Yaşasın Anneannespor
Çapulcu Musun? Vay Vay
Yaşasın Kanal Anneanne
Anneannemin Cep Telefonu
Anneannemin Bebeği
Anneannemin Konuk Kedisi
Bütün Sabahlarım Senin Olsun
Atatürk'ü Gördüm
Hamdolsun Açız
İt Adası
Demokrasimiz Kaç Para Eder
Üç Halka Yirmi Beş
Bir Mayıs Polis Bayramı
Bülbül Düdük
Anneannem Sihirbaz
Can Dayım
Siz Bilirsiniz Paşam!..
Anamı da Aldım Geldim
Anneannemin Güllü Yorganı
Anneannem Bulutları Boyuyor
Pazar Kuşları
Dandini Vatandaş Dandini
Çizmeli Osman
Kabakçı Amca
Bisikletim Vız Vız
Ayvayı Yedik
Süpermen İstanbul’a Düştü
Anneannemin Anı Defteri
Anneannemin Kar Kızı
Yedi Renkli Saat
Okula Giden Robot
Kahkahacı Sınıf
Güldüren Uçurtma
Uçtu Uçtu Ali Uçtu
İşte Mühür işte Sen
Hayri Potur ve Pempirik
Her Şeye Ağlayan Kız
Duyduk Duymadık Demeyin
Uzay Karpuzu
Canım Öğretmenim
Lütfen Kızımla Evlenir misiniz?
Dilber
Anneannem Hayvanlar Arasında
Karlı Yollarda
Şikâyetçi Şakir
Konuşan Kedi
Padişahım Çok Yaşa
Nasıl Baba Oldum?
Bizim Sınıfın Ormanı Var
Ben Cumhuriyet Bayramında Doğdum
Anneanneme Bilgisayar Öğretiyorum
Uzay Dolmuşu Kalkıyor
Hırsız Köpek
Çıngıraklı Çoban
Bizim Sınıf Kıra Gitti
Ben Üzümüm
Mum Bebek
Al Yanaklı Hasan
Soyma Beni Utanırım
Kardelen
Anne Dersim Bitmedi
Kuşadalı Metin Kaptan
Uçan Eşek
Küçük Futbolcu
Topum Bana Küstü
Konuşan Balon
Gözlüklü Köpek
Sınır - Duvar
İnci Minci Birinci
Oturaklı Başkan
Akrobat Pisicik
Herkese Bir Yastık
Bakkal Amca
Ayıya Bak
Anadolar
Fulya'nın Bebekleri
Hokus Pokus
Milli Kahraman Matador Mahmut
Yaramaz Kukla
Kedicik Patileri Minicik
Gökten Üç Elma Düştü
Küçük Arı Büyük Arı
Bir Çift Yün Çorap / Böyle Aşk Duydunuz mu?
Bandocu Çocuk
Armutçu Ayı
Halo Dayı
Süslü Kızlar
Kara Pamuk
Nasıl Şarlo Oldum
Tom Baba'nın Tombalası
Ninemin Bahçesi
Çocukların Ormanı
Boncuk
Yıl Sıfır Darbe Hazır
Kuklacı Çocuklar
Eşeğin Türküsü
Anneannemin Anı Defteri
Kahraman Kuçu
Altı Sepet Tek Bıyık
Arıcık
Radical Niyazi Bey
Kızılderili Çocuklar
Kiraz Kız
Anneciğim Acıktım
Çıplak Ayaklı Futbolcu
Yıl Sıfır Darbe Hazır
Hükümet Çiftetellisi
--reklam--
Muzaffer İzgü Alıntıları - Sözleri
Hiç denedin mi, parasız git bir ay başı eve, veya ben bu ay hiç çalışmayacağım, yan gelip yatacağım de. Bak bakalım o zaman ne olacak, o seni çok seven karın bakacak mı yüzüne? Aslında o sana değil, paraya bakıyor. (Çanak Çömlek Patladı)
Yokluk, insanı her bok yapar... (Halo Dayı ve İki Öküz)
"Karnım aç.”
Neee, "karnım aç" mı dedin? Yani sen şimdi "karnım aç" dedin ha? Yani midende bir şey olmadığını söyledin ha? Onu mu demek istedin? Yani, "karnım aç" demekle, bu ülkenin güzel yönetilmediğini söylemek istiyorsun, birilerinin karnı tokken, "benim aç" diyorsun ha? Bu doğrudan doğruya bölücülüğe girer. Bölen insan bölünür... Ulan! ALIN BUNU, BÖLÜN! (Anamı da Aldım Geldim)
... Öyledir kızım, bazı eşyalar, bazı hacetler vardır insanlsrdan daha değerlidir. (Gecekondu)
Ve Adana hep Atatürk'ü konuşuyordu. Babam çalıştığı yerden öğrenmişti Atatürk'ün geleceğini. Hastaymış Atatürk, hasta hasta gelecekmiş. Atatürk doğa üstüydü, hiç hasta olur muydu?

