# Şiir Çevirileri - Bilge Karasu Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Şiir Çevirileri kimin eseri? Şiir Çevirileri kitabının yazarı kimdir? Şiir Çevirileri konusu ve anafikri nedir? Şiir Çevirileri kitabı ne anlatıyor? Şiir Çevirileri kitabının yazarı Bilge Karasu kimdir? İşte Şiir Çevirileri kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/siir-cevirileri-bilge-karasu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-28T00:00:21+03:00 - Güncelleme: 2022-02-28T00:00:21+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/28/bilge-karasu-kimdir-bilge-karasu-kitaplari-ve-sozleri-163438.jpg Kitap Künyesi Yazar: Bilge Karasu Derleyen: Tunç Tayanç Yayın Evi: Metis Yayıncılık İSBN: 9789753429474 Sayfa Sayısı: 116 Şiir Çevirileri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Bilge Karasu'nun 50'li ve 60'lı yıllarda, özellikle Frederico Garcia Lorca'da yoğunlaşarak yedi şairden, İngilizce ve İspanyolca iki dilden yaptığı ve çeşitli dergi ve gazetelerde yayımladığı şiir çevirileri, araştırmacı Tunç Tayanç'ın emeği sayesinde ilk defa bu kitapta bir araya geliyor. Okur ve araştırmacıların, büyük bir dil ustasının şiir çevirisi konusundaki yaklaşımını daha iyi değerlendirebilmeleri için şiirlerin orijinalleri de kitaba eklendi. Şiir Çevirileri Alıntıları - Sözleri Ayağının bastığı toprak olmayı istedim -Şiir ne ki? - diyorsun, mavi gözlerini gözlerime mıhlarken. Şiir ne mi? Soracak mıydın sen de? Şiir sensin ya .... Yeşil isterim seni, yeşil. .. Söyle, kadınım, Aşk unutulduğunda bilir misin, nereye karışır? İki küçük çocuktuk, sevgiden gayrısını bilmeyen. Seni çıplak görmek, toprağı anmak demek ... Defnenin dalları arasında geziyor iki karanlık güvercin. Güneşti biri ay öbürü. "Komşucuklar", dedim onlara, "nerede mezarım benim?" "Kuyruğumda", dedi güneş. "Boğazımda", dedi ay. Bense yürüyüp giderken yeryüzünü belime dolamış kardan iki kartal gördüm çıplak bir kızla birlikte. Biri öbürüydü kızsa hiçbiri. "Kartalcıklar", dedim onlara, "nerede mezarım benim?" "Kuyruğumda", dedi güneş. "Boğazımda", dedi ay. Defnenin dalları arasında gördüm iki çıplak güvercin. Biri öbürüydü ikisiyse hiçbiri. -Şiir ne ki? - diyorsun, mavi gözlerini gözlerime mıhlarken. Şiir ne mi? Soracak mıydın sen de? Şiir... sensin ya!... -Şiir ne ki? - diyorsun, mavi gözlerini gözlerime mıhlarken. Şiir ne mi? Soracak mıydım sen de? Şiir... sensin ya!... Kalabalığın içinde görürüm onu arada bir yanımdan geçer, gülümser de geçerken, düşünürüm: -Nasıl? gülebiliyor ki? derim. Arkasından benim de dudağım kıvrılıverir, gülümserim acıyla alay eder gibi, düşünürüm o zaman: -Ya o da, derim, ya o da, benim gibi gülüyorsa? .. Erkeklerle kadınlar yalnız kaldılar; Cançekişen kuşların açık gagalarıyla, düşlere dalarak.. Gülün istediği Gül değildi; Göklerde, durgun, Bir başkaydı aradığı!. Şiir Çevirileri İncelemesi - Şahsi Yorumlar Birine şiir kitabı mı tavsiye etmek istiyorsunuz;en yakıcısından, en can alıcısı, en vurucusundan??