# Labirent - Burhan Sönmez Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Labirent kimin eseri? Labirent kitabının yazarı kimdir? Labirent konusu ve anafikri nedir? Labirent kitabı ne anlatıyor? Labirent PDF indirme linki var mı? Labirent kitabının yazarı Burhan Sönmez kimdir? İşte Labirent kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/labirent-burhan-sonmez-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-07-29T09:00:04+03:00 - Güncelleme: 2022-07-29T09:00:04+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/07/29/burhan-sonmez-kimdir-burhan-sonmez-kitaplari-ve-sozleri-278115.jpg Kitap Künyesi Yazar: Burhan Sönmez Yayın Evi: İletişim Yayınevi İSBN: 9789750524745 Sayfa Sayısı: 123 --reklam-- Labirent Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti “Evet. Genç bir adam ormanda kaybolmuş. Günler sonra yaşlı birine rastlamış. Yaşlı adam da uzun zamandır ormanda kayıpmış ve genç adama çıkış yolunu birlikte aramayı önermiş. Olmaz, demiş genç adam, seninle zaman yitiremem, çıkış yolunu bilseydin şimdiye kadar bulurdun. Ama, demiş yaşlı adam, ben çıkmayan yolları öğrendim. Hikâye böyleydi, değil mi?” İntihar etmek isteyen genç bir müzisyen, gözünü hastanede açar. Hiçbir şey anımsamaz, şarkılarını bile. Toplumsal bellek ile kişisel belleğin birbirine karıştığı, her şeyin ölü bir tarihin parçası haline geldiği yerde, kuşku duymadığı tek gerçek vardır: Kaburgası kırık bedeni. Kendisine benzeyen bir kentte, unutmanın lanet mi yoksa lütuf mu olduğunu bilmeden, çıkış arar.Saatler, aynalar, deniz fenerleri. Labirent, yüzeyde hüzünle akan, derinde keskin akıntılara kapılan bir yeni çağ romanı. --reklam-- Labirent Alıntıları - Sözleri İnsanlar hayata, sahaftaki kitaplara bakar gibi bakıyorlar. Yeni kitaplar ucuz, eskiler pahalı. Hayatta da, eski zaman önemli. Bugün değil dün değerli, ondan önceki gün daha da değerli. "Aradaki yılların ve mesafelerin önemi yok. Ölüler her zaman, her yerde yeniden ölebilir. Ben de yeniden doğabilirim (doğabilir miyim?)." Kırık kaptan sızan su gibiyim. Ne kabıma dönebilirim ne de dönsem o kap tutar beni. Hayal kurup kurmadığımın farkında değilim. Bir an düşünüyorum. Yine beyaz bir duvar geliyor gözlerimin önüne. Ufku boydan boya kaplayan bir duvar, uzayıp gidiyor. İnsan karanlığa alışabilir, her yerde karşılaşır onunla, ama sonsuz beyazlık zor. "Güzellik geçicidir, demeyin bana. İyilik de geçicidir. İyilik, karşılık beklentisi yaratır ve sınıra sahiptir. Güzellik öyle mi?" Bir kitabı güzel kılan, diyor sahaf, ondaki duygunun başka hiçbir kitaptan elde edilememesidir. Güzel kitaplar bu yüzden birbirleriyle kıyaslanamaz. Rüyada geçmiş yoktur. İnsan yalnızca o ânı yaşar rüyada, geçmişi bilmez. Aynanın dışındaki dünya bir varlık, içindeki dünya bir başka varlıktı. Toplayınca ikisi tek oluyordu. Bir bakınca kilit, sonra tekrar bakınca anahtardı ayna. Hayat karşısındaki cesaretinizin de, korkumuzun da kaynağıydı. Savaş yalanlarla başlar, yalanlarla sürer, gerçeklerle biter. Ve daima birileri geride