# Sırtımdaki Ölüler - Yavuz Ekinci Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Sırtımdaki Ölüler kimin eseri? Sırtımdaki Ölüler kitabının yazarı kimdir? Sırtımdaki Ölüler konusu ve anafikri nedir? Sırtımdaki Ölüler kitabı ne anlatıyor? Sırtımdaki Ölüler kitabının yazarı Yavuz Ekinci kimdir? İşte Sırtımdaki Ölüler kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/sirtimdaki-oluler-yavuz-ekinci-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-02-24T20:00:08+03:00
- Güncelleme: 2022-02-24T20:00:08+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/24/yavuz-ekinci-kimdir-yavuz-ekinci-kitaplari-ve-sozleri-161176.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Yavuz Ekinci 
 Yayın Evi: Doğan Kitap Yayınları 
 İSBN: 9789759913823 
 Sayfa Sayısı: 120 

Sırtımdaki Ölüler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
"Ey kalem! Ucun kırılsın, mürekkebin kurusun!"

Levh-i Mahfuz. Felaket Çağı'nda bir gün.
Günün birinde insanın üstündeki en büyük lanet olan hafıza dile gelince, duvar infazı, silah cinayeti, fotoğraf intiharı, ayna gölgeyi, ölüm karanlığı ve kalem kaderi anlatmaya koyulur.

Sırtımdaki Ölüler Alıntıları - Sözleri
Sırtımda çoktan değerini yitirmiş ölülerden oluşan koca bir ordu var.
"Yeryüzünün ağırlığını omuzlarımda hissediyorum."
İnsanlarla konuşmaktan vazgeçtiğim günden beri sorularıma cevap veren tek şey sessizlik.
"Gündüz dilini, gece kapını sıkı tut."
Ah, o mektubu kaç kez okudum! Eli değmiştir diye yazılara kaç kez dokundum parmak uçlarımla.
Bu kentte yaşayan insanlar birbirlerini tanımazlar. Karşılaştıklarında birbirleri için binlerce şey hayal etmezler. Sadece ilgisizlikle bakar ve geçerler.
Her bahar mevsiminde yaşlılar gelip tespih taneleri gibi duvarın üzerine dizilirlerdi. Yaşlılar burada sıra sıra otururken gençliklerinin gelip önlerinden geçeceğine inanırlardı. O yaşlılardan kimse kalmadı. Hepimizin başına gelecek olan, onların da başına geldi. Kurtlar onları da yedi.
Ey kalem! Ucun kırılsın, mürekkebin kurusun.
Kelimelerle doğduğumuz ve kelimelerle öldüğümüz hayatta, her şey varlığını kalemin beyaz kağıt üzerindeki ara sıra duraksayan kavisli hareketlerine borçludur.

Sırtımdaki Ölüler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
“ ve ölüler... Sırtımda çoktan değerini yitirmiş ölülerden oluşan koca bir ordu var.

Bu geçen zamanda kimleri yitirmedim ki? Akrabalar, arkadaşlar, çocuklar, kadınlar... Binlerce yüz beliriyor gözlerimde.”(s.35)
•
2005 Milliyet Haldun Taner Öykü Ödülü. Biliyorsunuz Haldun Taner ödülleri sadece yayımlanmış değil, yayımlanmamış; ama yazım aşamasında olan öykülere de verilebiliyor.

2007 yılında yayımladığı eseri böyle bir kitap Yavuz Ekinci’nin.
•
Benim onunla tanışma eserim. Hem ödüllü hem de öykü türünde olması beni ona çeken.
•
Yaz güneşi, romantik baharlar, gülen yüzler ne bileyim neşe saçanları arayanlar buraya adım atmasın derim.

Mezarlıklar, mezarlık kadar odalar;
umutsuzlar, umutsuzlukla gelen korkular; karanlıklar, karanlıklarla davetkar ölümler var burada çünkü.
•
Kasvetli hikayeler; ama etkileyici bir üslupla. Öyküye susayanlar buyursun. (Adem Kara) 
İç Konuşma Yöntemiyle Yazılmış Duyarlıklı Öyküler...: Sırtımdaki Ölüler, iç konuşma, bilinç akışı ve çağrışım yöntemiyle yazılmış öykülerden oluşan bir kitap. Öykülerinde özgün bir coğrafyayı ve insanını konu edinmesi itibariyle 2005 Milliyet Haldun Taner Öykü Ödülü'ne layık görülmüş. Ödül komitesi de ödülün gerekçesini "öykülerindeki özgün konuları, bu konulara uygun geliştirdiği üslup ve dille, günümüz Türk öykücülüğünün ulaştığı çizgiye denk düşen nitelikleri..." diye belirtmiş.

