# Gelibolu - Peter Hart Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Gelibolu kimin eseri? Gelibolu kitabının yazarı kimdir? Gelibolu konusu ve anafikri nedir? Gelibolu kitabı ne anlatıyor? Gelibolu PDF indirme linki var mı? Gelibolu kitabının yazarı Peter Hart kimdir? İşte Gelibolu kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/gelibolu-peter-hart-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-08-01T18:00:03+03:00 - Güncelleme: 2022-08-01T18:00:03+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/08/01/peter-hart-kimdir-peter-hart-kitaplari-ve-sozleri-280606.jpg Kitap Künyesi Yazar: Peter Hart Çevirmen: Ahmet Fethi Editör: Hülya Hatipoğlu Editör: Mustafa Küpüşoğlu Tasarımcı: Füsun T. Elmasoğlu Orijinal Adı: Gallipolu Yayın Evi: Alfa Yayıncılık İSBN: 9786051068411 Sayfa Sayısı: 568 --reklam-- Gelibolu Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Çanakkale'yi ele geçirip İstanbul'u fethetmek ve Türkiye'yi teslim almak I. Dünya Savaşının en yaratıcı stratejilerinden birisi olarak düşünülmüştü. Oysa Peter Hart'a göre savaş planları kötü şans ve yetersiz komutanların mahvettiği parlak bir fikir değil, asla başarılı olamayacak bir karmaşalar dizisiydi. Gerçekten de ilk çıkartmada denizlerin kızıla boyanmasıyla Çanakkale Müttefikler için tam bir kâbusa dönüştü. Üstelik Çanakkale'ye bu kadar güç kaydırınca Batı Cephesindeki asıl düşmanları Almanlar karşısında da zayıf düşmüşlerdi. Umutsuz ataklar Türk cephelerine demir yumruklar gibi savrulsa da en ufak bir çatlak bile oluşturamadı. Savaş utanç verici bir geri çekilişle sona erdi. Yalnızca Britanya, Avusturalya ve Yeni Zelanda değil, pek az kullanılan Türkiye ve Fransa arşivlerine de ulaşan ve her iki taraftan her düzeyden askerin yayımlanmamış kayıtlarını kullanan Hart neredeyse yüz yıl önce Gelibolu'da savaşmanın nasıl bir şey olduğunu gösteriyor bizlere. "Gelibolu, epik ve trajik savaş cephesine dair eserlere çok önemli bir katkı."  -Military History- "Bu çok önemli savaş cephesinin mükemmel bir özeti, çok önemli dersler içeriyor."  -Library Journal- "Hart'ın Gelibolu anlatısı kullandığı yöntemle öne çıkıyor. Londra, İmparatorluk Savaş Müzesi'nde sözlü tarih uzmanı olan Hart, birincil kaynakların kullanılmasıyla zengin bir anlatı sunuyor."  -The Economist- (Tanıtım Bülteninden) --reklam-- Gelibolu Alıntıları - Sözleri Bir anlık dalgınlık, başı ön siperin üzerinde bir iki santim göstermek, intihar etmek için yeterli bir nedendi. İkinci bir şans herkese nasip olmuyordu. "Bu Türk pusu nişancıları korkunç." Durumun siyasal denetimini giderek daha fazla ele geçirmiş olan Enver, 26 Ekimde yek taraflı olarak Souchon’a Goeben ve Breslau’yu alıp Türk kruvazör ve destroyerlerin eşliğinde Karadeniz’e ani bir çıkış yapma emri verdi. Goeben, Nara Burnu’nun arkasında, dar seyir kanalının mecbur kıldığı 90 derecelik köşeyi dönen her itilaf gemisini avlamaya hazır bekliyordu. Bir muhabere kruvazörü olarak Goeben, Fisher’ın Boğaz’a girmesini yasakladığı Queen Elizabeth ve eşit ölçüde iyi silahlı, ama zırhlı zayıf erken ingiliz muharebe kruvazörü Indefatigable hariç, İtilaf filosunun