# Sıradan Delilik Öyküleri - Charles Bukowski Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Sıradan Delilik Öyküleri kimin eseri? Sıradan Delilik Öyküleri kitabının yazarı kimdir? Sıradan Delilik Öyküleri konusu ve anafikri nedir? Sıradan Delilik Öyküleri kitabı ne anlatıyor? Sıradan Delilik Öyküleri kitabının yazarı Charles Bukowski kimdir? İşte Sıradan Delilik Öyküleri kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/siradan-delilik-oykuleri-charles-bukowski-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-24T10:00:07+03:00
- Güncelleme: 2022-02-24T10:00:07+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/24/charles-bukowski-kimdir-charles-bukowski-kitaplari-ve-sozleri-160539.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Charles Bukowski 
 Çevirmen: Avi Pardo 
 Orijinal Adı: Tales of Ordinary Madness 
 Yayın Evi: Parantez Yayınları 
 İSBN: 9789758441426 
 Sayfa Sayısı: 200 

Sıradan Delilik Öyküleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Bukowski'nin en beğenilen öyküleri...

"kuma oturup suya bakardı, her şeye zor inanılırdı suya bakınca, Çin diye bir ülke olduğuna ya da ABD'ye ve Vietnam'a, bir zamanlar çocuk olduğuna, hayır, buna inanmak zor değildi, onu unutamazdı. bir de erkeklik çağını: çalıştığı işler ve kadınlar, sonra kadınsızlık, şimdi de işsizlik. altmışında bir berduş. bitmiş. bir hiç. bir dolar yirmi sent nakit vardı cebinde. bir haftalık kirasını ödemişti bir de. okyanus... kadınları düşündü yine. bir kaçı iyi davranmıştı ona. diğerleri kurnaz, gürültücü, biraz deli ve çok zor kadınlar olmuşlardı. odalar ve yataklar ve evler ve Noeller ve işler ve şarkılar ve hastaneler ve donukluk, donuk günler ve geceler ve anlam eksikliği ve fırsat eksikliği. ve şimdi, altmış yılın karşılığı: bir dolar yirmi sent."

Sıradan Delilik Öyküleri'nde yer alan çalışmaları, Charles Bukowski'nin haklı şöhretini kazanmasının en iyi örnekleri sayılıyor. Bukowski bu öykülerde kendi hayatından yola çıkarak, kaybedenlerin dünyasına, ayyaşlar, kaçıklar, düzenbazlar, fahişelerden oluşan bir dünyaya kendine has farklı bir mercekten bakıyor ve her şeyi olabildiğince açık ve net anlatıyor.

Sıradan Delilik Öyküleri Alıntıları - Sözleri
“Dibe vurduğunu sanıp bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan."
“İnsan, ruhunu anlamayı ısrarla reddeden bir ortamın kurbanıdır."
“Güzel yer”dedim, “ama bir gün buranın da içine ederler herhalde.”
Vallahi ölüler bizden daha mutlu.
Evet hayvanları seviyorum. Sorunum insanlarla.
Mutlu insan yok mu?"
"Mutluymuş gibi yapan çok insan var."
"Neden?"
"Çünkü utanıyorlar, korkuyorlar, itiraf edecek cesaretleri
yok."
"Sen korkuyor musun?"
"Ben sadece sana itiraf edebilecek kadar cesurum..."
Dibe vurduğunu sanıp bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan...
Kendini beğenmiş insanlar her soruya bir çuval cevap ve öğütle karşılık verir.
Dibe vurduğunu sanıp, bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan.
"Güzel yer" dedim, "ama bir gün buranın da içine ederler herhalde."
Dibe vurduğunu sanıp, bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan.
Dibe vurduğunu sanıp bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan.
Mutlu insan yok mu?
Mutluymuş gibi yapan çok insan var.

