# Korkulacak Bir Şey Yok - Julian Barnes Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Korkulacak Bir Şey Yok kimin eseri? Korkulacak Bir Şey Yok kitabının yazarı kimdir? Korkulacak Bir Şey Yok konusu ve anafikri nedir? Korkulacak Bir Şey Yok kitabı ne anlatıyor? Korkulacak Bir Şey Yok PDF indirme linki var mı? Korkulacak Bir Şey Yok kitabının yazarı Julian Barnes kimdir? İşte Korkulacak Bir Şey Yok kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/korkulacak-bir-sey-yok-julian-barnes-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-03-30T06:00:07+03:00 - Güncelleme: 2022-03-30T06:00:07+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/30/julian-barnes-kimdir-julian-barnes-kitaplari-ve-sozleri-188833.jpg Kitap Künyesi Yazar: Julian Barnes Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu Orijinal Adı: Nothing To Be Frightened Of Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları İSBN: 9789755396217 Sayfa Sayısı: 272 --reklam-- Korkulacak Bir Şey Yok Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti "Tanrı'ya inanmıyorum ama O'nu özlüyorum" gibi son derece çarpıcı bir ifadeyle başlayan Korkulacak Bir Şey Yok, Julian Barnes'ın ölüm, ölümlülük, Tanrı, sanatın ölüm karşısındaki yeri gibi temalar üzerine kaleme almış olduğu, tümüyle otobiyografik olmasa bile içinde yer alan anıların kapsamı itibariyle bu yanı belirgin biçimde ağır basan bir deneme, daha doğrusu, "anı" türü çerçevesinde de değerlendirilebilecek bir deneme kitabı. Julian Barnes, yaşlılık ve ölüm temalarını daha önce de çok sayıda yapıtında, özellikle Limon Masası başlıklı öykü kitabında işlemişti. Ne var ki, bu kez, söz konusu "can alıcı" konuyu, örneklerini daha ziyade edebiyat ve müzik, kimi yerde de bilim ve tıp dünyasından ustalıkla seçtiği, çok daha geniş bir deneme alanına taşıyor. Başta ünlü Fransız yazar Jules Renard olmak üzere Montaigne, Stendhal, Daudet, Somerset Maugham, Arthur Koestler gibi edebiyatçıların ya da Ravel, Rahmaninov, Şostakoviç, Prokofyev ve Rossini gibi müzisyenlerin ilginç tanıklıklarına yer vererek, hepimizin mutlaka karşılaşacağımız bu kaçınılmaz ve "korkutucu olmayan" insanlık halini var olabilecek bütün boyutlarıyla irdelemeye girişiyor. Metnin dikkat çeken bir başka leitmotif özelliği de, Julian Barnes'ın tüm deneme boyunca, felsefeci olan ağabeyi Jonathan Barnes'la girmiş olduğu "yer yer çekişmeli, yer yer görüş birliği içinde cereyan eden" sorgulayıcı diyalog. Bu diyalog, bir bakıma, inanmakla inanmamanın, felsefeyle edebiyatın, Julian Barnes ile pek anlaşamadığı annesinin bitmek bilmez çekişmesi olarak da yorumlanabilir. Nitekim kitabın kasvetli sayılabilecek konusunu ilginç ve dinamik kılan unsur da, bu çekişmeyi tüm satırlara hem keyif veren hem de sorgulayıcı bir ironiyle yansımakta oluşudur. Kendisiyle yapılan bir söyleşide, Korkulacak Bir Şey Yok'un içeriğini en yalın şekilde şu sözlerle tanımlıyor Julian Barnes: "Bu, kendimi bir vaka olarak inceleme ve bir soruya yanıt getirme alıştırmasıdır: Zamanın bu noktasında herhangi bir şeye inanmamak ama öte yandan da bir gün öleceğimiz düşüncesiyle uzlaşmamak ne anlama gelmektedir?.." (Tanıtım Bülteninden) --reklam-- Korkulacak Bir Şey Yok Alıntıları - Sözleri ben anılara daha çok güveniyorum ya da kendimi aldatıyorum, bu yüzden de sanki bütün anılarım gerçekmiş gibi sürdüreceğim sözümü. " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." peki herkes alınıp götürülecekken siz alınıp götürülmekten niye yakınıyorsunuz? sizinle aynı gün ölecek olan başka daha kaç kişi olduğunu bir düşünsenize. "Cesaret başkalarını korkutmak demek değildir." boş umutlar içinde ziyan edilen bir yaşam beni derinden korkutuyordu. bilmek