herhangi bir gemisinden farksızdı. Kapalı kapılar arkasında pazarlık başladı ve Nisan ortasında anlaşma sağlandı. En azından harita üzerinde Osmanlı İmparatorluğu parçalanıp İngilizler, Fransızlar ve Ruslar arasında paylaşılmıştı. Yırtıcılar toplanmıştı. Artık gereken tek şey Türklerin yenilgisiydi. Bütün olasılıklar ve ayrıntılar özenle düşünülmedikçe ve makul bir başarı olasılığı olmadıkça, hiçbir muharebeye girilmemelidir. Bir İngiliz subayı daha Türk nişancılığını hafife almanın cezasını ödemişti. Dramın içinde kaybolan bazı subaylara faydası olmamış gibi görünen bir dersti bu. İnsanın yalnızca bir sopayla öldürdüğü günlerden beri, hiçbir savaş, insan bedeninde bugün olduğu kadar vahşi yaralar, bu kadar berbat enkazlar yaratmamıştır. Britanya 19. yüzyılın sonunda Mısır ve Kıbrıs’ın denetimini ele geçirmişti. 1914’te İngilizler Basra Körfezinin petrol alanlarına ilgi duyuyordu ve Mezopotamya’daki bir tutkularını tahmin etmek için alim olmaya gerek yoktu. Britanya’dan Türkiye’ye uzatılan sahici bir dostluk eli yoktu. Türkiye’nin bir sahte dostu da Almanya’yaydı. Kasım 1912’de Almanya, modern muharebe kruvazörü Goeben’i hafif kruvazör Breslau’u eşliğinde İstanbul'a doğru yola çıkardı. Türkiye’nin güçlü dostlara ihtiyacı vardı; sorun bunların nasıl seçileceğiydi. Almanya’yla bir ittifakın cazip gelen yanları vardı; ordu ve donanma kaynakları, emin bir kuvvet kaynağı olacaktı. Daha az toprak tutkusu olduğu için Almanya Türkiye’ye, Britanya, Fransa ve Rusya’mın oluşturduğu itilaf devletlerinden daha az bir yakın tehtit oluşturuyordu. Ege Denizindeki adalarını kaybetmesi, Türkiye’nin dikkatini deniz gücünün zayıflığına çekmişti. İngiliz Bahriye Misyonu, karasularını savunmak için destroyerlere yada torpido botlara harcama yapmalarını tavsiye ediyordu; ama Türkler Yunanistan’la olası bir savaş bekliyordu ve bu yüzden, İngiliz donanma tersanelerinde inşa edilen iki dretnot savaş gemesi satın almak için sözleşme yapmamışlardı. 3 Ağustos’ta, Almanya’yla savaşın başından beri Fransızların Akdeniz Filosu felç olmuş gibiydi; özellikle komutanı Koramiral Augustine Boue de Lapeyrere, Goeben’i bulup yok etme düşüncesinden ziyade, askeri birlik konvoylarının güvenli geçişini sağlama zorunluluğuna odaklandı. Almanya, Paris’e saldırmaya ve Manş Denizi limanlarını ele geçirmeye hazır ordularla, sınai alanın önemli bir bölümünü işgal ederek Fransa’ya kamp kurmuştu. --reklam-- Gelibolu İncelemesi - Şahsi Yorumlar Çanakkale Savaşları üzerine yazılmış kapsamlı kitaplardan biri. Savaşı neredeyse saat saat,metre metre anlatacak kadar ayrıntılı sahneler var. Mücadelelerin seyrine yönelik asker mektupları da delil niteliğinde. Yazar her ne kadar Türk milletine hakkını veriyorsa da "Şöyle olsaydı,bu komutan şuradan değil de buradan çıkarma yapsaydı,şurada tereddüt edilmeseydi..."gibilerinden ifadelerle şanlı zafere gölge düşürmeye çalışmaktan da vazgeçemiyor. Yine de derin bir araştırmanın ürünü olduğu su götürmez bir gerçek. (MustafaM) Birinci Dünya Savaşı sırasında ittifak devletler Almanya’ya karşı üstünlük kurmak ve Osmanlı Devletini parçalayıp, Osmanlı Devleti