# Sis Kelebekleri - Nazlı Eray Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Sis Kelebekleri kimin eseri? Sis Kelebekleri kitabının yazarı kimdir? Sis Kelebekleri konusu ve anafikri nedir? Sis Kelebekleri kitabı ne anlatıyor? Sis Kelebekleri kitabının yazarı Nazlı Eray kimdir? İşte Sis Kelebekleri kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/sis-kelebekleri-nazli-eray-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-28T20:00:18+03:00 - Güncelleme: 2022-02-28T20:00:18+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/28/nazli-eray-kimdir-nazli-eray-kitaplari-ve-sozleri-164261.jpg Kitap Künyesi Yazar: Nazlı Eray Yayın Evi: Everest Yayınları İSBN: 9786051418650 Sayfa Sayısı: 342 Sis Kelebekleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray'dan sislerin içinden tarihe doğru bir yolculuk! "Bir şehir bana bir roman yazdırabilir" diyen Nazlı Eray'ın Sis Kelebekleri zamansız şehir Sinop'ta kanat çırpıyor. Romanın her sayfası okurun zihninde yıllara tekabül ediyor, insanın zamanla kavgası ve ölüme meydan okuma isteği kahramanımızın yolculuğuna eşlik ederken, şehrin dehlizlerinden çıkıp sihirli bir iksirle tarihin sapaklarına giriyor. Nazlı, dedesi Tahir Lütfi Tokay'ın geçmişinin peşinden koşmaktadır. Ona adını veren dedesi, henüz bebekken ölmüş ve geriye yalnızca 40 yaşlarındayken çektirdiği bir fotoğrafını bırakmıştır. Tahir Lütfi, Sadrazam Mahmut Şevket Paşa'nın katli üzerine yargılanarak, 1913 senesinde Bahricedid vapuru ile Sinop Cezaevi'ne getirilir. Nazlı, cezaevinin insan fosforu sinmiş taş duvarları, ürkütücü sessizliği, rüzgârın boyun eğdirdiği kavak ağaçları ve Karadeniz'i de içine alan puslu sisi eşliğinde dedesi Tahir Lütfi'nin ve mazinin peşindedir artık. Olayları ve durumları tersine çevirerek anlatıyor, bir masal dünyasına, bir düş evrenine sokarak anlatıyor. Ama hakçası, güzel anlatıyor. Gerçekten şaşırtıcı bir yazar. -Cemal Süreya- (Tanıtım Bülteninden) Sis Kelebekleri Alıntıları - Sözleri "Bu yaşam mı gerçek,yoksa rüyalar mı? Belki de bu yaşam bir rüya,asıl gerçek olan ise rüyalar..." Bu yaşam mı gerçek, yoksa rüyalar mı? Belki de bu yaşam bir rüya, asıl gerçek olan ise rüyalar. Hangisi gerçek acaba? Düşlerimi yitireceğim,elimde tuttuğum o büyülü rüya ağını kaybedeceğim,elimden kayıp gidecek... "Bu yaşam mı gerçek, yoksa rüyalar mı? Belki de bu yaşam bir rüya, asıl gerçek olan ise rüyalar..." "Zaman bir anı yumağı ve düşünce birikimi, bir bellek patlaması değil midir yalnızca?" "Kendini idare etmesini bilmeyen insanlara hürriyet haramdır." "Gerçekten mezar taşları anımsanmak için sessiz çığlıklar atarlar mı?" Şimdi boş olan, Osmanlı'dan kalma bu cezaevi, yılların sillesini yemiş taş duvarlarının arasına sıkışmış binlerce inilti, haykırış ve daracık hücrelerde ayakta dururken insanın içini ürperten, ensesinde hissettiği geçmişin o acılı nefeslerinden, garip hırıltılarından, çığlıklarından kurtulamamıştı. Bugün yarın mıydı? Dün, bugün mü olmuştu? Yoksa yüzyıl öncesinde miydim? Orada, balkonda mıydım, ondan da tam emin değildim o an. Yaşamımda ender duyduğum duyguları yaşıyordum. Zamanın içinde kaybolmuştum sanki. Sen azar azar anlattıkça önümde dünyalar açılıyor. Kendimi zengin hissediyorum. Yaşamımda bir kez daha gecelerin ne denli uzun ve acımasız olabileceğini, bir hasta için hapishaneden de yalnız bir dünya olduğunu öğrenmiştim. Oysa geceler benim dünyamdı. Şu hayatını, bir elbise çıkartır gibi üzerinden çıkartıp bir köşeye koyabilsen bir süre... Nasıl rahat edeceksin bilmiyorsun. Bu karışık yük, bu yumak seni yoruyor. Bir de burada kavgalar vardır. Her dönemi bir başkadır kavga dilinin. İçinde delilikler, kıskançlıklar, deliliğe vurmalar ve düşmanlıklar vardır. Yenilen ya ölmekte ya da sürülmektedir. "Yaşam ne güzel," diye mırıldandı. "Şu yapraklarını dökmüş ağaçlar, şu pürüzsüz gökyüzü, onun bizden uzaklığı ama bunun bilincinde olmayışımız, şu