# Hayatsız Kadın Ayşe - Alper Uruş Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Hayatsız Kadın Ayşe kimin eseri? Hayatsız Kadın Ayşe kitabının yazarı kimdir? Hayatsız Kadın Ayşe konusu ve anafikri nedir? Hayatsız Kadın Ayşe kitabı ne anlatıyor? Hayatsız Kadın Ayşe PDF indirme linki var mı? Hayatsız Kadın Ayşe kitabının yazarı Alper Uruş kimdir? İşte Hayatsız Kadın Ayşe kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/hayatsiz-kadin-ayse-alper-urus-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-08-15T07:00:03+03:00 - Güncelleme: 2022-08-15T07:00:03+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/08/15/alper-urus-kimdir-alper-urus-kitaplari-ve-sozleri-289981.jpg Kitap Künyesi Yazar: Alper Uruş Çizer: Nilgün Yurdalan Yayın Evi: Kibele Yayınları İSBN: 9789944339551 Sayfa Sayısı: 224 --reklam-- Hayatsız Kadın Ayşe Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Ayşe, tek kelimeyle müthiş bir kadın. Hikâyesi gerçekten akıllara durgunluk veriyor. Dokuz yaşında amcası tarafından tecavüze uğruyor. Ailesi ilgilenmiyor, sahip çıkmıyor. Dayaktan ve aile baskısından kurtulmak için evleniyor. Ama kocası onu geneleve satıyor! Borçlandırılarak çalıştırılan Ayşe'nin ruhen ve bedenen sömürülerek geçecek genelev hayatı başlıyor. Türk filmlerini aratmayan bir hayat öyküsü... Tüm şartlara ve imkansızlıklara rağmen Ayşe genelevden çıkmayı başarıyor. Ve artık birileri tarafından gasp edilen "yaşam hakkı"nı şimdi misliyle geri alıyor. Eski hayat kadını, şimdi saygı duyulan bir sivil toplum kahramanı! Evsizler için çorba yapıp dağıttığı serüveninde ilk projesini hayata geçirdi: Hayata Sarıl Lokantası. Başından geçen tüm felaketlere rağmen var olan ama yok sayılan hayatlara sahip çıkıyor; evsizlere aş ve iş veriyor. Geçtiği yolların acımasızlığına rağmen inanılmaz bir mücadele öyküsü. Ve bu kitabın en büyük amacı binlerce hayatsız kadının var olduğunu kanıtlamak! Yokmuş gibi davranılsa da.. - Ayşe ARMAN - --reklam-- Hayatsız Kadın Ayşe Alıntıları - Sözleri Herkesin kendini "ADAM" sandığı bu devirde, "KADIN" olmanın gururunu taşıyordum.. "Atından sonra silahından önce "avrat" diyen Türk erkeği için kadını,bu kadar basit olabilir miydi ?" Herkesin kendini "ADAM" sandığı bu devirde, "KADIN" olmanın gururunu taşıyordum.. Direndikçe arınan, arındıkça direnen bir yaşam öyküsü... Bir buçuk asrı aşkın bir sürede bu topraklarda kaç kadın satılmıştı ? Kaç kadının dünyası kararmıştı ? Kaç kadın geçirdiği kürtajların ardından rahmini kaybedip "anne" olamamıştı ? Türk kadınının satılması, dünyasının kararması, rahmini, hayatını kaybetmesi, vesikalı olması gerçekten Türk erkeğinin ihtiyacı mıydı ? Atından sonra silahından önce "avrat" diyen Türk erkeği için kadını bu kadar basit olabilir miydi ? genelev, bu kuşak için aynı zamanda "vize" demekti. cinselliğin erkeğe caiz kadına haram olduğu bu toprakta, erkeğin bu eve gelmesi, boşalması için tanınan kolaylığın yüzde biri hayat kadınlarına