topraklarını kendi aralarında paylaşmak için hesaplar yapıyordu. Çanakkale Cephesi bir devletin kendi kanı ile yeniden doğduğu ve varoluş mücadelesi verdiği en önemli cephedir. Osmanlı Devleti, Çanakkale’deki mücadelesinde İngilizlere “yenilmez olmadıklarını” kanıtlamıştır. Türkiye Cumhuriyetinin/Osmanlı Devletinin mutlak zaferle 18 Mart 1915’te tarihe geçmiş en kanlı zaferidir. Bu eser’in bir İngiliz tarafından yazıldığını unutmayın çünkü İngiliz ego’su kitaptaki kasvete hakimdi. Yazarda dönemin Sir Hamilton’u kadar kraliyet donanmalarına güveniyor anlaşılan çünkü “cahil Türkler” olarak bahsediyor. Fakat ister yazar, ister tüm İngiltere(!) “cahil Türkler” olarak nitelendirirse nitelendirsin Çanakkale Geçilmez’dir. 13 Ocak 1915’te İngiliz Harp Konseyi, Birinci Dünya Savaşını bitirmek ve İstanbul’u işgal etmek üzere Gelibolu Yarımadasına bir çıkartma kararı aldı. Rusya’nın yardım talepleri üzerine, Çanakkale Boğazını geçip İstanbul’u, Rusya’dan önce işgal etmek istemiştir. Ellerinde maddi ve teknolojik kaynaklarına güvenleri tam olan Britanya, savaş gemileriyle rahatça Çanakkale Boğaz’ını geçip İstanbul’u işgal edebileceklerini düşünüyorlardı. 18 Mart 1915 günü deniz yolu ile Gelibolu sularına gire İtilaf Devletleri Boğaz’ı geçmeyi denedi. Fakat beklemedikleri bir mücadele ile karşılaştılar. Rumeli Mecidiye Tabyası, Namazgah Tabyası, Ertuğrul Tabyası ve Nusret Mayın Gemisi, İtilaf Kuvvetlerinin gelişini bekliyordu. Ve hemen karşı savunmaya geçildi. Nusret Mayın Gemisinin Çanakkale Boğazına döşediği mayınlar İngilizlerin “yenilmez” gördükleri donanma gemilerinden 3 tanesini batırmayı başardı. Yaşanan bu gelişmelerden hareketle İngiltere kara çıkartması yapmaya karar vermiştir. İngiliz General Sir İan Hamilton ilk olarak 25 Nisan 1915'te Alçıtepe’ye bir çıkartma yaptı fakat burada da büyük bir direnişle karşılaştılar. Aynı zamanda çıkartmadaki zemin hataları da büyük kayıplara neden oldu. Eğimli bir yapıya sahip olan Alçıtepe’ye inen askerler Türk keskin nişancıları tarafından vuruldular. Anzak askerleri Arıburnu’nda büyük zayiatlar verdi. Ardından Conkbayırı ve Hisarlık mevkiilerine karşı atak sağlayan İtilaf Devletleri burada da Osmanlı askerlerinden direniş gördüler. 19'uncu Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal, 25 Nisan sabahında Arıburnu’ndan gelen top sesleri üzerine bölgeye 57. Alay Birliğini ve Süvari Birliklerini sevk etti. 57. Alay Çanakkale Muharebesi boyunca her bölgeye yardım sağlamış, başarı ve cesaretleriyle isimlerini tarihe altın harflerle yazdırmıştır. (Daima minnet ve sevgi ile.) Mustafa Kemal ve birliği ilerlerken düşmandan kaçan askerleri gördüğünde onlara neden kaçtıklarını sormuş ve cephanelerinin tükendiği cevabını alınca sinirlenip “Cephaneniz yoksa süngünüz var! Süngü tak! Yat!” diyerek savaşın kaderini değiştirmiş. Akabinde askerlere; “Ben size taarruz emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum. Biz ölünceye kadar geçecek zaman içinde yerimize başka kuvvetler ve komutanlar gelebilir.” diyerek düşmanın üzerine yürümüştür. 