# Nun Masalları - Nazan Bekiroğlu Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Nun Masalları kimin eseri? Nun Masalları kitabının yazarı kimdir? Nun Masalları konusu ve anafikri nedir? Nun Masalları kitabı ne anlatıyor? Nun Masalları kitabının yazarı Nazan Bekiroğlu kimdir? İşte Nun Masalları kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/nun-masallari-nazan-bekiroglu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-24T16:00:32+03:00
- Güncelleme: 2022-02-24T16:00:32+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/24/nazan-bekiroglu-kimdir-nazan-bekiroglu-kitaplari-ve-sozleri-160981.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Nazan Bekiroğlu 
 Yayın Evi: Timaş Yayınları 
 İSBN: 9789752636682 
 Sayfa Sayısı: 160 

Nun Masalları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Masal gemisi, nihayet İstanbul Boğazı’ndan, son padişahla son şehzadesini alarak uzaklaştı.
Hiçbir şey kalmadı geriye.
Bir büyük boşluk kaldı geriye.
Bir de bütün bunları, bulutların ufuk üzerinde koştuğu güz akşamları, kıyıya iyice yanaşan masal gemilerinin gölgelerine bakarak ve dahi o gölgeleri kendisi gibi görebilecek başkalarının varlığını da vehmederek dalgalara söyleyen öykücü.

Nun Masalları Alıntıları - Sözleri
Bugün dünlerim için ağlıyorum, dedi, yarın da bugünlerim için zahir.
"Sesini duymak isterdim. İsterdim ki bir akşam üzeri, martılar kar çiçekleri arasında çığlık atarken seninle de bir deniz kıyısında karşılaşalım..."
Biz yalnızlığımızdan azizeler yaratıyorduk. Başımızın üzerinde nurdan hâleler yoktu ama çarmıhımızı sırtımızda taşımadığımızı kim iddia edebilirdi?"
“İçinden şiirsiz geçilemeyecek kadar derin gözleri vardı…”
Çocuk avuntusu sevgiler büyütüyorum içimde.
Beni bana bir tek sen iade edebilirsin.
Gülü bizim için anlamlı kılan neydi? Yoksa gül bizim için sadece ona yüklediğimiz anlamlardan mı ibaretti?
Bütün mutluluklar birbirinin aynı. Ama mutsuzluklar birbirine uymuyor ve acılar birbirine benzemiyor.
Ne çok sıkıntı çektik ömrümüz ilerledikçe, üstelik ölümlüydük.
Her şey var ama sen yoksun..'
...biliyorsun değil mi hiçbir şey göz yaşından daha temizleyici ve arıtıcı değildir.
Hattat biliyorsun değil mi hiçbir şey gözyaşından daha temizleyici ve arıtıcı değildir.
Ölüme en az yakışan şey, "çocuk.."
Çocuk avuntusu sevgiler büyütüyorum içimde.

Nun Masalları İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Sevgili Nazan Hanım,

Nasıl ki siz Nigar Hanım'ınıza yazdıysanız, ben de haddim olmasa da size yazacağım. Benim üstümde bir editör baskısı yok, sizinle aramda seneler de yok. Yine de çok uzaksınız, çok güzelsiniz.

Yine bana ne yaptınız bilmiyorum. Ben az önce neyi okumayı bitirdim onu da bilmiyorum. Şimdi biri sorsa bu kitap ne anlatıyor diye, asla bir bütünden bahsedemem. Keşke böyle bir eseri tam anlamıyla inceleyecek edebi yetkinliğim; hiç değilse sizi hitap alarak yazarken tıpkı kitapta sizin Nigar Hanım'a yazdığınız gibi süslü cümlelerim olsaydı. Yok ne yazık ki. Ama bilin ki çok yoruldum, ben bu kitapta hakikaten çok yoruldum. Beğenmemek değil elbette ama içimin karanlığı yetmezmiş gibi üstünden yeni siyah kalemlerle geçtiniz, ruhumu yordunuz okurken. Padişaha mı üzüleceğim, hattata mı engel olmak için kendimi zorlayacağım, genç kalfanın akıbetini mi merak edeceğim, genç mezarlık bekçisinin yangınını mı paylaşacağım, sorarım size hangi birine yetişeceğim?! Yine de o öykü kahramanları gibi ben de çıkıp sizin karşınıza dikilmeyeceğim. Çünkü "Bütün o yalnızlığı yaşayan öykü kahramanlarıma nisbetle kendi yalnızlığımın boyutları beni bile ürkütüyor." cümlenizde anladım ben sizi, affettim. Siz genç mezarlık bekçisinden bahsederken "Kendi duygularını kendisinden evvel yazmış birisiyle karşılaştığı zaman biraz rahatlıyordu." dediniz ya, ben de sizi bu yüzden bu kadar sevdim zaten. Çünkü siz aslında yine genç mezarlık bekçisinden değil de kendinizden bahsediyordunuz, bunu da çok ileri bir sayfada aşikar etmiştiniz zaten "Kim bilir yine hangi yangını sermaye ve nakkaşı bahane edip, ruhumdan söz açacaktım." diyerek. Anladım.