Sıradan Delilik Öyküleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Gülmekten yerlere düşerek okuduğum hikayeyi aşağıya bıraktım. Bir kaç hikayeyi saçlarım kafama batıyormuş gibi hissettirdiğinden yarım bıraksam da... Bu abimizle muhabbet etmek isterdim doğrusu tabi iyi bir zamanında sülüğü olmak hoş olurmuş :))) Mesela at yarışında tutturduğunda, hayata daha az sinirli bir anında :)) Bir de size nasıl hissettiriyor? Sanki entelektüel çevrelerle alay ediyormuş gibi hissediyorum. Şey dermiş gibi "dur şurayada şu isimleri sıkıştırayım ne kadar donanımlı olduğumuzu anlasın bu edebi kumkumalar. Yazdıklarımdan anlamazlar şimdi işleri güçleri şekil" dermiş gibi :))) Çok eğleniyorum kitaplarını okurken. Hayata olan duyarsızlık, fazlaca yıpranmışlıktan sonra gelip insanın içine oturuveriyor ve bunun mizahını yapabiliyor olmasını çok seviyorum.

SÜLÜK ÜZERİNE NOTLAR
Sülük; denizde ya da tatlı suda yaşayan, kan emici, halkalı
solucan, yapışkan, sırnaşık (kimse) sülük bir bakıma bizden
çok üstün bir varlıktır; bizi nerede ve nasıl bulacağını bilir -
genellikle banyoda ya da cinsel ilişkinin ortasında ya da
uykuda, sizi büyük aptesinizin ortasında yakalamakta da pek
ustadır, şayet kapıdaysa,

"Bir dakika, allah kahretsin, bir
dakika!" diye bağırabilirsiniz, ama ıstırap içinde bir insanın
sesi onu yüreklendirir sadece - kapıyı daha sert, daha
heyecanla yumruklamaya başlar, sülük genellikle hem kapıyı
vurur hem de zili çalar, nasıl açmazsınız kapıyı? Gittiği
zaman - nihayet - bir hafta boyunca kendinize gelemezsiniz,
sülük ruhunuza işemekle kalmaz, sarı suyunu büyük bir
maharetle tuvaletinizin oturağına da bırakır, fark edilmeyecek
kadar; ancak üstüne oturunca fark edersiniz, ama artık çok
geçtir.
Sizden farklı olarak bol bol gevezelik edecek vakti vardır
sülüğün, üstelik bütün fikirleri sizinkilere terstir, ama o bunu
asla bilmez çünkü hiç susmaz, araya iki kelime sıkıştırıp ona
katılmadığınızı söylemeye kalkışsanız bile sizi duymaz, sizin
araya girişiniz onun için bir boşluk anıdır, konuşmasına
kaldığı yerden devam eder. o konuşurken siz de onun pis
sümüğünü ruhunuza silmeyi nasıl bu kadar iyi başardığını
düşünürsünüz, sülük sizin uyku saatlerinizi de çok iyi bilir, siz
derin uykudayken telefon eder ve ilk sorusu,

"Seni
uyandırdım mı?" olur. Ya da evinize gelir, perdelerin örtülü
olduğunu gördüğü halde orgazmı çağrıştıran bir coşku ile
kapıyı yumruklar, parmağını zile basıp tutar, cevap
vermezseniz,

"İçerde olduğunu biliyorum!" diye bağırır,

"Arabanı gördüm."
Bu yıkıcı insanlar düşünce mekanizmasının nasıl
çalıştığından habersiz de olsalar onlardan hoşlanmadığınızı
sezerler, ama bu onları kamçılar, ayrıca ne tür bir insan
olduğunuzun da farkındadırlar - incitmekle incinmek arasında
hep ikinciyi seçen birisiniz, sülük insanlığın iyi yanları ile
beslenir; iyi insanın kokusunu alır.
Sülüğün kendi keşfi sandığı bazı standart ve kabız fikirleri
vardır, en çok sevdiklerinden bir iki örnek:
"Hiçbir şey bütünüyle kötü olamaz, bütün polisler kötüdür
diyorsun, ama değildir, iyi polislere de rastladım ben. İyi polis
de var."
Fırsat bulup ona bir insanın polis üniformasını üzerine
geçirdiği andan itibaren mevcut düzenin maaşlı bekçisi
olduğunu anlatamazsın, polisin işi değişimi engellemektir,
gidişattan hosnutsanız bütün polisler iyidir, değilseniz
kötüdür, bütünüyle kötü diye bir şey vardır, ama sülük bu
kulaktan dolma ev üretimi felsefe ile doludur, bunlardan
vazgeçmez, sülük insana düşünce özürlü biri olarak yapışır -
acımasızca, kesin ve sonsuza dek.
"Olup bitenlerden habersiziz, gerçek yanıtların bize
ulaşması mümkün değil, liderlerimize güvenmekten başka
çaremiz yok."
Bu o denli aptalca ki yorum yapmayacağım, sülüğün
saçmalıklarını sıralamaktan da vazgeçiyorum hatta, sinirlerim
bozuluyor.
Devam edelim, sülüğün isminizi ve adresinizi bilmesi de
gerekli değildir, sülük her yerdedir, kokuşmuş, zehirli,
ölümcül ışığını üstünüze yansıtmaya her an her yerde hazırdır,