57'nci Alay ve diğer birliklerin katıldığı taarruzla ilgili İngiliz subay General Hamilton'ın "Gebe dağlar Türk doğurmaya devam ediyor." sözü de o yıllarda Türk askerinin ortaya koyduğu mücadeleyi akıllara kazıdı. Verilen büyük kayıplara rağmen İngiliz Donanma Bakanı Winston Churchill'in harekatlara devam edilmesi isteği üzerine, İngiliz Deniz Kuvvetleri Başkomutanı Lord Fischer, yazdığı mektupta "Kahrolası Çanakkale, hepimizin mezarı olacak." ifadesini kullanmıştır. Gelibolu Muharebesi sonucu olarak Başkan Winston Churchill istifa etti. Osmanlı ve İtilaf Devletleri arasında 23 Mayıs'ta ateşkese varıldı. Sabah 09.30 ile 16.30 saatleri arasında geçerli olmak üzere yapılan ateşkes yürürlüğe girdi ve taraflar karşılıklı olarak ölü ve yaralılarını toplamaya başladı. Öyle ki cesetlerden hastalık yayılıyordu. Ateşkes süresince Osmanlı Askerleri ve Anzak/Avusturya askerleri arasında adı konulamaz dostluklar gelişti. Birbirlerine sigara ve yiyecek verdiler. Savaşın, kanın, cesetlerin içinde birbirlerine gülümsediler. Osmanlı ve İtilaf Devletlerine ait birlikler, saat 16.00'da siperlerine döndü ve savaş tekrar başladı.. Yarbay Mustafa Kemal Paşa, Çakakkaledeki cesareti ve başarısıyla terfi Albay rütbeliğine terfi etti. Müttefikler, 25 Nisan kara çıkarmasında istenilen sonucu alamayınca Anafartalar'da aynı hedefe ulaşmak için 6 Ağustos'ta yeni birliklerle taarruz etme kararı aldı. Avustralya, Yeni Zellanda ve Hint birlikleri ile 4 gün süren Kanlısırt muharebeleri gerçekleştirildi. 6 Ağustos sabahı Seddülbahir ve Arıburnu bölgesinde düşman yoğun topçu ateşiyle taarruza geçti. 10 Ağustosta süngü savaşı ile Conkbayrı İngilizlerden temizlendi. Ayrıca Conkbayır’ındaki çatışmada Albay Mustafa Kemal'in göğsüne gelen şarapnel parçası, annesi Zübeyde Hanım'ın hediye ettiği saate isabet ederek saati parçaladı. Anafartalar Grubu Komutanlığındaki üstün başarıları nedeniyle Albay Mustafa Kemal'e, "Muharebe Gümüş Liyakat Madalyası" verildi. İtilaf devletleri, 9 Ocak'ta işgal ettikleri son nokta Seddülbahir'i boşaltarak Gelibolu yarımadasından tamamen çekildi, zafer Türk milletinin olmuştur. Böylelikle yazarda CAHİL TÜRKLERE KAFA TUTULMAMASI GEREKTİĞİNİ ANLAMIŞTIR. (Tanrı Dağı) --reklam-- Gelibolu PDF indirme linki var mı? --reklam-- Peter Hart - Gelibolu kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gelibolu PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Peter Hart Kimdir? Liverpool Üniversitesi'nde öğrenim gördükten sonra 1981 Ocak ayında Imperial War Museum'da Sesli Kayıtlar Bölümü'ne atandı. O zamandan beri başlıca görevi Birinci Dünya Savaşı'na katılan askerlerin deneyimlerini sesli olarak kaydetmektir. Bu kitapta kullanılan söyleşilerin çoğu bu kayıtlardan alınmıştır. --reklam-- Peter Hart Kitapları - Eserleri Gelibolu Gelibolu --reklam-- Peter Hart Alıntıları - Sözleri Bir İngiliz subayı daha Türk nişancılığını hafife almanın cezasını ödemişti. Dramın içinde kaybolan bazı subaylara faydası olmamış gibi görünen bir dersti bu. (Gelibolu) Britanya’dan Türkiye’ye uzatılan sahici bir dostluk eli yoktu. (Gelibolu) İnsanın yalnızca bir sopayla öldürdüğü günlerden beri, hiçbir savaş, insan bedeninde bugün olduğu kadar