# Kırmızı ve Siyah - Stendhal Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Kırmızı ve Siyah kimin eseri? Kırmızı ve Siyah kitabının yazarı kimdir? Kırmızı ve Siyah konusu ve anafikri nedir? Kırmızı ve Siyah kitabı ne anlatıyor? Kırmızı ve Siyah kitabının yazarı Stendhal kimdir? İşte Kırmızı ve Siyah kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/kirmizi-ve-siyah-stendhal-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-27T12:00:08+03:00
- Güncelleme: 2022-02-27T12:00:08+03:00
- Yazar: NASRETTİN GÜNEŞ
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/27/stendhal-kimdir-stendhal-kitaplari-ve-sozleri-163035.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Stendhal 
 Çevirmen: Bertan Onaran 
 Editör: Hande Koçak 
 Editör: Müge Karalom 
 Orijinal Adı: Le Rouge et Le Noir 
 Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları 
 İSBN: 9786053320043 
 Sayfa Sayısı: 652 

Kırmızı ve Siyah Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Stendhal [Marie-Henri Beyle] (1783-1842): Genç yaşta teğmen olarak orduya girdi, Napoléon’un İtalya ve Rusya seferlerine katıldı. Almanya, Avusturya ve Rusya’da çeşitli askerî görevlerde bulundu. Bir dönem Marsilya’da ticaretle uğraştı, Trieste’de bir süre konsolosluk görevini sürdürdü. Fransız edebiyatında gerçekçilik akımının en önemli temsilcilerinden biri olarak kabul edilen Stendhal’in Kırmızı ve Siyah adlı bu büyük eseri ilk kez 1830 yılında yayımlandı. Roman, romantik başkahramanı Julien Sorel’in korku ve tutkularını merkeze alarak, Napoléon’un sürgüne gönderilmesi sonrasında başlayan Restorasyon Dönemi’nin eksiksiz bir portresini çizer. Kırmızı ve Siyah, karakterlerinin güçlü ve teknik açıdan zamanının çok ilerisinde kabul edilen psikolojik tasvirleri ile de Stendhal’a psikolojik romanın mucidi unvanını kazandırmıştır.

Bertan Onaran (1937): Haydarpaşa Lisesi’ni, İÜ Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyat Bölümü’nü bitirdi. İlk çevirilerini 1963 yılında yayımladı. 1964’te Memet Fuat’la tanıştı; eserlerini çevirdiği yazarlar arasına Gide, Sartre, Camus, Mayakovski katıldı. Ardından Saint-Exupery, Marguerite Duras, Albertine Sarrazin, Giles Martinet’den çeviriler yaptı. Cervantes’in başyapıtı Don Quijote’yi ilk kez tam metin olarak çevirdi. Wilhelm Reich’ın bütün kitaplarını Türkçeleştirdi. Andre Malraux, Emile Zola, Stendhal, Panait Istrati, Eugene Ionesco, Alain Robe Grillet, Nathalie Sarraute’dan çeviriler yapan Bertan Onaran’ın 1972’de Beauvoir’dan aktardığı Konuk Kız’a TDK çeviri ödülü verildi.

Kırmızı ve Siyah Alıntıları - Sözleri
Zaman uçup gidiyor...
Bilmiyorum kimim ve ne yapıyorum..
Eee, kelebek ateşe koşar...
Senin suyun susuzluğumu gidermiyor..
................Aşk
Eşitlik aramaz, onu yaratır.
..okyanusun ortasına bırakılmış bir teknede tek başınadaydı sanki.
Bütün dünya beni unuttu mu ?
.. ama onda sevginin kırıntısını bile göremiyorum..
... bu son anılara hep pişmanlık karışıyor.
... ruhu hiç tanımadığı yerlere uçuyordu.
Roman: Bir yol boyunca dolaştırılan aynadır.
Söz insana düşüncesini gizlemek için verildi.
Sonra, bastırıldıkları için daha da derinleşen iç çekişler...
Bütün gün boyunca kitap okudu ve coşkulu kitaptan güç topladı. Kitap ruhunu dolduruyordu.
"Bir savaşta üstün geldim, açtığım bir savaşta üstün geldim!"

Kırmızı ve Siyah İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yazar Stendhal: Bu romanı özellikle paylaşmak istedim Stendhal yazdığı bu romanı için söylediklerini okuduğumda önce bir hüzün ardından gülümse gerçekleşti. :)
Psikolojik tahlilleri olan güzel bir roman ayrıca
Kırmızı ve Siyah'ın aşıkları var.. :)
Bu roman okununca biten kitaplardan değil (dilerim 40'lı yaşlarda yine yolumuz kesişir). Her okuyuş da yeni ve derin şeyler bulmak mümkün. Kitabın başlığını istediğiniz gibi yorumlamakta mümkün,
Kırmızı(Aşk, tutku, yaşam ve de askerlik),
Siyah(Acı, hüzün, ölüm ve de din).
Ne kitabın yazarı ne de kitaptaki erkek karakter, sevdiği kadınlardan hiçbirine sahip olamamışlar, ama sayısız metresleri var, Stendhal büyük bir psikolog, Julien bazen papaz bazen asker. Yazar Meriç, Karakter Julien Sorel için şöyle diyor "Karşıma çıksa öldürürdüm, ihaneti meslek hâline getirmiş" .. Kitabı okumayı size bırakıyorum yazardan bahsetmek istiyorum.
19. Yüzyılda yaşamış olan yazar Stendhal "eserimi yüz kişi okusun yeter" demiş. Lâkin 10 yılda yalnızca 17 kişi okumuş eserini. Şimdi ise asırlardır okunan bir kitap konumunda.
Stendhal, yaşayan, acı çeken, gururu yaralanan her türlü rüsvalığa aşina ve bunları kelimelerle örmüş iyi bir yazar..
Ve Aşk, Stendhal için bir ruh hastalığıdır. (Hemfikirim)
Stendhal 'Kristalizasyon (billurlaşma) teorisinde aşktan şöyle bahsediyor, "billurlaştırmak, hayalin sevgiliye kendinde olmayan vasıflar yüklemesi ve onu süslemesi, güzelleştirmesidir. "
Hangi güzellik akla gelse hemen sevgiliye kondururuz,
Aa deriz tıpkı onun sesi, onun bakışı, onun kahkası, onun duruşu. Kristalizasyon sayesinde kendi yarattığımız bir hayale aşık olduğumuzu hayretler içerisinde görürüz.
Ve gittikçe kristalizasyon kabiliyetimiz de azalır. 2. Kez aşık olanlar artık yozlaşmış aşk yaşıyorlar demektir :)

