# Ruhumu Öpmeyi Unuttun - İnci Aral Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Ruhumu Öpmeyi Unuttun kimin eseri? Ruhumu Öpmeyi Unuttun kitabının yazarı kimdir? Ruhumu Öpmeyi Unuttun konusu ve anafikri nedir? Ruhumu Öpmeyi Unuttun kitabı ne anlatıyor? Ruhumu Öpmeyi Unuttun kitabının yazarı İnci Aral kimdir? İşte Ruhumu Öpmeyi Unuttun kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/ruhumu-opmeyi-unuttun-inci-aral-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-25T12:00:29+03:00
- Güncelleme: 2022-02-25T12:00:29+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/25/inci-aral-kimdir-inci-aral-kitaplari-ve-sozleri-161622.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: İnci Aral 
 Yayın Evi: Kırmızı Kedi Yayınevi 
 İSBN: 9786054764723 
 Sayfa Sayısı: 162 

Ruhumu Öpmeyi Unuttun Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
İnci Aral Ruhumu Öpmeyi Unuttun'daki öykülerinde insanlığın ortak belleğindeki en tekinsiz yakaya çeviriyor bakışını. Hem gidenlerin hem de kalanların o büyük yalnızlığına, "ölüm"e eğiliyor. Aral ölümü bir başlangıç ya da son değil, salt bir geçiş anı olarak kurguluyor. Öykülerin odağına direnmeyi, ayakta kalmayı yerleştiriyor ve "ölüm hali"nin ortak kodlarıyla uğraşmak yerine bireylerdeki karşılıkları sınıyor. Bunu yaparken kalemini kamera gibi kullanıyor, her öykünün kendisine has atmosferini, olağanüstü ayrıntı zenginliğiyle destekleyip bir duygular şölenine dönüştürüyor ve okurunu belleklerde iz bırakacak fantastik bir yalnızlıklar evrenine sürüklüyor. 
(Tanıtım Bülteninden)

Ruhumu Öpmeyi Unuttun Alıntıları - Sözleri
Sevilmek istemiyorum, bunu kaldıramam, hiç gücüm yok…
Dünyanın dönerken çıkardığı uğultuyu duyuyorum.
Ruhumu öpmeyi unuttun!
Fakültede geçirdiği bir yılda yakın bir arkadaş edinememiş, daha çok dip dibe yaşayan insanlar arasında nasıl yalnız olunabileceğini öğrenmişti.
İnsan belleğinin kötülüğünden korunmalı, onun kölesi olmamalıydı.
Varlığının ne kadar önemsiz olduğunu öğrenir insan, zamanın çıkmaz sokağında oyalanmaya gerek yoktur.
Bomboş, hafif, uzaklara, her şeyin birbirine karıştığı çok uzak uç noktalara doğru uçmaya bırakabilseydi ruhunu keşke.
Ölüm! Eğer çok yakınınızdaki birine değmişse ne kadar zordur ölümden söz etmek. Anlamsızdır çünkü. Gerçekdışı ve zalimdir. Tehlikeli, dayanılmazdır, adını bile anmamak, akla getirmemek, bütünüyle dışlamak gerekir onu...
Zamanın bilinmez bir girintisinde saklı duruyor anıları ve bizim bir gün kendiliğinden ya da bilerek onlara dokunmamızı bekliyorlar.
Ne istediğimi bilmiyorum. Çoktandır savrulmaya bıraktım kendimi.
“Harcanmış bir güzellik, savrulmuş bir hayat. Aşk bu derece sakatlayabilir mi insanı? Bazen.”
Ölüm! Eğer çok yakınınızdaki birine değmişse ne kadar zordur ölümden söz etmek. Anlamsızdır çünkü. Gerçekdışı ve zalimdir. Tehlikeli, dayanılmazdır, adını bile anmamak, akla getirmemek, bütünüyle dışlamak gerekir onu.
Acı, sevgi, umutsuzluk ve merak bizi olduğumuz yerden daha öteye sürükleyen duygulardir. Anlamayı ister ve sonuna kadar gitmeyi isteriz çoğunlukla. Eli boş, yaralı bereli kalsak da yolun bitiminde...
Ölülere dair küçüklü büyüklü öyküler zamana yeniliyordu er geç. İnsandan geriye adlar, başkalarının anılarında ki silik görüntüler, birtakım ruhsuz fotoğraflar kalıyor, bir süre sonra taşıyıcıları ile birlikte onlarda büsbütün kaybolup gidiyorlardı...

