# Seçme Eserler - Sadık Hidayet Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Seçme Eserler kimin eseri? Seçme Eserler kitabının yazarı kimdir? Seçme Eserler konusu ve anafikri nedir? Seçme Eserler kitabı ne anlatıyor? Seçme Eserler kitabının yazarı Sadık Hidayet kimdir? İşte Seçme Eserler kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/secme-eserler-sadik-hidayet-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-28T12:00:19+03:00 - Güncelleme: 2022-02-28T12:00:19+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/28/sadik-hidayet-kimdir-sadik-hidayet-kitaplari-ve-sozleri-163717.jpg Kitap Künyesi Yazar: Sadık Hidayet Çevirmen: Mehmet Kanar Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları İSBN: 9786053141105 Sayfa Sayısı: 160 Seçme Eserler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Sâdık Hidâyet'in bu kitabında yazarın farklı türlerde kaleme aldığı eserleri bir araya geliyor. "Seçmeler" başlığı altında topladığımız bu metinler farklı tarihlerde ve farklı ülkelerde yazılmış. Sâdık Hidâyet'in mizah ve kasvet yüklü edebi metinlerinin yanı sıra, bir de uzun bir denemesi bulunuyor kitapta: "İnsan ile Hayvan." Bu denemede de yazarın edebi ustalığı kendisini duyuruyor. İnsan ile hayvan arasındaki ontolojik ilişkilere yönelik derin gözlemler lezzetli bir dil içinde sunuluyor. Kitapta yer alan "Yaratılış Efsanesi" adlı tiyatro metni de benzer şekilde Sâdık Hidâyet'in çarpıcı üretimleri arasında. Bu oyunda insanın ve evrenin yaratılışına dair teolojik anlatılar, yaratılışın amacı, hayatın anlamı gibi temel sorular, tiyatro metninin sağladığı olanaklarla ve bir tür kara mizah eşliğinde ete kemiğe bürünüyor. Uzun hikâyelerse yazarın erken dönem üretim tarzını yansıtması ve olgunluk dönemindeki Sâdık Hidâyet hakkında kimi işaretler sunması açısından dikkate değer. Toplamda beş parçadan oluşan bu kitap, Sâdık Hidâyet okurlarına bir edebiyat ziyafeti sunuyor.... Seçme Eserler Alıntıları - Sözleri Anlamsız gülünç kelimeler uydurup millete yutturmak için Dil Kurumuna üye yapıyor insanları. Halbuki dünyanın her yerinde kelimeler halkın ve yazarların kullanımından sonra dil varlığına alınır. (...) İnsan hayvandan daha aşağıdadır. Gece karanlık, dalgalar korkutucu, girdap ürkütüyor Sahilde yaşayanların nasıl haberi olur halimizden? Midelerinizi hayvan mezarlığı yapmayın. Hz Ali Âdem Baba: Buradaki hayat koşuşturmalı, vurdulu kırdılı olsa da, cennetteki tekdüze, tatsız tutsuz hayattan iyidir. Ben cennette boğulur gibi oluyordum. Yemek ye, yat; böyle tembelce bir hayat daha çabuk yoruyor. Bu melekler nasıl oldu da cennette kaldı, bilmiyorum. Havva Ana: Bizi cennetten kovulmaları aslında çok iyi oldu. Hiç olmazsa burada nöbetçi yok; başbaşayız, huzur içindeyiz. Âdem Baba: Yaklaştı dudaklarını; yaratılışın amacı bu. İnsan konuşan bir hayvandır. Ölümümüzden sonra yerde arama türbemizi Bizim mezarımız arif insanların göğüsleri. Hayvanların bedbahtlığını görünce, onlara kardeşlerimin bedbahtlığını görmekten daha çok üzülüyorum. Çünkü dilsizler, güçsüzler. Kim geçtiyse insanlık yolundan Şeytan de ona; adamdan sayma. Bir yere geldi dayandı bilgim Artık biliyorum, ben bir cahilim. Herşey hayvanda gizli ve gizemlidir. Hükemânın büyük bir çoğunluğu, hayvanların kötü adet ve ahlakını her türlü kusurdan arınmış kâmil bir insanla değerlendirmiştir. Kendi kutsal çıkarlarını vatanın kutsal çıkarları gibi gösteriyor. Seçme Eserler İncelemesi - Şahsi Yorumlar Kitapta iki hikaye (Heveskar, Vatansever), bir manzum hikaye (Vag Vag Sahâb), bir oyun (Yaratılış Efsanesi), bir deneme (İnsan ile Hayvan) bulunmakta. -Vatansever Hikayede ki kahramanımız Fars, Arap, Fransız dilleri ve edebiyatında oldukça bilgili olan alim biri. Kelimelerin önce halk ve edebiyatçılarca kullanılarak kabul görmesi gerektiğini düşünür, etimolojik tahliller yapmasını da sever. Fakat görüşlerinden haz etmediği Milli Eğitim Bakanı onu Dil Kurumunun ürettiği kelimelerden oluşan “sözlük”ü Hindistan’a tanıtım amaçla gönderir ve sonra yolculukta düşüncelerinin kendiliğinden zihinindeki akışını takip ederiz. -Yaratılış Efsanesi Bu oyunu okurken bir müslüman olarak Allah’ın ve meleklerin tasviri, konuşma üslupları düşünceleri çok rahatsız edici geldi. İlk kez bu kadar tuhaf rahatsız edici bir Tanrı tasviriyle karşılaştım normalde bölümüm gereği sürekli Tanrı hakkında farklı düşünceleri okuyup tartışırken ne kadar yanlış da olsa hiç rahatsız olmazdım. Her neyse oyun ilk insanın yaratılmasından bir kaç gün öncesinden başlıyor dünya yaratılmış insanda yaratılıyor ve niye yaratıldığı da açıklanıyor Yaratan tarafından (evet ben de düşünmedim değil yazarın burda söylemek istediğini ama sonra yanlış olduğu kanaatine varmışımdır hep, yazara göre ne için yaratıldığını söylemeyeceğim). Sonra Havva ve Adem (as) yeryüzüne gönderiliyor, orada ki ve cennette ki durumlarını karşılaştırıp bazı yorumlarda bulunuyorlar. Ve sonrası insanlığın normal yaşamına ilk adım. -İnsan ile Hayvan Deneme olan bu yazıyı ben başta insanla Hayvan arasındaki farkı belirlemeye çalışmak için yazmış olduğunu zannettim ama felsefi antropoloji tartışmalarından ziyade vejeteryan savunusu için yazmış, bir vejeteryan olarak haklı idi yazdıklarında diyebilirim. Bir de insanın konumunu verdiği örneklerle aşağılık olarak göstermiş hayvana nazaran, istisnaları dışarda bırakarak tabi. İnsanın hayvanları kendinden aşağı göremesini Şaytanın insanı kendinden aşağı görmesiyle karşılaştırmış ki ilk kez gördüm böyle bir karşılaştırma çok hoşuma gitti bu yüzden. Son olarak bir önerisi var; mezbahaları şehrin merkezine kurmak, ne yapıldığının farkına varabilmek için! (ELİF ŞAHİN) insan nedir şimdi bildim: "Hangi zerreyi yarıp baksan içine Bir güneş bulursun onun içinde" Hatıf-ı Isfahanî İki günde okuyup bitirdim. Bloğuma ilk olarak bir İran filminden bahsederek giriş yapmıştım. Fakat ben genel anlamıyla İran sanatına tutkunum. Edebiyatları , filmleri her şeyiyle... Yukarıdaki beyit de kitapta geçen İran'ın ünlü bir şairine ait. Bir çırpıda okuyup bitirdim sürükleyici dili sayesinde. Yazarın Kör Baykuş romanındaki gibi edebî üslûplu bir kitap değil. Daha derleme ve seçki yazılar mevcut. Yazara dair izlenimler edinmek mümkün. Kendime çok yakın bulduğum bir yazar. Gerçekten çok seviyorum. O yüzden tek bir cümlesi bile derin anlamlar içeriyor gibi geliyor bana. Lafı daha da uzatmadan burada sonlandırıyorum. Sâdık Hidâyet'in bu dünyaya armağan ettiği ne varsa okunmalı , vesselâm... Yol... ♡ (yol daima yol) Kitabın Yazarı Sadık Hidayet Kimdir? Sadık Hidayet (Farsça: صادق هدایت) ‎ (17 Şubat 1903, Tahran - 9 Nisan 1951, Paris), modern İran edebiyatının önde gelen düzyazı ve kısa hikâye yazarı. 17 Şubat 1903 tarihinde Tahran'da dünyaya geldi ve bu kentteki Fransız Lisesi'nde eğitim gördü. 1925 yılında eğitimini sürdürmek amacıyla Avrupa'ya gitti. Bir süre diş hekimliğine ilgi duyduysa da mühendislik okumak için diş hekimliğinden vazgeçti. Fransa ve Belçika'da geçirdiği dört yılın ardından İran'a döndü ve kısa sürelerle çeşitli işlerde çalıştı. İlk hikâyelerini Paris'teyken yazdı. 