# Seraphita - Honore de Balzac Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Seraphita kimin eseri? Seraphita kitabının yazarı kimdir? Seraphita konusu ve anafikri nedir? Seraphita kitabı ne anlatıyor? Seraphita kitabının yazarı Honore de Balzac kimdir? İşte Seraphita kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/seraphita-honore-de-balzac-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-05T17:21:42+03:00
- Güncelleme: 2022-02-05T17:21:42+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/05/honore-de-balzac-kimdir-honore-de-balzac-kitaplari-ve-sozleri-145048.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Honore de Balzac 
 Çevirmen: İsmet Birkan 
 Yayın Evi: Jaguar Kitap 
 İSBN: 9786056374302 
 Sayfa Sayısı: 200 

Seraphita Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Çoğu kez insana, daha önce içinde yaşadığı hataların tam karşıtı olan erdemleri edinmesi için bütün bir hayat daha gerekir."

İnsanlık Komedyası'nın bugüne dek Türkçede eksik kalmış mistik temel taşlarından biri olan bu romanda, bazen Séraphita isimli zarif bir genç kıza, bazense Séraphitus adlı genç bir erkeğe dönüşen meleksi ve göksel kahraman; ruh, Tanrı, inanç, kadın ve erkek ilişkileri hakkındaki fikirleriyle iki yüz yıla yakın bir süredir insanlığı büyülüyor.

Balzac'ın, tıpkı ilk sayfalarda harikulade bir anlatımla bahsettiği o zor iklimleri ve yüksek tepeleri aşan okuyucularını metafizik bir şölenle ödüllendirdiği Séraphita, bambaşka bir Balzac'la tanışmak ve büyülenmek isteyenler için, İsmet Birkan'ın çevirisiyle ilk kez Türkçede...

"Séraphita benim ustalık eserim olacaktır. Bir Goriot Baba her gün yazılabilir ama Séraphita gibi bir yapıt bir ömürde ancak bir kez ortaya çıkar."

-Balzac-

"Özellikle Séraphita beni her zaman derinden etkilemiş, hattâ rahatsız etmiştir."

-Carlos Fuentes-

"Balzac ideal güzelliğe hiç bu kadar yaklaşmamıştı."

-Theophile Gautier-

"Benim bugüne dek çevirdiğim en sıra dışı ve ilginç metin..."

-İsmet Birkan-

Seraphita Alıntıları - Sözleri
Peki öyleyse, öğretin bana... Sizi sevmemek için ne yapmam gerektiğini bana öğretin.
Çoğu kez insana, daha önce içinde yaşadığı hataların tam karşıtı olan erdemleri edinmesi için bütün bir hayat daha gerekir.
İki varlığı aynı anda sevebilir miyiz? Bir sevgili bütün kalbi doldurmazsa sevgili olabilir mi? Birinci, sonuncu, biricik
olması gerekmez mi?
Çölün ortasındayken nasıl olsa kimse duymaz diyerek sessizliğini koruyanın vay hâline! Bu dünyada her şey konuşur, her şey dinler. Söz dünyaları yerinden oynatır.
Doğada hiçbir yerde birbirinin tıpatıp aynı iki nesneye rastlanmaz. Demek ki doğal düzende iki kere iki hiçbir zaman dört edemez. Zira bunun olabilmesi için tıpatıp aynı birimleri bir araya getirmek gerekir, ama siz de bilirsiniz ki aynı ağaçta tıpatıp aynı iki yaprak, ne de aynı ağaç türünün içinde tıpatıp aynı iki ağaç bulmak imkansızdır.
Meşenin dibinde saklanan menekşe içinden şöyle der: "Güneş beni sevmiyor, buraya uğramıyor."
Güneş de içinden şöyle der: "Aydınlatırsam ölür bu zavallı çiçek!" Ve çiçeğin dostu olduğundan, sevgilisinin taç yapraklarını renklendirmek için ışınlarını meşe yapraklarının arasından süzerek zayıflatır.
...Umutlarımın alevini sende de tutuşturabilmeyi o kadar isterdim ki! Belki de bir gün bir araya gelebilirdik o zaman, sevginin ölümsüz olduğu dünyada.
“Güneşbeni sevmiyor, buraya uğramıyor.”
 Güneş de içinden şöyle der:
 “Aydınlatırsam ölür bu zavallı çiçek!”
Kalbim artık çarpmıyor, sadece kendimle ve kendim için yaşıyorum.
Sizi sevmemek için ne yapmam gerektiğini bana öğretin.
Donduruyor ve yakıyor, kıskanç bir
hakikat gibi kendisini bir gösterip bir geri çekiyor, beni hem çekiyor hem itiyor, bana bir hayat bir ölüm veriyor, onu hem
seviyorum hem nefret ediyorum. Artık böyle yaşayamam, ya tamamen cennette ya tamamen cehennemde olmalıyım.
"İnsanın gözünde sonsuz, teleskopumuzla ancak devede kulak bir kısmına erişebildiğimiz dünya kümeleriyle dolu, fakat uçsuz bucaksızlığı ışığın hızından anlaşılan boşluk..."
"İnsan hiçbir şeyin sır olmadığı, sadece görmenin söz konusu olduğu doğanın sırlarına nüfuz etmeye kalkar kalkmaz, orada en basit şeyin en büyük harikayı meydana getirdiğini görür."
Işık bana yalnız senin gözlerinden gelsin...
Yurdundan kovulmuş bir sürgün gibiyim...