Ruhumu Öpmeyi Unuttun İncelemesi - Şahsi Yorumlar
İnci Aral on öykülük kitabında ölümü bir başlangıç ya da son değil, salt bir geçiş anı olarak kurguluyor. Öykülerin odağına direnmeyi, ayakta kalmayı yerleştiriyor ve ölüm hali'nin ortak kodlarıyla uğraşmak yerine bireylerdeki karşılıkları test ediyor.
Kitapta bulunan öykülerden saman kokusu ve devamı olan Siyah inci birine ne kadar tutkuyla bağlanırsak bağlanalım ilerleyen zamanın hükmü'ne yenilmenin kesin olduğu doğruluğudur. Siyah lale'den bahsetmek istiyorum size. Gecenin bir yarısı olmaması gereken bir at arabası yüzünden yaptığı kazada çok sevdiği karısını kağan'ın yaşama direnmek için bulduğu yol okurken beni edeta büyüledi her insanın aklına gelmez sevdiğinin mezarından toprak alıp bir saksıda onu yaşamak. Beni derinden etkileyen bu öykünün sonu'nu elbette okuyanlar cevabını bulacaktır.
Pembe kayışlı öyküde bir anne ve babanın ölen kızının ardında yaşadıkları travmalar'ı. Beklemek öyküsünde falcı bir teyzenin sonsuz ask'ı Sami beyi. Ve duygu derinliğinde kayboldugum beşinci öykü olan Ruhumu Öpmeyi Unuttun. Ne güzel özetlemiş CALVİNO.
"Eğer erkek ve kadınlar o kısacık düşlerini yaşamaya kalkışsalar her hayal bir kovalamaca, bir aldatmaca, bir anlaşmazlık, karşıtlık ve baskı hikayesinin yaşanmaya başlayacağı bir insana dönüşürdü ve hayallerin atlıkarıncası dururdu. ". Bu sebepleri düşününce yorgun olan bir ruh sadece sevilmekten kaçardı. Fikret'in Güleçten kaçtığı gibi. Hayat ve ölüm içinde kendinizden bulabileceğiniz on farklı öykü ve kahramanları, evrenin gizeminde muhakkak kendinizi de sıkışmış bulacaksanız. Kitaba eşlik eden alıntılar her öykünün birer başkahramanı niteliğinde. Kayıpları olanların çok üzüleceği bir kitap olduğunu belirtir bir kez daha insan ne okuyacağını bilerek okumasından yanayım zira okurken sıkıldığım kitap arası oldu Inci Aral kitabı. (Talin Albayrak) 
Eveli sene kitap fuarıydı ve ben alacağım kitapların peşinde tren katarı misali bi o stand benim, bu stand senin dolanıp dururken en güzel tesadüflerden birini yaşamış ve İnci Aral'la tanışıp sohbet etme fırsatı bulmuştum..Liseyi bitirdiğim yıl,"Mor" kitabıyla kelimelerine ortak olduğum kadın karşımdaydı ve sohbet sırasında, "neden kitap?" diye sormuştu bana ve hiç tereddütsüz "beni iyileştiriyor", deyip babamı kaybettiğimi ve travmayı atlatamadığımı,kabullenemediğimi anlatmıştım..O da bana,"O zaman bu kitabı senin için yazmışım",deyip imzalamıştı..
"Bu kitap ölümü ve onun ardından yaşanan travmaları,yoksunluğu ve neden ölümü anlamadığımızı anlatıyor",demişti..
Okudukça babama dahada yakınlaşmış gibi hissetsem ve öyle ol(a)madığın farkına varsam da, çevremdeki bi çok sevdiğim,görüştüğüm, konuştuğum,seviyorum dediğim ya da merhabalaşır geçtiğim insanın yıllıklarında ne düşünür,ne hissederim acaba diye de düşünmeden edemedim..
sevdiklerimizi "gerçekten" sevmek ve anlamak gerektiği bir kez daha ince ince gözüme girerken;bununla birlikte ruhumu öp(e)meyen ve benim ruhlarını öpmeyi başaramadığım insanları düşündürttü kitap bana..
"Aman canııııımm,ölümün nesi anlaşılır ki?",diye düşündüğünüzü tahmin edebiliyorum ama insan bi kere budanmaya görsün..yoklukla sarmalanırken, o boşluğa anlam verebilmek ya da birazcık olsun katlanabilmek için denemediğiniz yol kalmıyor ve bu kiraptan sonra ölümün bitiş değil bir geçiş olduğunu daha kolay kabullenebilir hale geliyorsunuz..Herkese keyifli okumalar.. (Gül yalçın) 
Ölüm temalı bazen doğa üstü unsurları da içeren öykülerden oluşan bir kitap. Daha önceden okuduğum Mor kitabında İnci Aral'in anlatımını begenmeme rağmen bu kitapta o tadı bulamadim. Çok yavan ve yüzeysel kalmış. (Sultanna) 

