# Karşı - Orhan Veli Kanık Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Karşı kimin eseri? Karşı kitabının yazarı kimdir? Karşı konusu ve anafikri nedir? Karşı kitabı ne anlatıyor? Karşı PDF indirme linki var mı?  Karşı kitabının yazarı Orhan Veli Kanık kimdir? İşte Karşı kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/karsi-orhan-veli-kanik-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-03-20T18:00:09+03:00
- Güncelleme: 2022-03-20T18:00:09+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/20/orhan-veli-kanik-kimdir-orhan-veli-kanik-kitaplari-ve-sozleri-181066.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Orhan Veli Kanık 
 Yayın Evi: Güney Matbaacılık ve Gazetecilik 
 İSBN: 
 Sayfa Sayısı: 32 
--reklam--
Karşı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Gerin, bedenim, gerin;
Doğan güne karşı.
Duyur duyurabilirsen,
Elinin kolunun gücünü,
Ele güne karşı.

Bak! Dünya renkler içinde!
Bu güzel dünya içinde
Sevin sevinebilirsen,
İnsanlığın haline karşı.

Durmadan işleyen saatlerde
Dişli dişliye karşı;
Dişlilerin arasında,
Güçsüz güçlüye karşı.
Herkes bir şeye karşı.
Küçük hanım, yatağında, uykuda,
Rüyalarına karşı.

Gerin bedenim, gerin,
Doğan güne karşı.
--reklam--
Karşı Alıntıları - Sözleri
Herkes bir şeye karşı.
Kelle fiyatına hürriyet
Esirlik bedava
Bedava yaşıyoruz bedava.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Bilmezler yalnız yaşamıyanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.
İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah,
Hepiniz uykudayken.
Uyanır bakarsınız ki mavi.
Gün olur, başıma kadar mavi; Gün olur başıma kadar güneş; Gün olur, deli gibi...
Gün doğmadan,
Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.
Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,
İçinde bir iş görmenin saadeti,
Gideceksin
Gideceksin ırıpların çalkantısında.
Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;
Sevineceksin.
Ağları silkeledikce
Deniz gelecek eline pul pul;
Ruhları sustuğu vakit martıların,
Kayalıklardaki mezarlarında,
Birden
Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.
Denizkızları mı dersin, kuşlar mı dersin;
Bayramlar seyranlar mı dersin,
Şenlikler cümbüşler mi?
gelin alayları, teller, duvaklar,
Donanmalar mı?
Heeey
Ne duruyorsun be, at kendini denize:
Geride bekliyenin varmış, aldırma;
Görmüyor musun, her yanda hürriyet;
Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;
Git gidebildiğin yere..
Gerin, bedenim, gerin;
Doğan güne karşı.
Duyur duyurabilirsen,
Elinin kolunun gücünü,
Ele güne karşı.

Bak! Dünya renkler içinde!
Bu güzel dünya içinde
Sevin sevinebilirsen,
İnsanlığın haline karşı.

Durmadan işleyen saatlerde
Dişli dişliye karşı;
Dişlilerin arasında,
Güçsüz güçlüye karşı.
Herkes bir şeye karşı.
Küçük hanım, yatağında, uykuda,
Rüyalarına karşı.

Gerin bedenim, gerin,
Doğan güne karşı.
Baka kalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlıyamam.
Sizin için, insan kardeşlerim,
Her şey sizin için;
(...)
Cephelerde harcanan kurşun;
Sizin için mezarlar, mezar taşları,
Hapishaneler, kelepçeler, idam cezaları;
Sizin için;
Her şey sizin için.
Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle,
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.
Biliyorum, kolay değil yaşamak;
Ama işte
Bir ölünün hâlâ yatağı sıcak,
Birinin saati işliyor kolunda.
Yaşamak kolay değil ya, kardeşler,
Ölmek de kolay değil;

Kolay değil bu dünyadan ayrılmak
Başıma kondu ebedî sükût.
Gün, yeniden doğmak istemiyor.
Deli eder insanı bu dünya;
Bu gece, bu yıldızlar, bu koku,
Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç
Açsam rüzgâra yelkenimi;
Dolaşsam ben de deniz deniz
Ve bir sabah vakti, kimsesiz
Bir limanda bulsam kendimi.
--reklam--
Karşı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Orhan Veli Kanık’ın “Karşı” şiirinde anlatılmak istenen, dünyanın güzel ve renkli olmasına rağmen insanların birbirlerine karşı olmasıdır. Karşı olma durumu bir şeye zıt veya muhalif olma durumudur. Bundan hareketle; şair, bu şiirinde insanların ve cisimlerin beraber olmak yerine zıt ve muhalif olmasından bahsetmiştir. Şiirin teması karşıtlık ve konusu toplum içinde insanların birbirlerine olan karşıtlığıdır. Şair, şiiri birinci kişi ağzından anlatmış ve topluma yönelik yazmıştır. Bu şiir iki ayrı bölümde incelenebilir. Şiirin ilk bölümünde insanların birbirlerine karşı olmasından yakınmıştır fakat ikinci bölümde karşı olma durumunun normal ve hayatın her alanında olmasından bahsedilmiştir.

