# Nereye Gitti İstanbul? - Aydın Boysan Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Nereye Gitti İstanbul? kimin eseri? Nereye Gitti İstanbul? kitabının yazarı kimdir? Nereye Gitti İstanbul? konusu ve anafikri nedir? Nereye Gitti İstanbul? kitabı ne anlatıyor? Nereye Gitti İstanbul? PDF indirme linki var mı? Nereye Gitti İstanbul? kitabının yazarı Aydın Boysan kimdir? İşte Nereye Gitti İstanbul? kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/nereye-gitti-istanbul-aydin-boysan-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-04-29T23:00:10+03:00 - Güncelleme: 2022-04-29T23:00:10+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/04/29/aydin-boysan-kimdir-aydin-boysan-kitaplari-ve-sozleri-211591.jpg Kitap Künyesi Yazar: Aydın Boysan Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 9789750808746 Sayfa Sayısı: 194 --reklam-- Nereye Gitti İstanbul? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Aydın Boysan, İstanbul üzerine birbirinden keyifli kitaplar yazan bir isim. Son kitabı Nereye Gitti İstanbul, 1950'de bir milyonken yarım yüzyıl içinde on beş milyonluk bir megakente dönüşen İstanbul'u Aydın Boysan'ın her zamanki mizah duygusu ve kendine özgü renkli üslubuyla okumak isteyenlere... Kitaba; Ara Güler, Selahattin Giz ve Aydın Boysan'ın eski İstanbul fotoğrafları eşlik ediyor. --reklam-- Nereye Gitti İstanbul? Alıntıları - Sözleri Gerekenin ötesindeki huzur, insanı melankoliden geçerek acı çekmeye götürür. "Başka dünyaların insanları buraya gelirlerse, ne yaparlar ?" " Bize bakıp bakıp, 'bunlar da mı insan' derler." Şimdi gelelim başka bir olaya... Bir kent, bir mekân, filmden televizyondan seyredilince, sevinç veriyor da, izlenimler yine de sınırlı kalabiliyor. Bir mekânı tam olarak öğrenip kavramak için, o mekânın içine girerek üç boyutlu yaşamak gerek, bu da yetmiyor, dördüncü boyut olan “zaman” da, o mekânın içinde yaşanmalı!... Kişinin bir mekânı kendi yetenekleri ölçüsünde kavraması ve algılamasının tek yolu, o mekânın içinde zaman geçirerek yaşaması. Kişinin mekân içinde yaşarken, zamanı kullanması şart ama, o zamanı kullanmasını bilmek koşuluyla... Gördüklerinin, kafasında yankı bulması koşuluyla... Kişi dış dünyası ile davranış birliğine, “doğru zamanda” girmek zorunda. "Geçmiş bir bakıma, içinde yaşadığımız zamandan çok daha gerçektir; en azından çok daha dayanıklı, çok daha süreklidir. Şimdiki zaman akıp gider, yiter, parmaklarımızın arasından kum gibi kayar. Maddesel ağırlığına ancak anılarda kavuşur." İstanbul'un tarihsel suriçi bölgesinde nüfus yoğunluğunu arttırmak değil azaltmak şarttı. Oysa Adnan Menderes dönemi yıkımlarıyla tarihsel İstanbul'un ciğerleri sökülmüş vatan ve millet caddesi gibi vahşi ölçüde açılmış arterler şehrin kadim ölçü ve karakterini yok etmiştir. İstanbul’un adı Dersaadet iken, yani “mutluluk mekânı” imiş gibi yaklaşık anlam verilmiş bir yer iken, sur kapılarında “fizyonomist”ler görev yaparmış. İstanbul’a girerken, öyle pasaportmuş vize imiş gibi, doküman aranmazmış... Aranmazmış ama, fizyonomistler öyle adamlarmış ki, İstanbul Şehri surlarından içeri girmeye niyetlenen adamın ne mal olduğunu, bir bakışta anlarlarmış. Örneğin öyle birisi gelirmiş ki, üstü-başı, konuşması pek düzgün olduğu halde, suriçine bırakılmazmış. Çünkü fizyonomistler adamın “it suratlı” olduğunu hemen görür, kesinlikle içeri sokmazlarmış. Ama buna karşılık şapşal davranışlı birisine: “Ebleh ama, sağlam yapılı adam. İşe