Kitabın Yazarı İnci Aral Kimdir?
1944 yılında Denizli'de doğdu. Ankara'da Gazi Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü'nü bitirdi.

Altı öykü kitabı, altı romanı yayımlanmıştır. Yazar, 1992 yılında Ölü Erkek Kuşlar adlı romanı ile Yunus Nadi Ödülü'nü kazandı, 2002 yılında yayınlanan romanı Mor ile de Orhan Kemal Roman Armağanı'nı aldı.

1994'te yayımladığı Yeni Yalan Zamanlar, 2002'de yayımlanan Mor ve 2007'de yayımlanan Safran Sarı romanını Yeni Yalan Zamanlar başlıklı bir üçleme haline getirdi.

Eserlerinde, bireylerin ekonomik, kültürel olgu ve değişimlerin etkisiyle biçimlenen ruh hallerini, toplumsal savrulma ve çözülmeleri, kadın erkek sorunlarını, iletişimsizliği, aşkın imkansızlığını anlatıyor ve sancılı varoluş durumlarını irdeliyor. Öykü ve Romanları; Fransa, Makedonya, Yunanistan ve Bulgaristan gibi ülkelerde yayımlandı.

İnci Aral Kitapları - Eserleri
Mor
Şarkını Söylediğin Zaman
Sevgili
Ölü Erkek Kuşlar
Safran Sarı
Sadakat

İçimden Kuşlar Göçüyor
Kendi Gecesinde
Yeşil
Taş ve Ten
Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm
Kıran Resimleri
Ruhumu Öpmeyi Unuttun

Ağda Zamanı
Gölgede Kırk Derece
Unutmak
Sevginin Eşsiz Kışı
Uykusuzlar
Yazma Büyüsü
Anlar İzler Tutkular

Yeni Yalan Zamanlar
Aşkın Güzelliği
Kan Günleri ve Nar Ağrısı
Yukarlarda En Uzaklarda
Toplu Öyküler 1 - Sevginin Eşsiz Kışı / Uykusuzlar / Gölgede Kırk Derece
Zahit Büyükişleyen
Mozaik

İnci Aral Küçükken Ne Olmak İstiyordu?

İnci Aral Alıntıları - Sözleri
Yaşamak, şimdi var şimdi yok bir hiçlik, bir karşı koyuş, bir büyük direnmeydi. (Kıran Resimleri)
İyi biliyorum, dünyaya duyduğu korkuyu bastırmaya çalışan, çözemediği her şeyi hafife alan yanı bu onun. (Uykusuzlar)
Bütün trafik lambalarını parçalıyorum. Kırmızı, yeşil, sarı boyalar dolduruyorum kovalarıma. Sonra fırçamı batırıp batırıp kentin tüm duvarlarını çiçekliyorum. Tüm kaldırımlarını tüm vitrinlerini. (Yeşil)
yanlış programlanmış bir bilgisayar gibi çalışıyor senin kafan, her şeye karşın sevildiğine inandırmak olanaksız artık seni. hiçbir zaman anlayamadın benim için bir hazine değerinde olduğunu. (Sevginin Eşsiz Kışı)
Kişi ne geçmişini silmeyi ne de olası geleceğine isyan etmeyi becerebiliyor. (Kendi Gecesinde)
Araya ayrılık girince de her şey bitecekti. Tabi bazen de ayrılık sevgiyi güçlendiriyordu. Şimdiden bilemezdim nereye varacağımızı. (Yukarlarda En Uzaklarda)