kalır. Sabır yerine söylenecek, insanı elinden tutup kaldıracak daha güçlü bir sözcük yok mu? Mutlu olmak istiyorsan, diyor kadın, bağlanacak bir şey bul kendine, bir inanç ya da bir sevgili. Ama gerçeği bulmak istiyorsan, ölümü izle Tuhaf demişti doktoruna, siz benden daha çok merak ediyorsunuz beni. Savaş ; yalanlarla başlar, yalanlarla devam eder ve gerçeklerle biter. Biz millet olarak, biliyorsun, insanları ya göğe çıkarır ya da yerin dibine batırırız. Bazen baş ağrısı veya uykusuzluk çekerlerse, ilaçlar imdada yetişiyor. Her köşe başında bir eczane. Gündüz yetmez, gecelere de birer eczane. --reklam-- Labirent İncelemesi - Şahsi Yorumlar Bir “yeni çağ romanı”. Belleksiz, yabancılaşmış modern insanın öyküsü: Burhan Sönmez ile ilk romanı “Kuzey” vasıtasıyla tanıştıktan sonra anladım ki artık yazacaklarını merakla beklediğim yazarlar listesinin başlarında yer alıyor kendisi. Labirent, yazarın 2018 yılında yayınlanan son romanı. Genç ve başarılı müzisyen Boratin’in bir gece ansızın, beklenmedik şekilde Boğaz Köprüsü’nden atlayarak intihara yeltenmesini, ama şansı sayesinde sadece kırık bir kaburga kemiği ve kayıp bir hafıza ile kurtulmasını anlatıyor yazar bu romanında. Ve “şans” diye bahsettiğimizi sorguluyor; kayıp bir bellek, yitirilmiş bir geçmiş; zamana, hayata, ölüme, bedene karşı kayıtsızlık “şans” sayılabilir mi? Sadece kalbin atıyor olması yaşamaya yeter mi? Maddi her şeyi varken bile içinde, derinlerde oluşan o boşluk hissini nasıl doldurabilir insan? O hissettiği boşluğu doldurmayı başaramadan da “yaşıyorum” diyebilir mi? Burhan Sönmez etkileyici bir kalem. Okuduğum üç kitabında da bambaşka, birbirine benzemez tarz ve üsluplarla çıkıyor karşımıza. “Kuzey”in o mistik havası, “Masumlar”ın o tarih kokan hatıralarından çok farklı bir çalışma “Labirent”. Gerçek bir olaydan; Boğaz Köprüsü’nden atlayarak intihara teşebbüs eden, ancak montunun paraşüt gibi açılması sayesinde basit kırıklarla kurtulan bir gencin haberinden esinlenmiş yazar. Geçmişe ve tasavvufa hakimiyetinden, yaşadıklarından, kendi acılarından cesurca sıyrılarak çağdaş insanın kaygıları ve boşluğunu ele almış Labirent’te. Yazarın deyimiyle bir “yeni çağ romanı” Labirent. Yüzeyde neşeli, varlıklı, mutlu görünen; derinlerde ise tek başına olan, tatmin olmayan, amaç edinemeyen, hiçbir yere ait hissetmeyen, içindeki o boşluğu dolduramayan yeni çağ insanının arayışları peşinden sürüklüyor bizi. Boratin ile birlikte boşluk içinde savrulurken varoluşu, hayatın anlamını, belleksizliği; belleksiz insanları, belleksiz şehirleri, belleksiz toplumu sorgulatıyor bize. Boratin hafızasını kaybettiği için yabancılaşıyor hayata, ama modern insan bunu bir tercih olarak yaşıyor. Geleneksel bulduğu geçmişine sünger çekme arzusu ile anılarını silmiş, şehrin karmaşasında sürüklenen, içi boşalan, kendine yabancılaşan modern şehir insanının nasıl hissettiğini soruyor ve bizimle birlikte anlamaya çalışıyor yazar. Tüm bu sorulara cevap bulmak istiyorsanız baştan söyleyeyim; Labirent bir sorular