sunulmuyordu. yaşadıkları hayatı bırakıp bırakmak istemediklerinin sorulması bir yana; büyük bölümünün sosyal güvencesi, hakkı, kölelermişçesine sağlanmıyordu. cinsellik, seks böyle bir şey miydi? karşı cinsin hiçbir şeyini daha tanımamışken, dokuz yaşında bir kız çocuğunun teslim alınışı cinsellik olabilir miydi? ayşe yaşadıklarına anlam veremiyordu; bir acısı vardı bedeninde; ama çaresizliği, o acıdan d büyüktü. tomurcuk veren bir fidanın en kökünden kırılması gibiydi. Biz en dipteyiz ve mezar da bizim kadar derindedir. Bedeli ağır olsa da "isyan", "kabul edişten" daha onurlu bir davraniştir. Bahri, Ayşe'yi önce Eskişehir'e, ardından sırasıyla Kütahya, Çorlu ve Edremit'e götürdü. Bu gezilerin nedenini Ökkeş Bahri, "Evleneceğim insanla çevremi tanıştırıyorum, hem balayı üzerine balayı yapıyoruz" diye açıklıyordu. Ayşe ise gittigi il ve ilçelerde genelevlerin olduğunu hiç düşünemedi. Hangi kadın evlenmeyi düşündüğü bir erkeğin onu götürdügü yerlerde genelev olup olmadığını düşünebilirdi ki? Ayse de düşünmedi. bir buçuk asrı aşkın sürede bu topraklarda kaç kadın satılmıştı? kaç kadın geçirdiği kürtajların ardından rahmini kaybedip "anne" olamamıştı!? Türkiye'de 60'ı aşkın genelevinde 3 bin 700 hayat kadını çalışıyor. Genelevlerinde çalışan bu 3 bin 700 kadının dışında, Türkiye’de tescilli hayat kadını sayısının 15 bin olduğu biliniyor. Türkiye’de genelevlerin dışında randevu evleri, aparatlar ve fuhuşun ön plana çıktığı otellerle birlikte vesikasız çalışan hayat kadını sayısı yaklaşık 100 bini buluyor. Türkiye’de kadın nüfusunun, toplam nüfusun yarıdan biraz fazla olduğu düşünülürse, ülkemizde 350 kadından 1'i fuhuş batağında yaşam savaşı veriyor. Üç büyük kentte genelevinde çalışmak için vesika bekleyen kadın sayısı 30 bine yaklaşıyor. Türkiye’de genelevleri, oteller, randevu evleri, bar, pavyon, disko vb. mekanlarla beslenen fuhuş sektöründe 3-4 milyar dolarlık paranın döndüğü tahmin ediliyor. Genelevinde çalışan kadınların yüzde 30'u kocaları, yüzde 10'u anne-baba yada ağabeyi tarafından satılıyor. Vesikalı- vesikasız olarak cinsel ilişkiye giren kadınların 63.4'ü resmi, yüzde 12.2'sini imam nikahıyla evli kadınlardan oluşuyor. TÜRKİYE’DE HER ÜÇ KADINDAN BİRİ CİNSEL TACİZE UĞRUYOR. Günün en güzel anı, genelevin koşullarını göz önüne alındığında kahvaltının üzerine içilen bir fincan kahve ve bu ağır emekçilerin nadiren ettikleri hoş sohbetler oluyordu. İçilen kahvenin ardından saçlara fön çekilir, tırnaklara oje sürülür ve bir erkeğe en güzel en cazip gelecek makyaj seremonisi saat en geç 11.00'de tamamlanırdı. Salona çıkıldıktan sonraysa akşamın 21.00'ına kadar çalışılırdı. Sonra sermayeler odalarına çekilirler, karınları açsa yemek yerler değilse odalarında müzik dinleyip, televizyon izlerlerdi. Türkiye genelinde sayısı 60'ın üzerindeki genelevinde çalışan binlerce kadın için acıdan yanan bir organı rahatlatmak için kullanılan en doğal tedavi yöntemi buydu. Mahkeme, Ayşe'nin amcasının tecavüzüne