# Romanlar Üzerine Düşünceler - Marquis de Sade Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Romanlar Üzerine Düşünceler kimin eseri? Romanlar Üzerine Düşünceler kitabının yazarı kimdir? Romanlar Üzerine Düşünceler konusu ve anafikri nedir? Romanlar Üzerine Düşünceler kitabı ne anlatıyor? Romanlar Üzerine Düşünceler kitabının yazarı Marquis de Sade kimdir? İşte Romanlar Üzerine Düşünceler kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/romanlar-uzerine-dusunceler-marquis-de-sade-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-27T22:00:07+03:00 - Güncelleme: 2022-02-27T22:00:07+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/27/marquis-de-sade-kimdir-marquis-de-sade-kitaplari-ve-sozleri-163397.jpg Kitap Künyesi Yazar: Marquis de Sade Çevirmen: Murat Erşen Orijinal Adı: Idee sur les Romans Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınevi İSBN: 9786052983560 Sayfa Sayısı: 56 Romanlar Üzerine Düşünceler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Marquis de Sade, “kahramanca ve trajik” olarak adlandırdığı on bir öyküden oluşan Aşkın Suçları adlı eserini 1799’da yayımlar. Ve hemen ardından kendisine parmak sallayan ahlakçılara cevaben bu metni yazar. Romanın kendince bir şeceresini çıkarırken genç yazarlara yararlı öğütler verir. Aydınlanma’nın bir adı Kant ise diğer adı da şüphesiz Sade’dır. Romanlar Üzerine Düşünceler Alıntıları - Sözleri Zihinler yozlaştıkça, bir ulus yaşlandıkça, doğa daha fazla incelenip, daha iyi çözümlendiğinden önyargılar daha çok kırıldığı için, doğanın verdiği dersleri daha fazla tanıtmak gerekir. Her ulustan insanı iyice tanımak için onlarla karşılaşmış olmak ve onları değerlendirebilmek için de onların kurbanı olmuş olmak gerekir. Tanrılar sadece, bu gülünç hileden bir menfaati olan, cezbetmek ya da korkutmak için en uygun olduğunu düşündükleri her şeyi, dolayısıyla en hayali şeyleri kullanarak kendi zihinlerindeki hayaletlere dil türetmekten geri kalmayan bazı insanların ağzı aracılığıyla konuşmuştur. Zekâ sahibi olmadıkları için başkalarınınkini ödünç almak mecburiyetinde kaldıklarını kendi kendilerine itiraf etmekten başka çare bulamayanların bu itiraflarından daha küçük düşürücü bir şey düşünemiyorum. ... insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir; işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur. Ah! Bu boş düşünceleri bir kenara bırakalım da kendilerini sanat aşkı için feda etsinler. İnsan, varoluşundan ileri gelen ve ona rengini veren iki zaafa tabidir. Her yerde dua etmesi ve de her yerde sevmesi gerekir; işte tüm romanların temeli budur İyisini yapmak için nelerin gerekli olduğunu bildiğimi kanıtladığım taktirde, iyi yapmamış olduğum için iki kere suçlu hale gelmez miyim? Sakın hayatını idame ettirmek için bu işe soyunma; emeğin ihtiyaçlarının kokusunu hissedecektir, ona kendi zayıflığını aktaracaksındır; açlığının solgunluğuna bürünecektir. Karşına başka meslekler çıkacaktır, kunduracılık yap ama kitap yazma. Bu yüzden sana daha az saygı duymayız, hatta canımızı sıkmayacağın için belki de seni daha fazla severiz. yazar istediğini anlatmakta özgürse de bunu kötü ifade etmeye hakkı yoktur. Sen, bu dikenli yolu kat etmek isteyen, romancının doğa insanı olduğunu sakın unutma; doğa onu ressamı olsun diye yarattı! Kötülüğü güllerle donatanların vay haline! Niyetleri o kadar da saf değil, o yüzden asla onları taklit etmeyeceğim. Fırça darbelerim fazla kuvvetliymiş, kötülüğe aşırı iğrenç özellikler atfetmişim... Neden bilmek ister misiniz? Kötülüğü sevdirmek