# Rudin - Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Rudin kimin eseri? Rudin kitabının yazarı kimdir? Rudin konusu ve anafikri nedir? Rudin kitabı ne anlatıyor? Rudin kitabının yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev kimdir? İşte Rudin kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/rudin-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-06T01:04:42+03:00 - Güncelleme: 2022-02-06T01:04:42+03:00 - Yazar: NASRETTİN GÜNEŞ - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/06/ivan-sergeyevic-turgenyev-kimdir-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitaplari-ve-sozleri-145275.jpg Kitap Künyesi Yazar: Ivan Sergeyeviç Turgenyev Yayın Evi: Karınca Yayınevi İSBN: 9789758965519 Sayfa Sayısı: 172 Rudin Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Rudin Alıntıları - Sözleri Dünyada her şey olabilir. İnanınız ki, kadın yalnız fedakarlığı anlamakla kalmaz; kendini de feda etmesini bilir. Kadınlardaki pratik zekayı inkar edenlerin çok haksız olduklarına her zaman inanmışımdır. İnsan için kendi içinde olup bitenleri bile anlaması zordur... Gideceğim yere ne zaman varacağım ya da varabilecek miyim? Tanrı bilir... ...hiçbir şey geç gelen saadetten daha fena ve daha gücendirici olamaz. Kader beni bir şeye sahip olmamak ve durmadan yer değiştirmek için yaratmış. Artık beni uslandıracak olan,ölümdür... Bencillik, intihardır. Bencil insan tek başına, verimsiz bir ağaç gibi kurumaya mahkumdur. Fakat bizi yetkinliğe götürebilecek önemli bir koz olan onur, tüm yüceliğin kaynağıdır. İnsanın kendini doğru şekilde ifade edebilmesi için o inatçı bencillik duvarını bir şekilde yıkması gerekir. Dili, onun düşmanıdır...fakat aynı zamanda ona çok da yardımı dokunuyor. Kalbim...içimde olup bitenleri kim ve niçin öğrensin? Bir kadın kendini bir amaç uğruna feda eden birini anlamakla kalmaz, aynı şekilde kendisini feda etmeyi de iyi bilir. Ne kadar da güvenle hüküm veriyorsunuz. Sanki hiçbir vakit hata etmemişsiniz gibi! Fakat benim yüreğim birçok mutluluk, birçok acı tattı. Fikirleri sakat olanlar da vardır bu hayatta. Rudin İncelemesi - Şahsi Yorumlar Turgenyev'e Getirilen Eleştiriler: Turgenyev, edebi kulislerde edebi yönü ve ideolojileri her zaman analiz edilmiş, eleştirilmiş, sonra hakkında kesin bir yargıya varılamamış ama yine de sürekli okunmuş, beğenilmiş, karışık vasıflı bir yazar. Döneminde ülkesinde sınıf ayrımcılığı konulu düşünceleri ile yönetimin eleştirilerine ve yaptırımlarına mâruz kalmış sonra, ülkesinin aydın ve edebiyatçı kesiminin toplumu yanlış yönlerdiği fikirleriyle de edebiyat çevrelerinin ağır ithamlarına mâruz kalmış. Ben nacizane okuyucu ise, Dostoyevski'nin ve Tolstoy'un eleştirilerini dikkate alıp bu yaşıma kadar, şimdi çok beğendiğim bu yazara evet, uzak kaldım. Fakat, şimdi Turgenyev'in çağdaşı Rus yazarlardan daha ileride olduğunu söylemek istiyorum.... Roman karakteri Rudin, felsefeye, tarihe, sanata, bilime meraklı ve çok da iyi konuşabilen bu adam çevresinde haliyle ilgi görmektedir, böyle bir adama kim ilgi göstermez ki? Onu kim sevmez ki? Fakat zamanla Rudin'in çevresindekiler onun filozofluğuna rağmen dürüst olmadığı yargısına varırlar, bu bir kesin yargı olmasına rağmen Rudin'in sonraki davranışları bu kesin