Seraphita İncelemesi - Şahsi Yorumlar
#serephita #balzac // Balzac diyor ki; "Seraphita benim ustalık eserim olacaktır. Bir Goriot Baba her gün yazılabilir ama Seraphita gibi bir yapıt bir ömürde ancak bir kez ortaya çıkar." Balzac gibi bir usta, kendi kitabı için böyle bir söylemde bulunuyorsa o eser elbette okuyucuda büyük merak uyandırıyor.

Biz tabi 6.yaramaz çocuktan sonra okuyunca araba farı görmüş tavşan gibi kalakaldık kızlarla. Kızgın kumlardan serin sulara atlayınca buharlaştık :) Arka arkaya farklı tarzlarda okuyayım diyenler için biçilmiş kaftan, iki uç kutup.

Balzac denince aklınıza direk şu gelsin; muazzam bir tasvir gücü, olağanüstü bir hayal gücü. On dokuzuncu yüzyılın başlarında Norveç dağlarının eteklerinde bulunan bir köyde geçiyor hikaye. Mistik öğelerle bezeli, doğa üstü bir varlığı konu edinen, edebi bir kurgu okuyoruz Balzac’tan. Köyün güzel kızı Minna, yakışıklı delikanlısı Wilfrid ve Minna’nın babası Rahip Becker’ın ortak noktası her birinin farklı duygu ve düşüncelerle Seraphita’ya (doğaüstü varlık) olan bağlılıkları. Rahip duruma daha sorgulayıcı yaklaşsada, Wilfrid ve Minna’nın hayranlıkları oldukça güçlü. Din, dünya, öteki dünya, varoluş ve dünyevi alışkanlıklar üzerine kaleme alınan, kişiyi sıkça düşünmeye sevk eden, ruh görüsünün maddeden ve varlıktan ayrılması gerektiğini vurgulayan, dolu dolu bir kitap.

Çok dikkatle, sakin bir yerde okunması gerekiyor, diğer türlü kavramsal bütünlüğü yakalamak zor. Oku-geç kitaplardan değil. (Elif Acar) 
Kesinlikle sakin bir zihinle okunması gereken ve bitirdiğiniz zaman maksimum verim alabileceğiniz bir kitap.
Kitabın konusu, bazen zarif bir kız bazen de büyüleyici bir erkek olarak görünen Seraphita'nın varlığı, çabaları ve uç noktaları, ana teması ise ikilemler ve karşıtlıklar üzerine kurulmuştur.
Eserde bir çok farklı duyguyu anımsamanız muhtemeldir. Çünkü çok yoğun lirikal bir anlatım kullanılmıştır.
Kitapta teolojik ve mitolojik öğeler bulunmakta. Balzac'in Seraphita aracılığıyla, mistik bir yolculuk sunmasının yanı sıra eserde çözümleyici ve felsefi incelemeler de mevcuttur aynı zaman da.