ayağımın altındaki toprak; kısaca her şey ne güzel! " Eyüp Sultan'daki binlerce mezar taşı, gün ışıyınca, yeniden hatırlanmak için sessiz, hiç kimsenin duymadığı çığlıkları atmaya başlayacaklar ve gün başlayacak... Sis Kelebekleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar Sis Kelebekleri - Nazlı Eray: Bambaşka yorum, bambaşka serüven. Nazlı Eray'ın bir şehir hakkında roman yazarım diyip Sinop şehrini ele aldığı roman. Sonlara doğru sıkıldım ama ilk 250 sayfası çok içine çekmişti. (ebrar) Büyülü gerçeklik türüne güzel bir örnek, ayrıca Sinoplu olduğum için şehrime yakışır tespitler mevcut, keşke zaman kavramı yazarın eserindeki gibi olsa dedirtecek özlemin yüreğinize oturması... (Aslı Şensezgin) Başlamakta çok zorlandığım fakat çok da kolay bitirdiğim bir kitaptı. İlk 20-30 sayfası çok karmaşık. Herhangi bir bölüm veya işaret olmadan farklı sahneleri geçiş yapılması okumayı zorlaştırıyor. Öyle ki ilk sayfalar karakterin kadın olduğunu bile anlayamıyorsunuz. Sonradan her şey rayına oturuyor. Kitabı anlamaya ve rahatlıkla okumaya başlıyorsunuz. Elimde bu kadar süründürdüğüme pişman olduğum bu kitap yer yer gereksiz sahne ve karakterlere yer verse de konusu itibariyle okuru içine çeken ve akıcı bir kitaptı. (Şeyda Altunyurt) Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir? Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.   Nazlı Eray Kitapları - Eserleri İmparator Çay Bahçesi Aydaki Adam Tanpınar Aşık Papağan Barı Aşk Artık Burada Oturmuyor Orphee Ömür Uzatma Kahvehanesi Arzu Sapağında İnecek Var Pasifik Günleri Ayışığı Sofrası Kız Öpme Kuyruğu Sis Kelebekleri Kayıp Gölgeler Kenti Ah Bayım Ah Aşkı Giyinen Adam Farklı Rüyalar Sokağı Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio! Beyoğlu'nda Gezersin Halfeti'nin Siyah Gülü Uyku İstasyonu Ay Falcısı Deniz Kenarında Pazartesi Frej Apartmanı'nın Esrarı Ölüm Limuzini Uyku İstasyonu Tozlu Altın Kafes Elyazması Rüyalar Gece Çiçeği İstanbul Aşk Yeniden İcat Edilmeli Eski Gece Parçaları Yoldan Geçen Öyküler Rüya Yolcusu Yıldızlar Mektup Yazar Büyülü Beyoğlu Karga Feramuz'un Aşkı Geceyi Tanıdım Kalbin Güney Batısı Sinek Valesi Nizamettin İki Kafalı Topaç Villy Örümceğin Kitabı Bir Böcek Sevdim Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler Hazır Dünya Düş İşleri Bülteni Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler Ekmek Arası Rüya Kuş Kafesindeki Tenor Sihirli Saray Naz ve Köşkteki Vampir Çığlık Atan Mumya Gören Gözler Duyan Kulaklar Naz ve Büyülü Bahçe Mırmır Osman Billur Ahtapot ile Mor İnci Aşk Artık Burada Oturmuyor Kapıyı Vurmadan Gir Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi Geceyi Tanıdım Erostratus Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası) Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni) “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar) Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü) "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar) “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası) Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu) " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi) "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar) "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar) Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi) Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu) Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti) "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu) Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti) Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah) Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası) ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu) "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası) İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/sis-kelebekleri-nazli-eray-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)