 Şiirin ilk bölümü “Gerin bedenim gerin; / Doğan güne karşı” dizeleriyle başlamıştır. Bu dizelerde şair yeni bir güne mutluluk ve huzur ile başlamamız gerektiğinden bahsetmiştir fakat sonrasında huzura karşıt bir kavram olan karşı olma durumundan bahsetmiştir. “Duyur duyurabilirsen, / Elinin kolunun gücünü, / Ele güne karşı. “ bu dizelerde insanın başkalarına, ele güne, karşıt olmasından bahsetmiştir. Ele güne karşı deyimi başkalarına karşı anlamı taşır ve şair bu dizelerde insanların birbirleriyle güç yarışında olmasından bahsetmiştir. Bu dizeler, toplumda insanların sürekli karşıt ve yarış halinde olmasından bahsetmiş ve bu konu üzerinden o zamanki toplumdaki ve dünyadaki yapılanmaya ve ülke içi durumlara göndermeler yapmış olması muhtemeldir. Ayrıca “Duyur duyurabilirsen,” diyerek durumun zorluğundan da bahsetmiştir.

 Şiirin ikinci kıtası ”Bak! Dünya renkler içinde!” diyerek başlamış ve dünyanın ve doğanın güzelliğinden bahsetmiştir. Orhan Veli Kanık birçok şiirinde olduğu gibi doğanın güzelliğinden ve renkliliğinden bu şiirinde de bahsetmiştir. Doğanın, dünyanın ve hayatın güzelliğini çoğu şiirinde betimlemiş ve mükemmel bir uyum olarak görmüştür. Şiirin devamına ise “Bu güzel dünya içinde / Sevin sevinebilirsen, / İnsanlığın haline karşı” şeklinde devam etmiştir. Burada ise doğanın ve dünyanın mükemmeliyetine rağmen insanların, doğanın tersine kötü durumda olmasından bahsetmektedir. Burada doğa yine övüldüğü gibi insanlığın kötü durumundan da bahsedilmiştir. Şair insanların sürekli birbirlerine karşı, zıt bir şekilde yaşamasına değinmiş ve bundan yakınmıştır. Doğanın mükemmel olmasına rağmen insanlar sürekli bir muhalefet ve zıt bir şekilde davranması şairi sevinmekten alıkoymaktadır. Bu düşüncesini de şiirine aksetmiştir.

 Şiirin ikinci bölümü “Durmadan işleyen saatlerde / Dişli dişliye karşı;” diye başlamıştır. Bu dizelerde şair, durmadan ve mükemmel işleyen saatin dişlilerinin bile karşıtlıkla oluşmasından bahsetmiştir. Şair bu deyimiyle karşıtlığın hayatın her alanında, saatte bile, var olduğuna değinmiştir. ”Dişliler arasında, / Güçsüz güçlüye karşı.” diyerek hayattaki güçlü, güçsüz gibi makam farklılıkları olduğuna değinmiştir. Bu toplumda bölünmelere de yol açarmış ve şair yüksek ve düşük kesim birbirlerine karşı olmasının normal ve hayatın bir parçası olduğunu söylemeye çalışmıştır. ”Herkes bir şeye karşı.” diyerek de herkes ve her şeyin karşıt olmasının hayatın bir gerçeği olduğunu söylemiş ve bunu kabullendiğini göstermiştir. Sonrasında ise küçük hanımın rüyalarına karşı olduğundan bahsetmiştir. Burada küçük hanım derken çocuğun, saf bir insanın, bile rüyalarına karşı olmasını örnek vererek karşıtlığın maalesef her yerde olabileceğini belirtmiştir. Şiirin ikinci bölümü ilk bölüm ile karşıtlık içermekte ve burada anlam aksaklıları vardır.