"Seraphita benim ustalık eserim olacaktır. Bir Goriot Baba hergün yazılabilir ama Seraphita gibi bir yapıt bir ömürde ancak bir kez ortaya çıkar."
- Balzac (Metin Kaan) 
I. Bölüm

Dünyanın herkesçe adı bilinen, ancak kimilerinin dikkatini cezbedemeyen, kimilerinin gözlerini üzerine çevirtse de güzelliğinin sadece bakabilen gözleri etkileyemeyeceği, kimilerinin görebilse de o hissi ayrılınca unutacağı ve o tadı ömrü boyunca bir noksanlık-hatta özlem-olarak adlandırmasına sebep olacak kadar güzel, insan elinin ve aklının henüz eziyet etmemiş olduğunu hemen kavratacak kadar gamsız doğallığa sahip olan yerler vardır. Buradaki, birbiriyle aynılıkları sadece biyolojik kategorileri olan, gerçekte ise birisi birisine benzemeyen, kokularının tek tek de güzel olsalar da birlikte oluşturdukları harmoninin kıyas kabul etmeyeceği bitkiler sadece gözlere değil, tüm duyulara ışıldarlar. Granit gecelerin bile ışıltısını söndüremeyeceği bu büyülü alemin insanlıktan uzak oluşu gidemeyen, göremeyenlerde yarattığı efsane hissinin tek sebebi değildir. Sarp bir kayalığın zirvesi oluşu, bu kocaman taş bloklarının okyanus ile buluştuğu noktayı dalgaların dövüşleri manzaranın büyülü güzelliğinin en büyük bir diğer etkeni olsa da efsaneleşmesi tamamen insan algısının bozukluğudur. Elde edemediğini tahrip, anlayamadığını inkar eden insanoğlundan tam tersini beklemek ne kadar doğru olurdu zaten? Buraya ulaşamayanların, ulaşsa da daha önce doğayı sadece alelade bir araç, nesne görmekten ve canlılardaki sadece üç beş benzerliği bulup ortaya mesnetsiz iddialar atmaktan öteye götürememiş kişilerin asla hissedemediği, dolayısıyla bu güzelliği de göremeyecek olanların başkalarının da bunu beceremeyeceklerini düşünmelerinin önyargısıdır efsaneliğinin başlıca nedeni. Yöre halkı tarafından kabul edilmiş bu önyargıların anlamsızlığını ortaya koymak için kucağında oraya çıkartmıştı Mine’yi Nuri.

Daha önce burada bulunmamış olduğunu sadece yüz çizgileriyle değil, ellerini nereye koyacağını bilemediğinden sürekli hareket ettirişiyle, manzaranın oluşturduğu görüntüyü herhangi bir tuvalde bile görmemiş olan gözlerinin son raddesine kadar açılışıyla da belli ediyordu Mine. Böyle bir manzarayı görmekle beraber bir şeyi ilk kez yapan birisinin tüm heyecanının sebep olduğu seratonin, bu kadar yüksekte bir uçurumun kenarında bulunmasının salgılattırdığı adrenalin ve Nuri’nin yanında kendisine bir zarar gelmeyeceğine emin olmasından gelen oksitosin ile neredeyse aşk kaçınılmazdı. Nuri aşkı işte tamda bu şekilde tarif ederdi. Mine tüm şaheserlerden yüz çevirip Nuri’ye döndürdüğünde cemalini, güneşin ışınlarının onun üzerinde daha da anlamlı olduğunu görüyor ve buradan yaptığı istemsiz tümevarımla sanki tüm güzelliğin sebebi aslında Nuri’ymiş gibi hissediyordu. İçindeki aşk, sevgi tüm kontrolünü ele geçiriyordu. Nuri’ye onu ne kadar sevdiğini bir kez daha itiraf etmek istese- hatta bunun için daha uygun bir an olamayacağını bilse- dahi Nuri’nin ona tüm mantıklı açıklamaları - daha önce yaptığı gibi- tekrar yapacağını ve yine kendisiyle olamayacağını açıklamaktan üşenmeyeceğini bildiğinden, “duymazsam, sorun yokmuş gibi yapmam daha kolay olur,” iç sesinin iknasına boyun eğerek susmuştu. Her ne kadar kalbi ve gözleri bu susulu beceremese de...

Sevgisinin sınır tanımamazlığı bir tek Nuri’yi aşamıyordu. En çok seven ne kadar hissedebilmişse kalbinin derinliklerinde, o da o kadarını hissediyordu ancak Nuri’nin hissizliği onu her seferinde daha sert çarpıyordu. Sessizlik konuşmasını bitirdiğinde eve dönmek üzere Nuri’nin kollarında yerini aldı.

