# Ötediyar - Tahereh Mafi Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Ötediyar kimin eseri? Ötediyar kitabının yazarı kimdir? Ötediyar konusu ve anafikri nedir? Ötediyar kitabı ne anlatıyor? Ötediyar PDF indirme linki var mı?  Ötediyar kitabının yazarı Tahereh Mafi kimdir? İşte Ötediyar kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/otediyar-tahereh-mafi-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-07-21T18:00:04+03:00
- Güncelleme: 2022-07-21T18:00:04+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/07/21/tahereh-mafi-kimdir-tahereh-mafi-kitaplari-ve-sozleri-273269.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Tahereh Mafi 
 Çevirmen: Selim Yeniçeri 
 Orijinal Adı: Furthermore (Furthermore #1) 
 Yayın Evi: Yabancı Yayınları 
 İSBN: 9786052177396 
 Sayfa Sayısı: 312 
--reklam--
Ötediyar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Renk ve sihirle dolup taşan bir dünyada Alice’in soluk teni ve süt beyazı saçları dışlanmasına sebep oluyordu çünkü Ferenorman’ın sakinleri için renk ve sihir aynı şeydi. Alice için ise önemli “olan” üç şey vardı: kızı ortadan kaybolsa umursamayacak olan annesi, sahip olmadığı renk ve sihir, bir de kızını daima sevmiş olan babası. Fakat babası yanına bir cetvel dışında hiçbir şey almadan ortadan kaybolalı üç sene olmuştu ve Alice onu bulmakta ve sihirli güçlerinin varlığını kanıtlamakta kararlıydı. Ne yazık ki bu hiç de kolay olmayacaktı. Bunları başarmak için efsanevi ve tehlikeli Ötediyar’a gitmesi gerekiyordu. Ancak orada hiçbir şey göründüğü gibi değildi ve Alice eve dönüş yolunu bir daha hiç bulamayabilirdi...

“Tahereh Mafi bir kelime ustası ve Ötediyar olup olabilecek en sihirli tablo. Renk, yürek ve insanlıkla dolup taşıyor. Bu başyapıtın içinde sonsuza kadar kalmak istedim.”
—Marie Lu, Warcross ve Genç Elitler serisinin New York Times çoksatan yazarı-

“Büyüleyici güzellik ve tepetaklak eden macerayla dolu bir roman. Akla Oz Büyücüsü’nü bile getiriyor. Arkadaşlık, aile ve kendiyle barışık olmak... Romanı asıl güzel kılan Mafi’nin yarattığı dünya.”
—New York Times Book Review-

“Tahereh Mafi’nin Ötediyar’ı şaşkınlık verici, duyusal olduğu kadar yalayıp yutması da bir o kadar leziz bir fantastik roman.”
—Shelf Awareness, starred review-

“Akıcı, komik ve inanılmaz yaratıcı bir hikâye.”
—Publishers Weekly, starred review-

“Zengin, göz alıcı ve zekice kaleme alınmış bir roman.”
—Kirkus, starred review-
--reklam--
Ötediyar Alıntıları - Sözleri
Birbirimize tutunmazsak sonsuza dek kayboluruz.
Uzun süre iyileştirilmeyen kırık bir kalbin sonunda duracağını bilmiyordu.
"Gerçekten bilmiyorum," dedi, kısık sesle. Uzaklara baktı. "Ancak bilebilecek zihinlerimiz olduğu sürece, bilmemek sadece geçicidir. Bir yolunu bulacağız."
"güzellik büyük bir mutluluk getirmişti ancak hüzün de oradaydı; hüznün nedeni, bu görkeme tanıklık edecek kimsenin olmamasıydı."
“Evvel zaman içinde bir kız çocuğu dünyaya gelmişti… Evvel zaman içinde bir kız unutulmuştu.”
Uzun süre iyileştirilmeyen kırık bir kalbin sonunda duracağını bilmiyordu.
Korkmak terbiyeli davranmayı unutmayı haklı çıkarır. Korkuyorsan asla nazik olmak zorunda değilsin.
Kişinin kendisi için savaşmasındansa başkası için savaşması çok daha kolaydı.
"Yaratılabilecek en az ilginç şey olmasına rağmen insanlar hep bir mantık bulmaya çalışmakla meşgul."
“Zaman çok yanıltıcı bir şey. Hiç bitmeyecekmiş gibi görünür.”
"Yağmur durmuş, güneş ortaya çıkmıştı ve her şeyin üzerinde yüzlerce gökkuşağı oluşmuş, dünyaya sanki başka bir evrenmiş gibi bir hava katmıştı. Alice bu güzelliği fazlasıyla zalimce buldu."
"sevgi onu korkusuz kılıyordu ve bu tuhaf değil miydi? kişinin kendisi için savaşmasındansa başkası için savaşması çok daha kolaydı."
"farklı olmanın daima zor olacağını biliyordu; insanların o dar görüşlülüğünü veya hayattaki eşitsizlikleri aşmasını sağlayacak bir sihrin bulunmadığını biliyordu."
... umut sahip olduğu tek şeydi ve iki eli kumda olsa ona sımsıkı tutunmaya devam edecekti.
--reklam--
Ötediyar İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Ötediyar, rengarenk kapağı ile ilk gördüğüm andan beri merak ettiğim bir kitaptı. Kitabı okurken ara ara kapağa bakıp zihnimde canlandırdıklarımla kıyasladım ve kapaktaki çizimler düşündüklerimle oldukça örtüşüyordu.

