# Özgürlüğü Yazmak - Sylvie Le Bon De Beauvoir Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Özgürlüğü Yazmak kimin eseri? Özgürlüğü Yazmak kitabının yazarı kimdir? Özgürlüğü Yazmak konusu ve anafikri nedir? Özgürlüğü Yazmak kitabı ne anlatıyor? Özgürlüğü Yazmak kitabının yazarı Sylvie Le Bon De Beauvoir kimdir? İşte Özgürlüğü Yazmak kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/ozgurlugu-yazmak-sylvie-le-bon-de-beauvoir-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-26T08:00:10+03:00 - Güncelleme: 2022-02-26T08:00:10+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/26/sylvie-le-bon-de-beauvoir-kimdir-sylvie-le-bon-de-beauvoir-kitaplari-ve-sozleri-162283.jpg Kitap Künyesi Yazar: Sylvie Le Bon De Beauvoir Yazar: Jacques Deguy Çevirmen: Elif Gökteke Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 978-975-08-1628-4 Sayfa Sayısı: 128 Özgürlüğü Yazmak Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Yaşamım kendime anlattıkça gerçek hale gelecek güzel bir masal.? Simone de Beauvoir ilkgençliğinden itibaren kendisini tepeden tırnağa duyuran gerekliliği dile getiriyordu: Varolmak ve yazmak. 1908?de doğan Beauvoir, burjuva çevresine rağmen, kendi kuşağından bir kadın için ender rastlanacak türden bir bağımsızlığa kavuşur. Felsefe agregasyonunu almış genç bir kızken, Jean-Paul Sartre ile, ancak filozofun ölümünün noktalayacağı bir hayat arkadaşlığı kurar. Tutku dolu ve sert Beauvoir, bir kadın olarak ve bir yazar olarak ömrünü dizginlenmez bir enerji ve ender bulunur cinsten bir mutluluk içinde geçirir. Dünya çapında, feminizmin kurucu kitabı Le Deuxième Sexe (İkinci Cins) adlı yapıtıyla tanınan Beauvoir hem otobiyografi hem roman türünde üretken bir yazar olmuştur. Jacques Deguy ve Sylvie Le Bon de Beauvoir XX. yüzyılın büyük bir entelektüel şahsiyetinin portresini çiziyor, yazdıklarıyla ve yaptıklarıyla daha çok adalet ve özgürlük için mücadele vermiş bir kadının gücüne duydukları saygıyı dile getiriyor. Özgürlüğü Yazmak Alıntıları - Sözleri Skandalın en skandal yaratan yanı, ona alışılmasıdır. Derin bir yalnızlık çekiyorum, kendim dışında kimseyle gerçekten düşündüğüm hiçbir şeyi konuşamıyorum. "Her acı çok üzüntü verir, ama onu dayanılmaz kılan, acıyı çekenin dünyanın geri kalanından ayrı düşmüş hissetmesidir kendini; acı paylaşıldığında en azından bir sürgün yeri olmaktan çıkar." "Venedik'e bir daha asla ele geçmeyecek o bakışla baktık: İlk bakışla." Yaşamım kendime anlattıkça gerçek hâle gelecek güzel bir masal. "Yaşamımda kesin bir başarı oldu: Sartre'la ilişkim. Otuz yılı aşkın bir sürede sadece bir akşam küskün uyuduk." Ölümüme karşı saptadığım kadarıyla bir yarı kayıtsızlık içinde olmam, çöküşün bana hala epey uzak görünmesinden mi kaynaklanıyor? Yoksa eskisi kadar bağlı değil miyim yaşama? Galiba gerçek neden başka: On beş yıl, yirmi yıl içinde göçüp gidersem, ölen çok yaşlı bir kadın olacak. O seksenliğin ölümü yüreğimi sızlatamıyor, onda yaşamayı istemiyorum. Bu gidişi düşündüğümde bana acılı gelen tek şey, birkaç kişiye yaşatacağım üzüntü: Mutlulukları bana en gerekli olan kişiler onlar. Tout compte fait "Biliyorum ki kişi kendini asla tanıyamaz, ancak anlatabilir." Gerçek şu ki ben bir yazar kadınım: Bir yazar kadın, yazı yazan bir ev kadını değildir, bütün varoluşu yazının buyruğu altında bulunan kadındır. Böylesi bir ömür her ömre bedeldir. Kendi nedenleri, kendi düzeni, kendi amaçları vardır, bu yaşamı çılgınca diye nitelemek için onlardan hiçbir şey anlamamış olmak gerekir. La Force des choses (Koşulların Gücü), 1963 Kadın doğulmaz, olunur. Dişilik (tıpkı erkeklik gibi) bir doğa olgusu değil bir kültür olgusudur, değiştirilmez bir özden türemez, tarihsel bir varoluştan ileri gelir, bir kader değil, bir üründür. Beauvoir eski Fransız sömürgelerinden hiçbirine, bu ülkeler bağımsızlıklarına kavuştuktan sonra tekrar gitmeyecektir. Skandalın en skandal yaratan yanı, ona alışılmasıdır (...) Bir ülkeyi yönetenler o ülke adına cinayet işlenmesini kabul ederse bütün yurttaşlar katil bir ulusun yurttaşı olur. Herkes "olmak ister ama elinden ancak "varolmak" gelir. Ölümüme karşı saptadığım kadarıyla bir yarı kayıtsızlık içinde olmam, çöküşün bana hala epey uzak görünmesinden mi kaynaklanıyor? Yoksa eskisi kadar bağlı değil miyim yaşama? Galiba gerçek neden başka: On beş yıl, yirmi yıl içinde göçüp gidersem, ölen çok yaşlı bir kadın olacak. O seksenliğin ölümü yüreğimi sızlatamıyor, onda yaşamayı istemiyorum. Bu gidişi düşündüğümde bana acılı gelen tek şey, birkaç kişiye yaşatacağım üzüntü: Mutlulukları bana en gerekli olan kişiler onlar. Özgürlüğü Yazmak İncelemesi - Şahsi Yorumlar Ohhh gene yaydım, çıktım konu dışına : --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/ozgurlugu-yazmak-sylvie-le-bon-de-beauvoir-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)