1936'da Hindistan'a giderek Sanskritçe öğrendi. Buradayken Budizm'i inceledi ve Buda'nın kimi yazılarını Farsçaya çevirdi. Sadık Hidayet sonunda tüm hayatını Batı Edebiyatı çalışmalarına ve İran tarihi ile folklorunu araştırmaya adadı. En çok, Guy de Maupassant, Çehov, Rilke, E.A. Poe ve Kafka'nın eserleriyle ilgilendi. Hidayet birçok hikâye, kısa roman, iki tarihi dram, bir oyun, bir seyahatname ile bir dizi yergili komedi ve taslak kaleme aldı. Yazıları arasında ayrıca birçok edebiyat eleştirisi, İran folkloru ile ilgili araştırmalar ve Orta Farsça ile Fransızcadan yapılmış çeviriler yer alır. Sadık Hidayet, İran Dili ve Edebiyatını uluslararası çağdaş edebiyatın bir parçası haline getiren yazar olarak kabul edilir. Sonraki yıllarda, zamanın sosyo-politik problemlerinin de etkisiyle, İran'ın gerilemesinin sebebi olarak gördüğü monarşiye ve ruhban sınıfına yoğun eleştiriler yöneltmeye başladı. Eserleri aracılığıyla bu iki kurumun su-i istimallerinin İran milletinin sağırlığının ve körlüğünün sebebi olduğunu gösterme çabasına girdi. Çevresine, özellikle de, çağdaşlarına yabancılaşan Hidayet, son eseri Kafka'nın Mesajı'nda ancak ayrımcılık ve baskı sonucunda yaşanabilecek bir melankoli, umutsuzluk ve ölüm halinden bahseder. Sadık Hidayet'in en tanınmış eseri 1937 yılında Bombay'da yayımlanan Kör Baykuş'tur. Beethoven ve Çaykovski dinlemeyi seven ve afyon tiryakiliği bilinen Sadık Hidayet, resimle de uğraştı. Günümüze kalabilen resimleri Hassan Qa'emian tarafından bir araya getirildi. Kimileri bu eserlerde sanatsal bir değer bulmazken, kimilerine göre de bunlar geleceğin resimleridir. Ölümünü yirmi beş yıllık arkadaşı Bozorg Alevi şöyle anlatır: "Paris'te günlerce, havagazlı bir apartman aradı, Championnet caddesinde buldu aradığını. 9 Nisan 1951 günü dairesine kapandı ve bütün delikleri tıkadıktan sonra gaz musluğunu açtı. Ertesi gün ziyaretine gelen bir dostu, onu mutfakta yerde yatar buldu. Tertemiz giyinmiş, güzelce tıraş olmuştu ve cebinde parası vardı. Yakılmış müsveddelerin kalıntıları, yanıbaşında yerde duruyordu." Yılmaz Güney'in de yattığı Père Lachaise (okunuşu: per laşez) mezarlığında gömülüdür. Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Sâdık_Hidâyet Sadık Hidayet Kitapları - Eserleri Kör Baykuş Aylak Köpek Üç Damla Kan Alacakaranlık Vejetaryenliğin Yararları Hacı Aga Diri Gömülen Hidayetname Hayyam'ın Teraneleri Seçme Eserler Guldesteyek Ji Çîrokên Moğol Gölgesi Sadık Hidayet Alıntıları - Sözleri Pisagor, hayvanları öldürmenin doğal bir şey olduğunu düşünenin, insanları da kolayca öldürebileceği kanısında olacağını biliyormuş. Platon, Devlet adlı diyaloğunda, hayvansal besinin insanlar arasında savaş çıkmasına ve kan dökülmesine neden olduğunu, yırtıcı ve savaşçı olmaları için sadece askerlerin hayvansal besin almalarının uygun olduğunu belirtir. Senek, Plutark ve bütün filozoflar, etoburluğun insan beyninde kötü etki bıraktığı yolunda görüş birliğindedirler. Kant ve Jan Jak Ruso da bu konuda görüş birliğindedirler. Ruso "çok et yiyenler diğer insanlardan daha sert mizaçlı ve vahşi olurlar. Bunun deneyi her yerde ve her zaman yapılmıştır" demiştir. Kendini beğenmişlik daha çok et ve kanla beslenen kişilerin ahlakıdır. Kan dökücü canlılar, parçalamak ve pençe atmak dışında uyanmazlar. Konan Doyl der ki: "Etiyle beslenmesi