yargıyı da şüpheli duruma düşürür. Rudin'in komplike karakteri, çevresindekileri sürekli onun kişiliği hakkında değerlendirme - analiz yapma durumunda bırakır. Rudin ideolojileri doğrultusunda toplumda yerleşik bir konum sahibi olabilecek mi? Düşünsel arzularından vazgeçmeli mi yoksa bu arzuların kendisinin sürekli bir şeyler kaybetmesine boyun eğmeli mi? Hangisi daha onemli? Rudin ne yapacak ve aslında o nasıl biri? Ziyadesiyle merak uyandırıcı, sürükleyici ve edebi yönü etkili bir romandır. Ben çok beğendim, tasviye olunur... Turgenyev'e getirilen ideolojik yermelere takılmamanız dileğiyle... İyi okumalar... (Black Garden) Rudin: Genel olarak olay örgüsünden çok yazar karakterleri derin analizlerle bize anlatmayı tercih etmiş. Karakterlerin her biri özenle işlenmiş ve hepsinin ruhsal dünyasında gezinmemizi sağlayan yazar, aslında bu şekilde olayları daha tahmin edilebilir kılmış. Bu tahmin edilebilirlik son sayfadaki son paragraf için bence geçerli değil. Kitapta en çok hoşuma giden betimlemelerdi diyebilirim. Kitap, oldukça akıcı ve anlaşılırdı. Bir aydının, çok güzel konuşan bir aydının -hatta Lejnev tarafından Demostenes benzetilmesi yapılmıştı-, nasıl ordan oraya savrulduğunu ve konuşmasının ona güzel kapılar açsa da o kapıları açık tutmak konusundaki başarısızlığını öyle güzel işlemiş ki Turgenyev. Not: Bu kısımdan sonrası spoiler içerebilir. Rudin gerçekten etkileyici bir karakter. Konuşması, tıpkı herkesi büyülediği gibi, beni de büyüledi. Konuşmaları gerçekçi ve doğruydu, tavırları kibardı, açıkçası Rudin gerçekten bir beyefendiydi. Ne var ki, bu bilgilerini yaşama uyarlamakta konuşmakta olduğu kadar başarılı değildi. Cesaret ve özgüveni her ne kadar var gibi gözükse de, aslında yoktu. Tüm bunlardan dolayıdır ki, oradan oraya savrulup durdu. "Kaderim her yerden silkip atacaktır beni," demişti kitabın sonlarında. Yürek burkan bir cümle olsa da, biraz acımasızlaşacağım; her insanın kendi kaderine yön verebileceğini düşünenlerdenim. Rudin kaderi suçlamak yerine, yeteneklerini doğru kullansaydı ve biraz hayata kafa tutabilme cesareti gösterseydi daha farklı olabilirdi. Darya Mihaylovna ve Pigasov, beni kitapta en çok rahatsız eden karakterlerdi. Darya Mihaylovna'nın bencilliği, kibirli duruşu onu itici kılarken, kızı Natalya'yı biraz bile tanıma zahmetinde bulunmayışı ona sığ gözüyle bakmama sebep oldu. Natalya sakin yapısının altında aslında derin ve duygulu bir karakter. Bunun tek farkında olan ise Lejnev; zaten Lejnev birçok şeyin farkında olan, etrafındakileri çok iyi analiz edebilme yeteneğine sahip bir insan. Rudin; Lejnev'e sinik, Pigasov'a ise mefisto yakıştırması yapmıştı. Lejnev, sinik yakıştırmasını haketmiyor fakat Pigasov, mefisto yakıştırmasını haketmedi diyemem. Bir de unutmadan Lejnev'e, Darya Mihaylovna'dan Diyojen benzetmesi gelmişti; Lejnev kesinlikle "gölge etme" diyebilecek bir karakter. Volıntsev aşkına sahip çıkmasıyla takdir ettiğim, Aleksandra Pavlovna ise iyimserliği ve temiz yürekliliğiyle kalbimde yer edinen bir karakter. Fakat şüphesiz ki, kendime en yakın hissettiğim Lejnev'dir. Son olarak şu alıntıyı buraya bırakıyorum; "Kaçan insurges(isyancı)'lerden biri şöyle dedi: —Tiens! On vient de tuer le Polonais. (Bak! Polonyalı vuruldu.) —Bigre!