# Gün Işığı - Rachel Caine Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Gün Işığı kimin eseri? Gün Işığı kitabının yazarı kimdir? Gün Işığı konusu ve anafikri nedir? Gün Işığı kitabı ne anlatıyor? Gün Işığı PDF indirme linki var mı? Gün Işığı kitabının yazarı Rachel Caine kimdir? İşte Gün Işığı kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/gun-isigi-rachel-caine-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-05-21T08:00:23+03:00 - Güncelleme: 2022-05-21T08:00:23+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/05/21/rachel-caine-kimdir-rachel-caine-kitaplari-ve-sozleri-227596.jpg Kitap Künyesi Yazar: Rachel Caine Çevirmen: Merve Cam Orijinal Adı: Daylighters Yayın Evi: Artemis Yayınları İSBN: 9786051429014 Sayfa Sayısı: 438 --reklam-- Gün Işığı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti “Heyecan verici, seksi ve komik! Morganville Vampirleri bağımlılık yapıyor. En sevdiğim tematik serilerden biri.” Richelle Mead, Çoksatar ''Vampir Akademisi'' Serisinin Yazarı Bazen Gidilecek En Güvenli Yer Tam da Düşmanın Bulunduğu Yerdir. Claire Danvers ve arkadaşları eve dönmek için sabırsızlanıyordu. Fakat geri döndüklerinde karşılarında bambaşka bir Morganville bulacaklardı; daha farklı ve daha ölümcül bir yer. Claire ve arkadaşlarının yokluğunda Morganville’de büyük bir değişim yaşanmıştı. Kasaba eskisinden daha temiz ve mutlu görünüyordu ama Cam Ev’in talihsiz sakinleri, geldikleri gibi tutuklandılar ve kasabadaki değişikliğin kesinlikle hayra alamet olmadığını fark ettiler. Gün Işığı Birliği olarak bilinen kuruluş, Morganville halkına hayalini bile kuramadıkları bir teklifte bulundu: Vampirsiz bir gelecek umudu. Kulağa bir kurtuluş yolu gibi gelmesine ve vampirler için bile öyle görünmesine rağmen aslında gerçek daha ölümcüldü... Claire, Shane ve Eve, arkadaşlarını Gün Işığı hapsinden kurtarmanın bir yolunu bulmak zorundalar. Yoksa Morganville vampirleri bu kez gerçekten ölecek! “Birinci sınıf bir hikaye anlatıcı.” - Charlaine Harris --reklam-- Gün Işığı Alıntıları - Sözleri Korku yönetiminin problemi, en sonunda korku ortadan kaldırıldığında, yerini öfkeye bırakmasıdır. Güvenli değil. Asla güvenli olamaz. Ama bazen tehlikeli bir hayat yaşamalısındır. Kötülüklerle dolu bir yer değilse de üzücü bir görünüme sahipti burası. Hey bayan, ben yıllardır siz kan emicileri yargılamamak için kıçımı yırttım. Gün ışığı, kışın ayazı kadar ürperticiydi. O sakinliğinin altında muazzam bir öfke yatıyormuş meğer. Öfke ve hayal kırıklığı. Kazanabileceğin savaşı seç. Ben arkanızdayım. Bir hayli uzağınızda gerçi. Söz veriyorum, alev makinesini senin tutmana bile izin vereceğim. Ama birileri bizim için geliyor olabilir ve buna hazırlıklı olmalıyız, değil mi? Canavarlarla savaştığınız zaman esas sorun, kendinizi olur böyle şeyler diyerek kandırırken bir canavara dönüşebileceğinizdir. Birbirlerinin iyi yanlarına güvenen insanlar. Ben bir vampirim seni aptal kadın. Bir şeyden kaçmaktansa, bir şeye doğru koşmalıydı. Kilitli çekmeceler her zaman ilgi çekicidir. --reklam-- Gün Işığı İncelemesi - Şahsi Yorumlar Serinin en keyif aldığım kitabı olması ne ironik. Son iki kitaptaki çeviri faciasından sonra Merve Cam’ın çevirisinin ellerinden öperim. Rachel Caine çarpıcı bir seri yerine duygusal bağ kuracağınız bir hikaye yazmış. Hiç bitmesin istiyorum. Ama wow effect yaratmadı. Çok garip bir his, insanlara önerecek kadar harika değil