İşte o kitap.. Herkes şiir yazmamalı ya da herkes çeviri yapmamalı ya da herkes şiir kitabı çevirmemeli.. Çevirecekse de Bilge Karasu gibi çevirmeli.. Çoook iyi.. İyi okumalar... (Gülşah Yelekin) Öncelikle bu kitabın içeriğini belirlemek ve içerikteki argümanların toplanması oldukça zor bir iş. Büyük bir emek, hırslı çalışma ve iyi bir takım çalışmasının ürünü olmuş. İyiki oluşmuş bu kitap. ''Yoldan geçen yabancı, gülme gördüğün zaman İçinde köpek yatan bu mezarı. Efendim ağladı ardımdan, kendi eliyle gömdü beni, Kendi eliyle yazdı taşıma bu satırları. '' bu mısra da beni baya etkiledi. Şiir seviyorsanız muhakak okumalısınız. Şahsen şiirden pek hoşlanmadığım için öyle aman aman bir etki yaratmadı bende. Ha unutmadan bu etkiyi yaratamamasında bilge karasu ve tunç tayancın bir etkisi yok. Bilge karasu burada sadece bir çevirmen =) (sıla) 1950’li ve 1960’lı yıllarda yerel ve küresel düzeyde şiir alemine damgasını vurmuş yedi şairin değerli şiirlerinden bir derleme çeviri çalışması. Birer şiirini çevirdiği Gustavo Adolfo Becquer, Shakespeare, T. S. Eliot, Balachandra Rajan ile Srinivas Ra­yaprol, hatta birkaç şiirini çevirmiş olduğu Ezra Pound da bir yana bırakılacak olursa, şiir çevirmeye ayırdığı zamanın, verdiği emeğin bü­ yük bölümünün Federico Garcia Lorca üzerinde yoğunlaştığı açık. Şiirlerin orijinal hallerine de kitapta yer verilmesi, İngilizce ve İspanyolca öğrenmeye çalışanlar için faydalı olur gibi görünüyor. Öte yandan, her bir şiirin kendine has bir öyküsü, yaşanmışlığı olması ve bir nevi edebiyat arkeolojik kazısı gerektirmesi dolayısıyla, ön bilgiye sahip olmaksızın okunması zor. Bu yüzden de lirizm odaklı olarak bu şiire yönelen okurun zorlanması söz konusu olabilir. Bilge Karasu’nun emek verdiği bir çalışmayı okumak, onun gözüyle şiirlere bakmaya çalışmak, zaman ayırmaya değer hissettiriyor bu şiirlere. Keyifli okumalar... (Özlem) Kitabın Yazarı Bilge Karasu Kimdir? Bilge Karasu (1930, İstanbul - 13 Temmuz, 1995), Türk öykü, roman, deneme yazarıdır. Aynı zamanda felsefeci yanı olan Karasu, metinlerinde felsefi sorunları işlemiş ya da onun metinleri felsefi incelemenin konusu olarak görülmüştür. Postmodern romanın Türkiye'deki önemli isimleri arasında değerlendirilmektedir. Yaşamı Bilge Karasu 1930'da İstanbul'da dünyaya geldi. Genellikle sanıldığının aksine, Musevi asıllı Osmanlı siyasetçi Emanuel Karasu ve onun yeğeni dünyaca ünlü yoğurt şirketi Danone Grubu'nun kurucusu İzak Karasu ile herhangi bir akrabalık ilişkisi bulunmamakla birlikte, Bilge Karasu'nun daha sonra Müslümanlığı seçmiş bulunan anne ve babası da Musevi asıllıdır. Şişli Terakki Lisesi'nde ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nde öğrenim gördü. 1963 yılında, Rockfeller bursuyla gittiği Avrupa'dan 1964'de dönerek çevirmenliğe başladı. Basın-Yayın ve Turizm Genel Müdürlüğü'nde ve Ankara Radyosu dış yayınlar servisinde çalıştı. Ankara Radyosu için radyo oyunları yazdı. 