(Boş ver!) dedi ve birlikte tüm panjurları sımsıkı kapalı, duvarlarıysa mermi ve güllelerle delik deşik edilmiş bir evin bodrumuna koştular. Polonais dedikleri Dmitri Rudin'di." (Sf.161) Dipnot: Kitap sonrası araştırma yaparken Rudin'in aslında Turgenyev'in yakın arkadaşı Mihail Bakunin olduğuna dair bir yazıya rastladım. (Bengü) Hitabet konusunda usta, yüksek idealleri olan ama bunları gerçekleştirmekte çaresiz kalıp mutluluğu bulamamış ‘Rudin’ karakterinin trajedelerini okuyoruz kitapta. Diğer karakterler mutluluğunu bulurken Rudin’in yalnız kalması bana çok adaletsiz geldi. Diğer taraftan aslında haketti demeden de geçemedim. Okumaya ve okutmaya değer bir kitap. Eminim birçok satırı çizerek ve notlar alarak okuyacaksınız. Ben Rudin’i çok sevdim. Acıdım ve üzüldüm. Kısacası beğendiğim ve önerdiğim bir kitap oldu. (Kübrasiir) Kitabın Yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kimdir? Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar. Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur. Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur. Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir. Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır. Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır. 1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar. Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır. Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder. Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü. Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitapları - Eserleri Babalar ve Oğullar İlk Aşk Duman Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü Avcının Notları El Kapısında Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri Asilzade Yuvası Ham Toprak Mumu Devrimden Önce Üç Karşılaşma Bahar Seli Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar Faust Hikâyeler I- II- III Bozkırda Bir Kral Lear Hikayeler I Hikayeler II Hikayeler III Turgenyev'in Mektupları Klara Miliç Rudin Rudin 2 Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2) Raif Efendi Hikayeler Arasında Asya Hayaletler Taşralı Kadın Bekar Köyde Bir Ay Kasaba Hekimi Rüya Seçilmiş əsərləri Mutsuz Kız Tuhaf Bir Hikaye Düellocu Parasha Первая любовь Ivan Sergeyeviç Turgenyev Alıntıları - Sözleri Bülbül bize tarif edilemez bir coşkuyla dolu anlar bahşederken, gırtlağında yarı yarıya ezilmiş mutsuz bir böcek acılar içinde ölmektedir. (Avcının Notları) Büyük bir sözcüktür, anne..! (Köyde Bir Ay) ... Ama Tanrı haksızlıklara göz yummaz. (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar) İlk aşk, ihtilâlden farksızdır. (Bahar Seli) Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak) Aşağıda ufku boydan boya kaplayan çam ormanının görkemli görünüşü denizi andırıyordu. Denizin de, çam ormanının da verdiği izlenim aynıdır; aynı dokunulmamış, el değmemiş bir güç engin, uçsuz bucaksız uzanır önünüzde. Yüzyıllık ormanın derinlerinden de, suyun ölümsüz diplerinden de aynı ses yükselir: “Benim seninle işim yok," der insana; “ben egemenim, sen ise ölmemek için çabala dur!” Ama orman (özellikle de her zaman yalnız, neredeyse sessiz, suskun çam ormanı) denize oranla çok daha tekdüze, hüzünlüdür. Deniz korkutur, okşar, her türlü renkleriyle oynar, her çeşit sesle