# İnsan Çürümeye Başladığında - Mustafa Becit Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> İnsan Çürümeye Başladığında kimin eseri? İnsan Çürümeye Başladığında kitabının yazarı kimdir? İnsan Çürümeye Başladığında konusu ve anafikri nedir? İnsan Çürümeye Başladığında kitabı ne anlatıyor? İnsan Çürümeye Başladığında PDF indirme linki var mı?  İnsan Çürümeye Başladığında kitabının yazarı Mustafa Becit kimdir? İşte İnsan Çürümeye Başladığında kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/insan-curumeye-basladiginda-mustafa-becit-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2023-06-13T13:00:17+03:00
- Güncelleme: 2023-06-13T13:00:17+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2023/06/13/mustafa-becit-kimdir-mustafa-becit-kitaplari-ve-sozleri-432715.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Mustafa Becit 
 Yayın Evi: Küsurat Yayınları 
 İSBN: 9786056722790 
 Sayfa Sayısı: 216 
--reklam--
İnsan Çürümeye Başladığında Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Cinayet büro hareketliydi. Masalardan masalara uçuşan dosyalar, telsizlerden duyulan anonslar, çalan telefonlar, bitmek bilmeyen sorgulayışlar… Birileri aranıyordu bu masalarda. Dosyalarda resimleri, isimleri, hikâyeleri vardı. Tutulmuş tutanaklarda gizliydiler, delil poşetlerinde yaşıyorlardı. Yakalansalar bile meçhuldüler, gerçeğin içinde birer gizdiler.

Adalet neydi? Herkes bu dünyada hak ettiğini bulur muydu? Bir cinayet en fazla kaç hayata uzanabilirdi? İnsan ne zaman çürümeye başlardı? Başkomiser Rauf, Taksici Muhsin, Doktor Taner ve diğerleri… Mustafa Becit, ikinci romanı İnsan Çürümeye Başladığında ile çürümenin, en dibe çöküşünün denizinde kulaçlar atıyor.
İnsan Çürümeye Başladığında Alıntıları - Sözleri
Ben varsam, sende varsın.
İnsanlara laf anlatmak, onların seni anlamasını beklemek çok zor komutanım.
Bizden geriye ne kaldı?
"Sessizliğin elle tutulabilir, gözle görülebilir bir sureti olmasa da kim inkar edebilir ki var olmadığını?"
Adalet... Adalet insana öyle ya da böyle bir bedel ödetir. Ama insan çürümeye başladığında adaletin bir önemi kalmaz.
Bir insan gururunu nerede saklar
İnsan zifiri bir karanlıktır
Ne çok hayat ne de çok insan var
" İnsanın kendi gücünün farkında olması, başka bir insana olan muhtaçlığını da bititir."
Her şey, dedi sonra kuş gibi ağzını açarak, bir adım atmakla ilgili.
İnsan Çürümeye Başladığında İncelemesi - Şahsi Yorumlar
eleştirilerim var. yazar aramızda olduğundan dile getirmemeyi seçmeyeceğim, biraz kelimeleri dikkatli seçmeye çalışacağım.
-sürç-i lisan eden edersem affola. yapıcı bir dille ele almak istiyorum. hemen her toplumda, daha çok bizde, "bu olmamış, olmaz" buna çok odaklanıyoruz. bir fikir çıkar mesela, bu iş tutmaz derler hemen. bir ürün gelir akla bu satmaz. bana neden olmayacağını söyleme. Olmayacağı zaten büyü ihtimal, bir ucundan tut da nasıl olur ona odaklan derim. bu gözle ifade etmek istiyorum eleştirilerimi.-

konu ve kurguyu sevdiğimi söylemeliyim. adalet ve güncel ve değişik bir konu üzerinden ele alınmış. yer yer acaba benim bu konuya bakışım nasıl diye düşündüğüm, kendimi kahramanın yerine koyduğum oldu. bunlar hep güzel hisler... konu ve karakterler bir şekilde bana geçti. Bazen kitaba girmekte zorlandım ama bittikten sonra baktığımda tamamdır bu nokta diyorum. Sonuçta birkaç saatte okuttu kendini.