yarar” diye izin verirlermiş. “Geçmiş bir bakıma, içinde yaşadığımız zamandan çok daha gerçektir; en azından çok daha dayanıklı, çok daha süreklidir. Şimdiki zaman akıp gider, yiter, parmaklarımızın arasından kum gibi kayar. Maddesel ağırlığına ancak anılarda kavuşur.” Yaşama sevinçlerinin, acılarından çok daha kısa sürmesi, doğaldır. Sevinç köpürür bitiverir, acı çöreklenir, gitmek bilmez. Kim ki bu insan yaradılış huyunu doğal karşılar, yaşama savaşımı gücünü yitirmez. Bu gücü, tembellik eğilimliler kolay yitirir. Zihin tembelleri ruhsal ölüme çağrı çıkarırlar. Ruhsal ölümler, bedensel ölümlerden çoook daha önce gerçekleşir. Cihat sanki hiç duygulanmadan açıkladı: “A iki gözüm! Bir insan ömrü bir bütündür. Ama eğer, karakteri varsa! Yoksa eğer o bir yaşam pervanesidir ki, işte senin dediğin adam, odur. İşte o adam, pişman olur. Ne yaptığını bile bile ömrünü geçirmiş kişi, pişman olmaz. Başına belalar gelse bile... Bir insan ömrünün sonunda revizyon yapılarak, ‘şu zamanları çıkarsak da, yerine daha iyi zamanlar taksak!’ diyemezsin. O senin dediğin iş, otomobil tamirinde geçerlidir. Yeni parçayı takarsın, yeniden işletmeye başlarsın... İnsanlara, yeni yaşam zamanları takamazsın... Hem bırakın be! Doğrularım da, yanlışlarım da, benimdir... Ben böyle yaşadığım için, pişman değilim, sevinçliyim bile... Bitti!” Le Corbusier yalnız gördüklerini değil, insanları da tanıyor. “Gerekenin ötesindeki huzur, insanı melankoliden geçerek acı çekmeye götürür. --reklam-- Nereye Gitti İstanbul? İncelemesi - Şahsi Yorumlar aydın boysan’ın dede bilgiçliğiyle istanbul üzerinden yola çıkıp aslında sadece istanbul’u değil son yüzyılda megalaşan bütün kentleri her yönüyle; leb-i deryasıyla, bostanıyla, çarşısıyla, pazarıyla, meyhanesiyle, zaman zaman oy ticareti yüzünden politika kurbanı olmuş, güzel uzuvlarına bıçak saplanmış ya da hatta bazen direkt kesilip atılmış güzellikleriyle süslediği anlatımı. mekan algısını bize sunarken de üç boyutlu yaşamak gerektiğini fakat dördüncü bir boyut olarak “zaman”ı eklemek şartını de vurguluyor. insanın şehre yabancılaşmasını, ilişkilerin maddeselleşmesini, bellek daralmasını, birlikte yaşamayı unutup artık sadece yanyana yaşayan insanları anlatırken insana ahlak-vicdan ve uygarlık borcunu da hatırlatıyor aydın boysan. (hazel) Anılardan İstanbul yaşantısı: "Yaşam oyunumu, uzun sayılabilir ömrüm boyunca hemşehrisi olduğum, İstanbul sahnesinde oynadım. Arada dünyanın başka şehirlerinde konuk oyuncu olmuşsam da, benim “kadrolu oyuncu”su olduğum asıl sahne, İstanbul oldu." diyen Aydın Boysan çocukluğundan beri İstanbul'un hem yaşantısını hem de şehrin geçirdiği değişiklikleri yalın bir dille anlatıyor. Kitabın ana fikri niteliğindeki satırları sanırım şöyle: "Yaşama biçimleri ve mekânları, uzun yıllarda kuşakların birbiri üstüne koyarak biriktirdiği, bir toplum kültürü biçimi oluşturuyordu. Sürekliliği olan kuşaklar, sürekliliği olan mekânlarda, kendilerine özgü bir yaşama biçemi (üslubu) oluşturuyordu. Mekânlarda, toplumda ve yaşamda süreklilik vardı. Zaman değişiyor, süreklilik bozulmuyordu." İstanbul'da bu sürekliliğin bozulması yapılan en büyük kötülük olduğu düşüncesiyle şu satırları da ekliyor: "son 50 yılda İstanbul'da iyi olan yenilikler de yapıldı. Ancak şehrin yabansı biçimde azgın büyümesine, göz yumuldu. Nüfus mozaiğinin değişmesi, rengini yitirmesi kundaklandı... 