ama yine de çok seviyorum. Huzurlu, sakin bir sevgi. (Bihter) Serinin son kitabını da bitirdim mi sahiden? Bu seri, o kadar uzun zamandır hayatımda ki hâlâ serinin son kitabını okuduğuma inanmakta ve Morganville'e veda ettiğimi kabullenmekte zorluk çekiyorum. Serinin geneli hakkında da söylemek istediğim çok şey var bu yüzden ama öncelikle serinin son kitabından bahsedeyim. Bu kitap, serinin son kitabı olduğu için kendisinden beklentim daha yüksekti. Fakat gözüme fazlasıyla batan bazı mantıksız durumlar yüzünden kitap beklentimi pek karşılayamadı. Mesela; Gün Işığı Birliği'nin, vampirleri nasıl kontrol altına aldığı netleştirilemedi. Kitapta buna dair bir açıklama vardı ama bu açıklama benim kafama yatmadı. Bu birliğin elinde Vaka olsa, tamam derdim. Ama ellerinde bir şey olmadan, bu kadar vampiri esir edebilmeleri pek anlaşılır değildi. Esir aldıkları vampirleri gözlerinin önünden ayırabiliyor olmaları da mantıksız bir başka durumdu. Nasılsa tasmaları var diye rahat bırakıyorlardı belki ama bir tasma, vampirleri durdurur mu? Bunun cevabınının ne olduğunu da gördük zaten kitapta. Sonra, Shane'i ve birçok başka insanı etkileyen köpek ısırığına getirilen çözüm inanılmaz kolay bir çözümdü ve anlamsızdı da. Spoi vermek istemediğim için biraz üstü kapalı anlatacağım ama olay şuydu: İki sorun vardı; biri vampirlerle ilgiliydi, biri de köpek ısırığıyla ilgiliydi. Vampirleri ilgilendiren sorunun bir çözümü vardı. Ama bu çözüm aynı zamanda çok alakasız bir şekilde köpek ısırığına da etkiliydi. Bunun nasıl olduğuyla ilgili de mantıklı bir açıklama yoktu zira bu kısımlar çok üstün körü geçilmişti. Son olarak, Claire'in tüm zorlukların üstesinden kolaylıkla gelmesi ve başına gelen her sıkıntıdan bir şekilde sıyrılması bir noktada inandırıcılığını yitirdi. Kafama takılan başka konular da vardı ve dürüst olmak gerekirse bu kitabın puanı biraz daha az olmalıydı ama serinin son kitabı olduğu için kendisine kıyamadım. Şimdi gelelim serinin geneli hakkında bir şeyler söylemeye... Biraz duygusal hissediyorum zira bu seriyi çok özleyeceğim. İlk kitabını elime aldığım andan beri Morganville'nin bir parçası oldum. 15 kitap boyunca da bu dünyada yaşamaktan çok keyif aldım. Claire'i, Shane'i, Eve'i ve Michael'ı çok sevdim. Hepsinin ayrı bir savaşı, ayrı yaraları vardı; hepsi çok güçlü ve akıllı karakterlerdi. Birbirlerini çok sevdiler, birbirleri için her tehlikeye atıldılar; yeri geldi ayrı düştüler, yeri geldi beraber savaştılar. Hatalarıyla, doğrularıyla, iyi ve kötü tüm yanlarıyla bu ekibi harikaydı. Ayrıca kendi içlerinde çok tatlı ilişkileri de vardı. Eve ve Michael'in ilişkisi çok güzeldi mesela ama benim favori çiftim Claire ve Shane'di. Yazar, Acı Kan kitabında yaptığı hamleyi yapmasaydı, Claire ve Shane için daha iyi olurdu kesinlikle ama her şeye rağmen çok severek okudum bu ikiliyi. Bu ekibin yaşadığı tüm zorlukları da aynı şekilde severek okudum. 