Yer yer tempo sorunları dikkatimi çekti. Tam hızlanacak, yoğunlaşacak gibi oluyoruz birden bir sakinlik çöküyor. Buna çok da bir şey diyemem, yazarın tarzı bu olabilir.
karakterler hakkında sıkıntılar olduğunu düşünüyorum. yazar bize hemen her karakter hakkında vaatlerde bulunuyor. devamı gelecek veya o karaktere yaklaşacakmışız izlenimi uyandırıyor. fakat bunu neredeyse ana karakterler dışında hiç görmüyoruz. bu durumda çok karakterli az karakter hikayeli bir anlatım oluşuyor. Bu da mümkündür elbet ama o zaman yazar bana “yan karakterleri geç doğru yere odaklan” demeli. Örneğin, Cihan hakkında daha çok şey vaat edildi bana sorarsanız ama... ben vaatlerin karşılığını alamadım.

---spoilerımsı---
Rauf da çok kafamı karıştırdı. tam Rauf'u bir çizgiye oturtuyorum, bir cümle ki bana sorarsanız Rauf'un ağzından çıkmış olamaz. babacan mı serseri mi, çıldırıyor mu sakin mi oturmadı. bunların arasında geçişler desen... bilmiyorum bende oturmadı. Leman hiç oturmadı, annesi nereden çıktı onu da anlamadım mesela...

Hımbıl asker olayını çok sevdim. bence harika bir karakter, harika bir anlatım.

Faysal çavuşumu da sevdim. masaya gelen adalet kavramına bambaşka bir boyut kattı. aklına sağlık yazarın.
Çok nadir görülen bir durum. Berin erkek mi kadın mı anlamadım... belki satır arasında ben kaçırdım. İsim seçimi önemliymiş bunu anladım.

---spoilerımsı sonu---

bana sorarsanız okunası bir kitap derim. koşa koşa gidin hemen bu kitabı okuyun demem.
ne bir polisiye ne bir düşünce kitabı ne de bir taşlama. bence üçünün bir karışımı.

Yazara çok eleştiri getiremem.. yazarın kendisi hakkında da görüşlerim var fakat tek kitapla bunlara emin olamıyorum. Umarım 5. Kitabını yayınlar da sonrasında artık göğsümü gere gere yazara da sallarım :))))