uğradığına inanmayan ailesinden velayetini aldı. Görüşme hakkı ise mahkeme tarafından belirlendi. Bu karardan sonra yurdun önüne gelip kızına "orospu" diye bağıran babasına karşı süresiz yüz metre yasağı konmasına yine Alman yargısı karar verdi. Durum tam anlamıyla içler acısıydı. Bir Türk çocuğunu ailesine karşı Alman hakimleri koruyor, Ayşe yerkürenin üzerinde yavaş yavaş kayboluyordu. --reklam-- Hayatsız Kadın Ayşe İncelemesi - Şahsi Yorumlar ÖNERİRİM: 9 yaşında öz amcası tarafından defalarca tecavüze uğrayan, anne ve babası tarafından şiddetle susturulan, evleneceği erkek tarafından geneleve satılan, ahlak polislerine peşkeş çekilen Hayatsız Kadın Ayşe'nin hayatını kesinlikle okumalısınız. İstanbul Sözleşmesi yaşatır. (Berkan Gökmen) HİÇ GENELEVE GİTTİNİZ Mİ?: Hiç hayat kadınlarıyla empati yaptınız mı? Onların “çalışma” koşullarından haberiniz var mı, haberimiz var mı? Onlara iş verir miyiz, onlarla evlenir miyiz? Herkesin cevabı koca bir “hayır” olur. Fakat onların orada olmalarının sebebi biziz. Bedenini satan kadınların, tacize tecavüze uğramış çocukların acılarında bizim sorumsuzluğumuz, umursamazlığımız, empati yoksunluğumuz yatıyor. Çok azı hariç hiçbir hayat kadını bu yaşamı kendi seçmiyor. Onlar da genellikle çocuğu için, onların aç kalmaması için bu “kolay” yolu tercih ediyor. Çoğunun geçmişinde taciz, tecavüz, şiddet, aile içi şiddet, ensest, aileden dışlanma yer alıyor. Çoğunu babası, annesi, amcası, abisi, kocası, sevgilisi satıyor; onlardan geçiniyor. Yeryüzünün en berbat “mesleği”, vergi rekortmeninin bir dönem Manukyan adlı genelev işletmecisinin olduğu düşünülürse ortada büyük miktarların döndüğünü söylemek hiç de zor olmuyor. “ Başta aile, ardından çevre, toplum ve devlet nezdinde damgalanan bu kadınlar, hem dışlanıyor hem de yeri geldiğinde "sen orospu değil miydin" diye geçmişleriyle kabul edilmiyorlardı. Yeni bir sayfa açmak, cezaevinden çıkan eski bir mahkum için bir zorluksa, hayat kadını için en az üç katı zorluk demekti.” (syf 129) Her gün aşağıladığımız, ismini en aşağılayıcı küfürlerde gezdirdiğimiz insanlara gel o işi bırak diyoruz. Oradan zar zor çıkabildiklerinde ise geçmişiyle dövüyoruz onları. Bu bizim toplumca ikiyüzlülüğümüz. Onlara sövmeyi biliyoruz, ama onlardan vergi almayı unutmuyoruz. Her kağıdında kendi eti, acısı olan kadınların paralarını onlara bırakmıyoruz, fakat o “haram” paraları gönlümüzce yiyoruz. Kurban keserek genelev açıyoruz. Sabah bayram namazına, ardından geneleve gidiyoruz. Genelevleri en çok dini bayramlarda ve asker sevkiyatının olduğu günlerde dolduruyoruz. Vatan uğruna “peygamber ocağına” giderken geneleve de uğramayı ihmal etmiyoruz. Zina ediyor, fakat asla cünüp gezmiyoruz. Karımızdan, çocuklarımızın anasından istediğimizi bulamayıp, her türlü canavarca fanteziyi hayat kadınlarından istiyoruz. İşimiz bitip kendimize geldiğimizde de az önce zevk alan biz değilmişiz gibi “Sen buraya nasıl düştün?” diyoruz. Yüzde doksan dokuzumuz