# Küçük Tragedyalar - Aleksandr Puşkin Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Küçük Tragedyalar kimin eseri? Küçük Tragedyalar kitabının yazarı kimdir? Küçük Tragedyalar konusu ve anafikri nedir? Küçük Tragedyalar kitabı ne anlatıyor? Küçük Tragedyalar kitabının yazarı Aleksandr Puşkin kimdir? İşte Küçük Tragedyalar kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/kucuk-tragedyalar-aleksandr-puskin-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-24T02:00:22+03:00
- Güncelleme: 2022-02-24T02:00:22+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/24/aleksandr-puskin-kimdir-aleksandr-puskin-kitaplari-ve-sozleri-160371.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Aleksandr Puşkin 
 Çevirmen: Tomris Uyar 
 Yayın Evi: Oğlak Yayınları 
 İSBN: 9789753291354 
 Sayfa Sayısı: 99 

Küçük Tragedyalar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
'Rusların gözünde Puşkin bir tansıktır. (...) O günden bu yana sağlam çatısı hiç sallanmayan, çağdaş bir öğrencinin, bir şoförün, bir yazarın ya da bir mühendisin aynı kolaylıkla benimsediği bir dile son biçimini vermiştir. Romantik sanatla çağımız duyarlığı arasında kurulmuş kusursuz bir denge; yazınsal'ı destekleyecek sonsuz bir biçem çeşitliliği; en sıradan gündelik konuşmayı sürekli olarak şiirle besleyen ve böylelikle nerdeyse günlük yaşamı şiir katına yükselten yücelten bir dil.' (kitaptan)

Küçük Tragedyalar Alıntıları - Sözleri
...Ölümü dilemek mi delilik, Dona Anna?
Deli olsaydım, yaşama tutunmayı dilerdim,
Aşkın merhemini sürmek için yüreğinize;
Deli olsaydım, pencerenizin altında beklerdim
Gecelerce, serenaddan, uyku girmezdi gözünüze;
Deli olsaydım, önünüze atardım kendimi
Gizlenip sesizce acı çekmezdim...
...Ah şu yoksulluk!
Nasıl eziyor insanın içini!!!
“Hırsları çoktan aştım, barışığım kendimle; gücümü biliyorum, bu da yetiyor bana...”
...Biz mutlu seçkin aylaklar 1avucuz iyi ki...
Keşke gizleyebilseydim bu gösteriyi onun ölümsüz gözlerinden. Beni saf, gururlu özgür sanırdı. Cenneti bulurdu kollarımda.
Kayıtsız gözlerle baktım
Düşüncelerimin, yarattığım seslerin
Bir duman halkarıyla eriyişine.
“Kim bilir? Kim hesaplayabilir ki ömrünü? Bugün körpe tomurcuktur, yarın toprağa karışır.”
Nerde adalet, eğer kutsal armağan,
Ölümsüz deha, bunca didinmeyi, kul---köleliği
Mükafatlandırmıyorsa---tam tersine
Delibozuk1serserinin beyninde yeşeriyorsa
Sorarım nerde adalet???
Yaratma hazzına bıraktım kendimi
“‘Delisiniz siz!’
‘Ölümü dilemek mi delilik, Dona Anna? Deli olsaydım, yaşama tutunmayı dilerdim…’”
...Ne kötü 1dönem!
Ne kötü 1yürek!!!
"Keşke gizleyebilseydim bu gösteriyi onun ölümsüz gözlerinden. Beni saf, gururlu özgür sanırdı. Cenneti bulurdu kollarımda."
Nerde adalet, eğer kutsal armağan,
Ölümsüz deha, bunca didinmeyi, kul - köleliği Mükafatlandırmıyorsa - tam tersine
Delibozuk bir serserinin beyninde yeşeriyorsa Sorarım nerde adalet?
“Hayatın bütün zevklerinden
Yalnızca müzik, aşkın yolunu açar.”
Ah şu yoksulluk! Nasıl eziyor insanın içini!