Not. Etkinlik kapsamında okuduğum için Neslihaaannn 'ye
Benim neredeyse zorla etkinliğe katılmamı sağladığı için Krizantem_ 'ya
Nedensizce Cheersdarliin 'ye
Teşekkür ederim. (Ferman Özben) 
Yine çok güzel bir kitabıyla karşı karşıyayız yazarın. TRT de yayınlanan Gönül dağı dizisinde beni hayal kırıklığına uğratan bir yazar olsa da, bu kitabıyla beni tekrar okuyucu kitlesine dahil etmiş oldu yazarımız.
Kitabın konusu; Bir insanın binlerce insana tecavüzünü ve intikam duygusunu ele alıyor. İşleniş, üslup ve içerik çok iyi. Herkese iyi okumalar. (Ömer şen) 
Otur, daha konuşacaklarımız var: Polisiyesi olmayan bir polisiye romanı. Edebi olarak cümleler, betimlemeler ve diyaloglar güzel. Ancak olay örgüsü ve konusu sıradan ve çok zayıf. 3. Sayfa sıradan bir cinayet haberinin 216 sayfada anlatılması gibi. Yazarda edebi bir ışık var. Yazara polisiye yazmaya devam edecekse eğer bir tavsiye; herşeyi kitabın ortasında açığa çıkarmasın, hikaye örgüsü ilginç/sıradışı/merak uyandıran/şok eden/mantıklı ve zeka dolu olsun, gerçekler sonlarda açığa çıksın. Yine de aferin 6 point (Rasim Bacacı) 
İnsan Çürümeye Başladığında PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Mustafa Becit - İnsan Çürümeye Başladığında kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de İnsan Çürümeye Başladığında PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Mustafa Becit Kimdir?
1990 doğumlu Mustafa Becit , İstanbul Üniversitesi psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik mezunu. Eğitimini kitabının içerisinde başarılı bir şekilde harmanlamış yazar. Kendisi ayrıca bazı dizilerin senarist ekibi içerisinde de yer almış.
--reklam--
Mustafa Becit Kitapları - Eserleri
Her Şey Ben Yaşarken Oldu
İnsan Çürümeye Başladığında
--reklam--
Mustafa Becit Alıntıları - Sözleri
“Kafasını aynı duvara doksan dokuz kez vurup hâlâ yüzünce kez vurmak için çaba gösteren ve dolayısıyla bir başka duvara nankörlük eden insanın iyi olması benim için olanaksızdır.” (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Sadece bir kadın bütün hayatınızı baştan aşağı değiştirebilir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Bizden geriye ne kaldı? (İnsan Çürümeye Başladığında)
" İnsanın kendi gücünün farkında olması, başka bir insana olan muhtaçlığını da bititir." (İnsan Çürümeye Başladığında)
İnsanlara laf anlatmak, onların seni anlamasını beklemek çok zor komutanım. (İnsan Çürümeye Başladığında)
"Sessizliğin elle tutulabilir, gözle görülebilir bir sureti olmasa da kim inkar edebilir ki var olmadığını?" (İnsan Çürümeye Başladığında)
Aşk, Allahtan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Adalet... Adalet insana öyle ya da böyle bir bedel ödetir. Ama insan çürümeye başladığında adaletin bir önemi kalmaz. (İnsan Çürümeye Başladığında)
Aşk, anlatamadığındır. Aşk Allah’tan başka hiç kimsenin sende ne olup bittiğini bilmediği şeydir. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Ben varsam, sende varsın. (İnsan Çürümeye Başladığında)
Sustum. Susmak insan için en büyük nimettir. Ölene kadar sürekli konuşmak zorunda bırakılsaydık ne olurdu diye düşündüm. Muhtemelen kitaplar yazılamaz, aşklar yaşanamaz ve devletler kurulamazdı. Çünkü herkes birbirini öldürmüş olurdu. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
"Geçmişiniz, geleceğiniz içerisinde kazılmış en derin kuyulardır. Bir kere düştünüz mu oraya, çıkışınız ancak Yusuf olmanızı gerektirir." (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Eğer anlatırsan o aşk olmaz… Aşk, anlatamadığındır… (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Her şey, dedi sonra kuş gibi ağzını açarak, bir adım atmakla ilgili. (İnsan Çürümeye Başladığında)
Azgın kalabalıklar içersinde tekil olmak, tekil susmak … (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
Bir insan gururunu nerede saklar (İnsan Çürümeye Başladığında)
Ne çok hayat ne de çok insan var (İnsan Çürümeye Başladığında)
Maddi şeylere karşı soğukluğum, bilincimi çevreleyen başka bir arayışın göstergesiydi. Yalnızdım. öyle yalnızdım ki kutuplar kadar soğumuştum hayata. Maddi şeylerin son kullanma tarihi vardı. Oysa ömürlük olan, aşktı. En nihayetinde aşksızdım. Heyecansızdım. Ölümlüydüm. Yolumu kendim çizmiyordum, kader çizgisinde bir başıma yürüyordum. (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)
İnsan zifiri bir karanlıktır (İnsan Çürümeye Başladığında)
“Sınırlarını bil ve hayatını kurmaya başla,” (Her Şey Ben Yaşarken Oldu)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/insan-curumeye-basladiginda-mustafa-becit-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)