# Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü - Demir Özlü Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü kimin eseri? Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü kitabının yazarı kimdir? Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü konusu ve anafikri nedir? Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü kitabı ne anlatıyor? Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü kitabının yazarı Demir Özlü kimdir? İşte Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/guvercinler-ve-matmazeller-dus-oyku-demir-ozlu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-27T06:00:16+03:00 - Güncelleme: 2022-02-27T06:00:16+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/27/demir-ozlu-kimdir-demir-ozlu-kitaplari-ve-sozleri-162890.jpg Kitap Künyesi Yazar: Demir Özlü Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 9789750841422 Sayfa Sayısı: 164 Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Arka Kapak Yazısı (Tanıtım Bülteninden) Güvercinler ve Matmazeller’de yazarın 2012’de YKY tarafından yayımlanan Sürgün Küçük Bulutlar adlı bütün öyküler kitabının dışında kalanlar ve daha sonra yazdığı klasik öyküler bir araya geliyor. Özlü, anı-deneme ekseninde yazdığı klasik öykülerini “Düş Öyküleri” adıyla dosyalamış, bunlardan kısmını 2011’de Kendi Evine Varamamak’ta toplamıştı. Güvercinler ve Matmazeller’deyse, son yıllarda dergilerde çıkan benzeri öykülerini ve 1950’lerin dergilerinde unutulmuş ilk öykülerini de bu kitaba ekledi. Düş, tutku ve bunaltıdan mürekkep kalem, okurunu Stockholm, Paris, Berlin, Beyoğlu, Fatih, Simav, Ödemiş gibi birbirine uzak yerlerde ve birbirine uzak zamanlarda gezdiriyor. Güneş batarken Tepebaşı’ndaki cadde eflatuni bir renge boyanıyor. Eyüp sırtlarında batan güneş ölümü çağrıştırıyor. Sonsuzluğu. Sonsuzluk içinde yok oluşu. Eskinin hayalleri... Eyüp sırtlarında yapılmış bir gezinti. Bir sevginin aranışı. Sonra dönüş yolu. Yorgunluk. Ağaçlı, küçük ön bahçeler. Sonra bu çatı katına çıkıp uzanmak. Derin bir yorgunluktan kurtulmak için, çatılardaki duruşları sakinlik veren bacaları seyretmek. Sakin bir yaşam düşlemek. Bacalarla sakin bir yaşam. Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü Alıntıları - Sözleri İnsan eğreti dokunuşlarla yaşadığı kendine büsbütün yabancı bir ülkede kendi varlığını nasıl bulabilir? Beni içten içe çok sevdiğini sanıyorum. Onun için de -belki- çekici yanları olan bir ilişkiydi ilişkimiz. Ben de bütün bütüne aşığım ona. Onu bırakıyorum ama sonra yakın ya da uzak bir gün onsuz yapamayacağımı anlarsam nerede bulabileceğim onu? Acıyla kıvranacağım. Her şeyimi yitirmiş gibi olacağım. Aşkın içindeyim çünkü. Çıkılamaz aşkın içinde. Bilinçli yaşamı aşar o. Bilmiyor muyum bunu? "Bırakmalı bunları. Gitti o. Sonrasını bilmiyorum. Bir büyük boşluğa düşmedim. Düşlerim karmakarışık olmadı. Keşke olsaydı diyorum şimdi. O zaman gidişiyle yitirilen anlamı kazanmaya çalışırdım. Yeni baştan, her şeye yeni baştan başlardım. Ama şimdi hiçbir şeye yeni baştan başlayamam." "Oturduğum oda yarı karanlıktı. Ama gün daha sona ermemişti. Sol duvarın penceresi ardında görünen ağaç bütün dallarıyla henüz seçiliyordu." Demir Özlü Çok derin olmasa da bir kedere dalıp gitmek hiç de İyi değil. Bizim geçmişte kalan bütün yaşamımızı elimizden almak istiyorlar. Böylece bize de sığınılacak bir yer kalmayacak sanıyorum. Hayır, bu ayrılış