# Toplumu Anlatmak - Howard S. Becker Kitap özeti, konusu ve incelemesi

> Toplumu Anlatmak kimin eseri? Toplumu Anlatmak kitabının yazarı kimdir? Toplumu Anlatmak konusu ve anafikri nedir? Toplumu Anlatmak kitabı ne anlatıyor? Toplumu Anlatmak PDF indirme linki var mı?  Toplumu Anlatmak kitabının yazarı Howard S. Becker kimdir? İşte Toplumu Anlatmak kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi...

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kitap/toplumu-anlatmak-howard-s-becker-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2022-03-30T18:00:03+03:00
- Güncelleme: 2022-03-30T18:00:03+03:00
- Yazar: Mardin Life
- Kategori: Kitap
- Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/03/30/howard-s-becker-kimdir-howard-s-becker-kitaplari-ve-sozleri-189480.jpg

Kitap Künyesi
 Yazar: Howard S. Becker 
 Çevirmen: Şerife Geniş 
 Çevirmen: Ebru Arıcan 
 Çevirmen: Mesut Hazır 
 Tasarımcı: Ali İmren 
 Orijinal Adı: Telling About Society 
 Yayın Evi: Heretik Yayıncılık 
 İSBN: 9786058376267 
 Sayfa Sayısı: 384 
--reklam--
Toplumu Anlatmak Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Howard S. Becker'ın her zamanki rahat ve kıvrak üslubuyla kaleme aldığı eseri şu ezber bozucu iddia ile yola çıkıyor:Toplumu Anlatmak sadece sosyal bilimcilerin tekelinde olan bir uğraş değildir. Romanlar, filmler, fotoğraflar, haritalar ve hatta matematiksel modeller dahi topluma ilişkin bir bilgi üretmenin ve bunu paylaşmanın etkili araçları olabilir. Becker'ın bu noktada verdiği örnekler de en az argümanları kadar ikna edici. Walker Evans'ın fotoğrafları, George Bernard Shaw'un oyunları, Jane Austen'ın ve Italo Calvino'nun romanları ve Erving Goffman'ın çalışmaları bunlardan sadece birkaçı. Kısacası, Toplumu Anlatmak, Becker'ın kendine özgü üslubuyla ve oldukça pratik tavsiyeleriyle, sadece sosyal bilimciler için değil, toplum hakkında bir şeyleri farklı biçimde söylemek isteyen herkes için zihin açıcı bir klavuz.

"Sonraki birkaç saatinizi ufkunuzu genişletmek ve sosyal bilim anlayışınızı derinleştirmek için harcamaya hazır değilseniz okumaya başlamayın. Dahası, sezginin ve orjinalliğin; açıklık ve sade bir yazım tarzıyla bağdaşmadığı inancını da terk etmeye hazır olun."