Kitap, Alice ve Oliver'ın macerasını anlatıyor. Bir gün Alice'in çok sevdiği babası ortadan kayboluyor. Oliver ise Alice'e babasının yerini bildiğini ve beraber onu araması gerektiğini söyleyince, ikili kendini bir başka dünyada, Ötediyar'da buluyor.

Yazar olayları masalsı bir dil ile anlatmış, arada anlatıcı söze giriyor mesela. Çoğu kişinin aksine ben buna hemen alıştım, hatta hoşuma gitti. Sadece Oliver'ın "Ben her şeyi biliyorum." tavırlarına ve bildiklerini Alice'e anlatmamasına bazen sinirlendim ancak bir süre sonra o hali gitti zaten.

Ötediyar'a girmeden önce mantığınızı bir kenara bırakmanız gerekiyor. Ben okurken yazarın hayal gücüne hayret ettim ve kendi hayal gücümün sınırlarının zorlandığını hissettim yer yer. Sanırım hayatımda ilk kez böyle bir kitap okudum. Aşırı bayıldım, mükemmeldi diyemem, sevmedim hiç diyemem. Ama kesinlikle farklı ve tatlı bir kitaptı diyebilirim. Okurken eğleneceğinize eminim. İyi okumalar (carmensbookss) 
Şimdi ben Ötediyar ile Kışkent'i birbirinin devamı hikayeler sanıyordum, bu yüzden bu kitapta olayların çözülmemesine bir şekilde ucu açık ya da kötü bitmesine çok hazırdım. Ancak tam tersi oldu, öyle kendi kendine tamamlanıp güzelce bağlandı ki her şey, öyle mutlu bir sonla bitti ki kitap kendimi ağlarken buldum... Çok güzeldi çok!

Çoğu fantastik kitaptaki karakterlerin aksine Alice ve Oliver'ın yaşlarına uygun hareket ettiklerini düşünüyorum. Alice'in özellikle ailesi hakkındaki düşüncelerini okurken defalarca "Ah, bu kesinlikle bir çocuk" diye düşündüm ve açıkçası kitap hakkında en sevdiğim şeylerden biri bu oldu. Oliver'ın gösterdiği karakter gelişimine bayıldım ve bu Ötediyar macerasının ikisini de iyiye doğru büyüttüğünden eminim. Arkadaşlıkları ikisini de iyi olmaya itecek kadar güçlü, bunun yeşerişini okumak keyifliydi.

Kitabın yazım tarzına ise bayıldım. Aşırı akıcıydı ve sonuna kadar, ciddiyim son on sayfaya kadar, sizi merakta bırakmayı başaran bir kitaptı. Hep kendinizi sıradaki sayfada, sıradaki bölümde ne olacağını tahmin etmeye çalışırken buluyorsunuz. Sorularınıza aldığınız cevaplar da tatmin eder cinsten oluyor. Yazım hakkında sevdiğim sevdiğim bir diğer şey ise hikayenin geçtiği evrenin tanıtım şekliydi. Bir sürü şey aynı anda oluyordu ama asla fazla bilgi aktarımı falan yoktu. Olayın geçtiği yerler, o yerlerin işleyişi vesaire o kadar anlaşılabilir bir şekilde ve de yeri geldikçe aktarılmıştı ki asla kendimi gereksiz bilgi altında eziliyor ya da hiçbir şey anlamıyormuş gibi hissetmedim. Son olarak anlatıcının arada durup bir şeyler söylemesi ve yorum yapması en sevdiğim kısımlardı, çok güldüm. Hele bölüm başlıkları !! Gördüğüm en komik bazı bölüm başlıklarına sahipti hele birinde gül gül öldüm lol

BURADAN SONRASI SPOILER

Kitapta bu kadar ağlamamın başka bir sebebinin Alice'in annesinin onu uzun bir aradan sonra tekrar görünce verdiği tepki olduğunu düşünüyorum. Alice azar işitmeye, bağırılmaya hazırdı ve öyle bir anlatıyordu ki ben de aynısına hazırdım. Ama annesinin yere çöküp ağlayarak Alice'e sarılması ve özür dilemesi... Bütün kitabı Alice'e nasıl davrandığını bilerek geçirdikten sonra bunu gerçekten beklemiyordum ve annesi ile birlikte ben de ağladım. Sevgi bazen kendini çok farklı gösteriyor, bazen sevdiklerimizi gerçekten sevmemizi bile engelliyor ve sonunda Alice ile annesinin ilişkisinin düzeleceğini biliyor olmak beni çok mutlu etti...

SPOILER BİTTİ

Öyle yani, okuduğum için çok mutluyum herkese de okumasını tavsiye ederim. Gerçekten iyi yazılmış tek solukta okunabilecek bir macera arıyorsanız o kitap bu kitap!!

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/otediyar-tahereh-mafi-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)