at yarışlarında şanslı olduğum bir dönem hatırlıyorum, altıma
yeni bir araba çekmiş Del Mar civarında geziniyordum, her
gece yarışlardan sonra farklı bir motel seçiyor, sonra sahilde
yemek yiyebileceğim iyi bir yer arıyordum, yemekleri lezzetli
ve tenha bir yer. Bu bir çelişki aslında, yani yemekleri lezzetli
restoran kalabalık olur. Ama bütün genellemelerde olduğu
gibi bunun da istisnaları vardır, insanlar bazen yemeklerin
çöpten farksız olduğu yerlere rağbet ederler, neyse, her gece
yemekleri lezzetli ve çıldırtan kalabalıktan uzak bir yer
bulmak kutsal bir arayış olmuştu benim için. Böyle bir yer
bulmak uzun zaman alabiliyordu, bir gece yerimi bulmak bir
buçuk saatimi aldı. Arabayı park edip içeri girdim. New York
usulü biftek, patates tava filan söyledim, yemeği beklerken
kahve içiyordum, bomboştu mekan; harikulade bir geceydi.
New York usulü bifteğim geldi ve o anda kapı açıldı, evet,
sülük gelmişti, doğru tahmin ettiniz, tezgahta otuz iki tabure
vardı, sülük yanımdaki tabureye oturmak zorunda hissetti
kendini, çöreğini yerken bir yandan da garson kızla sohbete
başladı, balık gibi dümdüz bir herifti, söyledikleri
bağırsaklarıma bıçak gibi saplanıyordu, zırvalıyor, ruhunun
pis kokusunu her yere bulaştırıyordu, ancak yemeğimi
yiyebileceğim kadar bir dirsek payı bırakmıştı bana. Bu
dirsek payını ayarlamakta da çok ustadır sülük. New York
usulü bifteğimi çabucak mideme indirip kendimi dışarı attım,
o gece öyle sarhoş oldum ki ertesi gün ilk üç koşuyu
kaçırdım.
Çalıştığınız, iş yaptığınız mekanlarda da mutlaka bir sülük
vardır, ben sülük yemiyim, bir keresinde çalıştığım yerde on
beş yıldan beri kimse ile konusmamış biri çalışıyordu, daha
ikinci günümde benimle otuz beş dakika konuştu, kendinden
geçmişti, daldan dala atlıyordu orospu çocuğu, onun da bir

tadı olabilir ama söyledikleri mizahtan yoksun
kokuşmuşluklardan ibaretti, onu iyi çalıştığı için tutuyorlardı
orada,

"İyi bir yövmiyenin hakkı emekle verilir." Her işte en
az bir sülük vardır ve beni hemen bulur, çalıştığım her işte su
cümleyi sık sık duymuşumdur: "Buradaki kaçıkların hepsi
sana bayılıyor."
Yüreklendirici değil böyle bir şey duymak. Ama hepimizin
belki de farkında olmadan birilerine sülüklük yapmış
olmamız olasılığını da gözardı etmemekte yarar var. Berbat
bir düşünce ama büyük olasılıkla doğrudur, hem sülüğe karşı
dayanıklılığımızı da artırabilir, yüzde yüz insan yoktur
aslında, hepimizin, başkalarının farkında olup bizim farkında
olmadığımız deli ve çirkin bir yanı vardır, yoksa bu çiftliğe
nasıl katlanabilirdik?
Yine de sülüğe karşı önlem alan insana saygı duymalı,
sülük kesin tavır karşısında ürker, başkasına musallat olur.
Hayat dolu, entelektüel bir şair tanıyorum, ön kapısına büyük
harfler ve mükemmel bir elyazısı ile şöyle yazmıştı:
İlgilenenlere: beni görmek istiyorsanız lütfen telefon edip
randevu alın. Davetsiz gelenleri kabul edemeyeceğim, işimi
yapabilmek için zamana ihtiyacım var. İşimi katletmenize izin
veremem, beni hayatta tutan şeyleri yapabilirsem, rahat ve
sıkıntısız bir ortamda karşılaştığımızda size karşı daha nazik
olacağımı lütfen bilin.
Bu yazıya hayranlık duyuyorum, züppelik ya da insanın
kendini abartması olarak algılamıyorum, doğal haklarına
sahip çıkan cesaret ve mizah dolu bir adam söz konusu, ilk
kez tesadüfen gördüm bu yazıyı, bir süre bakıp adamın
yazıdaki sesini duyduktan sonra arabama binip uzaklaştım,
anlamaya başladığımız an her şeyin başladığı andır ve