Müslüman, fakat devlete bağlı bir sürü genelevimiz var ve onları hiç boş tutmuyoruz. Toplum olarak ikiyüzlüyüz, ahlaki açıdan bitmiş bir vaziyetteyiz. Ünlü siyasetçimiz(?) bile genelevlerin kapanması hakkında “kapatalım da vatandaş bizi mi s*ksin” diyebiliyor. “Türkiye’de 60’ı aşkın genelevinde 3 bin 700 hayat kadını çalışıyor. Genelevlerinde çalışan bu 3 bin 715 kadının dışında, Türkiye’de tescilli hayat kadını sayısının 15 bin olduğu biliniyor. Türkiye’de genelevlerinin dışında randevu evleri, apartlar ve fuhuşun ön plana çıktığı otellerle birlikte vesikasız çalışan hayat kadını sayısı yaklaşık 100 bini buluyor. Türkiye’de kadın nüfusun, toplam nüfusun yarısından biraz fazla olduğu düşünülürse, ülkemizde 350 kadından 1’i fuhuş batağında yaşam savaşı veriyor. Üç büyük kentte genelevinde çalışmak için vesika bekleyen kadın sayısı 30 bine yaklaşıyor. Türkiye’de genelevleri, oteller, randevu evleri, bar, pavyon, disko vb. mekanlarla fuhuş sektöründe 3-4 milyar dolarlık paranın döndüğü tahmin ediliyor. Genelevlerinde çalışan kadınların yüzde 30’u kocaları, yüzde 10’u anne, baba ya da ağabeyi tarafından satılıyor. Vesikalı ya da vesikasız olarak cinsel ilişkiye giren kadınların 63.4’ü resmi, yüzde 12.2’sini imam nikahıyla evli kadınlardan oluşuyor. Türkiye’de her üç kadından biri cinsel tacize uğruyor.” (syf 195) Burada her ayrıntıyı yazmak istemem, mideniz almaz fakat oradaki koşullar gerçekten berbat. Bir kere “parasını veriyorsan” her türlü şeyi yapma hakkın var, ters ilişkiye zorlaman dövmen, yüzüne kezzap atman, vücudunu çizmen… Çoğu hayat kadınının sırf iştahı açılıp kilo almasın diye müşterisine güzel gözükmek uğruna doğum kontrol hapları kullanması yasak. Gelen erkeklerin de takdir edersiniz ki neredeyse hiçbiri korunmuyor. Maalesef bu kadınlar üç dört ayda bir hamile kalıyor, sürekli kürtaj oluyorlar ve bir süre sonra asla anne olamayacak hale geliyorlar. Normal bir kadının kürtaj sonrası bir süre cinsel ilişki yasağı olmasına rağmen onlar sadece birkaç saat sonra yine “işlerine” kaldığı yerden devam ediyor. Adet dönemlerinde de çalıştırılıyorlar. “Evlere şenlik denilebilecek hayat kadını muayenesi ise şöyle oluyordu. Adet olan hayat kadını bir gece önce kanının durması için bir fincan dolusu kahvenin içine bulamaç haline gelinceye kadar limon sıkar, bunu yerdi. Bunu fincan fincan içilen kahveler izlerdi. Ertesi günse çatala çıkmadan tazyikli suyla yaptığı temizliğin ardından önce muayenesini olur ardından da hiçbir şey yokmuş gibi çalışmaya devam ederdi.” (syf 64) “Genelevde kadınların korunmasına başta patronlar olmak üzere kimse sıcak bakmıyordu. Doğum kontrol hapını, patronlar hayat kadınının iştahını açması nedeniyle onaylamıyordu. Kızlarının azıcık toplu olmasındansa üç beş ayda bir hamile kalıp kürtaj yaptırmasında, en sonunda da rahimlerinden olmasında ne sakınca vardı! Yine bünyede kanın birikmesine neden olduğu için hayat kadını da vücudunun deforme olacağı düşüncesiyle