# Sancı.. Sancı... - Necati Tosuner Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Sancı.. Sancı... kimin eseri? Sancı.. Sancı... kitabının yazarı kimdir? Sancı.. Sancı... konusu ve anafikri nedir? Sancı.. Sancı... kitabı ne anlatıyor? Sancı.. Sancı... kitabının yazarı Necati Tosuner kimdir? İşte Sancı.. Sancı... kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/sanci-sanci-necati-tosuner-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-28T10:00:10+03:00 - Güncelleme: 2022-02-28T10:00:10+03:00 - Yazar: NASRETTİN GÜNEŞ - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/28/necati-tosuner-kimdir-necati-tosuner-kitaplari-ve-sozleri-163570.jpg Kitap Künyesi Yazar: Necati Tosuner Yayın Evi: İş Bankası Kültür Yayınları İSBN: 9786053603368 Sayfa Sayısı: 308 Sancı.. Sancı... Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Sancı.. Sancı... hayatın sertçe vurup insanın canını acıtan yanlarını avuturcasına yumuşak dokunuşlarla anlatıyor. Necati Tosuner, yurdunda ya da kilometrelerce uzakta olsun, insanı kendiyle, umutları, endişeleri ve hayal kırıklıklarıyla yüz yüze getiriyor. Sabah. Esintisiz, kıpırtısız ortalığın serinden serinden ağarması. Ve sıcak bir gün olacağı sezgisini birlikte getiren bir sabah. Sessizlik. Ve kentin gri uzantısı üstünde sessizliği yöneten güneş. Güneş ve sessizlikte ağır ağır çözülen kırağı. Sonra bir de bakılacak ki, yeşil üstünde -çalıda, çimende, yaprakta, deli otta- bir ıslaklık... Kırağı çözülmüş, ısınmış bir sabah olmuş, -olacak. Sessizliğin derinliğini biçimleyen bir kuş sesi. Sonra bir başka kuş sesi daha. Sonra ilk tramvaylardan bir tramvay, -sesi. Geçip giden bir tramvay görüntüsü sonra. Ve insanlar. İnsanlar... Almanya'daki ilk kuşak Türkleri anlatan SANCI.. SANCI... 1978 yılında Necati Tosuner'e Türk Dil Kurumu Roman Ödülü'nü kazandırdı. (Tanıtım Bülteninden) Sancı.. Sancı... Alıntıları - Sözleri Rilkeden okumuşdum: ''Yaşam her zaman haklıdır.'' diyor. Ve bunca haklı oluşu beni sinirlendiriyor. İnsan olanın içini nasıl bilmeliydi ? İnsan olan içini vurur muydu dışına, - hiç vurur muydu ? '' Ne söyleyeyim isterdin ? '' demişdi Osman." Güzelsin diye mi, iyisin diye mi, senden hoşlanıyorum diye mi, ha ? İlk kez benden mi duymuş olacaksın bunları ? ... Belki şunun içindir: Sende bir şey var. Beni anlıyorsun .Beni anlıyorsun gibime geliyor ,bunun için işte. "Kimi zaman, yeryüzünde bir yerim olmadığını sanıyorum." "Yani? Bilmem, denizkızını bekleyen bir balıkçılık, umarım bana yakışır." ''Ay görünüyor mu ?'' Ay görünüyorsa, iyidir. Ay kocaman görünüyorsa, en iyisidir ya, kimi zaman ay falan görünmez ki. ''Bana kendinizden anlatsanıza.'' dedi. Güç bir şey seçtiniz. Konu olarak değil de, kendinden söz etmek güçtür ya hani. Bu Beckett hergelenin tekiydi. Frankenştayn'ın ön dişiydi. Ölünce bütün varını yoğunu«Godot Bekleyiciler»e dağıtsaydılar, günahın bağışlatır mıydı? Yok, bağışlatmazdı. Dağıtsalar da ne düşerdi? Hani bu Osman'a ne düşerdi, düşse düşse... «Petra gelir mi?» Evet, Beckett hıyarın tekiydi ya, Osman'ın hiyarlığı da ondan aşağı mı kalırdı? "Bir Werther'in olsun ister miydin?" "Her gün bir şeyler başlar..." dedi. "Her gün biten bir şeyler bulunur. Başlayamadığı da olur. Başlayıp çok gitmediği de..." "Karanlık bir şeydi gelecek, -gittikçe kararan..." Dün, bütün gün dilendi. Türkçe, Almanca dilendi. Kamburunu, İsa'yı, Muhammed'i kullanarak dilendi. Dilenmek hakkıymış gibi, dilenmek işiymiş gibi, alışılmış bir şeymiş gibi dilendi. Mendil yayarak, "Ekmek parası..." diyerek, "iyi yürekli sayın bayan..." diyerek, "Ağbi, ayıp ya..." diyerek, ana ölmüş gibi, baba yokmuş gibi. Parasını çaldırmış gibi, üç gün bir elmayla durmuş