# Klingsor'un Son Yazı - Hermann Hesse Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Klingsor'un Son Yazı kimin eseri? Klingsor'un Son Yazı kitabının yazarı kimdir? Klingsor'un Son Yazı konusu ve anafikri nedir? Klingsor'un Son Yazı kitabı ne anlatıyor? Klingsor'un Son Yazı PDF indirme linki var mı? Klingsor'un Son Yazı kitabının yazarı Hermann Hesse kimdir? İşte Klingsor'un Son Yazı kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/klingsorun-son-yazi-hermann-hesse-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-04-15T06:00:14+03:00 - Güncelleme: 2022-04-15T06:00:14+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/04/15/hermann-hesse-kimdir-hermann-hesse-kitaplari-ve-sozleri-200285.jpg Kitap Künyesi Yazar: Hermann Hesse Çevirmen: İlknur Özdemir Orijinal Adı: Klingsors Letzter Sommer Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 9789750809873 Sayfa Sayısı: 71 --reklam-- Klingsor'un Son Yazı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Alman ekspresyonizminin edebiyat alanındaki doruklarından bir olan Klingsor’un Son Yazı, bir ressamın hayatının son birkaç aynı anlatıyor. Bu kısa ama yoğun içerikli romanda, Klingsor’un gözünden görmek bir büyüye dönüşür; parlak, göz alıcı, çarpıcı ve saf renklerle dolu küçük bir palet; renklerle yazılmış bir senfoni; sözcüklerle renklendirilmiş bir tablolar dizisidir --reklam-- Klingsor'un Son Yazı Alıntıları - Sözleri Hiçbir duyguyu küçümseme, değersiz bulma. Dünya bir sabun köpüğüydü , operaydı,neşeli bir saçmalıktı. İfade edilmiş düşünceler ölüdür! Beni böyle geceye bırakma,acıya. Bugün ışıldayan Yarın sönecektir. ...kah gökyüzünde yıldızları tutuşturdular kah yeniden söndürdüler onları. ...dünya sabun köpüğüydü, operaydı, neşeli bir saçmalıktı. "Hüzün," dedi Klingsor'a göz atarak, "insanın kendinde taşımaması gereken bir şeydir." Ah, uzak bahçelere doğru o kısa, tatlı bakış: Korkusuz yaşamak, hüzünsüz yaşamak! Tensel olan, ruhsal olandan bir gram bile daha değerli değildir, tersi de geçerli değildir. Her şey eşittir, hepsi de aynı değerdedir. Bu günü hiçbir zaman tekrar yaşayamayacağız, onu yemeyen, içmeyen, tatmayan ve koklamayana bu gün sonsuza dek ikinci bir kez sunulmayacak. Bugün bir çiçek açıyor, bir masal çiçeği o, rengi mavi, hayatta bir kez açar ve onu koparan mutluluğu bulur. Bir şeyi sevebilmek... Ne büyük kurtuluş Kendini iyi hissetmiyorsun, canın çok acıyor, yokoluşun şarkıcısı, ara vermek istemez misin? Yaşamak istemez misin? "Ne gülünç," dedi Klingsor, "insanın dünyayı tanıması için ne kadar çok zaman geçmesi gerekiyor!" Bazen öyle söz ve nüktelere gülüyorlardı ki, ben bunları anlamıyordum. Bu küçük, budala pembe bayrakta dünyanın acısı ve tevekkülü var, aynı zamanda acı ve tevekküle gülmek de. --reklam-- Klingsor'un Son Yazı İncelemesi - Şahsi Yorumlar Yapılan resim güzel evet ama ya resim yapmanın güzelliği? Resmi güzelleştiren sadece renkler ve çizgiler midir? Yıllarını renklerle ve çizgilerle yeni bir ışık ve yansıma