doğum kontrol hapı kullanmaya yanaşmıyordu. Gelen erkeklerin yüzde 95'inden fazlasının prezervatif kullanmaması ortalama üç, dört ayda bir hayat kadınının hamile kalmasıyla sonuçlanıyordu.” (syf 162) Çoğu hayat kadını bu düzene kendini uyuşturarak katlanıyor. Genelevin girişindeki “alkol, uyuşturucu yasaktır” ibarelerine rağmen içeride bunun alası yer alıyor. “Mersin’de çalıştığı evde kadınların büyük bölümü gündüzleri votka içiyordu. Bedeni çarkın içinde peşkeş çekilen bu kadınlar arasında hap ve esrar kullanıldığını da orada öğrendi. Genelevlerde hayat kadınlarının hafif baygın bakışlarla erkeklere bakmasının rahat davranmasının ve ağızlarını yayarak “Gelseneee…” deyişi, uyuşan bir beyin ile bu maddeler arasında saklıydı.” (syf 100) https://hizliresim.com/FmwnQf Bu resmi internette bulamadım ama vardır mutlaka, kitabın arkasından çektim. Ayşe Tükrükçü’nün bakışındaki acıyı, içerideki hapishaneden beter yerden uzanan ele olan bakışını görünce hayattan soğudum, her şey anlamını yitirdi. Peki kim bu güçlü kadın? Antepli, 67 doğumlu. Babası onu çok küçük yaşta bırakıp Almanya’ya çalışmaya gidiyor. Kendisine çok sevdiği babaannesi bakıyor. Almanya’ya gidip orada yaşıyor fakat babaannesinin ricası üzerine geri dönüyor. Hayatının ilk ve en büyük travmalarından birini yaşıyor. Amcası Ali Rıza tarafından 9 yaşında tecavüze uğruyor. Amcasının erkeklik organını üzerinden fare geçtiğini sanacak kadar masum ve küçük. Birkaç ay sürüyor bu işkence. Amcası yıkıyor ve kurutuyor onu. Bu yaşına gelmiş kadın bu yüzden duştan sonra hiç kurulanmıyor hayatında. Almanya’ya geri dönüyor. Aile içi şiddet almış başını gidiyor. İlk reglini olduğunda tecavüz kanı sanıp sinir krizi geçiriyor. Ailesine dava açılıp yurda veriliyor. Annesi ve babası uğradığı tecavüze inanmıyorlar, öz annesi tarafından bizzat hakim önünde “orospu” yaftası vuruluyor. Kendi söylemiyle hayatının en rahat safhası olan yurtlar dönemine giriyor. Yurtta bir gün eğitim amaçlı taciz sahnesini görünce odasına çıkıyor; dağıtmadık, kırmadık hiçbir şey bırakmıyor. Ailesine kendi isteğiyle geri dönüyor, evden kovuluyor. Sokaklarda yaşıyor, aşık oluyor ama bedenine kimseyi dokundurmuyor. Aşık olduğu genci çok seviyor, sevdiği adamın onun elini tutarken bile izin istemesi Ayşe’de büyük bir güven duygusu uyandırıyor. Fakat çocuğun ailesi bu ilişkiye izin vermiyor. Türkiye’de evleniyor, çocuğunu düşürüyor. Bu hayattaki en büyük acılarından biri oluyor. Bir erkeğe yeniden güveniyor. İşte hayatının en büyük faciası olan ve 2.5 yıl sürecek genelev hayatı burada başlıyor. Kendini iyi niyetli tanıtan, Ayşe’yi evlenme hayaliyle kandıran Bahri, kocası, onu geneleve satıyor. “19 Kasım 1993 Cuma günü, akşamüstüydü… Polis noktasından geçerken hayret içinde Ayşe, “Burası neresi?” diye sordu. Görevli memurun bu soruya yanıtı, “Haydi içerde alışırsın.” oldu.” (syf 98) Ondan sonra en kötü günler başlıyor, en ağır dönemler. Birçok hayat kadını gibi o da ilk müşterisini