# Tanıdığım Atsız - Altan Deliorman Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Tanıdığım Atsız kimin eseri? Tanıdığım Atsız kitabının yazarı kimdir? Tanıdığım Atsız konusu ve anafikri nedir? Tanıdığım Atsız kitabı ne anlatıyor? Tanıdığım Atsız PDF indirme linki var mı? Tanıdığım Atsız kitabının yazarı Altan Deliorman kimdir? İşte Tanıdığım Atsız kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/tanidigim-atsiz-altan-deliorman-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-08-01T10:00:04+03:00 - Güncelleme: 2022-08-01T10:00:04+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/08/01/altan-deliorman-kimdir-altan-deliorman-kitaplari-ve-sozleri-280166.jpg Kitap Künyesi Yazar: Altan Deliorman Yayın Evi: Orkun Yayınları İSBN: 9789757728373 Sayfa Sayısı: 291 --reklam-- Tanıdığım Atsız Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Atsız, çeşitli yönleri bulunan bir şahsiyettir. Fikir adamı, yazar, şair, romancı, bilgin ve öğretmen olarak, yaşadığı çağa kuvvetli tesirler vermiştir. Fakat O'nun daha çok dâva adamı, ülkücü yönü, inancı uğrundaki mücadeleci tarafı dikkat çekicidir. Zamanındaki ve kendisinden sonraki nesillere de en ziyade bu yönü ile etkili olmuştur. Türklüğe derin bir sevgi ile bağlanmak ve ona karşılıksız hizmet etmek fikrini yüceltmiştir. Buna karşılık, içinde yaşadığı cemiyetin bir kesimi ona sevgisini ve gönlünü vermiştir. Bu, az şey değildir. Bir başka kesimi de Atsız'a hıncını, öfkesini., nefretini demir parmaklıkların arkasını, yer altı zindanlarını revâ görmüştür. Bir bakıma Atsız, vicdanlarda -ve kendi vatanında- mahkûm edilmek istenmiştir. O'nun bu büyük ıztıraba yiğitçe katlanışı, bir destan motifi kadar muhteşemdir. Bu çapta bir şahsiyetin hayatını, görüşlerini, ruh ve karakter yapısını öğrenmek genç nesillerin hem hakkı, hem vazifesi olmalıdır. "Tanıdığım Atsız"ın yazılmasındaki asıl sebep de budur. --reklam-- Tanıdığım Atsız Alıntıları - Sözleri Atsız, kalabalıktan ve sıkışık yerlerden hoşlanmazdı. Mecbur kalmadıkça kalabalığa girmezdi. Sessizliği, yalnızlığı tercih ederdi. Bir de yürüyüşü çok severdi. İmkân bulduğu kadar yürümek isterdi. Milli Yol'un 6 sayısında Atsız'ın iki yazısı birden çıktı. Biri, Bedii Faik'e cevap olarak yazılan Şerefli (!) Basındı. Bu tarz yazılarında olduğu gibi, gayet sert, hasmını ilk hamlede susturacak ölçüde zehir zemberek bir cevap. Dünya'da bir daha Atsız aleyhinde yazı yayınlandığını hatırlamıyorum. Bazı insanlara birtakım etiketler yapıştırarak onları mahkûm etme ilkelliğinden o zamanlar sıyrılmış değildik. Ama doğruyu söyleyelim; bugün dahi böyle bir tavırdan uzaklaştığımızı iddia edebilir miyiz? Elimizi kolumuzu bağlayan çaresizliklere lanet! Bitip tükenmek bilmez şu anlaşmazlıklara lanet! Ve nihayet, bahta lanet! Yazık Türk milletine. Yüzyıllarca zahmet çeksin, kan döksün, vergi versin, sonra onun münevver bilginleri, toplayıcı ve kurtarıcı formülleri bulacakları yerde onu parçalasın... Yazık... Yazık... İktidara sahip olanlar onu zaman zaman zindana tıkmışlar, zaman zaman ekmeğini elinden almışlar, hatta, nihayet bir kütüphane köşesinin karanlığına itivermişlerdi. Atsız, her şeye göğüs germişti. Ülkü yolunda