Anlatım yöntemi olarak bana hitap etmeyen iç konuşma yöntemini benimsemiş yazarın öyküleri, olaydan ziyade durum öyküleri olsa da gözlemden ziyada bilinç akışına dayandığı için akıcı değil. Yaşanan travmaları, mağduriyetleri, acıları konu alan öyküler, uzun paragraflar biçiminde anlatılmış. "Şu oldu, bu oldu" diye basitleştirerek ifade edebileceğimiz durumlar, peş peşe sıralarınca okuyucu satır aralarında kaybolabiliyor. Bu itibarla en azından bana okurken zevk vermeyen öykülerden oluşmuş bir kitap Sırtımdaki Ölüler.

Bahsettiğim nedenlerle okumaktan zevk aldığım bir öykü kitabı olmasa da kimi öyküleri beğendiğimi belirtmeliyim. Kitaba da adını veren Sırtımdaki Ölüler, Diş Ağrısı ve Eşikteki Hayatlar öykülerini beğendim. On iki öyküden oluşan bir öykü kitabında sadece üç öyküyü beğenmek geneli düşünüldüğünde yetersizdir. İfade ettiğim gibi anlatım yöntemi itibariyle böyle bir yorum yapma gereği duydum. Zira bahsedilen yöntemi seven okuyucular kitabı ve öyküleri seveceklerdir belki de. Yorum okuyucunun. Okuyun ve değerlendirmenizi ona göre yapmaya çalışın! (Hasan Hüseyin AKKAŞ) 
Kimi öyküleri can sıkıcı olsa da son derece başarılı bir öykü kitabı.
Can sıkıcı olan yazar değil ama, hayatın can sıkıcı yönleri... (Tahin Pekmez) 

Kitabın Yazarı Yavuz Ekinci Kimdir?
Kürt asıllı olan Yavuz Ekinci, 1979'da Batman'da doğdu. Cennetin Kayıp Toprakları romanında anlattığına benzer bir ailede, Mişrita'da büyüdü. Sırasıyla Yedibölük Köyü İlkokulu (1990), Siirt İmam Hatip Lisesi Orta Kısmı (1993), Batman Endüstri Meslek Lisesi (1997) ve Dicle Üniversitesi Siirt Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümünü (2001) bitirdi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Türk Dili ve Edebiyatı alanında yüksek lisans eğitimine devam ediyor. İstanbul'da bir okulda öğretmenlik yapmaktadır.

Yazmaya öykü ile başladı. İlk öykü kitabı Meyaser'in Uçuşu 2004 yılında yayınlandı. Sırtımdaki Ölüler ile Haldun Taner Öykü ödülünü (2005), Bana İsmail Deyin ile Yunus Nadi Öykü ödülünü (2008) aldı. Öyküleri Almanca, İngilizce, Japonca, Yunanca, Farsça ve Kürtçeye çevrildi. Bana İsmail Deyin isimli öyküsü Nennt Mich İsmael olarak almancalaştırılıp, 2019 senesinde uluslararası Ich Europa projesi kapsamında Dortmund Tiyatrosu tarafından sahneye uyarlandı.

Üç öykü kitabından sonra roman yazdı. Ölümsüzlüğü Tanrıların ona verdiği bir ceza olarak gören Gılgamış Destanı'ndaki Utanapişti ile cesedi Hizbullah'ın ölüm evinde bulunan yazar Asvas'ın hayatını araştıran Berzah'ın Diyarbakır'da yollarının kesişmesini konu alan Tene Yazılan Ayetler adlı romanı 2010 yılında yayımlandı.

Yirminci yüz yılın en trajik olayı olan Ermeni katliamını ve bu katliamdan kurtulan kadınların yaşadıklarını oğul, torun ve babaanne üzerinde hikâye ettiği Cennetin Kayıp Toprakları adlı romanı 2012 yılında yayınlandı. Tayfur Aydın, romanı İz/Reç (2012) adıyla sinemaya uyarladı. Film 31. Uluslararası İstanbul Film Festivali Onat Kutlar Jüri Özel Ödülü'nü aldı. Video Art sanatçısı Fikret Atay, romanı Cennetin Kayıp Toprakları adıyla vidoya çekti. Fikret Atay'ın Cennetin Kayıp Toprakları video çalışması birçok sergide sergilendi.

Almanya'ya sığınmış siyasi bir sığınmacının yılardır haber alamadığı gerilla kardeşini bulmak umuduyla yola çıktığı ve Berlin'den Batman'a, Batman'dan Kandil Dağı'na dek yaptığı yolculuğu hikâye ettiği Rüyası Bölünenler romanı 2014 yılında yayımlandı.