unutamıyor, ilk travmasını… Fakat o diğerleri gibi alışmak istemiyor, hep başkaldırıyor. Firar ediyor, müşterilerinin tepesinde vazo kırıyor, patronlara isyan ediyor. Bedelleri büyük oluyor. Özellikle ilk firarının cezası ıssız bir yayladaki eve götürülüp polisler tarafından toplu tecavüze uğraması oluyor, öldürmeyecek ama yaşatmayacak dayaklar günlerce sürüp gidiyor. Sonunda morlukları kapatan bir makyaj, uzun etek ve üstlük, odasındaki siyah ve mor neonları yakıyor, hayatına kaldığı yerden devam ediyor… Genelevde düğün yapmakla bir ilk oluyor, kendi bedeniyle kendi düğününü yapıyor, kendi evini düzüyor. Orada da rahat olmuyor, ıslah-ı nefis için kocasına katlanmaya devam ediyor. Bilmeyenler için ıslah-ı nefis belgesi, hayat kadınlığını sicilinden silme belgesidir. Yasalara göre 5 yıl bir adamla evli kalırsanız artık devletin gözünde hayat kadını olmuyorsunuz ve tüm geçmişiniz siliniyor. - Fakat bu lafta kalıyor tabii. - Ayşe sırf bunun için genelevde yemediği dayakları kocasından yeme pahasına da olsa katlanıyor, geri dönüş yok diyor. “ 9 Mayıs 1996’da Kütahya Genelevi’ne verdiği “Islah-ı Nefis” başvurusunun bir sonuca ulaşması için Ayşe uzun yıllar emek verdi. En son Kanal D’de kadın programı hazırlayan televizyoncu Esra Ceyhan’ın masraflarını üstlenmesiyle Ayşe, avukatı Esra Baş kanalıyla, 27 Kasım ve 10 Aralık tarihlerinde “Islah-ı Nefis”ten faydalanabilmek için Kütahya Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyon Başkanlığı’na başvuruldu. Yapılan bu başvurulara 28 Aralık 2007’de gelen cevapta on bir buçuk yıl sonra şu cümleler yer aldı: Ayşe Tükrükçü’nün Islah-ı Nefis istemi kabul edilerek ilimizdeki vesika kaydı silinmiş ve ilimizdeki sicil kayıtlarında gerekli düzenlemeler yapılarak Islah-ı Nefis kararı alınmıştır!” (syf 194) Sonra yine sokaklarda kalıyor, ardından bizim de şahit olduğumuz dönem geliyor. Televizyon programlarına çıkıyor, sesini duyurmaya çalışıyor, eylemler yapıyor. Hatta milletvekili adayı bile oluyor! Bir ilk oluyor tabii, yurtdışı basında da büyük ses getiriyor. Sonra da Hayata Sarıl Derneği’ni sevenlerinin yardımıyla kuruyor. Evsizlere yemek, iş, barınma imkanı sağlıyor. Son hayali evsizler için bir rehabilitasyon merkezi kurmak… Kitabı satın alarak destek olabilirsiniz, ya da İstanbul’da oturuyorsanız Hayata Sarıl Lokanta’sında yemek yiyebilirsiniz. Son olarak, kitap ağır bir kitap. Burada yazdıklarımın bin misli kitabın içinde yer alıyor. Okuduktan sonra çok etkilenecekseniz; erkeklere, cinselliğe bakış açınız değişecekse okumayın. 48. Altın Portakal En İyi Belgeseli seçilen Bedensiz Ruhlar Belgeseli: https://www.youtube.com/watch?v=2GHMaJ7NsiA (marie sklodowska) Bir kadin bu bataga dusuyor ama neden dusuyor diye kimse sorgulamayip herkes yargiliyor gercekten icler acisi bir durum durup dusunuyodun ben olsaydim? Nasil olur diye dusunemiyosun bile ama bu kadin basarmis kurtulmus o kadar aciya ragmen kurtulmus (büşra avanaş ünal) --reklam-- Hayatsız Kadın Ayşe PDF indirme linki var mı? --reklam-- Alper Uruş - Hayatsız Kadın Ayşe kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Hayatsız Kadın Ayşe PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Alper Uruş Kimdir? 