yürüyenlerin, daha başlangıçta fırtınalar ve boralarla karşılaşabileceklerini iyi biliyordu. Yazık Türk milletine. Yüzyıllarca zahmet çeksin, kan döksün, vergi versin, sonra onun münevver bilginleri, toplayıcı ve kurtarıcı formülleri bulacakları yerde onu parçalasın... Yazık... Yazık... Hayat ve Hatıralarım'ı okuduktan sonra, Atsız'ın, Dr. Rıza Nur hakkındaki olumlu görüşlerinin büyük ölçüde değiştiği anlaşılmaktadır. Nitekim, 1964-1975 yılları arasında yayımlanan Ötüken dergisinde, artık Rıza Nur'dan eski hayranlıkla bahsedilmediği, hatta hiç bahsedilmediği görülmektedir. Türkçülük bayrağını yükseltenler yoruldukça, yıprandıkça düştükçe, o bayrak, bir adım geriden gelenler tarafından kavranacak ve Türkçülük ordusu, bir çığ gibi büyüyerek hep ileriye, büyük ülküye, Kızıl Elma'ya doğru yürüyecektir. Hüseyin Nihâl Atsız Milli Yol'un 6 sayısında Atsız'ın iki yazısı birden çıktı. Biri, Bedii Faik'e cevap olarak yazılan Şerefli (!) Basındı. Bu tarz yazılarında olduğu gibi, gayet sert, hasmını ilk hamlede susturacak ölçüde zehir zemberek bir cevap. Dünya'da bir daha Atsız aleyhinde yazı yayınlandığını hatırlamıyorum. Bu çirkef dünyada çamura bulanması en güç şey gerçek insanın şerefidir. En hoşuma giden tarafı kitap satılan bir masaydı. Satışa sunulan kitaplar, masanın üzerinde istif edilmiş olarak dururdu. Başında kimse beklemezdi. Dileyen dilediği kitabı alır, parasını kumbara gibi bir kabın içine bırakırdı. Üyelerin vicdanına bırakılmış bir iş. Tam bir itimat havası. Sonradan merak edip sormuşumdur, kitap satış hesaplarında açık çıkmış mıdır diye. Hemen hemen hiç çıkmazmış. Elimizi kolumuzu bağlayan çaresizliklere lanet! Bitip tükenmek bilmez şu anlaşmazlıklara lanet! Ve nihayet, bahta lanet! - "Ümit" mi dedin? - Evet - Hatırlar mısın, Hoca'nın odasında bir levha asılıydı. Üzerinde bir cümle: "Ümit, en sonra terk edilen şeydir!" Yuksel ki yerin bu değildir Dünyaya gelmek hüner degildir --reklam-- Tanıdığım Atsız İncelemesi - Şahsi Yorumlar Altan Deliorman - Tanıdığım Atsız: Atsız’ı edebi eserlerini okuyarak tanımak, fikirlerini öğrenmek elbette mümkündür. Ama onun çok çeşitli cephelerinin yanında tabii ki bir de “insan” tarafı vardır. Bu tarafını, onu ancak yakından tanımış olanlar bilebilir. Altan Deliorman, “Tanıdığım Atsız”da, onu, özellikle bu yönüyle anlatıyor. Dünya görüşü, insanlara bakışı, davranışları, hayat tarzı, öfkeleri, tepkileri, sevinçleri, kederleri, hayalleri ve hayal kırıklıkları ile.. ”Atsız’la ilk hatıralarımı, onun vefatını takip eden gün yazmaya başlamıştım. O sırada günlük bir gazetede yayımlanan bu yazıların dokuz-on gün devam edeceğini sanıyordum. Öyle olmadı. Çeşitli olaylarla yoğurulmuş yıllardan hafızamda kalanlar tahminimden çokmuş. Yazılarım iki ayı aşkın bir süre devam etmesine rağmen, ancak 1960’a kadar olan dönemi kağıda dökmek imkanını bulabildim. Bu hatıraların yayınlanması geniş bir ilgi gördü. Çeşitli çevrelerden, tanıdık-tanımadık farklı nesillerden teşvik ve takdir topladı. Kitap hâline getirilmesi dileği yaygınlaştı. Bunun üzerine, 1960 sonrası devreyi de yazarak, hatıraları tamamlamak düşüncesi bende yerleşti. Bu kitap, kısaca anlattığım gelişmenin sonucu olarak