için bir insanın ahlaksal açıdan bir sığırı kesme ya da bir balığı öldürme izni yoktur. İnsan onlara can vermemiştir. Artık hiçbir çaresinin kalmadığı zaman dışında onları hayattan mahrum bırakmak için Tanrı'dan izin almamıştır." Tolstoy et yemekten kaçınmayı insanın gerçek ilerleyişi yönündeki ilk adım olarak değerlendirmiştir. Nietzsche de vejetaryenliği şu şekilde över: "Sanırım vejetaryenlik, uzak durma ve kendini kısıtlama sayesinde, tüm ahlaksal öğelerden daha çok etkili olmuştur. Bu konuyu abartılı bulmayın. Kuşkusuz gelecekte öğretmenler daha katı kurallar konulmuş bir besin tarzını uygun göreceklerdir." (Vejetaryenliğin Yararları) Jiyan li ber çavên min reş bûye... (Guldesteyek Ji Çîrokên) "Olmaz olsun! O ölmüş, ben sağ kalmışım, neye yarar?" (Kör Baykuş) “Ne güzel olurdu, araba hiç durmayıp hep gitseydi, saatlerce, günlerce, yıllarca bulutların arasında!” (Hidayetname) Tırnaklarımızı aslan pençesiyle karıştırmamalıdır. İnsanın eti kemiksiz olarak yemesi, kemiği ayırdıktan sonra yediği kasların doğal bir yiyecek olmadığını gösterir. :)) (Vejetaryenliğin Yararları) “Hep gözünüzün önünde duran ölümü unutuyorsunuz.” (Aylak Köpek) Şimdi her şeyi biliyorum ama hiçbir şeyim. (Üç Damla Kan) İnsanoğlunun uygarlık tarihi yiyecek üstüne kurulmuştur. Kargaşalar, saldırılar, savaşlar, göçler, sınıflararası kin güdüşler, ülkelerde baş gösteren ayaklanmaların temel nedeninde hep besin sorunu yatar. (Vejetaryenliğin Yararları) Dünyanın sonu gelmeyecek. Sadece insanlık sonra erecek. O da kendi eliyle. (Alacakaranlık) "Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan." (Kör Baykuş) Hayat baştan başa kıssadır, hikâyedir. (Kör Baykuş) ...cisim yok olduktan sonra gölgesi kalmaz. (Alacakaranlık) Bu insan soyu nasıl bir canavar! (Hidayetname) Sözün kısası halk fakirlik ve mutsuzluk içinde yaşıyordu. (Diri Gömülen) Gece karanlık, dalgalar korkutucu, girdap ürkütüyor Sahilde yaşayanların nasıl haberi olur halimizden? (Seçme Eserler) Karanlıkta kaybolan tüm korkular uyanır ve gerçek hayat o zaman başlar. (Aylak Köpek) Âdem Baba: Buradaki hayat koşuşturmalı, vurdulu kırdılı olsa da, cennetteki tekdüze, tatsız tutsuz hayattan iyidir. Ben cennette boğulur gibi oluyordum. Yemek ye, yat; böyle tembelce bir hayat daha çabuk yoruyor. Bu melekler nasıl oldu da cennette kaldı, bilmiyorum. Havva Ana: Bizi cennetten kovulmaları aslında çok iyi oldu. Hiç olmazsa burada nöbetçi yok; başbaşayız, huzur içindeyiz. Âdem Baba: Yaklaştı dudaklarını; yaratılışın amacı bu. (Seçme Eserler) "Yaşam bir zindandır, türlü türlü zindanlar. Ama kimileri zindan duvarına resim çizer ve bununla oyalanırlar. Kimileri kaçmak ister, boşuna ellerini yara bere içinde bırakırlar. Kimileri de yas tutar. Fakat işin aslı, hep kendimizi aldatmalı, hep kendimizi aldatmalıyız. Ama bir zaman gelir, insan kendini aldatmaktan da bıkar..." (Üç Damla Kan) Ölümümüzden sonra yerde arama türbemizi Bizim mezarımız arif insanların göğüsleri. (Seçme Eserler) Kötü eğitiliyoruz biz. Bütün sakatlıklar, daha çocuk yaşta beyinlerimize doldurulan, herkesi öbür dünyaya yönlendiren hurafelerden kaynaklanıyor. Bu dünyayı bırakıp mevhum bir fikre yapışmışız. Öbür dünyadan dönüp de bize haber getiren var mı acaba? Anamızdan doğduk mu, ölene kadar ahiretimiz için ağlıyoruz. Yaşamak mı denir buna? (Alacakaranlık) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/secme-eserler-sadik-hidayet-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)