Teşekkür ederim beni yine eşsiz alemlere götürdüğünüz için. "İçinden şiirsiz geçilemeyecek kadar derin gözleri vardı" gibi, "Teşbihe ne şükür" gibi; buraya yazmakla bitmeyecek bütün o büyüleyici cümleleriniz için de teşekkür ederim.

Siz durulduktan sonra ben sizin ilk yazdığınız kitabı okudum, şimdiki yazdıklarınızın bundan biraz farklı olduğunu biliyorum. Belki sizin tam bu kitabı yazarken bu yürek yangınlarını çektiğiniz yaştayım. Kim bilir, sizden başka...? O yüzden birgün bir şekilde varlığımdan haberdar olursanız ve size ulaşabilirsem tam da bununla ilgili konuşacağım sizinle, bu yangına rağmen yaşamanın teminatını alacağım. Ben düzgün ifade edemeyeceğim belki, takılıp kalacağım. Ama eminim ki siz anlarsınız. Eminim. Ya de dediğiniz gibi, "mutlaka" :) (Rabia) 
Bismillahirrahmanırrahim: Bilmiyorum ki nereden başlasam da bahsetsem size kitaptan. Bitirdiğimde ne bir olay bütünlüğü oluştu kafamda ne de hikâyeler kalmıştı aklımda. Yalnız karmaşa ve yazarın sizi içine ittiği düşünceler silsilesi... Bu yüzden kitap hakkında konuşmayı daha sonraya bıraktım ve şimdi zamanı gelmişçesine alıyorum kalemi elime.

Öncelikle şunu söylemem lazım ki; hem “İçinden şiirsiz geçilemeyecek kadar derin gözleri vardı...” gibi ince cümleleriyle, hem insana şiir kitabı okuyor hissi veren üslubuyla hem de karakterlerin yaşadığı olaylara üzülüp, kızabilecek kadar okuyucu etkisi altına almasıyla çok severek okuduğum bir kitap oldu.

Kitabın son bölümünde geçen şu alıntıyı okuduktan sonra esas manasını buluyor kitabın ismi: “Biz böyle Nigâr Hanım: ismimizin ilk harfi sizce bir nun bence bir N; sizce bir münhaniye vakfolunmuş bir kürsü ve bir tek nokta ile nun, bence geometrik rastlantıların ürkütücülüğüne terk edilmiş kader çizgileriyle bir N...” Evet efendim meğer kitap Nigâr Hanım'ın kitabıymış, onun için kaleme alınmış da ben ona normal bir masal kitabı gibi başlamış bitirene kadar da böyle olmadığını anlamamışım.. Her bir sayfanın, hikâyenin arasına yaşamından kırıntılar serpiştirilmiş de ben edebi birkaç söz olduğunu düşünüp geçmişim..
Bu yüzden naçizane tavsiyem, kitaba başlamadan önce Nigâr Hanım'ın yaşamı hakkında birkaç yazı okuyun, birkaç video izleyin. O zaman kitap daha manalı olacaktır.

Velhasıl kelam, birçok kişi için Nigâr hanımla bağlantısını bilmeden, detayları fark etmeden okuyan (ben de dahil) bu yüzden de boş edebiyat yapıldığını düşünen, abartılı süslü cümlelerin olduğu, anlaşılmaz kelimelerle dolu, sıkıcı ve okumaya değmez bir kitapken, şiirsel üslubu seven, kitabın bütünün farkına olan bunun inceliklerini görerek okuyan ve Nazan Hanım'ın üslubunu bilen, seven kişilerin büyük bir zevkle okuyacağı, okuduktan sonra da uzun süre etkisinden çıkamayacağı şahane bir eser.

