# Leman’la Lijin - Gönül Özgül Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Leman’la Lijin kimin eseri? Leman’la Lijin kitabının yazarı kimdir? Leman’la Lijin konusu ve anafikri nedir? Leman’la Lijin kitabı ne anlatıyor? Leman’la Lijin PDF indirme linki var mı? Leman’la Lijin kitabının yazarı Gönül Özgül kimdir? İşte Leman’la Lijin kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/lemanla-lijin-gonul-ozgul-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-09-07T22:00:03+03:00 - Güncelleme: 2022-09-07T22:00:03+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/09/07/gonul-ozgul-kimdir-gonul-ozgul-kitaplari-ve-sozleri-307179.jpg Kitap Künyesi Yazar: Gönül Özgül Yayın Evi: Bilgi Yayınevi İSBN: 9789752207127 Sayfa Sayısı: 212 --reklam-- Leman’la Lijin Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Yıl 1915. Osmanlı bir yıldır Birinci Dünya Savaşı’nda. Otuz beşinci Osmanlı padişahı Sultan Mehmet Reşat. Doğu illerimiz Rus tehdidi ve işgali altında. Ermeni çeteciler dehşet saçıyor. Tecavüz, işkence, kırım ve kıyım… Erzincan’da, 13 yaşında ikiz kızlar Safiye ile Nafiye: Ana babaları ölmüş, gencecik amcaları ve ebelik yapan babaanneleri ile birlikte savaşın yoksul ve ürkütücü havasını soluyarak yaşamaya çalışıyorlar. Ata binebilmek, atla gezebilmek en büyük düşleri. Bir gün biniyorlar, daha doğrusu bindiriliyorlar; bir daha da onları gören olmuyor. Leman: Aynı kentte ama onlardan daha varlıklı bir ailenin kızı. İki ağabeyi cephelerde. Biri Sarıkamış’ta telef olmuştur ama henüz haberleri yok. Babasını kaybedişinin ardından ana kız konakta yalnız kalırlar. Ruslar kenti işgal ettiğinde subaylardan birkaçı da onların konağında kalmaya başlar. Leman içlerinden birine tutulacak ve korkunç sonuna doğru ilerleyecektir. (Tanıtım Bülteninden) --reklam-- Leman’la Lijin Alıntıları - Sözleri "İçinde sürekli akıp da dışarı çıkacak yol bulamayan, yakan bir şey vardı. Bir yumruk. Gözyaşı olsa... Ağlar açılırdı belki." "Kuvvetli insanlara, bazen kendi kuvvetini taşımak zor gelir" diyordu Dostoyevski, Delikanlı romanında. Neyse ki yarın diye bir umudu vardı insanın… Bildiği kadarıyla, büyük büyük ozanları, yazarları varmış Rusların. Dünyanın da en çok okuyan halkı yine Rusya’daymış. Bu insanların arasından çıkan askerler, herhalde cellat olamazdı!.. "Herkes dönüşsüz yolda değildir." Sonra bir gün,at sesleri,nal şıkırtıları işittiler.Sayısını bilemeyecekleri kadar çok... Temmuzun 25’iydi. 1916 yılının 25 Temmuzunda, Ruslar,Erzincan’a girmişti. Hayat ne güzeldi. İnsanın bir dileği, bir amacı, bir de umudu varsa,yaşamak savaş haberleriyle bile çekilir olabiliyordu. “Oğlum, evde anana,kızlara anlatma gördüklerini,duyduklarını. Korkutma masumları.” “Olur” dedi Şevket. İçine gömecekti yanan lambalar asılmış kesik göğüsleri. Açık kalmış güzel gözleri... Kuyudaki üç çocukla annelerini içine gömecek,bir gün kendi torunları olursa anlatacaktı bunu. Onlardan biri yazabilirse yazar,sayfalara,kağıtlara doldururdu acısını o insanların. “Erkekler de ağlardı işte. Niye ağlamasındı