1975 yılında Ankara'da doğdu. Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Basın Yayın Bölümü'nden 1999'da mezun oldu. Aynı yıl, Hürriyet Gazetesi Haber Araştırma Servisi'nde gazeteciliğe başladı.Bir yıl burada çalıştıktan sonra üç yıl Sabah Gazetesi Haber Merkezi'nde gazeteciliğe devam etti. 2000 yılında, yazılı basında en iyi haber muhabiri ödülüne değer görüldü.2002 yılında "Kaybolan Kültür: Azınlık Gazeteleri" konulu teziyle Yüksek Lisansı tamamladı. 2002 yılının Ağustos ayından bu yana VATAN Gazetesi Haber Merkezi'nde gazetecilik mücadelesini sürdürüyor. Uruş'un, 12 Eylül işkencelerini dönemin 6 devrimci 6 ülkücü gençlik liderlerinin anlatımıyla sunduğu "12 Sanık 12 Tanık" ve eski hayat kadını Ayşe Tükrükçü'nün yaşamını konu alan "Hayatsız kadın: Ayşe" isimli iki kitabı bulunuyor. --reklam-- Alper Uruş Kitapları - Eserleri Hayatsız Kadın Ayşe --reklam-- Alper Uruş Alıntıları - Sözleri Biz en dipteyiz ve mezar da bizim kadar derindedir. (Hayatsız Kadın Ayşe) Bahri, Ayşe'yi önce Eskişehir'e, ardından sırasıyla Kütahya, Çorlu ve Edremit'e götürdü. Bu gezilerin nedenini Ökkeş Bahri, "Evleneceğim insanla çevremi tanıştırıyorum, hem balayı üzerine balayı yapıyoruz" diye açıklıyordu. Ayşe ise gittigi il ve ilçelerde genelevlerin olduğunu hiç düşünemedi. Hangi kadın evlenmeyi düşündüğü bir erkeğin onu götürdügü yerlerde genelev olup olmadığını düşünebilirdi ki? Ayse de düşünmedi. (Hayatsız Kadın Ayşe) Herkesin kendini "ADAM" sandığı bu devirde, "KADIN" olmanın gururunu taşıyordum.. (Hayatsız Kadın Ayşe) Direndikçe arınan, arındıkça direnen bir yaşam öyküsü... (Hayatsız Kadın Ayşe) Türkiye'de 60'ı aşkın genelevinde 3 bin 700 hayat kadını çalışıyor. Genelevlerinde çalışan bu 3 bin 700 kadının dışında, Türkiye’de tescilli hayat kadını sayısının 15 bin olduğu biliniyor. Türkiye’de genelevlerin dışında randevu evleri, aparatlar ve fuhuşun ön plana çıktığı otellerle birlikte vesikasız çalışan hayat kadını sayısı yaklaşık 100 bini buluyor. Türkiye’de kadın nüfusunun, toplam nüfusun yarıdan biraz fazla olduğu düşünülürse, ülkemizde 350 kadından 1'i fuhuş batağında yaşam savaşı veriyor. Üç büyük kentte genelevinde çalışmak için vesika bekleyen kadın sayısı 30 bine yaklaşıyor. Türkiye’de genelevleri, oteller, randevu evleri, bar, pavyon, disko vb. mekanlarla beslenen fuhuş sektöründe 3-4 milyar dolarlık paranın döndüğü tahmin ediliyor. Genelevinde çalışan kadınların yüzde 30'u kocaları, yüzde 10'u anne-baba yada ağabeyi tarafından satılıyor. Vesikalı- vesikasız olarak cinsel ilişkiye giren kadınların 63.4'ü resmi, yüzde 12.2'sini imam nikahıyla evli kadınlardan oluşuyor. TÜRKİYE’DE HER ÜÇ KADINDAN BİRİ CİNSEL TACİZE UĞRUYOR. (Hayatsız Kadın Ayşe) cinsellik, seks böyle bir