kitabı. Sorularımızın cevapları burada yer almıyor. Boratin’in neden intihar ettiği, ablasını neden yıllardır ziyaret etmediği, geçmişinden neden koptuğu gibi yüzlerce soru askıda duruyor. Yazar sadece cevaplara odaklanmış durumda ve onu da bizlerle birlikte arıyor. Geçmişe tutunmadan, onunla gerektiğinde hesaplaşmadan, hiçbir yere kök salmadan, sadece geleceğe odaklanarak var olabilir miyiz? Bu ve romandaki diğer pek çok soruya herkesin farklı cevapları olacağını düşünüyorum. “Biliyor musun, di­yor, başlangıçta Allah'ın bir emaneti varmış. Onu göklere ve dağlara teklif etmiş. Onlar emaneti yüklenmekten çekinmiş­ler, korkmuşlar. O emanete insan talip olmuş. Doğrusu, in­san daha o zamandan cahilmiş, çok zalimmiş. Taşıyamaya­cağı yükün altına girmiş. Yalan söylemiş. Cana kıymış. Dünyayı zindana çevirmiş. Sonunda, emanetin ne olduğunu da unutmuş. Unutulan o emaneti şimdi kimin taşıdığını bile­meyiz. Belki sen taşıyorsun.” (AkilliBidik) İntihar eden genç müzisyen Boratin, bir kırık kaburga ve hafıza kaybı ile kurtulmuştur. Her şeyi unutur; şarkılarını, arkadaşlarını, akrabalarını… Unutulmuşlukların içinde bir “anlam” arayışı baskın çıkar. Mesele, hayatını hatırlamak değil, hayatındakilerin anlamını bulmak olur. (Hüsamettin Çalışkan) Burhan Sönmez okumayı seviyorum. Kuzey'den sonra ne yazsa okumaya karar verdim. Pişman değilim ancak Labirent bana daha çok ilk yazılan eser havası verdi. Evet güzel ama aradığım derinliği yeterince bulamadım. Kuzey ve Istanbul İstanbul hala zirvede benim için. Taş ve Gölge fikrimi değiştirecek mi göreceğiz bu yıl içinde. (Zey) --reklam-- Labirent PDF indirme linki var mı? --reklam-- Burhan Sönmez - Labirent kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Labirent PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Burhan Sönmez Kimdir? Masumlar adlı romanı ile 2011 yılı Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü. Murathan Mungan'ın hazırladığı Bir Dersim Hikâyesi adlı kitapta Tarih Öncesi Köpekler öyküsüyle yer aldı. (2012) Burhan Sönmez, Haymana’da doğdu. İstanbul’da Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra bir süre avukatlık yaptı. TAKSAV’ın (Toplumsal Araştırmalar, Kültür ve Sanat için Vakıf) kurucuları arasında yer aldı. ÖDP’nin (Özgürlük ve Dayanışma Partisi) kurucu üyeliğini ve genel başkan yardımcılığını yaptı. Politik nedenlerle birkaç kez gözaltına alındı. 1996 yılında polis marifetiyle ağır yaralandı. Uzun yıllar İngiltere’de (İşkence Tedavi Merkezi’nin desteğiyle) tedavi gördü. Şiire ilgi duymasına ve ulusal ölçekli yarışmalarda ödül almasına rağmen, sonradan romana yoğunlaştı. Elektriksiz ücra bir köyde, Kürtçe masallar anlatan bir annenin elinde büyümüş olması ve buna modern edebiyatın gücünü katması, yazarlığının ilhamını ve alt yapısını oluşturur. Romanları otuz sekiz ülkede yayımlandı. Uluslararası PEN bünyesindeki ‘Writers Circle’ın kurucularındandır. 