değil niyetim; Crébillon ve Dorat'nın aksine, kadınlara kendilerini aldatan kişileri sevdirtmek gibi tehlikeli bir tasarım yok; tam tersine, onlardan nefret etsinler istiyorum; aldatılmalarının önüne geçebilmelerinin tek yolu bu ve bunu başarmak için, kötülüğün yolunu izleyen bu kahramanlarımı öyle korkunç çizdim ki kesinlikle ne acıma ne de sevgi ilham etsinler. (...) Kısacası, daima, tekrar ediyorum, daima suçu cehennemin renkleriyle resmedeceğim. İstiyorum ki suç çırılçıplak görülsün, ondan çekinilsin, nefret edilsin ve bu amaca ulaşmak için, onu ona rengini veren tüm dehşetle göstermekten başka bir yol bilmiyorum. Okuru elden gelen en emin biçimde kazanmak için, her zaman, önemli görülen erdeme zafer kazandırmak gerekmez... insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur Romanlar Üzerine Düşünceler İncelemesi - Şahsi Yorumlar Sadizm kavramına adını veren Sade ile tanıştım sonunda. Kitaplarını okumadan önce "Romanlar Üzerine Düşünceler"ini okumak çok çok güzel oldu. Bu kitapta ele aldığı 3 başlık var. Roman adı nerden gelir? Kaynağını hangi halkta aramalıyız, en ünlüleri hangileridir? Yazma sanatında mükemmelliğe erişmek için hangi kuralları izlemek gerekir? Bu üç soruya verdiği cevaplar çok güzeldi. Bahsettiği kitapların neredeyse hiçbirinin Türkçe çevirisi olmaması bir miktar üzse de bazıları hakkında yaptığı ufak yorumlar doyurucuydu. Yazma sanatında mükemmelliğe ulaşmanın yollarını anlattığı kısım en güzeliydi. Dilerim anlattıklarını uygulamıştır ve kitaplarından aynı tadı alabilirim. En yakın zamanda görüşmek üzere Sade amca. (Buket) Sade: Sade' den okuduğum ilk eser. Aslında yazmış olduğu bir romanına yapılan eleştirilere karşılık vermek amacıyla kaleme aldığı fikirleriyle, özellikle genç ve yeni yazarlara rehber niteliğinde olan deneme kitabıdır. Yazarın bu kısa kitabında bile çağının ötesinde bilgi birikimine sahip olduğunu, aristokrat ve marjinal tarzı ile dönemindeki yaşamın ipuçlarını bize aktarmadaki ustalığına paha biçilemez. Özellikle Sodomun 120 günü adlı romanını okumayı düşünüyorum. (Spinozast) Roman yazımı dersi kadar, önemli bir ahlakçılık eleştirisi, kalıpçı düşünceye karşı özgünlük ve özgürlük manifestosu niteliğinde harika bir Marquis de Sade kitabı. Romanın ne olduğu ve nasıl yazılması gerektiği hususunda en açık cümleleri seçerek en kıt zekalıya anlatırmış gibi anlatmış Sade. Tabi bu kitabı Aşkın Suçları kitabını yeren ve Sade'ı kendi ahlak sınırları içinde değerlendirenlere karşı yazdığını da belirtmek gerek diye düşünüyorum. Toplumcu ve aynı zamanda toplum eleştirisi konusunda olağanüstü bir tarz ortaya koyarak öykü ve romanlarını sadizm, cinsellik ve haz eksininde kurduğu imgelem deryası içinde işleyen Sade elbette ahlakçı-sınırlı grupların hedefi olacaktı. Asıl konu da bu noktada başlamaktaydı. Ahlakçılar karşısında susularak es mi geçilecekti yoksa gereken cevap anlayacakları şekilde ifade mi edilecekti? Sade, gereken cevabı en ağır ve edebi şekilde vermiş bu kitabıyla. Kısacık ancak muazzam kitaplar arasındadır. Konu dışı bir değerlendirme yapmam gerekirse Sade'ın daha önce okumuş olduğum kitaplarında stilini çözümlerken kullandığını fark ettiğim imgelerin tam da düşündüğüm amaçla yazdığını bu kitapta gördüm. Sade, okura cinsel yolla sirayet eden bir dürtüdür. Sade'ı okumak ise haz (toplum eleştirisi) verir. (Uğur De Molinari) Kitabın Yazarı Marquis de Sade Kimdir? Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır. Marquis de Sade Kitapları - Eserleri Yatak Odasında Felsefe En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan Erdemle Kırbaçlanan Kadın Aşkın Suçları Tanrıya Karşı Söylev Sodom Ensest Juliette - Erdemsizliğe Övgü Romanlar Üzerine Düşünceler Dolandırıcılar Can Çekişen Ateist İkinize de Yer Var Aşkın Hazları Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret Karıma Mektuplar Aşkın Suçları Sade'ın Kayıp Günlüğü Ernestine Kadercilik Çaresizlik İçimdeki Giz Dişi Kartal, Matmazel Tanrıça Sadist Juliette 2: Suç Kardeşliği Marquis de Sade Alıntıları - Sözleri "Kadınlar... Yapmacık, kıskanç, buyuran, koket ya da sofu... Kocalar... Alçak, sadakat duygusundan uzak, acımasız ya da despot, işte, yeryüzündeki bütün insanların özeti Madam, anka kuşunu bulacağınızı hiç ummayın." (Aşkın Suçları) Ahlaksız olmayı seviyorum, erdemli olmaktan her zaman nefret etmişimdir. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü) Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi! (Tanrıya Karşı Söylev) İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında. (Erdemle Kırbaçlanan Kadın) ahlakın dine değil dinin ahlaka dayanması gerektiğine inanmış olduğumuz bir yüzyılda ahlaka uygun bir din gerek, ahlaklı geliştirebilecek, onun kaçınılmaz devamı olabilecek ve ruhu yücelterek, onun günümüzde tapılan biricik put olan bu değerli özgürlük düzeyinde sürekli kalmasını sağlayabilecek ahlaka sahip bir din gerek (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) XV. Louis nedensiz yere birini öldüren Charolais isimli bir adama, "Sizi affediyorum," demişti, "ama sizi öldürecek kişiyi de affedeceğim." Cinayete karşı çıkartılacak bütün kanunların temelinde bu yüce ilke olmalıdır. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan) Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez. (Tanrıya Karşı Söylev) insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur (Romanlar Üzerine Düşünceler) • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” (Yatak Odasında Felsefe) İnsanların hataları bana onu tanımayı öğretiyor. İnsan yasalar ya da doğanın kendisine dayattığı boyunduruklardan ne kadar uzaklaşırsa onunla ilgili araştırma o kadar ilginç oluyor. (Ernestine) Dindir ruhumun fırtınasını, güzelim... Benimkinin şahlandığını göreceksin... Ben bu tutkulu şahlanışta birçok çılgınlığın kaynağını... (Dişi Kartal, Matmazel) Doğa insanın edepli olmasını amaçlasaydı, onu kesinlikle çıplak doğurmazdı… (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz . (Karıma Mektuplar) İyi niyetli bir ateist yoktur. Kibir, dik kafalılık, tutkular işte insanın kalbinde ve aklında durmaksızın yeniden canlanan tanrıyı yok eden silahlar bunlardır. (Aşkın Suçları) Böylesi bir boş vermişlik, cehaletten ileri geliyor olsa gerek. (Dolandırıcılar) Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. (Ensest) yeniden köle olmaktansa bin kez ölmeyi tercih etmeliyiz (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) Dinler despotizmin beşikleridir. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan) Ben acı çekmenin ne demek olduğunu iyi bilirim” diye cevapladı düşünür edasıyla, “ve kimsenin desteğine ihtiyaç duymam. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü) Bu bana ders olsun , bu hep aşırı sevmekten ... Buna hep çok çabuk boyun eğdiğimiz için sevgililerimizin saygısını yitiriyoruz ... Ah Luxeuil , keşke beni daha çok sevmiş olsaydınız , keşke sizi daha yavaş sevmiş olsaydım . (Dolandırıcılar) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/romanlar-uzerine-dusunceler-marquis-de-sade-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)