dili inşa etmek için harcayan ressam, son kez kendine yöneliyor... Bir ressamın ölümle hesaplaştığı demlerde otoportresini resmetme cesaretini hangi hislerin kırılışı ile anlamaya çalışabiliriz? Yüzünü tuvale geçirirken hangi titreyen çizgiler, hangi fersûde renkler ressam ile kendisi arasında bir perde örmüştür? Ressam kendi yüzünü hangi korkuyla gölgelemiş, hangi ümit ile aydınlatmaya çalışmıştır? Şimdiye kadar yaptığı resimlerde "gördüğü" ile "görmek istediği" arasında karar verirken yaşadığı tereddüt, kendi yüzünü resmederken yaşadığı mahkumiyetin sebebi değil midir? Her akşam yaptığınız resimlerle ve taslaklarla aynı odada uyumak zorunda olduğunuzu düşünün. Alıntı renkler, çalıntı renkler, gizli ve açık renkler, kripto renkler... Işık ve gölge, siyah ve beyaz arasında sonsuz bir güzergâh! Işığın önündeki renkler ile karanlığın ardındaki renklerin bir hülasası ressam ömrü. Sanırım ressam otoportresini ikinci el renklerle yapmak zorundadır! Ressamların kurduğu devrik cümleleri anlamaya çalışıyorum. Osman Hamdi Bey kendini neden bir derviş gibi resmetmiştir? Herman Hesse kendisi de sulu boya resim yaptığı için mi bu kitabına resmi ve renkleri katmıştır? Kitapta resim yok ama kelimeler renkleri öyle canlandırmış ki! Tam bir ironi. Bir ressamın tablosundaki renkleri, kelimelerle anlatmak. Ya kendi şiirini resmetmek isteseydi Hesse? Ressamdan beklediğimiz yeni renkler yaratması mıdır? Renklerle retinamıza ulaşan dünya, ressamla kalbimize ulaşıyor. Ressam son resminde, ikinci el renklerle kendine bakmak istiyor. Yine bir tereddüt: gördüğü mü yoksa görmek istediği mi? Peki göstermek arzusu ressamın neresinde yatıyor? (Vakti Garîbe Âlemi Muhal) Alman ekspresyonizminin edebiyat alanında harika bir temsilcisi olan bu roman bir ressamın dolu dolu geçen son bir kaç ayını anlatıyor. Ana tema, duyuların sarhoşluğu ve tutarsızlığı yani insanların yaşamak ile ölüm özlemi arasındaki dalgalanmalarıdır. Klingsor, kırklı yaşlarının ortasında, her zaman zayıf kadınlara zaafı ve narsisistik kişilik bozukluğu olan bir adam. Böyle bir megalomanı en iyi ihtimalle tuhaf, en kötü ihtimalle iğrenç bulursunuz. Kendisine karşı empati kurmakta biraz zorlanmış olabilirim ta ki kitabın sonuna kadar. Klingsor, arkadaşı Thu Fu’ya kendisini hayattan bıkmış biri olarak tasvir ettiği bir şiir gönderir ve otoportresini yapmaya başlar. Takıntılı ve dağınık bir şekilde, genç, yaşlı demeden ve cinsiyet ayrımı yapmadan farklı yüzleri üst üste yığarak çalışıyor. Titrek fırça darbeleriyle hayatını, inancını ve çaresizliğini de katıyor resme. Bu korkunç ve büyüleyici güzellikteki eser, Klingsor'un şimdiye kadar çizdiği ve kendini en az temsil niteliğindeki resimidir. Bazı eleştirmenler eserde Klingsor’un haykıran, dokunaklı yüzünü görüyor ve bunu ürkütücü bir itiraf olarak değerlendiriyor. Diğerleri ise, saplantısal kendine tapınma, hayvansı izler ve bir tür dinsel megalomaniye kapılmış birini görüyorlar. Tüm sanat eserlerinde olduğu gibi otoportre