15 kitap boyunca inanılmaz heyecanlı olaylara ortak oldum. Bu noktada, Rachel Caine'yi de tebrik etmeliyim. Bu kadar uzun soluklu bir seri yazıp, her seferinde farklı olaylar yazabilmek, asla tekrara düşmemek, sıkmamak ve her seferinde okuyucuyu heyecanlandırabilmek asla kolay bir iş değil. Yer yer kendisine kızdığım zamanlar olsa da çoğunlukla Rachel Caine'ye büyük bir hayranlık duydum. Sayesinde bu güzel seriyle tanıştığım için de kendisine minnettar kaldım. Böylece, büyük bir riske girerek, sadece ilk kitabını sevdim diye devam kitaplarını aldığım fakat girdiğim bu riskten dolayı hiç pişman olmadığım ve iyi ki okumuşum dediğim Morganville Vampirleri serisine veda ettim. Bir yanım bu vedaya hazır olmadığından keşke bu seri hiç bitmeseydi diyor fakat serinin, Kara Şafak kitabı ile birlikte, biraz düşüşe geçtiğini de reddemem. Öyle olunca seri bittiği için bir yandan mutluyum da. (Yoo, ağlamıyorum.) Evet, yazar yazsa, bir 15 kitap daha yazar ve ben de alır okurum. Ama her şeyi tadında bırakmak bence en iyisi. Bu seri de bitebileceği en iyi noktada bitti. (Tabii benim için tam anlamıyla bitmedi zira ara ara, bu serideki en sevdiğim sahneleri açıp okumaya devam edeceğim. Hatta büyük bir ihtimalle, ilerleyen yıllarda bu seriyi tekrar okuyacağım.) Ayrıca, her ne kadar ilk göz ağrım olan Morganville Vampirleri serisine veda ediyor olsam da yazar ile yollarımız ayrılmıyor. Artık Rachel Caine'nin en büyük takipçisiyim ve yeni serilerini okumak için sabırsızlık içindeyim. (Baştankara) Merhaba! Bir kitabım daha bitti ve bende yorumumla geldim. Cam Ev serisinin son kitabı, Gün Işığı bitti! Ama resmen keşke bitmeseydi, niye bitti ya diye dolaşıyorum etrafta. Her zaman diyorum: herkese bu seriyi öneririm, özellikle fantastik severlere. Bu seri 15 kitaptan oluşuyor ama 100 tane daha devam kitabı çıksa okunur, böyle bir seri. Asla sıkılmıyorsunuz, konu fantastik ve bilimle harmanlanmış, mükemmel bir kurgu. Her kitap farklı bir macera olsada, dostlukları, aşkları ve delidolu halleri hep aynı. -Farklı bir macera derken kitaplar birbiriyle bağlantılı, ayrı okunmaz.- Gün Işığı'nda bol bol sinirlendiğim yerler oldu. Kötü karakterleri kitabın içine girip öldürmek istedim, sanki hiç bu kadar zorlanmamışlardı; Claire ve arkadaşları... Hep bir çelişki hissediyorsun okurken; böyle her şey daha mı iyi acaba? Ama ya vampirler? falan diye düşünüp duruyor insan. Claire da aynı şekilde çelişki yaşadı ama amacından vazgeçmedi ve iyi niyetle yapılan her şeyin sonu güzel bitti. Bu kitapta Claire'a, Jesse " Seni vampirlere bu kadar bağlayan şey ne? Neden böylesin?" diye sorduğunda, Claire'nin cevabı şu oldu: "Çünkü hanginiz ne yaparsa yapsın, bunu hepiniz yaptığınız anlamına gelmiyor. Çünkü sadece bir ya da birkaç kişinin hareketleri yüzünden koca bir sınıfı yargılayamazsın. Buna adalet denmez. Ön yargı denir ve ben bundan hiç hoşlanmam. Adalet demek, her bireyi, bireysel olarak yargılamak demektir." Bu cümle bizim ders almamız gereken bir cümle oldu. Bu seriyi okurken kitap hep böyle hissettirdi. Ve her şey tam olması gerektiği gibi; yerinde bitti. Kitabın konusu: Morganville'de her şey değişmiştir. Gün Işığı birliği, insanlara, vampirsiz bir hayat vaat etmektedir. Peki ya vampirlere ne olacaktır? Amelie ve Michelle dahil tüm vampirler tutsaktır! Claire ve arkadaşlarının başı ise beladadır. İnsanların arkasından çevrilen oyunlar, zarar gören hatta ölen vampirler ve Claire ile arkadaşlarının başına gelen kötü durumlar... Vampirler ve Morganville için bir sona mı yaklaşılıyor yoksa tamamen kurtuluşa doğru ilerleyiş mi başlıyor? Okuyup bu soruların cevaplarına ulaşmalısınız! (Senagg) --reklam-- Gün Işığı PDF indirme linki var mı? --reklam-- Rachel Caine - Gün Işığı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gün Işığı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Rachel Caine Kimdir? Caine 27 Nisan 1962'de El Paso, Teksas'ta doğdu. Bilim