Belki de zaman bütün acılarıyla ve bıraktığı izlerle uzun, güzel bir mevsimdir. (Anlar İzler Tutkular)
Yüzüme yansımış iç yorgunluklar, zor aşklar, ayrılıklar, kederler. (İçimden Kuşlar Göçüyor)
Bir yığın insan yorgunluklar, acılar içinde yaşıyor. Binlerce insan doğuyor, ölüyor. Pazarlıklar yapılıyor. (Ölü Erkek Kuşlar)
Ben yaşamıma karışmış bütün erkekleri sevdim.Sevgiler yordu beni.
Bir yaz yağmurunun altında gökyüzüyle yıkanan ağaçları sevdim.
Kelebek kanatlarındaki benekleri.
Güne açılan pencereleri.
Bütün hayvanları ve en çok kedileri. (Şarkını Söylediğin Zaman)
Yazdığı bir cümleyi anımsadı: Bazen kötü, çok kötü yollara sapmayı düşünüyorum!
Bu yolların neler olabileceğini kestiremiyordu şimdiden. Kötülük görece bir kavramdı çünkü. Bazen aşın uysallık, bazen asilik olarak adlandırılabilirdi. Önemli olan bilinmez yollarda kimliğini yitirirse insanın kendini yeniden nerde bulacağını biliyor olmasıydı.. (Safran Sarı)
Bakışlarındaki soğuk iklimlere dayanamıyorum.
Gitmek istiyorum...
Özlediğim bir geçmiş, istediğim bir gelecek; artık yok. Yalnızca gitmek istiyorum. Kendim olabileceğim bir yere ve zamana gitmek istiyorum.. (Anlar İzler Tutkular)
Bu ülkenin bir yerlerinde sinemaya giden kızlar kasaba meydanlarında boğazlanıyorsa hâlâ, dayak yiyen kadınlar çocuklarıyla birlikte ölmeyi seçiyorsa, öğretmensiz, okulsuz binlerce köydeki kız çocukları parayla alınıp satılıyorsa, insan nasıl olup da çağın gereklerinden ve gerçeklerinden payına düşeni almayı bu biçimde savunabilir? Ben hâlâ bunlara şaşıyorum işte. Bir yerlerde takılıp kalmışım anlaşılan. (İçimden Kuşlar Göçüyor)

Umuttan uzak ama gerçeğe yakın. (Ağda Zamanı)
Eş, insanın güvenli bir limanda, olasılıkla candan bir hayat arkadaşıyla ve çocuklarla, çoğalarak, huzur içinde, sorumlulukları bölüşerek yaşadığı kişidir. Ya da böyle olması arzu edilir. Bu arzu, doğaldır, açıktır. Ama aşk başka bir şeydir. (Aşkın Güzelliği)
Öyle darmadağın oldum ki kimse toplayamaz kırıklarımı artık... (Ölü Erkek Kuşlar)
Gideceğin yerin önemi yok, gitmek önemli yalnızca... (Gölgede Kırk Derece)
Yok hayır, ölümü düşünmüyorum, yaşamayı beceremeyenlerin intiharları da bir işe yaramaz.. (Toplu Öyküler 1 - Sevginin Eşsiz Kışı / Uykusuzlar / Gölgede Kırk Derece)
"Ülkenin bütün aklı başında yazarları aynı duygular içinde.Yazmanın açıkça ve resmi biçimde suç sayıldığı bir yerde,hele son seçimlerden bu yana,yani açıkçası başımıza gelen bunca şeyden sonra...." (Yeni Yalan Zamanlar)
Birbirimizin hayatından çıktık, beni içinden kovdu ve hâlâ güvenmiyor. Kimseye güveni yok aslında. Böyle uzakta oluşumuz ikimiz için de daha iyi. (Yukarlarda En Uzaklarda)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/ruhumu-opmeyi-unuttun-inci-aral-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)