Dağın ardından gelecek düşmanları bekleyen vadideki insanların çırpınışını, çaresizliğini, kaçışını ve yok oluşunu hikâye ettiği Günün Birinde 2016 yılında yayınlandı. Günün Birinde, Ekinci'nin pek çok dile çevrilen ilk romanı oldu. Günün Birinde romanı, 2017 yılında Almancaya çevrildi ve roman Der Tag, an dem ein mann vom Berg Amar kam adıyla Verlag Kunstmann tarafında yayınlandı. Romanın Farsçası Meshki Publication , Yunancası Topos Books Kürtçesi Avesta Yayınları tarafından yayımlandı.

Gürol Tombul, Günün Birinde'yi Ravan: Bir At Masalı adıyla tiyatroya uyarlayıp sahneledi. Ressam Ahmet Güneştekin romanı Amar ve Sara'nın masumiyeti ve Amar ve Sara adlı tablolarıyla yorumladı. Ressam Ahmet Güneştekin'in yorumladığı roman daha sonra Amar ve Sara (2016) adıyla yayınlandı. 2019 senesindeyse ortaokul düzeyi öğrencilerine göre sadeleştirilip, Ravan Bir At Masalı ismiyle Doğan Yayınevi yayımlandı.

Vahiy Meleği Cebrail'in kendisine göründüğünü ve bu çağa peygamber gönderildiğini idea eden Mehdi'nin Büyük Kent'teki arayışını, serüvenini anlattığı Peygamberin Endişesi adlı romanı 2018 yılının Ekim ayında Doğan Yayınevi tarafından yayımlandı. Romanın Almancası Verlag Kunstmann tarafından 2019 yılında Die Tranen des Propheten ismiyle yayımlandı. Kürtçesi Avesta yayınevi tarafından Endîşeya Pexember ismiyle yayımlandı. 2020'de Yunancası ve İtalyancası yayımlanacaktır.

Kitapları
2004: Meyaserin Uçuşu
2007:Sırtımdaki Ölüler
2008: Bana İsmail Deyin
2010: Tene Yazılan Ayetler
2012: Bir Dersim Hikâyesi (katkıda bulunanlardan biridir)
2012: Cennetin Kayıp Toprakları
2014: "Rüyası Bölünenler"
2016: "Günün Birinde "
2016: "Amar ve Sara "
2018: Peygamberin Endişesi
2019: Ravan Bir At Masalı

Ödülleri
2001 Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri, Dikkate Değer Öykü Ödülü
2005: Milliyet Haldun Taner Öykü Ödülü
2005: İnsan Hakları Derneği Öykü Ödülü
2005: Gila Kohen Öykü Ödülü
2008: Yunus Nadi Öykü Ödülü
31. İstanbul Film Festivali (Ulusal Yarışma’da Onat Kutlar’ın anısına verilen Jüri Özel Ödülü’nü kazandı)

Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Yavuz_Ekinci

Yavuz Ekinci Kitapları - Eserleri
Peygamberin Endişesi
Bana İsmail Deyin
Sırtımdaki Ölüler
Günün Birinde
Cennetin Kayıp Toprakları
Tene Yazılan Ayetler

Rüyası Bölünenler

Meyaser'in Uçuşu
Amar ve Sara
Bırca Bêdengıyê
Ravan
Ayeten Li Can Nıvisandi

Yavuz Ekinci Alıntıları - Sözleri
Kendiliğinden yanan ve bitip sönen bir mumun alevi gibi çaresizdim. Hayatım iki uyku arasında dolaşan kayıp bir rüyaydı. (Rüyası Bölünenler
)
Yaşanmamış hayatımı arıyorum, yaşanmış hayatımın külleri arasında. (Meyaser'in Uçuşu)
Bedenim boşlukta asılı kalmışçasına, yaşamın ve ölümün kıyısında sallanıp durdu. Her an iki taraftan birine düşecek gibiydim. Ruhum, sonsuz yaşam ümidi ile her an ölme korkusu arasında bölünmüştü.

Ben hiç kimseyim, hiç kimse... Ne hissetmeyi ne düşünmeyi ne de istemeyi bildim. Tamamlanmamış zavallı bir hikaye kahramanıyım. Geri kalan hayatım, çürümeye terk edilen zihninde bin parçaya bölündü. Şimdi var olmayan bir şehrin varoşu gibiyim.

Ben yaşadığımı sanırken ölüyordum, ölümle pençeleşirken de yaşamaya başlıyordum. Bu ruh haline alışmam imkansız gibiydi. Kendimi hikayesine hapsedilmiş zavallı biri gibi görüyordum.