unutulacak bir şey, ölümcül bir felaket değil gelip ona çarpan. Kent gene de güzel. Bacalar da. Ama başka bir mutlu oluş gerekliydi ona. Bacalarla sakin bir hayat. Hep onu istemedi mi? Sonuçta bir sevgiliden ayrılmak bu. Ama değişen ne vardı diye sormadan edemiyorum kendime. Eski burası. Her yer eski. Ama değişmiyor. Yıllar eşyayı bitirmiyor. Ama biz bitiyoruz. Günden güne değişiyoruz. Ölüyoruz. İçimizdeki dünya değişmeden. Bilinmeyen bir yana doğru koşuyordu her şey. Yaşam da. Sonrasıyla da, öncesiyle de ilgili bir şey bilmeksizin, durgun bilinciyle boş bir yaşamaydı. Sanki her şeyi yanlış yapacağım. Her şey sonsuz bir uçuruma gidiyor. Bilinmeyen bir yana doğru koşuyordu her şey. Yaşam da. İşte ben yenilmiş, hiç anlaşılmamış, her vakit hor görülmüş, dönüyordum. Hiçbir şey olmamış gibi. Içimde şarkılar vardı. Bir sürü yaprak hışırtısıyla, geceleri bahçelere yağan yağmurun yapraklarda çıkardığı hışırtılarla dolu, sessizliklerle yüklü şarkılar. İçimde o vardı. Solgun bir yüz denize karşı dalgalanıyordu. Öyle güzel su birikintileri vardır ki, insan bulandırmaya kıyamaz... Ondan ayrılmanın acısını duydum. Bırakıyorum onu. Sevdiğim halde bırakmak zorundayım. Kopamadığım bir bağlantım var çünkü. Kopamam. Kafamdaki bu karadan habersiz o. Ama genede bir şeyler sezdigini sanıyorum. Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü İncelemesi - Şahsi Yorumlar Kitabın Yazarı Demir Özlü Kimdir? Demir Özlü (d. 9 Eylül 1935, Vefa, Fatih), öykü ve roman yazarı Tezer Özlü'nün ağabeyidir. Ödemiş İstiklâl İlkokulu, Ödemiş Ortaokulu, İstanbul Kabataş Erkek Lisesi'nde (1953) okudu. İlk şiiri Kabataş Lisesi öğrencilerinin çıkardığı Dönüm Dergisi ve daha sonra Türk Dili dergisinde yayınlandı. 1959 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. 1961-1962 arası Paris'te Sorbonne Üniversitesi'nde Felsefe okuduktan sonra Türkiye'ye dönerek İstanbul Üniversitesi Hukuk Felsefesi ve Metodoloji Kürsüsü'nde 4 yıl asistanlık yaptı. Siyasal eylemleri nedeniyle işine son verilince avukatlık yapmaya başladı. 1969'da "Sakıncalı" olarak askere gitti ve yedeksubaylık hakkı elinden alınarak Muş'ta çavuş olarak askerlik görevini tamamladı.1971'deki askeri müdahaleden sonra bir süre tutuklu kaldı. 1979'da Stokholm'e yerleşti. 12 Eylül 1980 darbesinden sonra vatandaşlıktan çıkarıldı. Türkiye'ye 1989'da dönebildi. Bu tarihten beri Stokholm ve İstanbul'da yaşıyor. İlk şiiri Kabataş Lisesi öğrencilerinin çıkardığı Dönüm, daha sonra Türk Dili dergisinde yayınlandı. Öykü, deneme, eleştiri ve çevirileri Mavi, A, Pazar Postası, Yeni Ufuklar, Soyut, Somut, Yeni Edebiyat, Gösteri ve Adam Öykü dergilerinde yayınlandı. 1980'den sonra roman, anlatı, anı ve gezi kitaplarına ağırlık verdi. Demir Özlü Kitapları - Eserleri İşte Senin Hayatın Bir Beyoğlu Düşü Bir Küçükburjuvanın Gençlik Yılları - Bir Beyoğlu Düşü - Berlin'de Sanrı - Kanallar Önünde Boş Bir Uzam Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü Tatlı Bir Eylül İthaka'ya Yolculuk Bunaltı Bir Yaz Mevsimi Romansı Borges'in Kaplanları Paris Günleri Berlin'de Sanrı Bir Uzun Sonbahar Kendi Evine Varamamak Dalgalar Berlin Güncesi 1989 İlkbaharı Kanal Kentlerinde Geçen Yaz Kentte Kızlar Stockholm Öyküleri Kanallar İstanbul Büyüsü Aşk ve Poster Ne Mutlu, Ulysses Gibi... Balkur'da Akşam Yemeği Sürgün Küçük Bulutlar Amerika 1954 Sürgünde On Yıl Soluma Öteki Günler Gibi Bir Gün Paris Güncesi Samuel Beckett'in