6-7 Eylül olaylarında olduğu gibi. İstanbul'a “sureti haktan görünen” öyle belediye başkanları geldi ki, Anadolu'dan gelen kendi hemşehrilerinin gecekondularına göz yumdu. Boğaziçi'nde Anadoluhisarı doğusundaki akla-vicdana-zevke sığmaz, ruhsatlı konut fışkırmaları gerçekleşti. Bu oluşum, birbirine yakın kocaman bina kitleleriyle zevk ve akıl dışı gelişmelerin taçlanmasıydı." Anıları ile önemli bilgiler aktaran Aydın Boysanı saygı ile anıyor ve bu kitabı meraklısına hararetle tavsiye ediyorum. (F.A) İstanbul o eski kaliteli insanlarını kaybetti ne yazık ki. İşte o özlemle okumak istemiştim, ne de olsa Aydın Boysan yazmış. Muhabbeti beni hep cezbetmiştir. O güzel İstanbul insanlarında biri tarafından anlatılan güzel İstanbul, güzelim İstanbul. İnsan sevgisi şehirle bir bütün oluşturuyormuş ta haberimiz yokmuş. Neyse ki anılar ve kitaplar var. (Cem Mutlu) --reklam-- Nereye Gitti İstanbul? PDF indirme linki var mı? --reklam-- Aydın Boysan - Nereye Gitti İstanbul? kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Nereye Gitti İstanbul? PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Aydın Boysan Kimdir? Aydın Boysan (d. 17 Haziran 1921, İstanbul), Türk mimar ve gazeteci. Öğretmen Nevreste Hanım ile muhasebeci Esat Boysan'ın çocuğu olarak dünyaya geldi. 1939 yılında Pertevniyal Lisesi'ni, 1945'te İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi'ni bitirdi. Mesleğini 1999'a kadar ara vermeden sürdürdü. Türkiye Mimarlar Odası'nın kurucuları arasında yer aldı; yönetim kurulu üyesi, ilk genel sekreteri ve İstanbul şube başkanı oldu. 1957-1972 yıllarında İstanbul Teknik Üniversitesi'nde ders verdi. Ulusal ve uluslararası mimarlık yarışmalarında ödüller kazandı. Kendi kitaplarını basmak için Bas Yayınları'nı kurdu (1984-1993). Aralıksız olarak on yıl Hürriyet ve üç yıl Akşam gazetelerinde köşe yazıları yazdı. Aydın Boysan, oyuncu Haldun Boysan'ın babasıdır. --reklam-- Aydın Boysan Kitapları - Eserleri Nereye Gitti İstanbul? İstanbul'un Kuytu Köşeleri Şerefe Bıkma Yaşa Acele Etme Çabuk Ol Ne Güzel Günlermiş Yıldızlardan Bile Uzaklarda Yüzler ve Yürekler Bir Ömür Yetmiyor Ayıp Olmadan Ne Hoş Zamanlardı Doyulmaz Dünyamıza Doksan Beş Yıldan Serpintiler Haydi Dostlar Paldır Güldür İstanbul Esintileri Neşeli Konuklar Umut Simit İnsan Suyu Zaman Nehrinde Akıyor Uzun Yaşamanın Sırrı Aldanmak Aynalar Felekten Bir Gün Yalan Neşeye Şarkı Oldu Mu Ya Fısıltı Leke Bırakan Gölgeler Merak Uyanınca İki Nesil Bir Şehir Yangın Var Binbir Yaşam Sahnesi Zaman Geçerken Uzaklardan Yollarda Nerede Yaşıyoruz? Yaşama Sevinci Yıl 2046 Uzay Anıları Dostluk, Mizah Söyleşileri Sev ve Yaşa --reklam-- Aydın Boysan Alıntıları - Sözleri Yaşamanın başarılmasından da öte, yaşamayı severek sanatlaştırma gücüne varılmalıdır ki, yaşama sevincinin vereceği huzura kavuşulabilsin. Yaşamak, çok yanıyla sevdaya (aşka) benzer çok sevenin zihinsel gücü ile yaratılan bilmiş olan... (Uzun Yaşamanın Sırrı) Yüzyıllarca zaferden zafere koşan Roma İmparatorluğu'nda bayram günü sayıları öyle ölçüsüz artmış ve yı­lın yarısına yaklaşmıştı. Roma İmparatorluğu'nun bu yüz­den battığı da anlatılır. (Acele Etme Çabuk Ol) Zaman kavramını önemsemeyenler, yaşamın ne anlama geldiğini anlamazlar bile... (Bıkma Yaşa) Yalnız kitap okumaktır. Başka hiçbir konu insanı ruhsal çölleşme akıbetinden koruyamaz. (Haydi Dostlar) "Nerede bir kargaşa varsa, orada şarlatanlık ve ahlak fukaralığından kuşkulanmalıdır." (Felekten Bir Gün) Ölüm dahil herşeyin mizahı olur. Zaten kişi gülerek ölmesini beceremiyorsa, o