II. Bölüm

Ferit, artık onu daha fazla göremeden duramayacağı gerçeğini fark etmesiyle birlikte, Nuriye’den ayrı geçirdiği her an daha da ışığını kaybettiğini anlamıştı. Nuriye’nin yanındaki kendisini hatırlamaya çalıştı. Kendisinde güneşin bir bahar gününde içi huzur doldurması gibi bir his yaratıyor ve onun tarafından sevilebileceği, kendisinin olabileceği günü bekliyordu. Bu bekleyişi sonunda onunla yan yana geçireceği günlerin geleceği kesinliğiliyle -ki tek bir mantıklı sebep bulamıyordu aksi için- şiddetini azaltıyor, daha katlanılabilir oluyordu. Bu yüzden, şimdi, kendinden eminlik ve daha öncesinde tattığı lezzetleri bir daha tatmak isteğiyle Nuriye’nin evinin kapısındaydı. İçeri girdi.
(...)
Salona geçtiğinde Nuriye’nin koltukta uzanmakta olduğunu gördü. Her adımda teninin solgunluğu, çektiği acının yüzüne yansımasının kırıntıları daha hissedilir hale geliyordu. Ferit, Nuriye’ye: “ Sizi özledim. Zira sizi göremediğim her an kötüleşmemem işten değil. Sanki sizin yanınızdaki ve uzağınızdaki ben iki farklı kişiyiz. İyi olabilmek için sizin yanınızda nefes almaya muhtaç gibiyim. Sizi gördüğümde nasıl cennette hissediyorsam kendimi, göremediğimde de bir o kadar dipsiz kuyulara düşüyor ışıksız kalıyorum. Artık ne zaman tamamen benim olacaksınız?” dedi sesinde sevgiden çok eminlik, kibir ve hırs vardı. Özlem ve sevgi ise bunların ardından ancak hissedilebilirdi. Nuriye fiziksel güzelliğine vurulmuş bu adamın sevgiden önce bencillik taşımasının sinir bozuculuğunu kaldırmak istemedi. Çektiği acılardan kurtulmak istemiyordu keza Ferit’in sözleri veya ilgisi bu acıyı bir nebze olsa bile hafifletemezdi ancak bir kalbin hükümsüzlüğüne karşı isyan etmekten de geri kalamadı. Çünkü anlayamıyordu; karşısında sevdiği kişi acı çekerken onun hala kendisinin mutluluğunu düşünmesini...Nuriye dayanamadığı için “Git Ferit, senin aşkın benim için fazla kaba” demenin yanısıra bir kaç cümle daha söylese de konuşmanın tüm özetini bir cümle anlatabiliyordu. Ferit ise kafasında ona nasıl sahip olabileceğiyle ilgili planlar ile oradan gitmeye hazırlanıyordu.

III. Bölüm

Ertesi gün Ferit, Mine ve Mine’nin imam babası bu efsanelere konu olan yere tırmanan kadının gerçekte ne olduğunu öğrenmek üzere kapının önüne geldiler. Ferit daha önceki anılarını hatırladı. Bir önceki gelişinde Nuriye’nin tepkisini aklı alamıyordu. Deniyor ama bir sebep bulamıyordu. Bir başkası da olamazdı hayatında çünkü evinden çok nadir anlarda dışarıya çıkardı. Ve başkasına ihtimal veremiyordu. Kendisini reddederken başkası nasıl olsundu? Mine heyecandan bir kuşun çırpınan kanatları misali çarpan kalbi dayanamayacak gibi hissediyordu. Yalnızca kalbine sığacak kadar çok sevdiği Nuri’nin olmak istiyordu. Tüm kalbi buna odaklanmıştı, Nuriye’yi yalnız kendisi için elde etmeyi amaçlayan Ferit’in beyninin aksine!

Misafirler içeri alınıp salona geçtiklerinde Ferit Nuriye’nin geçen seferki görüşmelerinden daha güçsüz göründüğünü fark etse de avına yaklaşan bir avcı gibiydi. Kayalıklardaki son ışıltılı görüşmelerinden bu yana geçen zamandan sonra tekrar Nuri’yi acı çeker bir yüz ifadesiyle görmenin hüznü çöktü Mine’nin yüreğine, bir de onu görmenin saadeti dolmuştu içine. İmam baba sadece bu kadının mucizelere nasıl konu olabildiğini anlamlandırmaya çalışan bakışlarıyla ilerliyordu. Evi gözden geçiren kısa bakışları olsa da acı çekmesine rağmen saçtığı ışığın huzuru içlere dolan bu kadının güzelliğinin üzerindeki bakışları uzun sürüyordu. Nuri “Hoş geldin Minik’im” dedi Mine’ye ve “neden burada olduğunuzu, neyi öğrenmek istediğinizi ve bu kızı buraya peşinizden sürüklediğinizi biliyorum” edası taşıyan surat ifadesiyle dolu birer “hoş geldiniz” de diğerlerine. Odada dört kişi hararetli bir sohbete koyuldular.....