ki! Tanrı gözyaşı vermişse,sadece kadınlara mı bu hak tanınmış...” --reklam-- Leman’la Lijin İncelemesi - Şahsi Yorumlar Yine bir savaş zamanı..Bu sefer Birinci Dünya Savaşı...Erzincan'ın Ruslar tarafından işgali sırasında Rus Askerlerinin şehirdeki hanelere yerleşmeleri... Ve bu hanelerden birinde hasta annesiyle yaşayan Leman...Rus Askerlerinden biri olan Lijin'in Leman'a, Leman'ın Lijin'e aşkı... Ve şok edici bir son...Ve yaşanan diğer tüyler ürpertici işkenceler... Kısaca; bir şeyler eksik olsa da akıcı ve güzel bir kitaptı... Genel anlamda beğendim. Kitaplarla ve sağlıkla kalınız efendim...Son bir şey; GERÇEKTEN İYİ Kİ KİTAPLAR VAR... (2021/32) (Ebru) Savaş; ne zaman, nerde, ne şekilde, hangi koşulda , hangi büyüklükte olursa olsun bağışlanamaz, kabul edilemez ve çözümlenemez birşeydir. Sadece sınırları değiştirmez savaş; insanları, hayatları ve bakışları da değiştirir. Kardeş kardeşini tanımaz, sevmez, bilmez olur. Kin yüreklere yerleşince can/Canan artık yüreğe sığmaz olur terk eder. Yani demem o ki savaş sevdayı da anayı ds babayı da bitirir ama kendi bitmez... Mutlaka okuyun okutun Sevgiyle (İlknur Karabulut) Merhabalar 1915 te 1. Dünya savaşı başladığında Erzincan da geçen bir hikaye Leman’la Lijin. Kitabı okumaya başladığımda ilk önce dili biraz hafif geldi ama okumaya devam ettim. Okudukça hikaye beni kendine daha çok çekti. Leman’ın yaşadığı aşkı, sevgiyi, korkuyu ve beklentiyi okumak daha farklı pencereler açtı beynimde. Ruslar’ın bir kısmı gayet iyi davranırken Türk halkına, bir kısmı ise tam bir dehşet saçıyordu. Lijin’in kötü askerler gibi olmayıp, kendine karşı beslediği sevgiye aşka tutundu Leman. Babasının ölümünden sonra annesinin de kolu kanadı kırılmıştı, bir de abileri de savaştaydı. Leman tek başına bunlara katlanmıştı da sonunu anlatmaya benim kalbim dayanmaz burda ve okuyacak olanlara da spoiler vermek istemem doğrusu. O yüzden okuyun diyorum. O aşka o yaşananlara siz de tanık olun. Bu ara okuduğum en iyi tarihi kurguların arasında yerini aldı bile kitap. Tavsiye ediyorum dostlar... (Mavikitap) --reklam-- Leman’la Lijin PDF indirme linki var mı? --reklam-- Gönül Özgül - Leman’la Lijin kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Leman’la Lijin PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Gönül Özgül Kimdir? Gönül Özgül İstanbul'da doğdu. Liseyi bitiremeden ayrıldı. Beş yıl bir bankada memurluk yaptıktan sonra, Almanya'ya gitti. 1973'ten beri Frankfurt kentinde yaşıyor. On beş yıl bir telefon firmasında gezici işçi olarak çalıştı. Şimdi minik evinde, yeni kitaplar üzerinde çalışıyor. İlk kitabı GEMİNİN EN ALTINDAKİ 1991 yılında yayınlandı. --reklam-- Gönül Özgül Kitapları - Eserleri Lise Defterleri Leman’la Lijin Lise Defterleri'nden Sonra Lise Defterlerine Veda Sevdalıydın Yetmiş Altıncı Kış Göz Yağmurları Menekşe En Kötü Anneyi Bile Ararsınız... Sevgili Gençliğim Geminin En Altındaki Gönülce Öyküler Dereiçi Sokağı Aralık 1999 --reklam-- Gönül Özgül Alıntıları - Sözleri Bildiği kadarıyla, büyük büyük ozanları, yazarları