için yeteri kadar bildiğimizden nasıl emin olabiliriz ki? ölüm korkusunu kusursuzca betimleyen bir melankolik olan larkin’den bir dize: “burada olmamak,/ bir yerde olmamak,/ ve çok geçmeden; daha korkunç bir şey yok, daha gerçek bir şey yok.” oysa ölüm sizi asla hayal kırıklığına uğratmaz. inanmayan bir kişinin aklından çıkmayan varsayımlardan biri de şu: “peki ya bütün bunlar gerçekse” ne olurdu.. eğer iyi yaşamışsanız, yaşamın değerini sonuna kadar vermişseniz, o zaman onun elinizden kayıp gitmesinden de mutlu olacaksınız; oysa eğer yaşamı kötüye kullanmış ve onu yaşanası bulmamışsanız, o zaman geçip gitmesine de yazıklanmayacaksınız. “ölüm korkusu heyecanların en yoğunu olabilir. bazen ben, daha derin hiçbir duygu olmadığını düşünüyorum.” gözümün bağı çözülmüş falan değildi, yaşamımda hiçbir yitim duygusu, hiçbir boşluk yoktu. insan yazgısıyla aynı düzeyde olmalı, yani, onun gibi kayıtsız olmalı. ’demek öyle! demek öyle!’ diyerek ve gözlerini ayağının dibindeki kara çukura dikerek, sakin kalır insan. kendi aşk ifadelerinizi mi yırtıp atmayı yeğlerdiniz, yoksa size yazılanları mı? ölüm farkındalığının sunduğu az sayıdaki rahatlıklardan biri de her zaman -neredeyse her zaman- sizden daha kötü durumda birinin bulunmasıdır. --reklam-- Korkulacak Bir Şey Yok İncelemesi - Şahsi Yorumlar julian barnes ölüm hakkında fikir beyan ediyor. ama öylesine enfes öylesine derinlikli ve samimi ki yazdıkları... uzun zamandır okuduğum en iyi kitap. (ismail yaprak) --reklam-- Korkulacak Bir Şey Yok PDF indirme linki var mı? --reklam-- Julian Barnes - Korkulacak Bir Şey Yok kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Korkulacak Bir Şey Yok PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir? Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı. City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur. Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti --reklam-- Julian Barnes Kitapları - Eserleri Bir Son Duygusu 10,5 Bölümde Dünya Tarihi Biricik Hikâye Seni Sevmiyorum Flaubert'in Papağanı Benimle Tanışmadan Önce Zamanın Gürültüsü Hayat Düzeyleri Oklukirpi Metroland Aşk Vesaire Arthur ve George Korkulacak Bir Şey Yok Gündoğumuna Yolculuk İngiltere İngiltere'ye Karşı Limon Masası Bendeniz Duffy Tekmeyi Yapıştırmak Çulsuzlar Kırmızı Giysili Adam Yalan Dolan Kenti Manş Ötesi Nabız Mutfaktaki Tarifbaz Gözünü Açık Tutmak Penceremden Bir Çift Söz --reklam-- Julian Barnes Alıntıları - Sözleri “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce) Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk) " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok) Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire) Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi) Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk) Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu) Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri) Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum) Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George) Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye) O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce) ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce) Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri) ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland) "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar) Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri) İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı) Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden) "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/korkulacak-bir-sey-yok-julian-barnes-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)