bazılarımız artık anlamaya başlasa çok iyi olacak. Love-
in'lere, o toplu sevgi ayinlerine itirazım yok mesela, yeter ki

beni katılmaya zorlamayın, sevgiye bile karşı değilim, ama
biz sülüklerden söz ediyorduk, değil mi?
Sülük için kolay lokma olmama rağmen bir keresinde ben
de tavır koydum, o sıralar on iki saatlik gece vardıyasında
çalışıyordum. Tanrı beni affetsin, ve tanrı tanrıyı afetsin, her
neyse bu çok sülüğümsü sülük her sabah saat dokuzda bana
telefon etmekten kendini alamıyordu, sabahları yedi buçukta
eve gelip iki bira içtikten sonra ancak uyuyabiliyordum.
Zamanlaması mükemmeldi, her seferinde o alışılagelmiş aptal
oyununu oynardı, beni uyandırmış olmanın bilincinde sesimi
duymak onu mest ederdi, öksürür, tiksirir, boğazını temizleyip
kem kümlerdi,

"Bak,
" dedim sonunda,

"ne bok yemeye beni
saat dokuzda uyandırıyorsun? Sabaha kadar çalıştığımı
biliyorsun, on iki saat çalışıyorum! Neden beni saat dokuzda
arıyorsun allahın cezası?"
"Belki at yarışlarına gidersin diye düşündüm, seni
hipodroma gitmeden önce yakalamak istedim."
"Dinle,

" dedim,

"ilk koşu 13:45'de, ayrıca gecede on iki
saat çalışırken nasıl hipodroma gidebilirim? Bu kadar şeye
nasıl zaman bulacağım? Uyumam, sıçmam, yıkanmam,
beslenmem, düzüşmem, ayakkabılarıma bağcık filan satın
almam gerekiyor, gerçek kavramın yok mu senin? İşten
geldiğimde en son lanet damlama kadar tüketilmiş olduğumu
anlayamıyor musun? Geriye bir şey kalmıyor, anlasana!
Hipodroma gidemiyorum, kıçımı kaşıyacak gücüm yok.
Neden beni sabahın lanet dokuzunda arıyorsun?"
Fırçayı yiyince sesi kısılmıştı - "Hipodroma gitmeden önce
seni yakalamak istedim." Yararı yoktu, telefonu kapattım,

gidip karton bir kutu aldım, telefonu içine sokup üstünü
paçavra ile doldurdum, her sabah işten geldiğimde bunu
yapıyor, kalktığımda telefonu kutudan çıkarıyordum, sülük
ölmüştü, bir gün dayanamayıp beni görmeye geldi.
"Neden artık telefonlarıma cevap vermiyorsun?"
"Telefonu bir kutuya koyup üstüne paçavra dolduruyorum."
"Sembolik olarak beni de o kutuya koyduğunun farkında
değil misin?"
Ona bakıp sakin ve yumuşak bir sesle,

"Bak bu doğru,
"