vahşi yaralar, bu kadar berbat enkazlar yaratmamıştır. (Gelibolu) Bir anlık dalgınlık, başı ön siperin üzerinde bir iki santim göstermek, intihar etmek için yeterli bir nedendi. İkinci bir şans herkese nasip olmuyordu. "Bu Türk pusu nişancıları korkunç." (Gelibolu) Türkiye’nin güçlü dostlara ihtiyacı vardı; sorun bunların nasıl seçileceğiydi. Almanya’yla bir ittifakın cazip gelen yanları vardı; ordu ve donanma kaynakları, emin bir kuvvet kaynağı olacaktı. Daha az toprak tutkusu olduğu için Almanya Türkiye’ye, Britanya, Fransa ve Rusya’mın oluşturduğu itilaf devletlerinden daha az bir yakın tehtit oluşturuyordu. (Gelibolu) Kasım 1912’de Almanya, modern muharebe kruvazörü Goeben’i hafif kruvazör Breslau’u eşliğinde İstanbul'a doğru yola çıkardı. (Gelibolu) Durumun siyasal denetimini giderek daha fazla ele geçirmiş olan Enver, 26 Ekimde yek taraflı olarak Souchon’a Goeben ve Breslau’yu alıp Türk kruvazör ve destroyerlerin eşliğinde Karadeniz’e ani bir çıkış yapma emri verdi. (Gelibolu) Türkiye’nin bir sahte dostu da Almanya’yaydı. (Gelibolu) 3 Ağustos’ta, Almanya’yla savaşın başından beri Fransızların Akdeniz Filosu felç olmuş gibiydi; özellikle komutanı Koramiral Augustine Boue de Lapeyrere, Goeben’i bulup yok etme düşüncesinden ziyade, askeri birlik konvoylarının güvenli geçişini sağlama zorunluluğuna odaklandı. (Gelibolu) Goeben, Nara Burnu’nun arkasında, dar seyir kanalının mecbur kıldığı 90 derecelik köşeyi dönen her itilaf gemisini avlamaya hazır bekliyordu. Bir muhabere kruvazörü olarak Goeben, Fisher’ın Boğaz’a girmesini yasakladığı Queen Elizabeth ve eşit ölçüde iyi silahlı, ama zırhlı zayıf erken ingiliz muharebe kruvazörü Indefatigable hariç, İtilaf filosunun herhangi bir gemisinden farksızdı. (Gelibolu) Ege Denizindeki adalarını kaybetmesi, Türkiye’nin dikkatini deniz gücünün zayıflığına çekmişti. İngiliz Bahriye Misyonu, karasularını savunmak için destroyerlere yada torpido botlara harcama yapmalarını tavsiye ediyordu; ama Türkler Yunanistan’la olası bir savaş bekliyordu ve bu yüzden, İngiliz donanma tersanelerinde inşa edilen iki dretnot savaş gemesi satın almak için sözleşme yapmamışlardı. (Gelibolu) Kapalı kapılar arkasında pazarlık başladı ve Nisan ortasında anlaşma sağlandı. En azından harita üzerinde Osmanlı İmparatorluğu parçalanıp İngilizler, Fransızlar ve Ruslar arasında paylaşılmıştı. Yırtıcılar toplanmıştı. Artık gereken tek şey Türklerin yenilgisiydi. (Gelibolu) Britanya 19. yüzyılın sonunda Mısır ve Kıbrıs’ın denetimini ele geçirmişti. 1914’te İngilizler Basra Körfezinin petrol alanlarına ilgi duyuyordu ve Mezopotamya’daki bir tutkularını tahmin etmek için alim olmaya gerek yoktu. (Gelibolu) Almanya, Paris’e saldırmaya ve Manş Denizi limanlarını ele geçirmeye hazır ordularla, sınai alanın önemli bir bölümünü işgal ederek Fransa’ya kamp kurmuştu. (Gelibolu) Bütün olasılıklar ve ayrıntılar özenle düşünülmedikçe ve makul bir başarı olasılığı olmadıkça, hiçbir muharebeye girilmemelidir. (Gelibolu) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/gelibolu-peter-hart-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)