de her bakış açısına göre farklı şeyler ifade ediyor. Kitap, her şeyi bilen üçüncü bir şahıs tarafından anlatılıyor. Klingsor’un düşüşüne tarihsel anlamda bakarsanız, savaş sırasında tüm kültürel bağlarını kaybeden ve hayal kırıklığına uğramış insanların ruhsal yönünü görürsünüz. Yazarın okuduğum dördüncü kitabı olmasına rağmen, bu kadar şiirsel cümlelerle zenginleştirilmiş bir roman beklemiyordum, bu çok hoşuma gitti Metin büyük ölçüde otobiyografik, Hesse kitabı 1919 yılında yazdığında, eşinden ayrılmasının ardından hayatındaki yeni bir döneme işaret ediyor. (Le ciel) “Ansızın çıkagelmişti yaz, sıcak geçen iki gün içinde dünyanın çehresini değiştirmiş, ormanlara bir derinlik kazandırmış,geceleri büyülemişti. Kızgın saatler itiş kakış ilerliyor,güneş hızlı bir tempoyla ateşten yarım dairesini dolanıyordu; yıldızlar onun peşinden gökyüzünde acele boy gösteriyor,yaşam yangının alevleri hayli yukarılara çıkıyor, suskun ve açgözlü telaş dünyayı önüne katmış götürüyordu.” Bu kitabı, 2019 Kasım ayında iki arkadaşımla gittiğim Çengelköy Aşiyan kafeden almıştım. Girişte bir kitaplık vardı ve istediğinizi alabilirsiniz, instagram hesabınızda bizi etiketleyerek paylaşmanız şartıyla demişlerdi. Ben de biraz göz attım, eski kitaplar vardı. Yazarın okuduğum ilk kitabı elimdeki 2.baskısıyla bu oldu. Yukarıdaki paragrafı ilk okuduğumda evde karantinada olduğumuz bu günlere benzettim. Suskun ve açgözlü telaş dünyayı önüne katmış götürüyor ve bizler yaptıklarımızın yarı farkında yarı değil, evlerimizde hayata tutunmaya çalışıyoruz. Sorumluluklarımızdan hiçbir yerde hiçbir koşulda kaçamıyoruz er ya da geç yüzleşiyoruz. Yazarın keskin duyularıyla resmettiği dünyayı bir daha ne zaman özgürce görürüz diye gün sayıyoruz. (emine) --reklam-- Klingsor'un Son Yazı PDF indirme linki var mı? --reklam-- Hermann Hesse - Klingsor'un Son Yazı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Klingsor'un Son Yazı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Hermann Hesse Kimdir? 1877'de Almanya'nın Calw Kasabası'nda doğdu. 1962 yılında İsviçre'nin Montagnola Kasabası'nda yaşamını yitirdi. İlk şiirini yirmi beş yaşında yazdı. Ardından Peter Camenzind, Çarklar Arasında, Gertrud, Rosshalde, Demian ve diğer romanları geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman militarizmini protesto etmek için İsviçre'ye yerleşti. İkinci Dünya Savaşı'nda hem Naziler, hem de antifaşistler tarafından sert şekilde eleştirildi. Bu eleştiriler, ayrıca sorunlu aile yaşamı ve savaş esirlerine yardım konusundaki yoğun çalışmasının sonucu ağır bir bunalım geçirdi. Jung'un öğrencisi Lang ona psikanaliz tedavisi uyguladı. Lang ile dostluğu ruhbilime ve Jung'a duyduğu ilgiyi körükleyerek şiirsel iç dünyasını zenginleştirdi. İnsancıllığı, barışseverliği ve insan yaşamını irdeleyen felsefesi, Bozkırkurdu, Narziss ve Goldmund ve Siddhartha adlı romanlarında özellikle belirgindir. Boncuk Oyunu adlı romanından sonra 1946'da Nobel Edebiyat Ödülü aldı. Doğu