Küçük Tragedyalar İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Tragedyalarda Uzunluk: Bir Puşkin hayranı olsam da ''küçük'' tragedyalar,tragedyanın çalışma mantığına aykırı.
Tragedya'nın gerçekten bizi etkileyebilmesi için empati kurmamız lazım,empati kurabilmemiz için sahnede sergilenebilir olması lazım ancak kısa olduğu vakit sahnede sergilenmesinin de pek anlamı kalmıyor,bunu bir tragedya olarak sunarsın seyircilere ve seyirciler oyunun kısalığı nedeniyle ''bu neydi şimdi'' der ve sonraki oyunu izlemeye başlarlar * Puşkin muhtemelen bunları sahnede sergilenmesi için yazmamıştır . * .
İkincisi seyircinin yine empati kurabilmesi için biraz olsun uzun olması gerekir,karakterlere bağlanabilmeleri için karakterlerin durumlara karşı tepkilerini görmeleri gerekir ve karaktere yeterince bağlanıldıktan sonra oyunun trajik yönü gösterilir,kısa oyunlar karakterlere bağlanılamadan trajedinin yaşanması ile etkileyeciliğini kaybeder. (Polycephaly) 
Salieri, hayranlık ve kıskançlık ikileminde kendini çaresiz hissediyor.
 Ah Mozart!
 Dâhi olmak için ne yaptın?
Çağdaşlarını kabiliyetsiz birer zavallıya dönüştürdüğünü hiç düşündün mü?
Ah Mozart ah!

Film Önerisi: Amadeus(1984) (Simeranya) 
Puşkin Trajedyaları: Puşkin, hemen hemen her dalda verdiği ürünlerle Rus yazın dilinin temellerini atmıştır. Romanlardan, öykülere, şiirlerden düz yazılara kadar benim için bu eserlerin her biri ayrı bir öneme sahip.
Her ne kadar tiyatro ve trajedya okumaları her okur için keyifli ve kolay olmasa da, bir trajedya hayranı olarak ben Puşkin'in bu konuda da eser vermesinden dolayı çok mutluyum.
Henüz Boris Godunov'u okumadım, ancak Puşkin'in İngiliz tiyatro geleneğinin oldukça etkisinde kaldığı görülüyor. Okuma yaparken bir Shakespeare etkisi hissettiğimi rahatlıkla söyleyebilirim. Macbeth ya da Hamlet'e benzer hisler yaşayabilirsiniz.
Trajedyalar 1930 yılında kolera salgını sırasında kapandığı malikanesinde yazılmış. Yaratılan karakterler toplumun genel değer yargıları ve ahlak anlayışı ile genellikle ters düşen kişiler ve bu nedenle de trajik bir sona ulaşmak zorunda kalıyorlar. Ben en çok Taştan Konuk trajedyasını beğendim. Ayrıca bu trajedya da kullanılan duello Puskin'in gerçek yaşamında da bir duello sonucu ölmesi/öldürülmesi sebebi ile oldukça ilginç bir öngörü içeriyor. Eseri çok kısa zamanda okuyabilirsiniz. (Baris Bekar) 

Kitabın Yazarı Aleksandr Puşkin Kimdir?
Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - 10 Şubat 1837), Rus şâir ve yazar. Rusya'nın "ulusal şâir"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.

Yaşamı
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.

Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk rûhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.

Şiire başlaması
Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.

Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.

Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesi'ndeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.

Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.

Sürgün yılları
Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.

Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.

1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.

Evliliği
Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza aşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.

Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.

Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.

Ölümü
Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.

Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, şubat ayında bir öğleden sonra hayata gözlerini yumdu.

Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükümete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.

Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında “gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.

Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.

Eserleri
Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Povesti Pokoynogo Ivana Petrovicha Belkina – İvan Petroviç Belkin'in hikâyesi (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Kar Fırtınası, Cenazeci, Menzil Müdürü ve Bey'in Kızı) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.