Keyifli okumalar (siiremeftunbiri) 

Kitabın Yazarı Nazan Bekiroğlu Kimdir?
3 Mayıs 1957 tarihinde Trabzon'da doğdu. İlk ve orta tahsilini aynı kentte yaptıktan sonra Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi (1979). Dört yıl lise öğretmenliği yaptı. KTÜ Fatih Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi Bölümü'ne öğretim görevlisi olarak girdi. (1985). Orhan Okay yönetiminde sürdürdüğü Halide Edib Adıvar'ın Romanlarının Teknik Açıdan Tahlili konulu doktorasını tamamladı (1987). Aynı bölümde öğretim üyesi olarak çalışmaya başladı. Şair Nigar Hanım konulu çalışmasıyla doçent oldu (1995). 1998'den itibaren aynı fakültede açılan Türkçe eğitimi bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapmakta olan Nazan BEKİROĞLU 4 Mayıs 2001'de profesör olmuştur

Şehirli bir ailenin üç çocuğundan en küçüğü olan Nazan Bekiroğlu; kendi ifadesiyle 'ehl-i kalem ve kelam' bir baba ile titiz ve oldukça eğitimli bir annenin, iki de ağabeyin ikliminde epey nazlanarak, korunarak, esirgenerek büyümüştür. Çocukluğunda Türkçesi bozulur diye sokak yasaklanmış ve arkadaşları seçilmiştir, bunun için konuşurken Karadenizliliği hiç hissedilmez. Bekiroğlu, Türk Edebiyatı dergisi röportaj yazarı Belkıs İbrahimhakkıoğlu'na verdiği bilgilerle, kendini ve (birbirini andıran) hikayeleriyle şiirlerini şöyle anlatmıştır.

Doğduğu ay (3 Mayıs), ruh dünyası ve ardından şiir ve hikayelerinde hep yer almıştır. Altı yaşına kadar oturdukları, konak yavrusu denilebilecek büyük evde yaşadıkları, hikayelerinin şuur altı malzemesini hazırlamıştır; 'Çini dolap tutamakları, billur kapı kolları, vitraylardan süzülen efsunlu hava, kapı yanında açan filbahri çiçekleri, taş duvarlardan fışkıran yabani incir dalı, kocaman halının göbeğine düşen sarı ikindi güneşi, geceleri yatağa uzanan dalga sesleri ve bu seslerle karışan martı çığlıkları.' Bütün bunların izdüşümleri daha çocukluk yıllarında sanatkar ruhunu yoğuran dünyanın temelini teşkil etmişlerdir.

On dört yaşında babasının vefatıyla beraber ailenin ekonomik ve sosyal rengi değişir. Konaktan apartman dairesine geçiş yazarın içe dönük ruh yapısının teşekkülünde ve duyarlılığının şekillenmesinde etkili olmuştur. Daha sonra yüksek tahsil için aileden uzaklaşması bakışlarını dış dünyaya çevirmesini Anadolu'yu ve insanını tanıtmasını sağladı. Öğrencilik yıllarında halk edebiyatı ve Orta Asya estetiğinin peşinde idi. Bunu bir ölçüde ilk hikayelerine de yansıttı. (Hava Hanım Öldü) . Gerek sanatkar, gerekse akademik kişiliğinin gelişmesinde hocası Orhan Okay'dan teşvik ve destek gördü.

Kendi ifadesiyle, kendini asıl buluşu mezuniyet sonrası yıllara rastlar. 1979 yılında apartmandan tekrar eski, müstakil ve bahçeli bir eve taşınırlar. Böylece sanatkarımız, ruhunu harekete geçiren atmosfere yeniden kavuşur. Daha sonra bir İstanbul seyahatinde hayatına Osmanlı ve Topkapı girer ve bu saray giderek, adeta bir tutkuya dönüşür. Ama onu çeken Osmanlı'nın zaferleri ya da yenilikleri değildir. 'Saray'ı özellikle insani yanı ile yakalamaya çalışır.

Bekiroğlu, edebiyata ve özellikle şiire meraklı bir aileden geliyor. Baba ve anne şiiri duyan ve duyuran insanlar. Babası 'Hedef' adlı bir mahalli bir gazetenin sahibiydi. Basılmamış roman denemeleri ve pek çok şiirleri bulunan, tarihe ve bilhassa Osmanlı tarihine meraklı bir zattı. Bekiroğlu 'güzele ilgi duymayı' babasından öğrenmiştir. Okumayı, kendisine sevdiren babasıdır. 'İçinde Bir Sızı Var' hikayesinde kahraman da babasıdır.