varmış Rusların. Dünyanın da en çok okuyan halkı yine Rusya’daymış. Bu insanların arasından çıkan askerler, herhalde cellat olamazdı!.. (Leman’la Lijin) Bir şey yitirmiştin. Adı neydi bu nesnenin... Kuşkusuz bir insan olamazdı. (Sevdalıydın) Ekonomisi dengesiz bir toplumda onun savaşım biçimi de “küfretmekti.” (Sevdalıydın) Gerçek bir devrimcinin, alınteriyle birlikte, okuduğu kitapları yoğurmasından sonra ortaya çıkabileceğini çok sonra anlayacaktın. (Sevdalıydın) Ama bazı şeyleri birilerinin yaşaması gerek değil mi. Bu umutsuzlukları da. (Sevdalıydın) "Kuvvetli insanlara, bazen kendi kuvvetini taşımak zor gelir" diyordu Dostoyevski, Delikanlı romanında. (Leman’la Lijin) Bu halk unutacak mıydı evlatlarına yapılanları? (Sevdalıydın) Çabucak yaşlanıp, seninle dolu dolu yaşayamamaktan korkuyorum. (Göz Yağmurları) Ama sen, evlerine aldıkları aygıtlarla, bir zamanlar küçümsedikleri insanlar gibi gösteriş telaşına düştüklerini suratlarına vurmayacaksın. Doğurdukları çocukları kolejlerde okutmak için yaşadıklarını da. Hani ”Bütün çocuklar her kesimden çoçuğun gittiği okullara gitsin...” derlerdi? (Sevdalıydın) Ağır bir yüķ mü dünya omuzlarımda ? Yaşamak ölümcül bir galeri Syf 218 Kanĺı resimler ressamı Sergide insan mezarı Satılık olan karanlıktır Çerçevede (Lise Defterleri) “Erkekler de ağlardı işte. Niye ağlamasındı ki! Tanrı gözyaşı vermişse,sadece kadınlara mı bu hak tanınmış...” (Leman’la Lijin) Olayları, tarihleri, sırasıyla aklında tutamazsın sen. Şimdi kopuk bir film gözlerinin önünde. Bu filmin geçtiği yer bütün Türkiye. Taşıyan gençlerin çeşitli eylemleri, birçok kişinin tutuklanışı... Yazarların, işçilerin, öğrencilerin, profesörlerin susturulmaya çalışılması... (Sevdalıydın) ...Mutlu bile oldum yürürken. Bu ufacık mutluluklar olmasaydı,hayatımdaki o kacaman düş kırıklığından sonra nasıl yaşardım? (Lise Defterleri'nden Sonra) Geziye katılanlar, sevimsiz bir yol arkadaşıyla birlikte olduklarını anlayamadılar. Aynı grupta ama kendilerinden çok uzaklarda oluşunu zaten hiç anlayamazlardı. (Sevdalıydın) Sonra bir gün,at sesleri,nal şıkırtıları işittiler.Sayısını bilemeyecekleri kadar çok... Temmuzun 25’iydi. 1916 yılının 25 Temmuzunda, Ruslar,Erzincan’a girmişti. (Leman’la Lijin) "Herkes dönüşsüz yolda değildir." (Leman’la Lijin) Her dakika bir bitişe yaklaştırıyor. Bu hızın sonunda bir kent göreceksin. Sonra? Ne olacak sonra? Artık orayı görüp görmemenin bir anlamı kaldı mı? (Sevdalıydın) ... Toprak acımasız bir açlıkla herkesi kendine alıyor. Doyacağa da hiç de benzemiyor (En Kötü Anneyi Bile Ararsınız...) Emperyalizmin ülkemizdeki egemenliğine son vermek, burjuvaziyi yok etmek, sömürüden baskıdan kurtulmak için, işçi sınıfıyla bütün emekçi halkın birlikte savaşımı şarttır... (Sevdalıydın) "İçinde sürekli akıp da dışarı çıkacak yol bulamayan, yakan bir şey vardı. Bir yumruk. Gözyaşı olsa... Ağlar açılırdı belki." (Leman’la Lijin) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/lemanla-lijin-gonul-ozgul-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)