Terzisi Şapka, Deniz Kıyısı ve Yüz Demir Özlü Alıntıları - Sözleri Yaşadığımız dünyada aşka yer var mıydı ki? (Önünde Boş Bir Uzam) "Ne kadar derin olursa olsun, usul usul kazacaksın toprağı, açacaksın yürüyeceğin yolu. Çünkü tek bir kişi de olsan çoğunluksun sen." (Öteki Günler Gibi Bir Gün) İnsan yurdundan ayrı düştükten sonra, daha önce de birkaç kez söylediğim gibi, her şey bir yarı gerçektir artık onun için. (İthaka'ya Yolculuk) Kentini yitirmiş bir insan için, artık mutlu olabileceği bir yer yoktur yeryüzünde. Kim bilir, belki o, artık, bir daha ele geçirmemek üzere yitirmiştir kendisini de. (İthaka'ya Yolculuk) “insan eğreti dokunuşlarla yaşadığı, kendine büsbütün yabancı bir ülkede kendi varlığını nasıl bulabilir? o güne kadar görmediği bir sokağa rastlamaktan mutluluk duysa da. düşlerimde kendi evimi arıyorum. kendi evime varmak amacım. o ev artık yokluğa karışmış olsa da.” (Kendi Evine Varamamak) Beni içten içe çok sevdiğini sanıyorum. Onun için de -belki- çekici yanları olan bir ilişkiydi ilişkimiz. Ben de bütün bütüne aşığım ona. Onu bırakıyorum ama sonra yakın ya da uzak bir gün onsuz yapamayacağımı anlarsam nerede bulabileceğim onu? Acıyla kıvranacağım. Her şeyimi yitirmiş gibi olacağım. Aşkın içindeyim çünkü. Çıkılamaz aşkın içinde. Bilinçli yaşamı aşar o. Bilmiyor muyum bunu? (Güvercinler ve Matmazeller-Düş Öykü) ''Yalnızsınız bu kentte.Ne olursa olsun,karınız da olsa,çocuğunuz da olsa yalnızsınız.Geceler,kışın çok karanlık oluyor ve çok koyu bir karanlık bastırıyor.Güneş çok uzaklara çekilmiş çünkü.'' (Sürgün Küçük Bulutlar) Düşler dalga dalga geliyor şimdi, denizin dalgaları gibi, sakin bir denizin, unutuşun, yarı uykunun dalgaları bunlar. (Öteki Günler Gibi Bir Gün) Sabahleyin Ferid Edgü ve Ataman Dalaman telefon etti. (Berlin Güncesi 1989 İlkbaharı) Böyleydi bu ülkede yaşam. Rastlantılara bağlıydı. (İşte Senin Hayatın) "Oturduğumuz tahta ev yok anne" dedi. "Ama yandaki tahta evi kapısından tanıdım. O büyük ev aynen duruyor. Karşıdaki hamam da." Annesi dalgın bir gülümseme ile : "Burdur" dedi. "Demek Burdur' a gittin." (Dalgalar) Felsefesiziikten ötürü baş döndürücü bir kimlik bunalımı içerisindeyiz. Ne liberali gerçekten liberal olan, ne sosyal de­mokratı gerçekten sosyal demokrat olan bir maketler toplu­munda yaşıyoruz sanki. (Borges'in Kaplanları) Yalnızlığım içinde, bütün kazandığımı sandığım bilgiye ve değere karşılık, bir hiç sayıyordum kendimi. İçimdeki o uzayıp duran boşluğu, sokaklarla, insanlarla, dışımda olan varlıklarla dolduracaktım. (Bunaltı) Zengin çocuklarında bulunan bir özellikle seni kiskirtiyordu (Bir Küçükburjuvanın Gençlik Yılları -) Güneş çıkma girişiminde bulunduysa da çıkamadı. (Berlin Güncesi 1989 İlkbaharı) "Sanki bir sanrı başlıyordu, içimden gelen gizli bir çağrı belirsiz, çalkantılı, kavranmaz bir istek yokluğa götürüyordu beni." (Kendi Evine Varamamak) Yaşamımın bütün dönemlerinde beni durduran bir yetkili karşıma çıkmadı dersem, yalan söylemiş olurum. (Kendi Evine Varamamak) "Napar bu kız?" diye sordum. "Hiçbir şey yapmaz. Sıkılır" dedi. (Bir Uzun Sonbahar) Bir an önce bu gemi kalksa da kur­tulsam bu bataklıktan. (Paris Güncesi) Artık hiçbir şey avutamaz beni, kendimi kandırabileceğim bir şey yok. (Kanallar) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/guvercinler-ve-matmazeller-dus-oyku-demir-ozlu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)