1974 yılından ölümüne kadar Hacettepe Üniversitesi' Felsefe bölümünde öğretim görevlisi olarak çalıştı. Ankara'da Nilgün Sokak'ta yıllarca küçük bir bodrum katında yaşadı. 14 Temmuz 1995'de pankreas kanseri tedavisi sürerken Hacettepe Üniversitesi Hastanesi'nde öldü. Cebeci Asri Mezarlığı'na gömüldü. Çalışmaları Yazmaya 17 yaşında başladı. İlk yazısı 1950'de, ilk öyküsü de 1952'de Seçilmiş Hikayeler Dergisi'nde yayımlanan Bilge Karasu, bireyin sorunlarına ağırlık veren, onun günlük hayatındaki açmazlarını işleyen bir yazardır. Her insanın hayatında en az birkaç kere kafasından geçirdiği ya da yaşadığı "sevgi", "dostluk", "yalnızlık", "tutku", "inanç/inançsızlık", "korku" ve "ölüm" gibi kavramları imgesel bir dille anlatır. Okuyucu günlük hayatına tanıklık ettiği hikayedeki kahramanda ya da kişilerde kendinden parçalar bulur. Böylece kullanılan imgeleri de rahatlıkla bilinçaltında kendi yaşamına göre şekillendirip yorumlar, hikayeyle okur arasında bir bağ oluşur. Çünkü Karasu, insanla/insanüstüyü, olağanla/olağanüstüyü yapaylığa düşmeden, metnin doğal akışı/hayatın da kurgusal akışı içinde verir. Okurun hayal gücünü bir noktaya kadar özgür bırakır. Karasu kelimelerini özenle seçer. Dili işlenmiş, üzerinde çok çalışılmış, oynanmış bir dildir. Kullandığı arı Türkçe başka yazarlarda yapay ve zorlama dururken, onun metinlerinde hoş bir tat bırakır. Çünkü ritim düşünülerek, ses düşünülerek, görsellik düşünülerek kurulmuş, kurgulanmış, kusursuz olması istenmiş bir dille yazılmıştır. Türkçe edebiyatın en özgün kalemlerinden biri olan Karasu "Gece" adlı kitabıyla Amerika'da verilen "Pegasus Ödülü"nü kazanan tek Türk yazardır; bu ödülle birlikte kitapları İngilizceye çevrilmiş ve ABD'nin çeşitli üniversitelerinde romanı Türk edebiyatı üzerine konferanslar vermiştir. Ölümünden önce yayınlanan kitabı Narla İncire Gazel (1995), ölümünden sonra 1996'da yayınlanan son kitabı ise Altı Ay Bir Güzdür. Anısına Bilkent Üniversitesi Türk Edebiyatı Merkezi 13-14 Aralık 2010 tarihlerinde Bilge Karasu'nun doğumunun 80, ölümünün 15.yılı dolayısıyla "Altı Ay Bir Güz" başlığı altında Uluslararası Bilge Karasu Sempozyumu düzenledi. Başkanlığını Talat Halman'ın yaptığı sempozyuma Bilge Karasu'dan ingilizceye yaptığı çevirilerle 2004'te ABD'nin en önemli çeviri ödülünü (National Translation Award) kazanan Aron Aji ve kimi kitaplarını Fransızcaya çeviren Alain Mascarou ile edebiyat dünyasından isimler katıldılar. Bilge Karasu Kitapları - Eserleri Gece Ne Kitapsız Ne Kedisiz Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı Göçmüş Kediler Bahçesi Kılavuz Troya'da Ölüm Vardı Altı Ay Bir Güz Narla İncire Gazel Şiir Çevirileri Kısmet Büfesi Nasıl Yazıyorsam Öyleyimdir Susanlar Öteki Metinler Haluk'a Mektuplar Lağımlaranası ya da Beyoğlu İmbilim Ders Notları Jean ve Gino'ya Mektuplar - Lettres A Jean Et Gino Bilge Karasu Alıntıları - Sözleri Sanat, o zaman, her şeyden önce bir tutum işiydi. Bir yenilik işiydi. Çerden çöpten