gibi, insanlık adına, yurttaşlık adına, "Allah, sen kurtar..." demeyle, "Tanrı sizden hoşnut olsun..." Demeyle, dilendi. "İyi tavladık kerizi." dedi. "Kocakarıya bak, elli paralığa İsa'yı satın aldı mı aldı." dedi. Kilise önünde durdu, fabrikalar çıkışında bekledi, sırayla dolaştı kahveleri, parklara girdi, yolda adam çevirdi ve unutmadı istasyonu da. Bahçede çiçek bakan bir adama " Benim için bir işiniz var mıydı?" dedi. "Ne kötü! Keşke olsaydı, bana belki bir çorba verirdiniz..." dedi. "Ah ah, istemem, para almıyorum." dedi. "Ne iğrenç! Hadi bu ilk dilenciliğim olsun." dedi. Para çantasına davranan bir kıza "Ah, bir de öpücük olsaydı..." dedi. Göğsüne vurdu, parayı alırken eli titrermiş gibi etti, bayılacakmış gibi etti, yere bakarmış gibi etti, kızarmayı ilkin beceremedi ya, becerdi sızlanmayı. "Bir sigara, lütfen..."dedi. " Ben böyle mi olacaktım?.." dedi. "BENİ DİLENİYOR SANMAYINIZ..." dedi. Arayış, bekleyiş gibi değil çünkü. Bir yöntem gerektiriyor. Umut ya da sabır her şeye yetmiyor bekleyişte olduğu gibi. "...Bir arayış olsa gerek bu." "Neyi?" "Godot'yu." .... "Benim bildiğim beklenir o." " Bekledim. Sabrım kalmadı, arıyorum şimdi." "Bulamadınız değil mi?" "Kimi zaman bulduğumu sandığım oluyor. Bilmiyorum, belki sağlıklı bir yöntem seçmemiş olacağım. Arayış, bekleyiş gibi değil çünkü. Bir yöntem gerektiriyor. Umut ya da sabır her şeye yetmiyor bekleyişte olduğu gibi. Yöntemi değiştirmeliyim belki de. Yoksa, üç yıldır buralardayım, çoktan bulmuş olmam gerekirdi değil mi?" "Son bir soru. Sor. Adın ne? Barbara. Hoşça kal, Barbara." Sancı.. Sancı... İncelemesi - Şahsi Yorumlar "İstanbul’da bir lisenin öğretmenler odasında, Necati Tosuner için edebiyat öğretmenleri –bile– “Öyle bir yazar mı var?” diyorsa, ne yaparsın?.. Ya da, “genç yazar” kendi döküm kazanını Necati Tosuner’in ateşiyle hiç harlandırmamışsa, ne yaparsın?.. 1970’lerin ilk yıllarında, Sovyetler Birliği’nde ve Çekoslavakya’da, üniversite çevrelerinde –üstelik, toplumcu yazarlardan sayılmadığı halde– Necati Tosuner’le ilgili incelemeler yayımlanmış da, Türkiye’de olmuyorsa ne yaparsın?.. Yıllardır bir Sancı.. Sancı.. bile çevrilemediyse, ne yaparsın?.. Gel, bedava kontör var! Yazarlar ikiye ayrılmıyor mu: bir kitapçıya girince kitaplarını görenler ve ötekiler… Haa, bunları söyledimse birçok yazar için geçerli olduğundan söyledim. Yoksa, Tülin Arseven’in yazdığı kitap var: Yazgıya Başkaldıran Yazar: Necati Tosuner. Yüksel Pazarkaya 25 öykümü Almancaya çevirdi, Lob der Einsamkeit adıyla Habib Bektaş Almanya’da yayımladı. Ayrıca, İş Kültür Yayınları tüm kitaplarımı bastı. Günışığı tüm çocuk kitaplarımı bastı. Daha ne isterim!" Necati Tosuner, Semih Gümüş ile yaptığı röportajında kırgınlığını dile getirmiş yukarıdaki cümleleriyle.Dün o kırgınlığı ben de gördüm Tosuner'de.Hatta bu kırgınlığı, Abbas Sayar ve Can Yücel üzerinden anlattı.Duyduğumda içim sızladı.Abbas Sayar ve Can Yücel aynı gün ölür.12 Ağustos 1999 tarihinde.Can Yücel'in cenazesini binler kaldırır, Abbas Sayar'ınkini ise üç beş kişi.Yanlış anlaşılmasın, Can Yücel'i sevgiyle andı Tosuner.Can görseydi bunu; " Yarınız da Abbas'a gitseydiniz ya! " derdi kesin dedi. Necati Tosuner'i düşününce ben de içerliyorum.Neden hak ettiği değeri göremedi diye. Sancı.. Sancı... yıllardır kitaplığımda duran bir kitap.Necati Tosuner dün gördüğünde, "Bunu nereden buldun?"dedi ve "Yüzyıl sonra, sanki!" notunu düştü kitabıma.Benim için unutulmaz bir hatıra kendisinden. Sancı..Sancı... kitabını yıllar sonra ikinci kez okudum.Bir grup Türk göçmen ile yollarının kesiştiği Almanların öykülerinin anlatıldığı, bol karakterli bir roman Sancı..Sancı...