dedim.
Bir daha eskisi gibi olmadık, benden yaşlı, hayat dolu ve
sanatçı olmayan (şükür) bir arkadaşımla konuşuyordum,
"McClintock beni günde üç kez arıyor, seni aramıyor mu?"
diye sordu.
"Artık aramıyor."
McClintock'lar herkesin alay konusudur ama onlar bunun
asla farkında olmazlar, bir McClintock hemen fark edilir, her
McClintock yanında küçük bir telefon defteri taşır,
telefonunuz varsa şayet çok dikkatli olun. Sülük size şehir içi
arayacağını söyleyip (yalan) telefonunuzdan bitmek bilmeyen
zehirli hikayelerinden birini bezgin dinleyicisinin kulağına
dökecektir mutlakta, bu McClintock tipi sülük telefonda
saatlerce konusabilir, dinlememeye çalışsanız da elinizde
olmadan kulak misafiri olur, hattın öbür ıstırap ucundaki
kişiye güler, biraz da acırsınız.
Belki bir gün dünya düzeni öyle değişir ki, iyi ve dürüst bir
yaşantının sonucunda sülük sülüklükten çıkar, sülüklüğün
olmaması gereken şeyler yüzünden oluştuğuna dair bir
varsayım var. Kötü hükümet, kötü hava, berbat seks, bir kolu

tahta anne, parlak yastıklara gömülüp oturan baba, vesaire,
ütopik toplum gerçekleşir mi gerçekleşmez mi, bilemiyoruz.
Ama hâlâ insanlığın bozuk tarafları ile ugraşmamız gerekiyor
- açlar, siyah beyaz ve kızıl, uyuyan bombalar, love-in'ler,
hipiler, yeterince hipi olmayanlar, Johnson, Albequerque'nin
hamam böcekleri, kötü bira, bel soğukluğu, ödlek editörler,
bunlar şunlar bunlar şunlar, ve sülük, sülük hâlâ yaşıyor, ben
bugün varım, yarın değil, benim ütopyam bugün daha az
sülük diyor, sizin hikayenizi de dinlemeyi çok isterdim,
eminim herkesin katlanmak zorunda kaldığı bir-iki
McClinlock tipi sülüğü vardır, sizin McClintock hikayeniz de
beni güldürürdü herhalde. Tanrım, şimdi aklıma geldi!!!!!
Bir McClintock'un güldüğünü hiç görmedim! Şu işe bak.
Tanıdığınız sülüklerden birini düşünün ve kendinize onu
gülerken görüp görmediğinizi sorun, hiç gördünüz mü
güldüklerini?
Tanrım, aslına bakarsanız tek başıma olduğum zamanlar
dışında ben de pek gülmem, kendimi mi yazıyorum yoksa?
Sülüklerin sülüklediği bir sülük, düşünün bir, kıvrılıp
kaynasan, 69 durumlarında bir sülük kolonisi. 69 mu? Hadi
bir Chesterfield yakıp her şeyi unutalım, sabaha görüşürüz,
paçavra dolu bir kutuya tıkılmış ve kobra memeleri okşarken.
"Selam, seni uyandırmadım, değil mi?"
"Hay Allah, düşünemedim." (Önemsiz) 
Bukowski, Sıradan delilik öyküleri kitabında yolun sonunu anlatır. Yolun bittiği ve ormanın başladığı, yalanın bittiği ve gerçeğin başladığı, insanlığın bittiği ve insanın başladığı, zamanın bittiği ve ölümsüzlüğün başladığı, umudun bittiği ve gösterişin başladığı yeri anlatır. Ancak o yerin adresini asla vermez. Çünkü bilir ki bu dünyada sadece adres arayanlar kaybolur.
Sıradan Delilik Öyküleri’nde yer alan çalışmaları, Charles Bukowski’nin haklı şöhretini kazanmasının en iyi örnekleri sayılıyor.

Bukowski bu öykülerde kendi hayatından yola çıkarak, kaybedenlerin dünyasına, ayyaşlar, kaçıklar, düzenbazlar, fahişelerden oluşan bir dünyaya kendine has farklı bir mercekten bakıyor ve her şeyi olabildiğince açık ve net anlatıyor.

Sıradan Delilik Öyküleri Kitabı içeriğinde Argo ve +18 İbareler de yer alıyor.￼ (Mahmut Keçeci) 

Kitabın Yazarı Charles Bukowski Kimdir?
Charles Bukowski (16 Ağustos 1920 - 9 Mart 1994), asıl adı Heinrich Karl Bukowski olan Amerikalı yazar ve şair. Yapıtlarında bazen Henry Chinaski ismini de kullanmıştır. Hayatının çoğunu ABD'nin Los Angeles şehrinde geçirmiştir.