2016 yılından beri Uluslararası-PEN yönetim kurulunda yer almaktadır. ODTÜ’de Edebiyat Kuramı ve Roman üzerine ders verdi. ABD’de Vaclav Havel Ödülü’ne (2017), Britanya’da EBRD Edebiyat Ödülü’ne (2018) değer görüldü. Halen İstanbul’da ve Cambridge'te yaşıyor. Kuzey (2009), Masumlar (2011), İstanbul İstanbul (2015) romanlarını izleyen Labirent (2018), Burhan Sönmez’in dördüncü romanıdır. Masumlar, 2011 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü ve İzmir St. Joseph En İyi Roman Ödülü’nü aldı. Bir Dersim Hikâyesi (Metis, 2012), Bana Adını Söyle (YKY, 2014) ve Gezi (Almanya, Binooki, 2014) öykü derlemelerine katılan Sönmez, BUYAZ’ın verdiği 2015 Öykü Onur Ödülü’nün sahibi oldu. Şair William Blake’in Cennet ile Cehennemin Evliliği kitabını Türkçeye çevirdi (Ayrıntı, 2016). KUZEY Burhan Sönmez‘in ilk romanı olan Kuzey, Rinda adlı genç bir avcının serüvenini anlatmaktadır. Daha iki yaşındayken babası onları terk edip gitmiş, ama yirmi yıl sonra köyüne dönerken ölmüştür. Rinda, babasının ölümündeki sırrı çözmek için kuzeye gider ve yeni bir dünyaya tanık olur. Felsefi bir masal edasıyla tasvir edilen kuzey, hem babasını hem de kendini tanımanın macerası olur onun için. Gazali, İbni Rüşd gibi İslam filozofları ile Aristo, Heidegger ve Marks gibi Batılı düşünürlerin fikirleri aracılığıyla, varlık ve aşk üzerine süren arayışlar, romandaki gizemin çözülmesinde anahtar rol oynar. MASUMLAR (2011 yılı Sedat Simavi Edebiyat Ödülü) Sır kitabı taşıyan bir kadın, masum şiirlere inanır. Uykusuz bir adam, mezarlıklardan ve ölümün kıyısından geçerek hayata tutunmaya çalışır. Herkesin bir sırrı ve günahı vardır. Adamla kadın, bir gün kaderin kırık köprüsünde karşılaşırlar. Kadın kitap falı bakar, adam kendi kendine bozkır türküleri mırıldanır. Haymana Ovası’nda, Tahran’da ve Cambridge’te geçen hayatlar… Eski zamanların umudunu taşıyan bu romanda Burhan Sönmez, farklı rüzgârların savurduğu çok sayıda kahramanı usta bir incelikle bir araya getiriyor. --reklam-- Burhan Sönmez Kitapları - Eserleri İstanbul İstanbul Labirent Masumlar Taş ve Gölge Kuzey Hespên Reş Bayên Sorgevez --reklam-- Burhan Sönmez Alıntıları - Sözleri Beklemeyi bilmek de sanattı. (İstanbul İstanbul) Bu yüzden hep düşünürüm, insanlar kentleri kurdukları için mi yıldızları unuttular, yoksa yıldızları unuttukları için mi kentlere sığındılar? Geceleri göğe bakanlar o kadar azaldı ki, yıldızlar katında umulmadık bir hareketlenme yaşandığını, bunun dünyamıza yeni bir çağ kapısı açmakta olduğunu bile kimse bilmiyor... (Kuzey) “Haklısın, artık kimse doğduğu yerde yaşlanmıyor,” diye karşılık verdi. (Masumlar) Ölüm herkese eşit mesafedeydi. (Masumlar) "Önemli olan çok fazla yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir." (Taş ve Gölge) İnsan insanın en iyi sığınağıydı.. (Masumlar) "Aradaki yılların ve mesafelerin önemi yok. Ölüler her zaman, her yerde yeniden ölebilir. Ben de yeniden doğabilirim (doğabilir miyim?)