Kalktım. Çekmecenin anahtar deliğinden harf harf içeri süzüldüm. Herkes kendi köşesine çekilmiş hikayesini yaşıyordu. Sandalyeye çıktım. Tavandan sarkan ilmeği boynuma geçirdim. Kalbim durdu. Nabzım boynumda atıyordu. Bilincim kağıttaki mürekkep lekelerine dönüştü. (Bana İsmail Deyin)
Ah, o mektubu kaç kez okudum! Eli değmiştir diye yazılara kaç kez dokundum parmak uçlarımla. (Sırtımdaki Ölüler)
Her bahar mevsiminde yaşlılar gelip tespih taneleri gibi duvarın üzerine dizilirlerdi. Yaşlılar burada sıra sıra otururken gençliklerinin gelip önlerinden geçeceğine inanırlardı. O yaşlılardan kimse kalmadı. Hepimizin başına gelecek olan, onların da başına geldi. Kurtlar onları da yedi. (Sırtımdaki Ölüler)
… okurken kendini binlerce yıl önce yaşamış insanlarla birlikte hissetti. (Peygamberin Endişesi)

Her boşaltılan köyün hikâyesi bir başka köyün hikayesiyle aynıydı. (Cennetin Kayıp Toprakları)
”... bekledim, beklemenin ateşten daha yakıcı olduğunu beklerken öğrendim....”
. (Peygamberin Endişesi)
Ülkemizde herkes aydınlardan ve sanatçılardan kendi kafasından geçenleri ve istediklerini savunmasını ister. Eğer bu isteklerini savunursan senin “aydın duruşu” sergilediğini söylerler. Oysa bu doğru değil. Asvas bu ‘aydın tavrı’ sözünden nefret ederdi. Ona göre aydın tavrı saçmalıktı. Sergilenmesi gerekecek bir tavır varsa o da insan tavrı olmalı derdi. (Tene Yazılan Ayetler)
... "aşk bir insan evladına verilecek en güzel şeydir. Fakat aynı zamanda aşk bir insan evladına verilecek en kötü şeydir. Şairin dediği gibi aşk mumdan gemiyi ateş denizinde yüzdürmekmiş evladım..." (Günün Birinde)
"Eskiden karanlık bugünkü gibi insanın kalbinde, ruhunda, yüzünde ve sesinde değildi. Karanlık evvel zaman önce gecede, kuytu yerlerde, mağaraların derinliklerinde, ceviz ağacının gölgesinde, vadinin ıssızlığında saklanırdı. " (Günün Birinde)
Annesi hâlâ onun hiçbir zaman gelemeyeceği yolu gözlüyordu. (Tene Yazılan Ayetler)
Sessizliği bulmak için çöle mi gitsem? İçimdeki sese kulak vermek için mağaraya mı kapansam, yoksa dağa mı çıksam? Nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilemez oldum. (Peygamberin Endişesi)

"Hayat bir bekleyiş değil, gerçekleri görmek için onu hayal etmek yeterlidir." (Meyaser'in Uçuşu)
Hayranlık duyduğum Asvas, yazdığı romanlar ve öykülerle ölümsüzleşmişti. Başka birçok insan da geride bıraktıkları çocuklarıyla ölümsüzleşiyorlardı. (Tene Yazılan Ayetler)
Eskiden karanlık bugünkü gibi insanın kalbinde, ruhunda yüzünde ve sesinde değildi. Karanlık evvel zaman önce gecede, kuytu yerlerde, mağaraların derinliklerinde, ceviz ağacının gölgesinde, vadinin ıssızlığında saklanırdı. (Günün Birinde)
Azdırılmış bir hırs, taşan bir ırmak gibi korkunç ve tehlikelidir. (Tene Yazılan Ayetler)
Bunca sessizlikten sonra zaman durdu. Geriye ise büyük bir sessizlik kaldı... (Bana İsmail Deyin)
"Zamanı Tanrı yaşar. İnsanoğlu hep ölmek için... ". (Tene Yazılan Ayetler)
Amar ile Sara o gece bir ceviz ağacının kovuğunda aşkın verdiği mutlulukla birbirlerine sokularak Cevizler Vadisi’nin masallarından ve geceyi terkisine atıp Amar Dağı’na giden yağız atın ölümsüz hikâyesinden habersiz uyudular. Masalım işte o gece başladı. Cevize, masala ve ata ant olsun ki, Ba’nın Amar Dağı’na kaçmasıyla başlayan masalım, günün birinde Amar Dağı’ndan koşarak köye gelen adamla da bitti (Günün Birinde)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/sirtimdaki-oluler-yavuz-ekinci-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)