edebiyatına ve mistisizmine düşkünlüğü, ayrıca bireysel bunalımlara çözümü Doğu felsefesinde arayışı, 1960 yıllarında canlanan Budizm ve Zen Budizm akımlarının da yardımıyla özellikle Amerikan hippi gençliği arasında en çok okunan yazarlar arasına girmesini sağladı. Eserlerinin büyük bölümü Türkçe'ye çevrildi. --reklam-- Hermann Hesse Kitapları - Eserleri Siddhartha Bozkırkurdu Masallar Gençlik Güzel Şey Peter Camenzind Demian Doğu Yolculuğu Kaplıcada Bir Konuk Çarklar Arasında Öldürmeyeceksin Boncuk Oyunu Gertrud Klingsor'un Son Yazı Knulp Rosshalde Narziss ve Goldmund Şeftali Ağacı Sevgi Üzerine Hermann Hesse'den Mektuplar Hermann Lauscher Küçük Dünyalar Bozkır Kurdu'nun Düş Yolculukları Yabancı Bir Gezegenden Tuhaf Haberler Klein ve Wagner Mektuplar Entelektüelin Kütüphanesi Seçilmiş Şiirler Görkemli Dünya İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez Ağaçlar Sevebilen Mutludur Wege nach innen: 25 Gedichte Gece Yarısından Sonra Bir Saat If the War Goes On --reklam-- Hermann Hesse Alıntıları - Sözleri "Çiçeklerden örülmüş çelengi şen bir pervasızlıkla yuvarlak başlı kazıklardan çözüp aldım." (Gece Yarısından Sonra Bir Saat) Seni buna inandıracak kimse muhtemelen hiç gelmeyecek. Ama hayatta inançsız yaşanamayacağını zamanla sen kendin anlayacaksın; çünkü bilgi hiçbir şeye yaramaz. Her gün görüyoruz; çok iyi tanıdığımızı sandığımız birisi öyle bir şey yapıyor ki, bu yaptığının bilgiyle, iyi bilmekle ilgisi olmadığını gösteriyor bize. (Gençlik Güzel Şey) ... çocukluğumuzun geçtiği yerlerde her şey güzeldir, kutsaldır. (Gençlik Güzel Şey) "Her şeyden zor ele geçirilen şey , her şeyden çok sevilir." (Sevebilen Mutludur) Öyle ya, insan kötü bir şey yaptı mı, sonradan kendisi bilir kötü olduğunu, utanır yaptığından. Ama paylanıp azarlanırsa, o kadar utanmaz. (Rosshalde) Bir tez ne kadar sivri ve ödün vermez biçimde dile getirilirse, kendi antitezini davet edişi de o kadar kesinlik taşır. (Boncuk Oyunu) Her şeye bir 'anlam' veren tek yaratığın insan olduğunu bilmiyor musunuz? (Masallar) "gönlüm bu renksiz, sığ, belli normlara uydurulup sterilize edilmiş yaşama ateş püskürüyor." (Bozkırkurdu) Çoğu zaman böyleydi; birisi mutluluğu ya da erdemiyle övünüyor, böbürleniyorsa, onda bunun ikisi de yok demekti. (Knulp) "Yeniden inanç sahibi olacaksam, bu işi ancak, gelip beni buna inandıracak birisi başarabilir" Annem gülümsedi, yüzüme baktı; biraz düşündükten sonra dedi ki: "Seni buna inandıracak kimse muhtemelen hiç gelmeyecek. Ama hayatta inançsız yaşanamayacağînı zamanla sen kendin anlayacaksın; çünkü bilgi hiçbir şeye yaramaz. Her gün görüyoruz; çok iyi tanîdığımızı sandığımız birisi öyle bir şey yapıyor ki, bu yaptı- ğının bilgiyle, iyi bilmekle ilgisi olmadığını gösteriyor bize. Fakat insanın bir güvene, bir desteğe ihtiyacî vardır. Bir profesöre yahut Bismarck'a veya bir başka kimseye gitmektense, Hazreti isa'ya yönelmek her zaman için daha iyidir." "Neden?" diye sordum. "Hazreti İsa hakkında da da öyle fazla kesin bilgimiz yok ki!" 