IV. Bölüm
(...)

V. Bölüm
(...)

Tüm soruların cevabı bir kısa cümleyle anlatılabilirdi ancak Balzac bunu yapmazdı. O yüzden bu şaheseri, bu ustalık eserini yazdı. Goriot Baba her gün yazılabilir bir kitap gibi kalıyordu Seraphita’nın yanında çünkü Seraphita bir ömür gerektiriyordu. Sadece Balzac’ın değil bir çok eserin şahlığını aşağı çeker bir kitap...

O kısa cümle mi ?

“Size dünyevi şeyler söylediğim halde beni anlamıyorsunuz; göklerin dilini kullansaydım nasıl anlardınız?” ( Yuhanna, 3, 12 ) ( Seraphita, 74 ) (cltn) 

Kitabın Yazarı Honore de Balzac Kimdir?
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.

Hayatı

Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.

Edebiyat kariyeri

1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.

1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.

1789’la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler’in 1830’da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles’e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi’nin geçmişsel belgesidir kitapları.

İnsalık Güldürüsü, yazarın 1830’da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belkide 1830’da Kraliyetçiler’in yenilgisini perçimleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.

Honore de Balzac Kitapları - Eserleri
Goriot Baba
Vadideki Zambak
Eugenie Grandet
Otuzundaki Kadın
İki Yeni Gelinin Anıları
Seraphita

Tılsımlı Deri
Altın Gözlü Kız
Köylüler
Modeste Mignon
Köylü İsyanı
Kibar Fahişelerin İhtişam ve Sefaleti
Gambara

Bir Havva Kızı
Paris'ten Cava'ya Yolculuk
Louis Lambert
Yaşamda Bir Başlangıç
Ursule Mirouet
Pierrette
Lanetli Çocuk

Evde Kalmış Kız
Mutlak Peşinde
Suyu Bulandıran Kız
Lanje Düşesi
Gizli Başyapıt
Bir Kır Balosu
Köy Doktoru

Güzel Imperia
Bette Abla
Aşk Gecesi
Uzun Yaşam İksiri
Zarif Bir Yaşam Üzerine
Top Oynayan Kedi Mağazası
Tefeci Gobseck / Üç Öykü

Cousin Pons (2 Cilt Takım)
Tours Papazı
Sarrasine
Ferragus
Taşralı Bir Büyük Adam Paris'te
İki Şair
Parfümcü Cesar Birotteau'nun Yükselişi ve Düşüşü

Nucingen Bankası
Kırmızı Han
Bilinmeyen Başyapıt ve Kırmızı Han
Modern Uyarıcıları Kullanma Kılavuzu
Bir Yaratıcının Çektikleri
Modern Çağ Uyarıcıları Risalesi ve Z. Marcas
Paris

Vadideki Zambak - Bir Aşk Sayfası
Esrarlı Bir Vaka
Albay Chabert
Çalışanın Fizyolojisi
Seçilmiş əsərləri
Cebimdeki Düşünceler
Innocence and Other Stories

Ateist Ayini
Maskeli Aşk
Vendetta
Terör Devrinde
Korneliüs’ün Elmasları
Sönmüş Hayaller
Another Study Of Woman

Aklanmış Melmoth
Kibar Fahişeler (2. cilt)
Napoleon Efsanesi
Eğlendirici Öyküler
Çölde İhtiras
Bilinmeyen Şaheser - Sarrasine
Köy Papazı

Muhteşem Godisar
The Deserted Woman
Goriot Baba Cilt 1
İfritə
Vadideki Zambak Cilt I (Minyatür Kitaplar)
Vadideki Zambak Cilt II (Minyatür Kitaplar)
Üç Hikaye

Vadideki Zambak - Çocukluğum
The Human Comedy
Tuhaf Öyküler
Rahibenin Aşkı
Albert Savarus
Adieu
Die falsche Geliebte

Die Grenadiére
Vadidəki zanbaq
Peau de Chagrin
Honorine
Vater Goriot
Beatrix
Die Frau von dreißig Jahren