de olsa çıkardı. (Öteki Metinler) -Yalnızlık zorunlu bir durum olmadığı zaman daha çok hoşlanıyor. (Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı) "Ama arada bir, inanılmaz şeyler de oluyor; olmasa, umut diye bir şey kalır mıydı zaten?" (Gece) Erkeklerle kadınlar yalnız kaldılar; Cançekişen kuşların açık gagalarıyla, düşlere dalarak.. (Şiir Çevirileri) Dile getirmek isteyip söylemekten çekindiklerimiz vardı. (Göçmüş Kediler Bahçesi) Her şeyi unutmak istiyorum. "Ne diyorduk en son?" (Narla İncire Gazel) "bekleyeceğim. sesini, sözünü, imgeni." (Haluk'a Mektuplar) ANILARIM SENİN GELECE­ĞİN OLUYOR, GERÇEKLİK DUYUSUNU YİTİRİP, UZAK­TAN UZAĞA HEP SENİN SİV­RİLDİĞİN BİR PUS İÇİNDE YAŞAMAĞA BAŞLADIĞIM ŞUANDA. SEN AĞAÇTAN SEN AĞACA KOŞUYORUM, ARADAKİ PU­SARIK BATAKLIKTA AYRI­ŞIP YIVIŞAN GÜNLERİN HİÇLİĞİNDE. (Kısmet Büfesi) "Aynada tanıyamadığım ben. Binlerce parça. Artık ben de olmayan yüzbinlerce parça." (Gece) "Şimdi o atlasçiçeği saksılara sığmıyor." (Lağımlaranası ya da Beyoğlu) Acıyı düşünmek yetmez. Acıyı duymanın yetmediği gibi. Hem düşünmek, hem duymak gerekir. Her şey gibi, bir bakıma. Mutluluğunun olanaksızlığı biraz da bundan. Yalnız duyulsa, ya da, yalnız düşünülse, mutluluğa erişmek o kadar kolay oluyor ki. (Haluk'a Mektuplar) Alışmamız gerekenler: 1) Her bildiğimizi, her okuduğumuzu, karşımızda konuşanın da bilmesi, okumuş olması gerekmez. Oysa beğendiğimiz, değer verdiğimiz kimselerden bunu bekleriz, genellikle. Şu beklenti, acaba, 'ne'den kaynaklanıyor.? * Bilmediğimiz, bilmediğimizin farkına vardığımız bir konuyu, bir bilenin, bize 'derli toplu' anlatmasını, anlatabilmesini isteriz. Oysa, kabul etmekte isteksiz davrandığımız bir şey vardır: ''Toparlayıcılık'', ''derli toplu'' anlatmak işi, bir bakıma, ''konservecilik''tir. a) ''Toparlayıcılık'' konserveciliktir. b) Yaşayan düşünce; dilin içinde, bir adamın belli bir noktada (tarih, toplum, kültür v.b.) bir sezgiyi iletilebilir bir biçim içinde ''verebilmek'' için geçtiği yolların hepsini kapsayan bir ''yaşayan'' düşünce ile, değiş-tokuşa yarayan birtakım ''paralara'' dönüşmüş düşünce arasında doldurulamaz bir boşluk vardır. ba) Düşünceleri ''kaynağından'' okumak. bb) ''Daha kolay kavranabilir'' biçimdeki toparlayıcılık ya da özetleme göreceliği. 2) Her şeyi anlamak zorunda, değiliz. (Her şeyi bilmek, okumak..) 2a) Anlamak, bilmek, okumak, birtakım koşullara bağlıdır. Bu koşullar her zaman denetimimizde değildir. (Örneğin neler.?) 2aa) Denetimimizde olan koşullar ise, ancak kişisel, sürekli bir çaba ile ürün verebilir. Okumayı da, düşünmeyi de sürekli olarak öğrenmek, yetkinleştirmek zorundayız. Elimizden geleni öğrenmek, ona göre eylemek zorundayız. 