." (Labirent) Savaş yalanlarla başlar, yalanlarla sürer, gerçeklerle biter. Ve daima birileri geride kalır. (Labirent) Dün gece uyuya­madığım için gözlerim yanıyordu… (Masumlar) Bilgelik, kolay düşman kazandıran bir hazineydi; herkesin gözünü alırdı, hem iyilerin, hem kötülerin. (Kuzey) “Kusurlarınızı kabul ettiğiniz görülmemiştir, özür dilemeyi bilmezsiniz. Kendi yakınlarınıza tecavüz eder, sonra namus için adam öldürürsünüz. Tanrının adı daima dilinizdedir. Çok iyi ağlarsınız. Ağıt dinleyip eski günleri hayal edersiniz. Dünya yansa umurunuzda değil, yeter ki evinizin duvarından bir taş eksilmesin. Kötülüğün dışarıdan geldiğine inanırsınız. Kötülüğün kaynağı ya komşunuz ya da köye gelen yabancılardır. Kendi kalbinizde bir yılan taşıdığınızı görmezsiniz.” (İstanbul İstanbul) Deniz ve toprak insandan önce vardı, kent ise insanın yarattığı dünyadır. (İstanbul İstanbul) İnsan kendini ne kadar hazırlarsa hazırlasın, acıyı yaşadığı an zihni tutuluyordu. Acı nedeniyle zamanın akışı kesiliyor, gelecek duygusu yitiyordu. (İstanbul İstanbul) Bir gün ölecektim, bu yüzden her gün yaşamayı öğrendim. (Kuzey) Benim inançsızlığım mutlaktı; malzeme­si insan olan siyaset dünyayı nasıl değiştirebilirdi ki? İyiliğin toplumu kurtaracağını ve mutlu kılacağını iddia edenler, in­sanı tanımıyorlardı. Bencilliği görmezden geliyorlardı, ana­sını satayım. Çıkarcılık, hırs ve rekabet, insanlığın temeliy­di. (İstanbul İstanbul) Çok eskiden Moğol imparatoru Timur'un askerleri Osmanlıları yendikten sonra bu tepede mola vermiş, yaz sıcağında çadırlarını yıldızlar kadar kalabalık yaymışlar. Timur'un yanındaki kızı Mana daha ergenlik çağındaymış ve kimse bilmeden geceleyin bir korkuya sarınarak kendini bu uçurumdan aşağıya bırakmış. Kızına yürekten bağlı olan Timur, bir savaşta yaralanan ve sonraki savaşlarda intikamını fazlasıyla aldığı aksak bacağıyla gelip, uçurumun karanlığına ve gökyüzündeki kudretli yıldızlara bakmış. Yumruklarını göğe doğru sıkıp, "Hey Mana!" diye bağırmış. Onun hıçkırıklarına ilk kez tanık olan savaşçılar burayı Hey-mana Ovası diye anmışlar ve bu isim söylencelere karışıp nice ölümlerden geçerek Kewe'ye kadar ulaşmış. Şairin dediği gibi: Sabahları doğan güneşin yeni ışığına ve yeni rengine aldanma Şu ağacın yemişi dünden yeşillendi adı ise daha eskiden kalma (Masumlar) Hayal kurup kurmadığımın farkında değilim. Bir an düşünüyorum. Yine beyaz bir duvar geliyor gözlerimin önüne. Ufku boydan boya kaplayan bir duvar, uzayıp gidiyor. İnsan karanlığa alışabilir, her yerde karşılaşır onunla, ama sonsuz beyazlık zor. (Labirent) Seven herkes ölüyorsa, seni bundan uzak tutmak isterim. (Masumlar) Şüphe, gerçeği bulmanın anahtarıdır. Sonrasında varılacak yer ne olursa olsun, soru sormaktan, görünenin ardındaki gerçeği aramaktan vazgeçmemeliyiz. İnanmakta güçlük çektiğimiz şeyi bazen kabul edip, hayata oradan bakmak gerekir. Böylece hem kendimizi gözler, hem de hayatla aramızdaki ilişkiyi sınarız. (Kuzey) İstanbul'u ne kadar, acıyı ne kadar biliyorsanız, beni de o kadar biliyorsunuz. Hepsi eksiktir. (İstanbul İstanbul) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/labirent-burhan-sonmez-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)