Bir zamanlar Tanpınar'ın etkisinde kaldığını şu anda bu etki üzerinden attığını söyler. Hayran olduğu Dostoyevski'den insan ruhunun labirentlerini vermesi bakımından etkilenir. Oscar Wilde'ın insan ruhunun evrensel prensipler doğrultusunda ve çok sade çizgilerle hikayeler yazmasından etkilenir. Nun Masalları döneminde Oscar Wilde gibi hikayeler yazmak ister. Nun Masalları'nın sade görünümünde onun etkisinin olduğunu söyler. Mustafa Kutlu'dan teknik anlamda geleneğe yaslanması yönünden etkilenir. Sezai Karakoç'tan geleneğin dönüştürülerek bugün nasıl kullanılabileceğini öğrendiğini söyler.

Nazan Bekiroğlu Kitapları - Eserleri
Yusuf ile Züleyha
Lâ: Sonsuzluk Hecesi
Nar Ağacı
Cam Irmağı Taş Gemi
Cümle Kapısı
Mavi Lale

Mor Mürekkep
İsimle Ateş Arasında
Nun Masalları
Şair Nigâr Hanım
Yol Hali
Mimoza Sürgünü
Kelime Defteri

Karınca İzleri - Hikmet Aksoy Kitabı
Mücellâ
Halide Edib Adıvar
Yerli Yersiz Cümleler
Kehribar Geçidi (Ciltli)

Nazan Bekiroğlu Alıntıları - Sözleri
hayatı seyretmeye alışkındı Mücellâ (Mücellâ)
Ufukta bir gövdenin göründüğünü, ışığın tan üzerinde belirdiğini ümit ederek ama bir türlü görmeyerek. (Kelime Defteri)
Belki bir gün gelirsin. (Kehribar Geçidi (Ciltli))
Ne yani kıymet bilmeyenlerin elinde heba olup gitse miydi canım kitaplar ? (Kehribar Geçidi (Ciltli))
Eğer aşk bir kere gerçekleşmişse yapılacak en uygun şey kaderi onun ellerine teslim etmektir... (Kelime Defteri)
"
Sarsılıyor kalbim yedi yerinden, bunca sarsıntıyı ben kâzasız belâsız nasıl geçeyim?
" (Yusuf ile Züleyha)

"Akıl ve Kalp: Aklıma yaslansam kalbim, kalbime yaslansam aklım yarı yolda bırakıyor." (Kelime Defteri)
"İnşirah süresine ve seccademe kapanmış ağlıyorum." Secde yerini görecek kadar aydınlık.
Necip Fazıl'ın sırrı (Cümle Kapısı)
"Ateşe düşmeyen yanmayı nereden bilsin?
Elini bıçak çizmeyen kanın rengini nasıl öğrensin?" (Yusuf ile Züleyha)
"Kahraman sen olsan da, hikâye benim..." (Nar Ağacı)
İnsanlık arenalarda olmasa da gladyatör dövüştüren zihniyeti bugün hâlâ taşıyor. (Yerli Yersiz Cümleler)
Ya bu kadar sabırlı olmasaydım ya da bu kadar derinden kırılmasaydım. (Yerli Yersiz Cümleler)
Beşiği sallayan el dünyaya hükmeder. (Halide Edib Adıvar)

Fakat ömrünün çiçeğinden söz etmemiz gerekirse, bu mutlaka hanımelidir. En sevdiği çiçektir hanımeli, bunun birinci nedeni de kokusudur. Bu koku Nigâr Hanım'ın ruhunda yeni açılımlar yaratmaktadır. (Şair Nigâr Hanım)
İçine bak, imkansız bir şey olmadığını göreceksin. Kapat gözlerini gitsin. (Mor Mürekkep)
Şimdiye kadar bütün öğrendiklerim ... Hayata dair, hiçbir şeyi anlamama yetmediler. Öyleyse onları unutmalıyım. Unutmalı ve yeniden başlamalıyım. (Mor Mürekkep)
Bahar, bir yığın hatıranın ayrıntısında ruha dair bir hikâyedir... (Mavi Lale)
“Ateşe düşmeyen yanmayı nereden bilsin?
Elini bıçak çizmeyen kanın rengini nasıl öğrensin?” (Yusuf ile Züleyha)
" Allah'ım " dedi, " Hiçbir şeyim olmasa bile sana şu nefes için hamdolsun." (Nar Ağacı)
Fakat bütün istediği yorgun başını dinlendirebileceği müşfik bir dost omzudur. (Şair Nigâr Hanım)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/nun-masallari-nazan-bekiroglu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)