Larry Gross, profesör, Annenberg School for Communication, University of Southern California.
--reklam--
Toplumu Anlatmak Alıntıları - Sözleri
Neyin gerçek neyin gerçek olmadığını bilmenin bir yolunun olmadığı fikri ürkütücüdür. Daha korkunç olan şey ise, yalanların hakikat olabileceği fikridir.
Bir şeyin inanılabilir olmasını, gördüğümüz ve duyduğumuz şeylerin tutarlılığına dayanarak yargılarız.
Türler ve araçlar arasındaki yüzeysel farklılıklara rağmen, aynı temel sorunlar hepsi için söz konusudur. Bütçenin etkisi, profesyonelleşmenin rolü, temsilin etkili olması için hedef kitlenin sahip olması gereken bilgi, bir temsili üretirken etik olarak kabul edilebilir olan kriterler - ya da tüm bunların hepsi- her türden temsilin üretiminde ortak olan şeylerdir. Bu sorunlarla nasıl baş edildiği örgütsel kaynaklar ve amaçlara bağlı olarak değişir.
On sekizinci yüzyılda istatistiki tabloların icadı devasa sayıda spesifik gözlemi sıkıştırılmış ve karşılaştırmalı bir biçimde özetlemeyi mümkün kılmıştır. Bu sıkıştırılmış tasvirler, hükümetlerin ve başkalarının amaçlı toplumsal eylemi organize etmelerine yardım etmiştir. Nüfus sayımı böylesi bir kullanımın klasik örneğidir. Bilim insanları, tabloları, başkalarının kendi kuramlarını değerlendirmek üzere kullanabilecekleri verileri sunmak için kullanırlar. Yirminci yüzyıl toplum bilimcileri tam da bu amaçla toplanmış niceliksel verilerin tablolar halinde sunumuna giderek daha fazla bağımlı hâle gelmişlerdir.
Adların (dolayısıyla da kavramsal olarak tanımlanmış kategorilerin) sadece gören kişinin bakış açısından ve sadece belli bir yerden bir anlamı vardır. Yani “Irene, uzaktaki ve yaklaşıldığında değişen bir kent adıdır”.
Haritacılar bir sonraki kasabaya nasıl gideceğine yardımcı olacak kadar harita bilgisi olan sürücüler için harita yaparlar ve film yapımcıları da hayatında atlamalı kesmeyi [jump cut] hiç duymamış insanlar için film yaparlar. (Bu, kendileri hakkında diğer meslektaşlarının ne düşüneceği hususunda kaygılanmalarını engellemez elbette.) Sıradan insanlar da birbirleri için hikayeler anlatır, haritalar çizer ve bir şeyler yazarlar. Neyin üretildiği, iletildiği ve anlaşıldığı, bu türden tipik ortamlara göre değişir.
Bize söylenen şeyleri genellikle hayattaki kendi deneyimimizle karşılaştırırız. Hepimizin pek çok deneyimi vardır ve genellikle bu deneyimlere uymayan şeylere inanmak istemeyiz, en azından fikrimizi değiştirmek için öne sürülecek çok iyi nedenler olmadığı sürece. Eğer bize söylenen şey bizim deneyimimize benziyorsa kabul ederiz.
Hakikat yoksa sanat da yoktur.
Nerede yaşadığımı tarif etme biçimim kimi etkilemeye çalıştığıma bağlı olarak değişir.
Hepimiz yaşadığımız toplum hakkında meraklıyızdır. En genel anlamda ve sıradan şekliyle, içinde bulunduğumuz toplumun nasıl işlediğini bilmek isteriz. Üyesi olduğumuz kurumları hangi kurallar yönetmektedir? Başkaları hangi rutin davranış biçimlerine göre davranır? Bu türden soruların yanıtlarını bilirsek, kendi davranışımızı bunlara göre organize edebilir, ne istediğimizi, bunu nasıl elde edebileceğimizi, bunu elde etmenin maliyetini ve çeşitli durumların sunduğu eylem olanaklarının ne olduğunu öğrenebiliriz.
Sosyal bilimciler işlerini nasıl yapacaklarını biliyorlar ve bu, pek çok amaç için gerçekten de uygun bir yoldur. Fakat sosyal bilimcilerin yöntemi tek ve biricik yöntem değildir .