konuşur; onun gibi yine sonsuzluk esintisi olan ama sonsuzluğu bize hiç de yabancı olmayan gökyüzünü yansıtır... Durağan, karanlık çam ormanı kasvetlice susar ya da insanoğlunun yüreğine önüne geçilemez bir güçle işleyerek boğuk, homurdanır. Bir günlük insan için, dün doğmuş, bugün ölecek olan insan için zordur ölümsüz İsis’in soğuk, doğrudan kendisine dikilmiş bakışına dayanmak. Doğal afetlerin buz gibi soluğu karşısında insanın yalnızca cesur gençlik umutları, hayalleri durulmaz, sönmez; hayır, bütün ruhu çöker, taş kesilir; son kardeşinin de yeryüzünden silinebileceğini ama bu çamların dallarında tek iğnenin titremeyeceğini hisseder insan. Yalnızlığını, zayıflığını, çaresizliğini hisseder ve telaşlı, gizli bir korkuyla kendini günlük küçük kaygılara, yaşamın endişelerine verir; kendi yarattığı bu dünyada yaşamak daha kolay gelir ona, burada kendi evindedir, burada kendi anlamına, gücüne inanmaya hâlâ cesaret etmektedir. (Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2)) Onunla tartışmaya bayılıyorum, çünkü birbirimize söyleyebileceğimiz bütün ateşli sözcüklere rağmen birbirimize duyduğumuz dostluk hiç bizi terk etmiyor ve her sözcükte yer alıyor, oysa başkalarıyla her konuda anlaşabilirsiniz ve tartışacak bir şey bulmayabilirsiniz ama aranızda bir uçurum vardır. (Turgenyev'in Mektupları) Ve önünde saygıyla eğildiğim her şeyi yaktım, yaktığım her şeyin önünde saygıyla eğildim..." (Asilzade Yuvası) Kalbim...içimde olup bitenleri kim ve niçin öğrensin? (Rudin) Kalbinin yoldaşını kaybetmek çok acı. Ama kaderin lüzumsuz;insan ümitsizliğe kapılmamalı, buna inan! (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar) "Bilindiği üzere insan çok mutluyken beyni az çalışır. Huzur verici ve keyifli bir his, tatmin duygusu, tüm varlığa nüfuz eder; bu his kişiyi tüketir, benlik bilincini kaybettirir ve kötü huylu şairlerin dediği gibi, kişi artık salt mutluluğa ulaşmıştır." (Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü) Öyle sanıyorum ki böyle gözlerle sadece ölümsüz ruhlar bakabilir... (Hayaletler) "Ay, benim düşmanım," diye mırıldandı. "Sırıtması, canlılığı, ödünç alınmış ışığı, bir şeye yaramıyor olmasına rağmen gösterişli oluşu canımı sıkıyor. Yukarıda durmuş, dünyayla eğleniyor." (Raif Efendi Hikayeler Arasında) Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak) Həyatda elə anlar və elə hisslər var ki... Bunları ancaq göstərmək və yanından ötüb keçmək olar. (Seçilmiş əsərləri) Bu kadının yemek pişirmeden haberi bile yok. (Devrimden Önce) Nelerde, kimlerde yanılmadım, hayal kırıklığına uğramadım ki!... Kaç kez boşuna sevindim, umuda kapıldım, öfkelendim, küçük düştüm! Kaç kez şahin gibi yükselirken , kabuğu ayaklar altında parçalanmış bir sümüklüböceğe döndüm!.. (Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri) Onun için en gürültülü, patırtılı gün bile o kadar sessizdi ki, bize göre en sakin gecede bile sessizliğin bu derecesi bulunamaz.. (Mumu) ... "Bu kadar üzgün görünmeye çalışmayın. Acınmaya katlanamam." ... (İlk Aşk) Mutsuz çocuklar hayatın gerçeklerini mutlu çocuklara göre daha erken öğrenir... (Mutsuz Kız) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/rudin-ivan-sergeyevic-turgenyev-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)