 Sonuç olarak şair, hayatta ve insanları arasındaki karşıtlık ve zıtlığı örneklerle ele almıştır. Şiirin ilk bölümünde güzel dünyadaki insanların kötü bir halde ve birbirleriyle birlikte değil de karşı olarak yaşamalarını ele almıştır. İkinci bölümde ise karşıtlığın hayatın her alanında olmasını kabullenmiş bir şekilde yazmıştır ve bu durumu hayatın içinden örneklerle anlatmıştır. Şair “Karşı” şiirini topluma yönelik yazmıştır. Şiire derin anlamlar katmış ve mantık çerçevesi içinde yazmıştır. (red john) 
--reklam--
Karşı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Orhan Veli Kanık - Karşı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Karşı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Orhan Veli Kanık Kimdir?
Orhan Veli Kanık (d. 13 Nisan 1914, İstanbul - ö.14 Kasım 1950, İstanbul), daha çok Orhan Veli olarak bilinen Türk şair. Melih Cevdet ve Oktay Rifat ile birlikte yenilikçi Garip akımının kurucusu olan Kanık, Türk şiirindeki eski yapıyı temelinden değiştirmeyi amaçlayarak sokaktaki adamın söyleyişini şiir diline taşıdı. Şair 36 yıllık yaşamına şiirlerinin yanı sıra hikâye, deneme, makale ve çeviri alanında birçok eser sığdırdı.

Yeni bir zevk ortaya çıkarabilmek için eski olan her şeyden uzak duran Orhan Veli, hece ve aruz ölçülerini kullanmayı reddetti. Kafiyeyi ilkel; mecaz, teşbih, mübalağa gibi edebi sanatları gereksiz bulduğunu açıkladı. "Geçmiş edebiyatların öğrettiği her şeyi, bütün geleneği atmak" amacıyla yola çıkan Kanık'ın bu arzusu şiirinde kullanabileceği teknik olanakları azaltsa da şair, ele aldığı konular, bahsettiği kişiler ve kullandığı sözcüklerle kendine yeni alanlar oluşturdu. Yalın bir anlatımı benimseyerek şiir dilini konuşma diline yaklaştırdı. 1941 yılında, arkadaşlarıyla birlikte çıkardıkları Garip adlı şiir kitabında bu fikirlerinin örnekleri olan şiirleri yayınlandı ve Garip akımının doğmasına sebep oldu. Bu akım özellikle 1940-1950 yılları arasında Cumhuriyet dönemi şiirinde büyük etki bıraktı. Garip şiiri hem yıkıcı hem de yapıcı özelliği ile Türk şiirinde bir mihenk taşı kabul edilir.

Kanık, şiire getirdiği bu yenilikler yüzünden önceleri büyük ölçüde yadırgandı, çok sert eleştiriler aldı ve küçümsendi. Geleneklerin dışına çıkan eserleri, önce şaşkınlık ve yadırgama, daha sonra eğlenme ve aşağılamayla karşılansa da hep ilgi uyandırdı. Bu ilgi ise kısa zamanda şaire duyulan anlayış, sevgi ve hayranlığın artmasına yol açtı. Sait Faik Abasıyanık da Orhan Veli'nin bu yönüne dikkat çekerek onu "üzerinde en çok durulmuş, zaman zaman alaya alınmış, zaman zaman kendini kabul ettirmiş, tekrar inkâr, tekrar kabul edilmiş; zamanında hem iyi hem kötü şöhrete ermiş bir şair" olarak tanımladı.