'Yoo, var pekâlâ. Hem sonra... Devirler boyunca orada burada tek tük insan çıkmıştır; kendilerinden emin ve korkusuz insanlar. Sokrates için, daha birkaç kişi için öyle derler; ama çok değildir sayıları; pek azdır hatta. Böyleleri rahat görülle ölebilmişlerse, bu onların zeki olmalarından değil, kalplerinin, vicdanlarının temizliğindendir. Diyeceğim, tek tüktür böyleleri; her biri ayrı ayrı hakkı olabilir. Ama hangşmiz onlar gibiyiz? Böyle pek az kimsenin karşısında, beri yanda binlerce, binlerce insan görüyorsun; zavallı, basit insanlar; Hazreti İsa'ya inandıkları için yine de uysal ve memnun ölebilmiş insanlar. Büyükbaban kurtuluncaya kadar ıstıraplar ve sefalet içinde tam on dört ay yattı da sızlanmadı; ıstırabına ve ölümüne adeta sevinçle katlandı, çünkü tesellisini Hazreti İsa'da bulmuştu." sözlerini şöyle bağladı annem: "Bunların seni inandıramayacağını iyi biliyorum. inancın yolu akıldan geçmez, aşk gibidir o da. Ama günün birinde, aklın her şeye yetmediğini göreceksin; O raddeye geldin de darda kaldın mı, bir teselli gibi görünen her ne varsa ona uzanacaksın. Bugün konuştuklarımızdan bazılarını belki hatırlarsın o vakit" (Gençlik Güzel Şey) "Yani hayatımı, ona yeniden anlam katarak kurtarmak istiyorum." (Doğu Yolculuğu) Saatler,sesleri işitilmeyen kanat hareketleriyle geçip gidiyor üstümüzden. (Gece Yarısından Sonra Bir Saat) Genelde yaşanmaya değmez, çünkü amaçsız bir yaşamın tadı tuzu yoktur, amaçlı yaşam ise baş belasıdır. (Hermann Lauscher) Sabır öğrenilmeye değer biricik şey, en zor şeydir. (İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez) Her ölüm olayından sonra yaşam daha narin, daha incelikli niteliğe bürünür. (İnanç da Sevgi de Aklın Yolunu İzlemez) Gel, ağla haydi! Ağlayabildiğimiz sürece işimiz bitik sayılmaz... Belki de bizim en değerli varlığımız, bizim şiirimiz, bizim yolunu gözlediğimiz büyük ezgi bu gözyaşlarının ardındadır. (Hermann Lauscher) “…mutluluğun içinde bile bir pürüz vardı.” (Knulp) İnsan yaşamı derin ve kasvetli bir gece gibi geliyor bana. (Gertrud) Tanıdığım en güzel insanlar yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybı yaşamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş insanlardır. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar... (Rosshalde) Sadece şunu biliyorum. Zaman zaman dış bir etki olmadan içimde karanlık bir etki oluşuyor. Dünyayı bir gölge sarıyor. Tıpkı bir bulutun gölgesi gibi. Sevinç yanlış ve müzik bitkin görünüyor. Can sıkıntısı her şeye yayılıyor. Ölmek yaşamaktan çok daha iyi. Bu melankoli, bir saldırı gibi zaman zaman geliyor başıma. Hangi aralıklarla olduğunu bilmiyorum. Gökyüzümü yavaşça kara bulutlar kaplıyor. Kalpte bir huzursuzluk başlıyor. Bunun nedeni bir kuruntunun uyarısı, muhtemelen de gece gördüğüm rüyalar oluyor. (Görkemli Dünya) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/klingsorun-son-yazi-hermann-hesse-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)