Eserlerinde genellikle toplum dışı insanlar ile depresyonu konu alması ve alkolizme yatkın bir hayat tarzını anlatmasıyla ünlüdür. Bunun nedeni olarak kendisinin bu hayatı yaşaması gösterilebilir. Bukowski'nin yazılarında kendi hayatını yazıp yazmadığı tartışma konusu olmuştur; hayranlarının bir kısmı bunları kurguladığını, çoğunluğu ise yaşamadan bu tip kurguları yapmasının mümkün olmayacağını ve o karakterde bir insanın bu hayatı sürmesinin zaten doğal olduğu görüşünü savunmaktadır.

I. Dünya Savaşı'nın sonlarında Almanya'ya askeri hizmet nedeniyle gelen Polonya asıllı Amerikan bir babanın ve terzilikle uğraşan Alman bir annenin çocuğu olan Charles Bukowski 1920 yılında Andernach, Almanya'da doğdu. 2 yaşındayken Los Angeles'ataşındılar. 1929 Krizi sırasında Bukowski'nin babası genelde işsizdi ve Bukowski'ye şiddet uygulardı. Genelde sessiz bir çocuk olan ve bu özelliğiyle dikkat çeken Bukowski, bazen çıldırış noktasına geliyor kendinden hiç beklenmedik kabadayılıklar yapıyordu. İlkokul yıllarından itibaren korkusuz olan Bukowski, kendi yazdığı bir eserinde ilkokul öğretmenine "sevişelim" dediğini söylemektedir. Bukowski, Los Angeles Lisesi'nden mezun olduktan sonra sanat, gazetecilik ve edebiyat dersleri aldığı Los Angeles Şehir Üniversitesi'nde 1 yıl okudu.

Yazmaya başladığı günden itibaren yazılarını yayımlanması için dergilere gönderen Bukowski'nin yazıları hep geri gönderilmiştir.

Ancak 24 yaşındayken "Aftermath of a Lenghty Rejection Slip" isimli kısa öyküsü yayımlandı. İki yıl sonra bir başka kısa öyküsü olan "20 Tanks From Kasseldown" isimli eseri yayımlandı. Bukowski yayıncılık yöntemlerinden hayal kırıklığına uğradı ve neredeyse 10 yıllığına yazmayı bıraktı. Hayatının bu bölümünü ABD'yi gezerek, çeşitli işlerde genellikle kısa vadeli çalışarak ve ucuz pansiyonlarda konaklayarak geçirdi. Hayatının diğer bölümlerinde olduğundan daha yoğun bir tempo ile açlık ile boğuşan ve kadınlarla zaman geçiren Bukowski daha sonra bu yıllarını Factotum isimli kitabında da anlatmıştır. Bu dönemdeki işlerinin kısa vadeli olmasının nedeni de düzen tanımaz kişiliği ve alkol bağımlılığıydı. Bukowski babasına olan nefretini onun aksine bir hayat yaşayarak göstermiş ve bir yazısında da bu yüzden bir hiç olmayı seçtiğini söylemiştir. O babasının aksine olduğu gibi görünen ve bir şey olmamayı hedefleyen birisi olarak kazandığı paraya önem vermiyor ve barlarda günü birlik bir hayat sürüyordu. Zengin Amerikalı kadınlarla ilişkiye girdiği dönemlerde onlara kaba dahi davransa etkiliyor onların evlerinde yaşamaya başlıyor ama bir türlü o hayata adapte olamayarak eski hayatına geri dönüyordu ki 1969'da da bunu, aç kalmayı seçtiğini söyleyerek ispat etmiş oluyor adeta. Ayrıca ömrünün çoğu denilebilecek kısmını da hipodromlarda geçirmiş ve bundan yazılarında sık sık söz etmiştir. 1950'lerin başında Bukowski, iki yıldan az bir süre ABD Posta İdaresi'nde posta kuryesi olarak çalıştı. 1955'te ölümün ucundan döndüğü alkol komasından dolayı hastaneye kaldırıldı. Taburcu olduktan sonra bir daktilo satın aldı ve şiir yazmaya başladı.1957'de Barbara Fry ile evlendi fakat 1959'da boşandılar. Bukowski, şiir yazmaya ve içki içmeye devam etti ve sonra Los Angeles'taki postaneye geri döndü. 1965'te hiç evlenmediği Francis Smith'ten bir kızı oldu. 1969'da Black Sparrow Yayınevi'nden ömür boyu 100 dolar maaş teklifini alınca postaneden ayrıldı. Bir mektubunda şöyle bir açıklaması vardı "İki seçenekten birini seçmek zorundaydım: Posta ofisinde kalıp delirmek ya da yazmaya oynayıp açlıktan ölmek. Ben aç kalmayı seçtim." Posta ofisini bırakalı bir ay olmadan Postane ismindeki ilk romanını bitirdi. 1976'da Bukowski, Linda King ile tanıştı. İki yıl sonra birlikte Los Angeles'ta bir liman şehri olan San Pedro'ya taşındılar. Bukowski ve Beighle 1985'te evlendiler.