— Baba, Atatürk hasta olur mu?
— Niye olmasın oğlum? O da bizim gibi insan... (Atatürk'ü Gördüm)
Ah şu emekli kahveleri, ömür çürütmek için birebir. Hep aynı yüzler... (Herkese Bir Yastık)
-İmamgızıı,dedi,düne kadar oğlan getsin diyordum,amma şindi ben gedecem.Halo dayının daha etinin okka ettiğini,sana da,oğlana da,garnı goruldayan şu köv eşşeklerine de gösterecem...Tel de furacam size,habar da salacam,bekleyin beni Kirman Yarığı’nda diyecem.Söyle o zaman,şu garnı gurtlu köv eşşeklerini de toplasınlar orya... (Halo Dayı)
"Niye elektrik kullanmaz patron?"
"İnsan emeği daha ucuzdur." (Orta Direği Yıkan Ayı)
Beş cevizin vardı beşini yedin ne kaldı ?
Kabukları öğretmenim :) (Ökkeş Lunaparkta)
... Bir gün kendisi de bir yığın balon alacaktı, balonu olmayan çocuklara bedava dağıtacaktı. (Ökkeş Otoparkta)
Bu dünyada kimi parayla ısınır, kimi de yorganla. (Gecekondu)
“Dünyanın en güzel gülen kızı,” (İçimde Çiçekler Açınca)
Umutlar görünmez ama insanlar onu bekler... (Gecekondu)
Köylüler, sevinçle bagrişmaya başladilar:
"Geliyorlar, onlar."
Hemen birkaç genç oradaki bir sandala atlayarak kürek çekmeye başladılar. Iki sandal birbirlerine yaklaşınca, köylülerden biri Ökkeşleri 'in sandalına atlayarak, babasının elinden kürekleri aldı:
"Oh, çok şükür kurtuldunuz," dedi.
Artık köylüler iyice anladılar, gelenler Ökkeş'le babasıydı. Sandalı bile tanımışlardı. Nine ne yapacağını bilemiyor, bu kez de sevinçten ağlıyor :
Ökkeş' im, oğlum, " diyordu. (Ökkeş Balık Avında)
Bu ülkede Anayasa yok mu? (Dayak Birincisi)
-Dayıcığım, ne zaman uçurtmama mektup göndereceğiz.
-Havaya baksana Akşam, hiç bu yağmurda uçurtma uçurulur mu?

Aman şu hava da, sanki birisi gökyüzünü kurşuniye boyadı gitti, ama öyle bir boyayla boyadı ki, hiç gitmiyor bu boya. (Bulutlara Simit Satan Çocuk)
"Ben sizden tıp fakültesi istedim mi ha, size doktor olacağım dedim mi ha? Nedir bu doktor tutkusu. Siz mi istediniz de doktor olamadınız, ha sen anne, ha sen baba, hep doktor olmayı mı düşündünüz? Niçin kendinizin olamadığı bir şeyi benden istediniz? Ben doktor olmak istemiyordum, tiyatro sanatçısı olmak istiyordum, o uzun saçlı kız gibi olmak istiyordum... Şayet doktor olmak istiyorsanız çok kolay anne, baba, siz de isterseniz doktor olabilirsiniz. Dershanelere gidersiniz, üniversite sınavlarına katılırsınız, tıp fakültesi kazanırsınız ve doktor olursunuz. O zaman tabelaya ikinizin adını birden yazdırırsınız. Kalp Uzmanları Doktor Süheylave Fuat diye! İsterseniz profesör bile olabilirsiniz, Profesör Doktor Süheyla ve Fuat diye... O zaman niçin ben? Ha niçin Ezgi?... Şimdiden onun da kafasına katıyorsunuz, hı baba?" (Kaçak Kız)
Yarım ekmeğin arasına, koca bir balık parçası koydu. Bilmem artık ne balığıdır. Olsa olsa balinadır. [:)] (Sıpa)
"Neyi bilirsin yahu?"
"Yoksulluğun rezillik olduğunu." (Gecekondu)
"—Kitap denen şey meğer ne güzelmiş. Okumak ne güzelmiş..." (Atatürk'ü Gördüm)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/ekmek-parasi-muzaffer-izgu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)