zaman sahiden ağlamalıdır. (Paldır Güldür) Mizaha sinirlenen politikacı, kendisine ayna tutulmasına içerler. İlkel olduğu için, kin de tutar. Kin tutan politikacı, kin tutan deveden daha ilkeldir. (Ne Güzel Günlermiş) Yaşamın, iki önemli işkence makinası var. Bu iki makina, durmak bilmeden çalışır. Birisi, ‘rastlantılar’dır. Yaşamın ikinci işkence makinasıysa, ‘zaman’dır. (İstanbul'un Kuytu Köşeleri) “Geçmiş bir bakıma, içinde yaşadığımız zamandan çok daha gerçektir; en azından çok daha dayanıklı, çok daha süreklidir. Şimdiki zaman akıp gider, yiter, parmaklarımızın arasından kum gibi kayar. Maddesel ağırlığına ancak anılarda kavuşur.” (Nereye Gitti İstanbul?) Örneğin "hukukun üstünlüğü tartışılmaz" dendiği zaman benim de içimden inanmak geliyor. Ama bu romantik bir duygu... Gerçek o değil... Eğer bir ülkede iktidardaki çoğunluk partisi genel başkanı her istediğini yapabiliyorsa, o ana kadar açığa vurmadığı bir düşüncesini, önerisini sabaha karşı kanun maddesi hâline getirebiliyorsa, o ülkede hukukun üstünlüğü tartışılır. (Doksan Beş Yıldan Serpintiler) Bir işsiz, arkadaşına anlatıyor: "Son genel müdürüm gibi ince ruhlu adam görmedim. İşime son verdiği gün beni odasına çağırıp: 'Siz olmadan bütün bu işlerin içinden nasıl çıkacağımızı bilemiyorum. Ama, yarından başlayarak özveriye katlanarak ve bunu deneyeceğiz' dedi.." (Aldanmak) Çağdaş mizahın amacı, insanların aklını, gerçekleri görünceye kadar çalıştırmaktır. (Ne Güzel Günlermiş) -Eğer 10000 mark yardım yapmazsanız kendimi tavana asarım. -İstediğiniz parayı veremem. Ama isterseniz çamaşır ipini yollarım. (Haydi Dostlar) Ömründe aynaya bakmamış, yani demek isterim ki kendini hiç tanımayan bir pervasızın başkalarına gülmesi, onun kendini kurtarma çabasıdır. İçine düştüğü çukurdan, bu yolla çıkacağını sanmasıdır. (Ne Güzel Günlermiş) "Kültür güneşinin alçak ufuklarda dolaştığı ülkelerde, cücelerin gölgesi büyük olur." (Uzun Yaşamanın Sırrı) Biz daha iki milyon yıl önce, gözle görülen büyüklüklerin, yüksekliklerin, ruhsal 'küçülme ve alçalmalardan' kaynaklandığını öğrendik de ondan... (Yıldızlardan Bile Uzaklarda) “Chur Piskoposu Caminada, kilise görevi dışındaki tüm toplum sorunlarını da dertlenerek uğraş konusu yapan, ilginç bir kişilik... Tarih ve sosyal bilimlerle çok ilgili... Kim olursa olsun, herkesle ilişki kurarak incelemeler yapıyor. Bir gün dağ başında rastladığı bir çobanla ilgileniyor. Kazancının çok az olduğunu öğrenince çobana acıyor ve diyor ki: ‘Ben de çoban sayılırım ama ben çok daha fazla kazanıyorum.’ Çoban tahminde bulunuyor: ‘Siz herhalde çok daha fazla sığırı korumaya çalışıyorsunuz.’”... (Ne Güzel Günlermiş) "Çünkü insanlar hiç değişmiyor. Akıl, vicdan ve ahlak, tıpkı binlerce yıl önceki gibi. Tıpkısının aynısı. Otomobile, uçağa binen insanın aklı ve vicdanı, eşeğe binenden daha çok ve hızlı çalışmıyor sonucunu çıkarıyorum. Bu sonuç da bana işkence oluyor. " (Acele Etme Çabuk Ol) Oysa düşünmek ve duyumsamak, elbette az ya da çok, beyin ve yürek çabası gerektiriyor. (Bıkma Yaşa) Ayasofya’ya dört minare eklemiş cami yapmış ama, yüzyıllardır safça atlanan bir özellik var: Binanın adı yüzyıllardır “Ayasofya Camii”… Caminin adından hala bir Hıristiyan Azize’sinin adı sökülüp atılmamış. Bu davranış uyuklayarak atlanan bir incelik. (Bir Ömür Yetmiyor) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/nereye-gitti-istanbul-aydin-boysan-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)