Bukowski, Pulp romanını henüz bitirdikten sonra 9 Mart 1994'te 73 yaşındayken omurilikten yayılan lösemi sebebiyle San Pedro, Kaliforniya'da öldü.

Bu tip bir hayat yaşadığı için birçok kez tutuklanmış, dayak yemiş olan Bukowski hayatı, özgün dili ve tarzı ile Amerikan edebiyatına damgasını vurmuş, Türkiye'de ise ilk kez Sokak dergisi'nde çıkan öyküleri ile tanınmıştır.

Charles Bukowski Kitapları - Eserleri
Postane
Pulp
Factotum
Kahramanın Yokluğu
Ekmek Arası
Kadınlar

Ölüler Böyle Sever
Suda Yan Ateşte Boğul
Hollywood
Pis Moruk İtiraf Ediyor
Kasabanın En Güzel Kızı
Sıcak Su Müziği
En Kısa Andır Mucize

Pis Moruğun Notları 2
Pis Moruğun Notları
Sıradan Delilik Öyküleri
Kaptan Yemeğe Çıktı ve Tayfalar Gemiyi Ele Geçirdi
Pansiyon Manzumeleri
Bütün Atlar Kaybetmeye Koşar
Bana Aşkını Getir

Güneş, İşte Burdayım
Bir Tek Ben miyim Böyle Yaşayan?
Günler Tepelerden Aşağı Koşan Vahşi Atlar Misali
Kimse Bilmez Ne Çektiğimi
Büyük Zen Düğünü
En İyi Adamlar Yalnızken Güçlüdür
Kaybedenin Önde Gideni

Shakespeare Bunu Asla Yapmazdı
Güneşe Uzan
Kediler
Sarhoş Çal Piyanoyu Vurmalı Çalgı Gibi Parmaklar Biraz Kanamaya Başlayana Dek
Çanlar Kimse İçin Çalmıyor
Gilles Deleuze ve Amerikan Edebiyatı
Kapalı Bir Kapıdır Cehennem

Gülün Gölgesinde
İlham Perisine Oynamak
Gece Çılgın Ayak Sesleriyle Yırtıldı
Kendimizde Açtığımız Yaralar
Aşk
Ben Makul Bir Adamım
Alaycı Kuş Bana Şans Dile

Canlılar ve Ölüler İçin Fırtına
Tükenmiş Hissediyorum Kendimi
Bring Me Your Love
There's No Business
New Poems Book 1
New Poems Book 2
The Continual Condition

New Poems Book 3
New Poems Book 4
Cehenneme Giden Yol
The Pleasures of the Damned: Poems, 1951-1993
Cehennemden Bir Köpektir Aşk
Aforizmlər
kadınlar

Charles Bukowski Alıntıları - Sözleri
bir sonraki şişeden başka
hiçbir şeyin önemi yoktu (Cehenneme Giden Yol)
Haftada 64 saat çalışıp karşılığında 35 dolar alıyordu dangalak ve mutluydu (Kasabanın En Güzel Kızı)
Bir şeyler biliyormuş gibi görünüyordum, ama yalandı, sahteydim ve insanın birden sahte olduğunu hissetmesinden daha kötü hiçbir şey yoktur dünyada. (İlham Perisine Oynamak)
Gurur yeni biçimler yaratıp kazananlara aitti sadece… (Pis Moruk İtiraf Ediyor)
“Şu haline bak. Bitkiden farkın yok.” (Ölüler Böyle Sever)
Deleuze göre felsefe,kavram icat etmenin,bicimlendirmenin ve üretmenin sanatıdır.Eger felsefe kavramları icat ediliyorsa, o zaman düşünceyi kışkırtmak için icat ediliyor olmaları gerekmektedir. (Gilles Deleuze ve Amerikan Edebiyatı)