ortaya çıktı.” Altan Deliorman, 5 Kasım 1978, İstanbul. ”..Böylece Atsız Beğ’le tanışmıştık. Bu tanışıklık, günler, geceler, yıllar boyu, ine-çıka, yakınlaşa-uzaklaşa tam yirmi beş yıl devam edecekti. Yani çeyrek asır. Gözlerini kapadığı son güne kadar..” (syf. 15) ”Atsız’ı iyi tanımak isteyenler bu kitabı okumalılar.” Ahmet Bican Ercilasun (Özkan KAYA) --reklam-- Tanıdığım Atsız PDF indirme linki var mı? --reklam-- Altan Deliorman - Tanıdığım Atsız kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Tanıdığım Atsız PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Altan Deliorman Kimdir? Haydarpaşa lisesi'ni bitirip İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde iki yıl öğrenim gördükten sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümüne geçti ve buradan mezun oldu. 1954 yılında Türk Sanatı dergisi'nin açtığı hikâye yarışmasında birinci oldu. Aynı zamanda basın hayatı başladı. Türk Dünyası dergisini yayınladı ve yönetti. Türk Kültürü, Cultura Turcica, Millî Yol, Millî Işık, Türk Edebiyatı dergilerinde yazıları yayınlandı. Tan, Akşam, Ekonomi, Ocak, Son Havadis, Ortadoğu ve Tercüman gazetelerinde yazılar yazdı; Ocak gazetesinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Avrupa Türkleri için Bayrak dergisini yayınlayıp yönetti. 1974'te, Ermeni Komitecileri incelemesiyle Türkiye Milli Kültür Vakfı ödülünü kazandı. Işıklı Hayatlar eseriyle TYB, Türk Yurdunun Bilgeleri ile de ESKADER Ödülü’nü aldı. 1976’da Millî Eğitim Bakanlığı’nın isteğiyle İbrahim Kafesoğlu ile birlikte Tarih Lise I ve Lise II ders kitaplarını yazdı. Ayrıca Altan Deliorman'ın Türklere Karşı Ermeni Komitecileri, Yugoslavya’da Müslüman Türk’e Büyük Darbe, Tanıdığım Atsız, Üç Makale, Küp Kafalı Çocuk, Sessiz Bir Ses, Türk Yurdunun Bilgeleri, Işıklı Hayatlar, Osmanlılardan Önce Türkler, Kırık Kanatlı Jöntürk gibi kitaplarının yanı sıra,Tarık bin Ziyad adlı bir de romanı da bulunmaktadır. Tarihçi yazar rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğü Şişli Etfal Hastanesi 'nde, geçirdiği beyin kanaması neticesinde, 76 yaşında İstanbul'da vefat etmiştir. --reklam-- Altan Deliorman Kitapları - Eserleri Atsız Tanıdığım Atsız Atatürk'ün Hayatındaki Kadınlar Kırık Kanatlı Jön-Türk Türk Yurdunun Bilgeleri Türk Kültüründe Bozkurt Işıklı Hayatlar Türklere Karşı Ermeni Komitecileri Mustafa Kemal Balkanlarda Sessiz Bir Ses --reklam-- Altan Deliorman Alıntıları - Sözleri Türkçü; eyyamcı ve dalkavuk olamaz. Sert yaşamaktan hoşlanır ve en büyük sertliği de nefsine karşı gösterir. A T S I Z (Atsız) Milli Yol'un 6 sayısında Atsız'ın iki yazısı birden çıktı. Biri, Bedii Faik'e cevap olarak yazılan Şerefli (!) Basındı. Bu tarz yazılarında olduğu gibi, gayet sert, hasmını ilk hamlede susturacak ölçüde zehir zemberek bir cevap. Dünya'da bir daha Atsız aleyhinde yazı yayınlandığını hatırlamıyorum. (Tanıdığım Atsız) Yazık Türk milletine. Yüzyıllarca zahmet çeksin, kan döksün, vergi versin, sonra onun münevver bilginleri, toplayıcı ve kurtarıcı formülleri bulacakları yerde onu parçalasın... Yazık... Yazık... (Tanıdığım Atsız) Aradan yıllar geçti. Dolmabahçe Sarayı'nın balkonda oturuyorlardı. Tanınmış birkaç gazeteci