Aleksandr Puşkin Kitapları - Eserleri
Yüzbaşının Kızı
Seviyordum Sizi
Bakır Atlı
Aşk Şiirleri
Maça Kızı
Dubrovski

Gizli Günce
Boris Godunov
Poemalar
Erzurum Yolculuğu
İstasyondaki Görevli
Çingeneler
Byelkin'in Öyküleri

Öyküler
Ruslan ve Ludmila
Büyük Petro'nun Arabı
Pugaçev İsyanının Tarihi
Seçme Yazılar
Bütün Öyküler, Bütün Romanlar
Küçük Tragedyalar

Yevgeni Onegin
Bahçesaray Çeşmesi
Mısır Geceleri
Bütün Eserleri 2
Çar Sultan
Balıkçı ve Altın Balık
Qızıl Xoruz

Düello
Qafqaz əsi­ri

Aleksandr Puşkin Alıntıları - Sözleri
"Umudun sadece gölgesi bile kalsa, Tanrı aşkına, vazgeçmeyin." (Dubrovski)
…huzur arıyordu,
Uyuşukluk ve keder bitirmişti onu (Ruslan ve Ludmila)
Şiirlerle ne anlatıyoruz ona?
Gerçek en değerli şey bana.
Düşünmeden derim : şirinsin herkesten
Hep aynı şeyi söylerim ben. (Aşk Şiirleri)
"Bir şairle karşılaşmak her zaman hayırlıdır. Şair, dervişin kardeşidir. Onun ne vatanı vardır ne de dünya nimetlerinde gözü." (Erzurum Yolculuğu)
"İntikamdan, delilikten vazgeçer gibi vazgeçtim." (Dubrovski)
Bir tek aşktır soğuk ömrün neşesi,
Bir tek aşktır acısı kalplerin:
Bir anlık mutluluktur hediyesi,
Oysa acısı dinmez çilelerin,
Yüz kez daha mutludur gençliğinde
O ânı havada yakalayabilen.
Giz dolu bir mutluluğun önünde
Çekingen güzelliğiyle boyun eğen. (Aşk Şiirleri)

Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
Hüzünlüyüm, Nina: Yolum can sıkıcı... (Seviyordum Sizi)
Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle,
Göksel sevinciyle
Ve acı veren kederiyle…. (Ruslan ve Ludmila)
Ama n'eylersin ki, bende
Böyle bir güç yok, biliyorum;
Karar alındı: ferman sizde,
Kadere teslim oluyorum. (Aşk Şiirleri)
Derin saygının yerini üstünkörü nezaket almıştı. (İstasyondaki Görevli)
"Gençlerin bağışlayacakları en son şey cesaretsizliktir. Gençler cesareti bütün insan erdemlerinin en başta geleni ve her kusurun mazereti olarak görürler." (Öyküler)
Ahlâk, eşyanın doğasındadır. (Yevgeni Onegin)

Nice aceleci olursan ol,
Bir aşk randevusuna bile,
Ve nice hayale dalarsan dal,
Saklanıp gizleyerek kalbinde,
Onunla buluştun mu, çekingen
Durursun, elinde değil işte... (Aşk Şiirleri)
...Ölümü dilemek mi delilik, Dona Anna?
Deli olsaydım, yaşama tutunmayı dilerdim,
Aşkın merhemini sürmek için yüreğinize;
Deli olsaydım, pencerenizin altında beklerdim
Gecelerce, serenaddan, uyku girmezdi gözünüze;
Deli olsaydım, önünüze atardım kendimi
Gizlenip sesizce acı çekmezdim... (Küçük Tragedyalar)
"Büyük bir kişinin düşüncelerini izlemek, çalışmaların en öğreticisidir." (Büyük Petro'nun Arabı)
Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
Daha iyisini bulursan unutursun beni,
Daha kötüsüne düşersen ararsın beni (Yüzbaşının Kızı)
“Bırak bana prangalarımı,
Kimsesiz, ıssız anılarımı,
Hayalleri, hüznü, gözyaşlarını:
Benimle paylaşamazsın onları.” (Poemalar)
Ne sıkıcı ezgilerine, ne ziyafetlerine,
Ne de ihtiyacım var gölgeliklerine-
Ne yemek yerim, ne de dinlerim,
Bahçelerinin ortasında öleceğim! (Ruslan ve Ludmila)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/kucuk-tragedyalar-aleksandr-puskin-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)