3) Hiçbir düşünce her şeyi açıklayıp her şeye çare bulduracak değildir. Gitgide genişleyen kavrama çerçeveleri. Öğrendiklerimizin birbirine basamak oluşu. (Bir bakıma, bildiklerimizin sözünü etmek için, bildiklerimizi ''toparlamak'' için, çizdiğimiz yeni bir çerçeve; bildiklerimizi sığdıracak, temel düzeneği öne alacak, buna karşılık gitgide soyutlaşacak, bir alan. ''Konservecilik'' dediğim, bu süreç. Bunu kendi için kullanan adama yararlıdır bu. Ama başkasına aktarılacak şey bu olunca, doğrusu çok ''az'' şey aktarılmış oluyor. Yaşanmamış bir sürecin sonuçları pek ''zenginleştirici'' değildir..) (..) * Beklentilerimizi karşılamak için yapacağımız şey, gidip aramaktır. *** İm/bilim Bilim.. Bir bakıma, ''belli'' bir alana yönelmiş olan araştırmalar bütünüdür. (Bu tanımın eksiği çok ama, önemli noktaları..) Alanın belirlenmesi, ereknesnelerin seçimi, yöntemlerin seçimi pek çok etmene bağlıdır. O araştırmaların bize ''öğrettiği'' var, yarattığı olanaklar var; bunun yanı sıra neleri bilmediğimizin farkına vardırmak gibi bir yararı da var. Bilmediğimizi bilmediğimiz olanın bir parçacığı bilmediğimizi 'bildiklerimiz' arasına giriveriyor. (..) İmbilimle uğraşan herkesin anlaştığı önemli bir nokta var: İmbilim, kurulmakta, oluşturulmakta olan bir bilim niteliği taşıyor. (..) İmbilimin amaçladığı, kabaca söylendikte, anlam üretimi biçimlerinin, anlam üretim biçimlerinin düzenlenişinin incelenmesi, bu alanda biçimselleştirilmiş, niceleştirilmiş birtakım sonuçlara varılabilmesi. (Bu da imbilimi bir bilim haline getirmenin önemli bir adımıdır. Buraya giderken kendisine terimler arar.) (İmbilim Ders Notları) Birçok şey onun yüzünden olmuş gibi, oluyor gibi. Oysa kendini aldatmak boş bundan böyle. Olanlar onun yüzünden değil, onun yoluna bağlanmış görünen, bağlandığına inanan insanların kendi aralarında çekişmeleri yüzünden oluyor. (Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı) Kaza da, intihar da, cinayet de, dışarıdan içimize dalıvermesine engel olamayacağımız sert, hoyrat ellerdir; bizi darmadağın eden... Her zaman ölüm getirmese bile ölümün kaygısını getirir, bozulmayı değişmeyi getirir kazalar... (Susanlar) Durmaksızın öğrenmek gerekiyor; kendini tanımak, her günün değişikliğine kendini uyarlamak. (Ne Kitapsız Ne Kedisiz) Anılar, belli bir düzenin sağladığı anlamları taşıyabilir ancak. Notalar gibi; Anahtarı yazılmadıkça birtakım benekler olarak kalan... (Lağımlaranası ya da Beyoğlu) Yoksa yaşamak istediğini düşünmekten yaşadıklarının farkına varamayan alıklar mıyız? Bak, bu da hesaba katılacak, göz önünde tutulabilecek bir şey. (Haluk'a Mektuplar) Aldatmayı, ihanet etmeyi pek güzel bir biçimde ussallaştıranlar? Kopmayı başkasından bekleyenler? Ama hep öyle mi oluyor? (Altı Ay Bir Güz) İnsanlar dilediğince sevişiyor ya, gönülleri ne ölçüde doyuyor, kestiremiyorum. Hoş, gönül doyurmak bir yana biz etimizi bile doyuramıyoruz. Öyle görünüyor. Ya da... İkisini bir arada yürütmeye çalışıyor, başaramıyoruz. (Haluk'a Mektuplar) "Belledikleri kalıplarla konuşulmadıkça, ırzlarına geçildiğini sanan zavallılar da vardır." (Gece) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/siir-cevirileri-bilge-karasu-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)