kurgu, fantezi, gizem, gerilim ve korku türünde genç yetişkinler için romanlar yazıp yayınladı. En bilinen eserleri arasında; The Morganville Vampires ve Athena Force serisi yer almaktadır. Caine'a 2018'de yumuşak doku kanseri teşhisi konmuş tedavisi devam ederken 1 Kasım 2020'de Teksas'ta 58 yaşında ölmüştür. --reklam-- Rachel Caine Kitapları - Eserleri Cam Ev Ölü Kızın Dansı Geceyarısı Çıkmazı Ahmaklar Şöleni Karmaşanın Efendisi Carpe Corpus Karartma Hayalet Şehir Ölümün Öpücüğü Isırık Kulübü Son Nefes Kara Şafak Mürekkep ve Kemik Acı Kan Gecenin Düşüşü Gün Işığı Kağıt ve Ateş Kül ve Tüy Duman ve Demir Stillhouse Lake Killman Creek Bitter Falls Wolfhunter River Heartbreak Bay --reklam-- Rachel Caine Alıntıları - Sözleri ...belki yalnızlığı birlikte de yaşayabiliriz. (Gecenin Düşüşü) Sınırlı, enerjik, küçük bir çocuk gibiydi. Düzeltilmeyi değil alay etmeyi seviyordu. (Geceyarısı Çıkmazı) Zamanla kaybolma tehlikesi içinde olan ise sevimliliğiydi. (Acı Kan) “Neden? Neden böyle bir şey yaptın? Sam için mi?” Amelie'nin soluk dudakları, bir gülümsemeyi andıracak biçimde kıvrıldı. “Sebebin kendisi olduğunu düşünse, büyükbaban çok kızardı. Beni aciz bir romantik olarak görürdü.” Eve kıkırdadı. “Romantik başka, dramatik başka. Enayilikse bambaşka. Seninki hangisi acaba?” (Karartma) “Nereye gidiyorsunuz? Ben de geliyorum da,” dedi Eve, kurukafa desenli, deri sırt çantasını alarak. “Olmaz. Birinin Claire'nin yanında kalması gerek.” “O zaman o da geliyor. Kadınlar artık geride kalmıyor, Mikey. Geçen yüzyılda değiliz.” (Karartma) Medeni bir yerdeyken bile, kahrolası kendini dövdürme geleneğinin devam ettiğini görmek güzel. (Gecenin Düşüşü) Sadece nereye kadar gideceğini ve nerede duracağını bilmek zorundasın (Gecenin Düşüşü) “Ben hariç herkesin gidecek bir yeri var.” (Karartma) Hey bayan, ben yıllardır siz kan emicileri yargılamamak için kıçımı yırttım. (Gün Işığı) Cidden, bana mı asılıyorsun? Çünkü doğru dürüst yapamıyorsun. (Acı Kan) “Bir tuhaflık olduğunun düşünen benim dışımda kimse yok mu?” dedi Shane, arabaya binerlerken. Eve ona sinirle baktı. Üçü arkaya geçmişti elbette. Amelie, Michael'in yanında, öndeydi. “Ne gibi? Genel olarak mı yoksa belli bir şeyden mi bahsediyorsun?” “Belayı atlattık ve ben, neyse ki, kimseye vurmak zorunda kalmadım.” Bir an sessizlik oldu. “Haklısın, Shane. Bu gerçekten çok tuhaf,” dedi Michael ve arabayı çalıştırdı. (Karartma) Domuz gribine çare mi? Soğuk fizyona yanıt mı? Bir anevrizma mı? (Acı Kan) Vampirler hakkında bildiğin her şeyi toplasan bir sivrisineğin kıçına sığdırabilirsin. ~Eve~ (Carpe Corpus) Çünkü eğer Morganville’de olmaktan bir şey öğrendiyse, o da kendini güvende hisseden bir hükümdarın asla olmadığıydı. (Gecenin Düşüşü) Geçmiş asla gitmemize izin vermez. Her nefeste, her hücrede, her saniyede pusuda. (Kara Şafak) O sakinliğinin altında muazzam bir öfke yatıyormuş meğer. Öfke ve hayal kırıklığı. (Gün Işığı) ...içinde daima karanlık bir kuyu taşımak zorunda kalmıştı. Beni asıl şaşırtan, yaşadığı onca şeyden sonra, yüreğine o kuyudan başka şeyleri de sığdırabilmesiydi. (Son Nefes) Üzücü, çünkü saniyeler sonra bir şeylerin ters gittiğini anladı. (Acı Kan) İçgüdülerim onu tutmayı istese bile, bırakmam gerektiğini düşündüm. (Gecenin Düşüşü) Bu çölde hava oldukça açıktı… (Acı Kan) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/gun-isigi-rachel-caine-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)