Ölüm değil sorun, gelmesini beklemek. (Gece Çılgın Ayak Sesleriyle Yırtıldı)
''Sen paranoyak mısın?'' diye soruyor.
''Elbette, aklı başında herkes kadar.'' (Kasabanın En Güzel Kızı)
çok fazla kadın düzmelisin
güzel kadınlar
ve birkaç düzgün şiir yazmalısın.

yaş ve/veya yeni çıkan
yetenekler meselesini
kafana takma.

daha çok bira iç
daha çok ve daha çok

ve haftada en az bir kez
hipodroma git

ve mümkünse
kazan

zordur kazanmayı öğrenmek -her denyo
iyi bir kaybeden olabilir.

ve Brhams'ını be Bach'ını
ve biranı.
unutma

fazla egzersiz yapma

öğleye kadar uyu.

kredi kartlarından uzak dur,
hiçbir şeyi zamanında
ödeme.

ve bu dünyada 50 dolardan fazla
edcek bir fahişe olmadığını
unutma

sevme yeteneğin varsa
önce kendini sev,
fakat hiçbir zaman tam bir
yenilgi olasılığını göz ardı etme,
yenilginin nedeni sana
yanlış ya doğru gelse de-

ölümün tadına erken bakmak
kötü bir şey olmayabilir.

kilisilerden ve barlardan ve müzelerden
uzak dur, ve örümcek gibi
sabırlı ol-
zaman herkesin çarmıhıdır,
artı
sürgün
hezimet
ihanet

bütün o cürüf.
biradan şaşma
bira kesintisiz kan demektir.

kesintisiz bir sevgili.
büyükbir daktilo al,
ve pencerinin önünde
ayak sesleri ileri geri giderken

örsele lanet şeyi,
tuşlara ser vur

ağır siklet bir dövüş olsun

boğa güreşinde boğanın
ilk saldırışı gibi

ve müthiş dövüşmüş
o eski köpekleri hatırla:
Hemingway, Celine, Dostoyesvski, Hamsun.

onları da
senin yaptığın gibi
küçük odalarda delirmediklerini sanıyorsan
yanılıyorsun

kadınsız
yemeksiz
umutsuz

o zaman hazır değilsin demektir.

daha çok bira iç.
zaman var
yoksa
bile. (Cehennemden Bir Köpektir Aşk)
Sevmeyi falan değil, yalnızlığı öğren. Çünkü zor zamanlarda, en çok ona ihtiyacın olacak.. (Ölüler Böyle Sever)
Bizler ölmekte olan kuşlarız
Bizler batmakta olan gemileriz -
Ayaklarımızın altında yer sarsılmakta
ve bizler kollarımızı, bacaklarımızı
dışarı doğru atıyoruz
aynen çıyanın ölüm öpücüğünde
olduğu gibi:
ama sonra sırtımızda nazikle dişlerinin
sesini duyuyoruz
zehrimizi "politika" diye adlandırıyorlar. (Günler Tepelerden Aşağı Koşan Vahşi Atlar Misali)
Çok tuhaf insanlar vardı pansiyonda. Bir şey söylemeleri gerektiğinde asla konuşmazlardı. (Kahramanın Yokluğu)
" Sokaktaki adamın ayağında sağlam bir çift kundura olsun, karnı tok olsun. " (Kasabanın En Güzel Kızı)

“Topluma uyum sağlayamadım nedense. İnsanlardan hoşlanmıyorum.” (Sıcak Su Müziği)
***
...saat dörde kadar her şey yolunda giderdi... (Canlılar ve Ölüler İçin Fırtına)
İstedikleri buydu demek: yalanlar. Harikulade yalanlar. Buna ihtiyaçları vardı. İnsanlar ahmaktılar. (Ekmek Arası)
her şeyden vazgeçebilmelisin, fırlatıp alabilmelisin, her şeyi. (Gülün Gölgesinde)
Bir son istiyor musunuz?
Siz yazın. (Pis Moruk İtiraf Ediyor)
Zihnimizin durumu ülkemizin durumudur. (Kaybedenin Önde Gideni)
***
bu bir ara.
fırsat varken tadını çıkarın. (Canlılar ve Ölüler İçin Fırtına)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/siradan-delilik-oykuleri-charles-bukowski-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)