eşleriyle birlikte orada bulunuyorlardı. Henüz sofraya oturulmamıştı. Havadan, sudan konuşulmaktaydı. Söz, evlenme bahsine geldi, dayandı. Gazi, neşeli bir şekilde, aynı zamanda samimi bir halle kendi evliliğinden bahsetmeye başladı: - izdivaçta kadının her arzusunu yapmak çok güç. Mesela siz kitap okumak isterseniz; o, o esnada kitap okumanızı istemez. Bizim izdivacımızda da bu kabil ihtilaflar çok olurdu. (Atatürk'ün Hayatındaki Kadınlar) Ermeni komitecileri Türk kıyafetine girerek kendi soydaşlarını öldürüyorlar, sonra da “Bakın, Türkler şu kadar Ermeniyi kesti” diye propaganda yapıyorlardı. (Türklere Karşı Ermeni Komitecileri) Burada güneş açmıyor, Ümit kuşu uçmuyor, Yol yok, kervan göçmüyor, Dakikalar geçmiyor. Bir kadının melali, Bir yavrunun hayâli, Bir evin öksüz hâl, Gözlerimden kaçmıyor. Döndüm vuslat yolundan, Yandım firkat çölünden. Tanrı rahmet selinden, Bir damlacık saçmıyor. Karardı gündüzlerim, Kış oluyor yazlarım, Dumanlanan gözlerim, Uzak yakın seçmiyor. Bir gönülüm: Muratsız. Bir kartalım: Kanatsız. Kendinden geçse Atsız, Dakikalar geçmiyor… (Atsız) Bu çirkef dünyada çamura bulanması en güç şey gerçek insanın şerefidir. (Tanıdığım Atsız) Bazı insanlara birtakım etiketler yapıştırarak onları mahkûm etme ilkelliğinden o zamanlar sıyrılmış değildik. Ama doğruyu söyleyelim; bugün dahi böyle bir tavırdan uzaklaştığımızı iddia edebilir miyiz? (Tanıdığım Atsız) Yazık Türk milletine. Yüzyıllarca zahmet çeksin, kan döksün, vergi versin, sonra onun münevver bilginleri, toplayıcı ve kurtarıcı formülleri bulacakları yerde onu parçalasın... Yazık... Yazık... (Tanıdığım Atsız) Ermeni komiteci Mıgırdıç Yanıkyan: “Sizler bu mektubu okuduğunuz zaman ben yeni bir savaş biçimi icat etmiş ve bunu uygulamaya koyulmuş bulunuyorum. Önden gidiyorum, bütün Ermeniler peşimden gelsin. Bunu yapacaklarına eminim. Çağımız gösteriyor ki artık sonuç almanın tek yolu şiddet eylemlerinden geçiyor. Ermenilerin uzun uykularından uyanmalarının ve kaba Türklerden onların anlayacağı dille konuşarak haklarını almalarının vakti geldi. Türk hükümeti ile bu dünyada hiçbir millet münasebet kuramamalı. Türk Hükümetinin temsilcisi sıfatıyla dünyanın herhangi bir yerinde ortaya çıkan bürün kişiler yok edilmeli.” (Türklere Karşı Ermeni Komitecileri) Hayat ve Hatıralarım'ı okuduktan sonra, Atsız'ın, Dr. Rıza Nur hakkındaki olumlu görüşlerinin büyük ölçüde değiştiği anlaşılmaktadır. Nitekim, 1964-1975 yılları arasında yayımlanan Ötüken dergisinde, artık Rıza Nur'dan eski hayranlıkla bahsedilmediği, hatta hiç bahsedilmediği görülmektedir. (Tanıdığım Atsız) Komiteciler Ermenileri tahrik etmeğe başladılar. Müdafi Vatandaşlar Cemiyeti’ nin kurucularından Gergecyan'n (bu adam, daha sonra, Taşnak Cemiyetinin kararı ile öteki komiteciler tarafından öldürülecektir) adamları dükkânları kapattırdılar, kiliselerin çanların çaldırmadılar. Gergesyan 'in kardeşi silâhinı ateşleyerek iki Türk askerinin ölümüne sebep olunca çatışma başladı. Rus konsolosu, Vali Samih Beyi ziyaret ederek: - Böyle âsi bir halkı Rusya'da olsa mutlaka kırarlar, dedi. Aynı konsolos, kendisiyle görüşen Ermeni komitecilerine de: - Türkiye gibi vahşi bir hükûmetin idaresi