şey miydi? karşı cinsin hiçbir şeyini daha tanımamışken, dokuz yaşında bir kız çocuğunun teslim alınışı cinsellik olabilir miydi? ayşe yaşadıklarına anlam veremiyordu; bir acısı vardı bedeninde; ama çaresizliği, o acıdan d büyüktü. tomurcuk veren bir fidanın en kökünden kırılması gibiydi. (Hayatsız Kadın Ayşe) Mahkeme, Ayşe'nin amcasının tecavüzüne uğradığına inanmayan ailesinden velayetini aldı. Görüşme hakkı ise mahkeme tarafından belirlendi. Bu karardan sonra yurdun önüne gelip kızına "orospu" diye bağıran babasına karşı süresiz yüz metre yasağı konmasına yine Alman yargısı karar verdi. Durum tam anlamıyla içler acısıydı. Bir Türk çocuğunu ailesine karşı Alman hakimleri koruyor, Ayşe yerkürenin üzerinde yavaş yavaş kayboluyordu. (Hayatsız Kadın Ayşe) genelev, bu kuşak için aynı zamanda "vize" demekti. cinselliğin erkeğe caiz kadına haram olduğu bu toprakta, erkeğin bu eve gelmesi, boşalması için tanınan kolaylığın yüzde biri hayat kadınlarına sunulmuyordu. yaşadıkları hayatı bırakıp bırakmak istemediklerinin sorulması bir yana; büyük bölümünün sosyal güvencesi, hakkı, kölelermişçesine sağlanmıyordu. (Hayatsız Kadın Ayşe) Türkiye genelinde sayısı 60'ın üzerindeki genelevinde çalışan binlerce kadın için acıdan yanan bir organı rahatlatmak için kullanılan en doğal tedavi yöntemi buydu. (Hayatsız Kadın Ayşe) Herkesin kendini "ADAM" sandığı bu devirde, "KADIN" olmanın gururunu taşıyordum.. (Hayatsız Kadın Ayşe) bir buçuk asrı aşkın sürede bu topraklarda kaç kadın satılmıştı? kaç kadın geçirdiği kürtajların ardından rahmini kaybedip "anne" olamamıştı!? (Hayatsız Kadın Ayşe) Bir buçuk asrı aşkın bir sürede bu topraklarda kaç kadın satılmıştı ? Kaç kadının dünyası kararmıştı ? Kaç kadın geçirdiği kürtajların ardından rahmini kaybedip "anne" olamamıştı ? Türk kadınının satılması, dünyasının kararması, rahmini, hayatını kaybetmesi, vesikalı olması gerçekten Türk erkeğinin ihtiyacı mıydı ? Atından sonra silahından önce "avrat" diyen Türk erkeği için kadını bu kadar basit olabilir miydi ? (Hayatsız Kadın Ayşe) Günün en güzel anı, genelevin koşullarını göz önüne alındığında kahvaltının üzerine içilen bir fincan kahve ve bu ağır emekçilerin nadiren ettikleri hoş sohbetler oluyordu. İçilen kahvenin ardından saçlara fön çekilir, tırnaklara oje sürülür ve bir erkeğe en güzel en cazip gelecek makyaj seremonisi saat en geç 11.00'de tamamlanırdı. Salona çıkıldıktan sonraysa akşamın 21.00'ına kadar çalışılırdı. Sonra sermayeler odalarına çekilirler, karınları açsa yemek yerler değilse odalarında müzik dinleyip, televizyon izlerlerdi. (Hayatsız Kadın Ayşe) "Atından sonra silahından önce "avrat" diyen Türk erkeği için kadını,bu kadar basit olabilir miydi ?" (Hayatsız Kadın Ayşe) Bedeli ağır olsa da "isyan", "kabul edişten" daha onurlu bir davraniştir. (Hayatsız Kadın Ayşe) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/hayatsiz-kadin-ayse-alper-urus-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)