Her ne kadar Garip döneminde yazdığı şiirleriyle öne çıksa da Orhan Veli "tek tür" şiirler yazmaktan kaçınmıştı. Durmadan arayan, kendini yenileyen, kısa yaşamı boyunca uzun bir şiir serüveni yaşayan Kanık'ın edebiyat hayatı farklı aşamalardan oluşmaktadır. Oktay Rifat bu durumu "Orhan Fransız şairlerinin birkaç nesillik şiir macerasını kısacık ömründe yaşadı. Türk şiiri onun kalemi sayesinde Avrupa şiiriyle atbaşı geldi." ve "Birkaç neslin belki arka arkaya başarabileceği bir değişmeyi o birkaç yılın içinde tamamladı." sözleriyle açıkladı.
--reklam--
Orhan Veli Kanık Kitapları - Eserleri
Şevket Rado'ya Mektuplar
Bütün Şiirleri
Hoşgör Köftecisi
Yalnız Seni Arıyorum
Beni Bu Güzel Havalar Mahvetti
Sakın Şaşırma
Nasrettin Hoca Hikayeleri
Garip
Sevdaya mı Tutuldum?
Seçme Şiirler
Şairin İşi
La Fontaine'in Masalları
Fransız Şiiri Antolojisi
Bütün Yazıları
Bindiğimiz Dal
Denize Doğru
Batıdan Şiirler
Karşı
Vazgeçemediğim
Destan Gibi
Bütün Şiirleri
Çeviri Şiirler
Sanat ve Edebiyat Dünyamız
Nesir Yazıları
Çocuk Yüreklerde Orhan Veli Kanık Şiirleri
Şiirler
Çeviri Tiyatrolar
Mektuplar Anketler Mülakatlar
Hikâyeler
Bir Takvim Yaprağında
Baharın Etkileri
Bütün Hikâyeleri
Şiirler
Şiirler
İstanbul’u Dinliyorum
Ben Orhan Veli
Yazılar ve Konuşmalar
Yaprak
İnsanları Uyandırmak
Dünyalar Vardır
Birdenbire
Yazılar
İşsizlik
Nasrettin Hoca Hikayeleri
Şiirde Aydınlık
Hoşgör Köftecisi
--reklam--
Orhan Veli Kanık Alıntıları - Sözleri
Nasrettin Hoca bir gün rüyasında şeytanı görmüş.
Görür görmez de sakalına yapışmış ve var gücüyle çekiştirmeye başlamış.
Şeytan acıdan feryat figan bağırmış, Hoca ise,
"Bu hissettiğin acı, doğru yoldan çıkardığın ölümlülere
çektirdiğin acının yanında hiç bir şey" demiş.
Daha da kuvvetli çekmeye başlamış.
Sakalı öyle bir çekmiş ki can acısından bağırarak uyanmış.
Ancak o zaman, elinde tutmakta olduğu sakalın kendi sakalı olduğunu anlamış. (Nasrettin Hoca Hikayeleri)
Sa­adet ne­dir?
Her­kes sa­ade­ti ta­nı­mış mı­dır bu dün­ya­da? (Hoşgör Köftecisi)
Tuvalete koyduğu bir abajurun üstüne de Refik Halit'in Bir Avuç Saçma adlı eserinden bir parça yazmış. Güzel bir buluş, değil mi? Gelgelelim Şinasi memnun değil. Diyor ki : " Her içeriye giren Refik Halit'in yazısına dalıyor. Dışarıda da bir sürü insan sıra bekliyor. " Şinasi'nin ticari bakımdan hoşnutsuzluğuna sebep olan bu hal edebiyat namına [adına] beni sevindirdi. Demek ki halkımız edebiyatla da meşgul oluyor [uğraşıyor, ilgileniyor] . (Sanat ve Edebiyat Dünyamız)
İSTANBUL'U DİNLİYORUM
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar, ağaçlarda; Uzaklarda, çok uzaklarda, Sucuların hiç durmayan çıngırakları İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Kuşlar geçiyor, derken; Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık. Ağlar çekiliyor dalyanlarda; Bir kadının suya değiyor ayakları; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Serin serin Kapalıçarşı Cıvıl cıvıl Mahmutpaşa Güvercin dolu avlular Çekiç sesleri geliyor doklardan Güzelim bahar rüzgarında ter kokuları; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Başımda eski alemlerin sarhoşluğu Loş kayıkhaneleriyle bir yalı; Dinmiş lodosların uğultusu içinde İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Bir yosma geçiyor kaldırımdan; Küfürler, şarkılar, türküler, laf atmalar. Birşey düşüyor elinden yere; Bir gül olmalı; İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı. İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı; Bir kuş çırpınıyor eteklerinde; Alnın sıcak mı, değil mi, biliyorum; Dudakların ıslak mı, değil mi, biliyorum; Beyaz bir ay doğuyor fıstıkların arkasından Kalbinin vuruşundan anlıyorum; İstanbul'u dinliyorum.   Orhan VELİ (Şairin İşi)
Bir gün bıkıp uzanıp kurbağalar,
Demokrat bir şekilde yaşamaktan,
hep bir ağızdan haykırıp ağlar
başlarına bir kral isterler tanrılarından gökyüzünden cansız kocaman bir kral düşer pek büyük bir gürültü çıkarır düşerken de
öyle ki kurbağalar üçer beşer korkudan
ödleri kopmuş bir halde
kaçışırlar deli olmuşçasına
Gölün içindeki kamışlar, sazlar, kolluklar, bataklıklar arasına
uzun zaman kralın yüzüne bakamazlar
Onun korkunç bir dev olduğunu zannederler Oysa aksine tamamen sulhperver
İlkin fazlaca korkarlarsa da
sonra sonra İçlerinden biri cesaretlenir kovuğundan çıkmaya niyetlenir
Yavaş yavaş yaklaşır krala
 peşi sıra bir tane daha
sonra bir daha
meydana gelir kocaman bir katar
sonunda iyice yüz göz olurlar Kral ile omuzlarına başına çıkarlar
iyi kalpli Kral gık bile demez sabreder Kurbağalar "bize kımıldayan Kral gönder bunu istemeyiz" derler o zaman
 Tanrı zalim bir turna kuşu yollar havadan turna kuşu bunları
teker teker aklına estikçe yakalayıp yer Kurbağalar yine şikayet eder
 o vakit tanrıları der ki "siz çok oldunuz hep keyfinizle mi iş göreceksiniz?
Pekala bir hükümet kurmuşsunuz onu muhafaza edeceksiniz, etmediniz!
Hiç olmazsa ilk kralınız ne halin Selim kraldı
Yetinnmediniz ya
 siz şimdi buna razı olun
 yine düşmemek için daha beterine (La Fontaine'in Masalları)
Hiçbirine bağlanmadım
Ona bağlandığım kadar. (Bütün Şiirleri)
Ve ihtimal sen
Yine beni sevmeyeceksin. (Vazgeçemediğim)
Her şey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün ışığı yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her şey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan;
Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire.
Yemiş birdenbire oldu.