Özellikle Almanya'daki Türkler ve göç olgusu üzerine yazılmış en güzel kitaplardan biri bence. Necati Tosuner'i tanımak için ( her ne kadar öyküleri ön planda olsa da...) ideal bir kitap.Tavsiye ederim. (Özlem Akbaş) Kitabın Yazarı Necati Tosuner Kimdir? Necati Tosuner (d. 1944, Ankara), Türk roman ve öykü yazarı. "İki Gün" adlı öyküsüyle 1970 TRT Sanat Ödülleri Başarı Ödülünü, Sancı... Sancı... adlı romanıyla 1978 Türk Dil Kurumu Roman Ödülünü, "Armağan" adlı öyküsüyle 1997 Haldun Taner Öykü Ödülünü, Güneş Giderken adlı öykü kitabıyla 1999 Sait Faik Hikâye Armağanını ve Kasırganın Gözü adlı öykü kitabıyla 2008 Attilâ İlhan Roman Ödülünü kazanmıştır. Necati Tosuner Kitapları - Eserleri Kambur Özgürlük Masalı Bir Tutkunun Dile Getirilme Biçimi Sancı.. Sancı... Çıkmazda Güneş Giderken Yakamoz Avına Çıkmak Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı! Sisli Kasırganın Gözü Yalnızlıktan Devren Kiralık Dayım Balon Olmuş Çılgınsı Sen ve Kendin Çırpınışlar Necati Tosuner Sokağı Keleş Osman Dur Bakalım Petek Kitabın Adı Korkağın Türküsü Arda'nın Derdi Ne? Bana Sen Söyle Elde Kitap Sisli ve Sonrası Yaz Sevenler Kış Sevenler Necati Tosuner Alıntıları - Sözleri "Günler bizim değildi, biz günlere tutsaktık." (Özgürlük Masalı) “ Öyle ya çocukluktan sonra hiç şapka takmadın sen.Niçin?.. o kısacık boyunla görünüşünde bir matraklık olmasın diye şapkadan hep uzak durdun çünkü” (Sen ve Kendin) Dost gibi gelir. Birdenbire gelir, umuttur. Bir küçük umuttur, dağ devirir. Düşer içine, yakar tutuşturur. (Kambur) "Bir Werther'in olsun ister miydin?" (Sancı.. Sancı...) "Ama her acımanın içinde, kötü bir "kader"in kendine rastlamayışının sevinci vardır." (Özgürlük Masalı) Çiçek getirmiş bana. Papatya. Hani, yersem mideme bir şey olmasın. (Güneş Giderken) "Sen yokken de, ben sanki hep seni sevmiştim." (Necati Tosuner Sokağı) Bensi Bana beni sevmediğini söyleme. Daha ağırını bulursan söyle. (Yakamoz Avına Çıkmak) "Bir küçük umut ışığı tepelerin ardında batıyor, akşam oluyor. *Bugün de geçti... Gelmedi.*" (Özgürlük Masalı) “Zamanı yaşamadan, zamanı aşmayı daha kimse başarabilmiş değil.” (Güneş Giderken) Kulaklarımda gümbürdeyen sessizlik. Yalnızlık. (Kasırganın Gözü) Uğraşıyorsun, uğraşıyorsun olmuyor. Kendin hep kaderin oluyor. Boyun eğmişsin kendine. (Sen ve Kendin) Özüne dönmeye gidiyorsan umduğundan uzun süreceğini biliyor olmalısın.. (Çırpınışlar) “Seversen yürekten sev. Koparsa, yürekten kopsun!” (Yakamoz Avına Çıkmak) Bir şey kazanacak olmasak da, bir şey başaramayacak da olsak, direniş ne güzeldir. Ellerimizi uzatmayalım derim ben, yumruklarımız sıkılsın. (Kambur) O zamanlar, bir öküz olduğumu bilmiyordum daha. (Çılgınsı) "İyi insanlardan belki herkese iyilik gelmez, ama kötü insanın herkese olabilir kötülüğü." (Korkağın Türküsü) "Uzun ve cefalı yılların toplamı: Acılar ve ölümler.. bitmeyen ölümler.. genç öldürümler. Yıkımlar. Kim kendine hesap veriyor ki?.." (Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı!) ACI YAĞMUR Bir zamandır ablam. annemin kafayı üşüttüğünü söylüyordu. Ben pek üzerinde durmadım. Evet, ablam da haklı. Yaşlı bir kadınla her gün aynı evde olmak kolay değil. Dün pazardı, şöyle bir uğradım onlara. Biraz kaynattık işte, eskilerden filan... Artık kalktım gidiyorum, elini öptüm annemin. "Oğlum, bir daha gelişinde anneni de getir..." dedi. İçimdeki yangın gözlerimi yaşarttı. Ablamın yüzüne bakmadan kaçarcasına çıktım evden. Yağmura sığındım dışarıda. (2004) (Yakamoz Avına Çıkmak) "Kaçsan kaçacak yer yok, gitsen gidecek yer..." (Susmak Nasıl da Yoruyor İnsanı!) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/sanci-sanci-necati-tosuner-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)