altında yaşamağa değmez, diyordu. (Türklere Karşı Ermeni Komitecileri) İktidara sahip olanlar onu zaman zaman zindana tıkmışlar, zaman zaman ekmeğini elinden almışlar, hatta, nihayet bir kütüphane köşesinin karanlığına itivermişlerdi. Atsız, her şeye göğüs germişti. Ülkü yolunda yürüyenlerin, daha başlangıçta fırtınalar ve boralarla karşılaşabileceklerini iyi biliyordu. (Tanıdığım Atsız) Milli Yol'un 6 sayısında Atsız'ın iki yazısı birden çıktı. Biri, Bedii Faik'e cevap olarak yazılan Şerefli (!) Basındı. Bu tarz yazılarında olduğu gibi, gayet sert, hasmını ilk hamlede susturacak ölçüde zehir zemberek bir cevap. Dünya'da bir daha Atsız aleyhinde yazı yayınlandığını hatırlamıyorum. (Tanıdığım Atsız) Türkçülük bayrağını yükseltenler yoruldukça, yıprandıkça düştükçe, o bayrak, bir adım geriden gelenler tarafından kavranacak ve Türkçülük ordusu, bir çığ gibi büyüyerek hep ileriye, büyük ülküye, Kızıl Elma'ya doğru yürüyecektir. Hüseyin Nihâl Atsız (Tanıdığım Atsız) Evde oturmuş sohbet ediyorlardı. Makbule Hanım, ağabeysine yine kendisini mektebe göndermediği için serzenişte bulunuyordu. Mustafa Kemal, kardeşinin saçlarını çekti: - Makbuş, Makbuş. Sen okursan mevkiimi elimden alırsın. Okumadığın halde bu kadar zekisin. Hele bir de mekteplere, Darülfünunlara gitseydin, neler yapmazdın. Zübeyde Hanım söze karışmıştı: - Kızım gene okumuş sayılır. Cahil kalmadı ya... (Atatürk'ün Hayatındaki Kadınlar) Yuksel ki yerin bu değildir Dünyaya gelmek hüner degildir (Tanıdığım Atsız) Atsız, kalabalıktan ve sıkışık yerlerden hoşlanmazdı. Mecbur kalmadıkça kalabalığa girmezdi. Sessizliği, yalnızlığı tercih ederdi. Bir de yürüyüşü çok severdi. İmkân bulduğu kadar yürümek isterdi. (Tanıdığım Atsız) Biraz sonra uçak yaklaşmış, alana inmiş, Atatürkün bulunduğu yere yaklaşmıştı. Önce Vecihi Bey indi, elini uzatarak Sabiha Gökçen'in uçaktan inmesine yardım etti. Tam o sırada Atatürkün arkasından bir ses duyuldu: - Kadın değil mi, ne de olsa erkeksiz uçamazlar. Bu sesi Atatürk de duymuştu. Fakat sesini çıkarmadı. Sabiha Gökçen'e, eliyle uçağı göstererek hafif sesle bir şeyler söyledi. Sabiha, pilot Sabiha olarak koşarak uçağa bindi. Şimdi uçak havada akrobasi hareketleri yapıyor, seyredenlerin heyecandan yürekleri kalkıyordu. Atatürk orada hazır bulunanlara kısa bir hitabede bulundu: - Türk kızı, erkeği kadar cesaret ve azimle Türk semalarındaki yerini alacaktır. Sabiha Gökçen, yarının binlerce Sabiha'sından yalnız ve yalnız biridir. Yarın on binlerce Sabiha olacaktır. (Atatürk'ün Hayatındaki Kadınlar) Hasta Adamın mirasına dikilmiş haris gözler elbette Ermeni meselesini kurcalayacaklar, böyle bir mesele yoksa ihdas edeceklerdi. Bir taraftan İngiltere, bir taraftan Rusya, ve bunların arkasında Orta doğudaki petrol kavgasının öncüleri, Ermenilerin milli duygularını kamçılayacak, onları kendi emelleri için kullanacak, isyana teşvik edeceklerdi. kilise, komiteler, komiteciler... hepsi şu hikayenin neticesi fakat büyük ve kanlı bir oyunun aktörleridir. (Türklere Karşı Ermeni Komitecileri) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/tanidigim-atsiz-altan-deliorman-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)