Der Ehekontrakt

Honore de Balzac Alıntıları - Sözleri
Alçakgönüllülük, daha doğrusu korku, aşkın ilk erdemlerinden biridir. (Eugenie Grandet)
Karşısında güzel bir kadın bulan bir erkek tuzağa düşmüş mü sayılıyor? (Kibar Fahişelerin İhtişam ve Sefaleti)
Peki öyleyse, öğretin bana... Sizi sevmemek için ne yapmam gerektiğini bana öğretin. (Seraphita)
Gerçekten tümüyle yüce ruhlu kadınlar gerçeği yalana yeğlerler. (Bette Abla)
Bundan çıkan sonuç şudur ki, toplumlar ne kadar uygarlaşır ve huzura kavuşursa, aşırı yollara o ölçüde başvururlar. Barış hali kimileri için feci bir durumdur. Belki de Napoléon'a "Savaş doğal bir haldir," dedirten şey de budur. (Modern Uyarıcıları Kullanma Kılavuzu)
Aşk evliliğinden olan bütün çocuklar gibi miras olarak annelerin muhteşem güzelliğini aldılar,sefaletle birleştiğinde çoğunlukla yıkıcı bir hediyeydi bu. (Sönmüş Hayaller)

... herkesin mucizesi kendine göredir. (Köy Papazı)
İntiharın üç türü vardır: önce uzun bir hastalığın son nöbetinden başka bir şey olmayan ve kuşkusuz patoloji sınırların içerisindeki intihar; sonra umutsuzluk nedeniyle intihar, son olarak da mantık yürüterek intihar. Lucien umutsuzluk nedeniyle ve mantık yürüterek kendini öldürmek istiyordu. bu ikisi vazgeçilebilir intiharlardır; yalnızca patolojik intiharın geri dönüşü yoktur; ama çoğu zaman bu üç neden, Jean-Jacques Rousseau'da olduğu gibi, birleşir. (Bir Yaratıcının Çektikleri)
Alaycı bir adam daima sathi, bunun neticesi olarak da hain bir kimsedir, alay ettiği hâdisede cemiyete düşen payı hiçbir zaman kaale alamaz, çünkü tabiat yalnız hayvan yaratır, ahmakları toplum hayatına borçluyuz. (Nucingen Bankası)
... büyük bir aileden gelmenin ve servetten yoksun oluşun nice yüksek zekalı insanları içinde tuttuğu derin bir hiçlik duygusu içinde, Umut sönüp gidiyordu. (İki Şair)
Vaktiyle seninle birlikte sonsuzluk denizine salıverdiğimiz gemileri yine orada yürütmeme kim engel olabilir? (İki Yeni Gelinin Anıları)
Aşka benzeyen hiçbir şey yoktur.. (Gizli Başyapıt)
İblisin vaat ettiği dünyevi zevkler çok fazladır ama cennetin sunduğu zevklerin bir sınırı yoktur. Tanrı'ya inandı ve ona dünyanın tüm hazinelerini veren o büyünün artık bir anlamı yoktu, tüm o hazineler, elmaslar onun gözünde çakıl taşından farksızdı; diğer hayatın görkemiyle kıyaslandığında incik boncuk gibi kalıyorlardı. Ona bu kaynaktan gelen her şeyin üzerinde bir lanet olduğunu düşündü. (Aklanmış Melmoth)

Çünkü herhangi bir şeyde aşırıya kaçmak bedeni kendine özgü bir yola sokar. (Sönmüş Hayaller)
Geceyi uykusuz geçirmek itiyadında olan ve derin bir sükûnet içinde seslerin çeşitli akislerine dikkat edenler bilirler: Çok defa, aynı yerden gelen hafif bir çıtırtı duyulur da, devamlı ve mutat [alışıldık] fısıltılar işitilmez... (Ferragus)
Vadilerde açan, gösterişsiz, alçakgönüllü çiçekler, göklere çok yakın, fırtınaların koptuğu, güneşin yaktığı yerlere dikilince yaşamıyorlar belki de, kim bilir? (Top Oynayan Kedi Mağazası)
Ancak her şey olmakla başlayarak herhangi bir şey olabilirsin. (Çalışanın Fizyolojisi)
İki varlığı aynı anda sevebilir miyiz? Bir sevgili bütün kalbi doldurmazsa sevgili olabilir mi? Birinci, sonuncu, biricik
olması gerekmez mi? (Seraphita)
Aşkın ne kadar toplumcul ve yararlı olduğu hiç düşünüldü mü? (Evde Kalmış Kız)
"Son aşk en ateşli aşktır." (Parfümcü Cesar Birotteau'nun Yükselişi ve Düşüşü)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/seraphita-honore-de-balzac-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)