Birdenbire,
Birdenbire;
Her şey birdenbire oldu.
Kız birdenbire, oğlan birdenbire;
Yollar, kırlar, kediler, insanlar...
Aşk birdenbire oldu,
Sevinç birdenbire. (Birdenbire)
Yok maddedeki değişiklik yetmezmiş de ruh değişikliği gerekmiş, yok şapka giymek iş değilmiş de gerçekten Batılı olmak gerekmiş; biz kulak asmıyoruz bu sözlere şapka giymeseydik, çarşafı atmasaydık, latin harflerini almasaydık, o harfleri aldıktan sonra dili türkçeleştirmenin şart olduğunu anlamasaydık, medreselerle tekkeleri kapatmasaydık, okka yerine kiloyu, arşın yerine metreyi kabul etmeseydik, okullarda din derslerini kaldırmasaydık -ne çare ki yeniden kondu- bugünkü yaşayış seviyesine ulaşabilir miydik ? (Şiirde Aydınlık)
Ölürüz diye mi üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada… (Destan Gibi)
Açsam rüzgâra yelkenimi;
Dolaşsam ben de deniz deniz
Ve bir sabah vakti, kimsesiz
Bir limanda bulsam kendimi. (Karşı)
Ama za­man za­man ben de ken­di­mi me­sut san­sam ne çı­kar? Bü­yük sa­adet­ler­den hiç­bir va­kit na­si­bim ol­ma­ya­ca­ğı­na gö­re bun­lar­la avu­na­yım ba­ri. (Hoşgör Köftecisi)
Deli eder insanı bu dünya; 
Bu gece, bu yıldızlar, bu koku,
Bu tepeden tırnağa çiçek açmış ağaç. (Sevdaya mı Tutuldum?)
İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah,
Hepiniz uykudayken,
Uyanır bakarsınız mavi. (Çocuk Yüreklerde Orhan Veli Kanık Şiirleri)
Bekliyorum
Öyle bir havada gel ki,
Vazgeçmek mümkün olmasın... (Sakın Şaşırma)
Bu öyle bir şey ki anlamak istemediğin vakit kitaplar yazsam faydası yok. Anlamak istediğin vakit de tamamen aksine... (Mektuplar Anketler Mülakatlar)
Bugün, Avrupa'da tanınan bir tek şairimiz var: Nâzım Hikmet. O da bize rağmen tanınıyor. Biz, " Aman kimse duymasın! " diyoruz. Ama faydası yok; duymuşlar. Nazım Hikmet'i bize onlar kabul ettirmeye çalışıyorlar. Adını, lehimize değil aleyhimize kullanıyorlar. Bizi, büyük şairler yetiştiren bir millet olarak değil, büyük şairleri hapislerde süründüren bir millet olarak tanıtıyorlar. (Şairin İşi)
Sevişmek! hep sevişmek! akıp giden saatin
Kadrini bilmeliyiz!
İnsan için liman yok; sahil yok zaman için,
O geçer, biz göçeriz! (Fransız Şiiri Antolojisi)
Korkum şu ki artık bir hatıradan,
Bir resimden başka bir şey değilim;
Yahut arta kalmış, bir maceradan;
Bir kokuyum belki, bilmem ki neyim? (Batıdan Şiirler)
"Yüz kelimelik bir şiirde yüz tane güzellik arayan insan vardır. Halbuki bin kelimelik bir şiir bile bir tek güzellik için yazılır." (Şairin İşi)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/karsi-orhan-veli-kanik-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)