Kitaptan bir alıntıyla bitireyim,
"Kalbe dokunmasını biliyorlar ama inciterek" (Şahsenem) 
Her sabah kendinizi kocaman bir yalandan ibaret dünyanın kucağına bıraktığınızın kaçınız farkında? Gözleri hırstan, kibirden, dalkavukluktan, ikiyüzlülükten parlayan bu kalabalığa her sabah karışıyor olmak nasıl bir duygu? Binlerce insanın binlerin arasında yalnız hissetmesi, yaş aldıkça yalnızlaşmak, toplumdan daha stabil yaşamaya çalışmak ya da hepimizin kafasından mutlaka bir kez geçmiş olan bi sahil kasabasına yerleşme fikri, insanlar arasında tercih edilmiş bu yalnızlığın sonucu mudur?
Bilemiyorum Altan. Hikayemiz tam da burda başlıyor.

Bu kitabı aşk romanıdır diye düşünüp, dağınık kafamı biraz toplasın diye okumaya başladım. Aksine beni çok sinirlendiren bir okuma oldu. Yaşar Kemal’in ve Orhan Pamuk’un dilinden düşmeyen Parma Manastırı öncesinde girizgah olması adına önceliği bu kitaba verdim. Stendhal’ın Fransız edebiyatındaki gerçekçilik akımının en önemli yazarlarından biri olduğunu bu kitabı okuduğumda öğrendim, neden sinirlenmiş olduğumu da o zaman anladım.

“Fransa’da kibirden başka bir şey göremiyorum.” sf(360)

Bu kitabın bana kalırsa en can alıcı cümlesi buydu. Fransız Devriminin etkileri henüz tazeyken 1799 yılında Cumhuriyet ve devrim yanlısı Napolyon’un iktidara gelmesi şüphesiz Fransa’da dengeleri değiştirmiştir. Stendhal kendisi de Napolyon’un yaklaşık yirmi yıla yakın süren savaşlarında savaşmış, romandaki gerçeklik de anladığım kadarıyla bu savaşlar sayesinde bu derece gerçek anlatılmış. Yazar her ne kadar kitapta Napolyon’un icraatlarından övgüyle söz etse de, daha sonra ki yıllarda Napolyon’un da zaaflarına, ihtirasına yenik düşerek ülkeye Monarşi’yi tekrar geri getirişini eleştiriyor.

Toplumsal sınıflandırmanın en çok hissedildiği Fransa’da soylu sınıfı ve ayrıcalıklı ruhban sınıfı, halkın tekrar örgütlenip kendilerini giyotine geçirmesinden sık sık korkuyor, Kral’ı yani iktidarı destekleyip ceplerini dolduran bu Dük’ler, Marki’ler, aslında toplumun içindeki zehirli ottan farksızlar. Sahibi oldukları servetler sayesinde daha soylu olduklarını düşünürlerken ruhlarının ne kadar soysuzlaştığının farkında bile değiller. Toplumsal iki yüzlülüğün en net kanıtı da, her akşam verdikleri kokteyllerde tek bir düşüncenin bile söylenemiyor olması, çünkü bu beyler çoğunlukla kendilerinden alt tabaka gördükleri salon eşrafının fikir beyan etmemesi için kendilerinde hak gördükleri her türlü aşağılamayı yanındaki bu yardakçılarına gözükapalı yapabiliyorlar. İktidarın gözünden düşmek istemeyen bu beyler her türlü aşağılama karşısında sükunetlerini koruyorlar.

Ve bu ortamın tam göbeğine fakir bir kerestecinin, yükselme hırsıyla gözü dönmüş, tek amacı servet sahibi olmak olan, Tanrı’yı sorgulayan ama zerrece inancı olmayan Rahip adayı Julien düşüyor. Bu kitapta başından talihsiz iki gönül ilişkisi geçen genç Julien’ın hayatına eşlik ediyorsunuz. Roman kesinlikle basmakalıp bir aşk öyküsü değil. Kitabın genel temasında yer alsa da bana kalırsa bu kitap, toplumun iki yüzlülüğünün, kibrinin, aşağılık kompleksinin en güzel örneği. İnsanın aklına sık sık “Bu dünya da dürüstlere yer yok!” fikrini getiriyor. Toplumsal konumların duyguların üstünde tutulduğu duygusuzları anlatıyor bu kitap.

Dönem kitabı okumak isteyenler için çok iyi bir tercih, ve kesinlikle Bertan Onaran çevirisi okuyun gerçekten çok başarılı. Özellikle İletişim Yayınlarından çıkan çeviriyle şöyle bir kıyas yaptık, kesinlikle Bertan Onaran, cümleler de anlam düşüklüğü ve kopukluk nerdeyse hiç yok. Son olarak bu kitabı bana hediye eden canım Zerdali ‘ya

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/kirmizi-ve-siyah-stendhal-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)