Kurguya dayalı edebiyat eserleri, romanlar ve öyküler, sıklıkla toplumsal tahlil aracı olarak işlev görmüşlerdir. Honore de Balzac, Emile Zola, Thomas Mann, C. P. Snow ve Anthony Powell gibi, amaçları be yetenekleri açısından birbirine hiç benzemeyen yazarların tasvirlediği ailelerin, sınıfların ve profesyonel grupların hikayelerinin [saga: uzun hikayeler], bu yazarların sahip oldukları güç ve estetik meziyetlere bağlı olarak toplumsal hayatın ve onu oluşturan süreçlerin karmaşık betimlemelerini içerdikleri düşünülmüştür. Tek başına ve bir bütün olarak ele alındıklarında, Charles Dickens’ın çalışmaları (onun da amaçladığı şekilde) kendi toplumunun muzdarip olduğu kötülükleri üreten kurumları kamunun geneline tasvir etmenin bir yolu olarak değerlendirilmiştir.
Benzer şekilde tiyatro da, özellikle de toplumsal illetlerin tasviri ve analizi olmak üzere, sıklıkla toplumsal hayatı irdelemenin bir aracı olagelmiştir. George Bernard Shaw drama formunu, toplumsal sorunların nasıl ortaya çıktığına ve siyasi kurumlara ne denli derinden sirayet ettiğine dair kendi anlayışını göstermek üzere kullanılmıştır. Shaw’un Mrs. Warren’s Profession’u en azından bazı Britanyalı üst sınıfların geçimlerini sağladıkları fahişelik sektörünün işleyişi biçimini açıklar. Major Barbara da aynı şeyi savaş ve mühimmat imalatı için yapmıştır. Pek çok tiyatro oyunu da dramayı benzer amaçlar için kullanılmıştır (Henrik Ibsen, Arthur Miller, David Mamet).
Çok aşikâr bir örnek vermek gerekirse, belgesel film Barbara Koppel’in 1976 tarihli Harlan County U.S.A. ve Edgar Morin ve Jean Rouch’un 1961 tarihli Chronique d’un ete filmleri iyi bilinen örneklerdir- toplumun tasvirini birincil hedefi edinmiştir. Bu tasvir, çoğu zaman, zorunlu olarak açıktan bir dille değil ama reformist bir saikle verili toplumsal düzenlemelerde yanlış olanın ne olduğunu göstermeyi amaçlar, inceleme konusu olan toplum da çoğu zaman filmin yapıldığı yerdir. Örnekler, Gillo Pontecarvo’nun belgeseli Battle of Algiers’den (1966) başlayarak Elia Kazan’ın Gentleman’s Agreement’ında (1947) olduğu gibi klasik Hollywood hikayelerine kadar geniş bir çeşitlilik arz eder.
Benzer şekilde fotoğrafçılar, bu sanatsal türün ortaya çıkışından beridir, toplumsal tahlili kendilerine iş edinmişlerdir. Sınırları iyi tanımlanmış bir tür olan belgesel fotoğrafçılık çok uzun ve gösterişli bir tarihe sahiptir. Bu türünün en iyi örnekleri arasında Brassai’nin The Secret Paris of the ‘30s (1976), Walker Evan’s American Photograps ([1938] 1975) ve Robert Frank’ın The Americans’ı ([1959] 1969) sayılabilir.
--reklam--
Toplumu Anlatmak İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Yazar sıradışı bir yol alarak, toplumda etki yapan veya etkili bazı yazar kitapların toplumda karşılık bulamamışlığına dokunuyor. Ama tarihe dayalı çok önemli tahliller yapıyor. (Mantık) 
--reklam--
Toplumu Anlatmak PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Howard S. Becker - Toplumu Anlatmak kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Toplumu Anlatmak PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Howard S. Becker Kimdir?
Howard Saul Becker (1928- ) Chicago doğumlu Amerikalı sosyolog, akademisyen, yazar, caz müzisyeni, fotoğrafçı. Chicago Üniversitesi’nden sosyoloji alanında 1949 yılında master, 1951 yılında doktora derecesi almış,1965-1991 yılları arasında Northwestern Üniversitesi’nde Sosyoloji Profesörlüğü görevini yürütmüştür. 1991 yılından itibaren bu görevi 1999 yılında emekliliğini alacağı Seattle’daki Washington Üniversitesi’nde sürdürmüştür. Bir çok başka üniversitenin yanında çeşitli araştırma enstitü ve merkezlerinde sosyoloji ve müzik başta olmak üzere çeşitli alanlarda araştırmacılıktan okutmanlığa, misafir profesörlüğe, dernek başkanlığına kadar çeşitli görevlerde bulunmuş ve çeşitli yayınların editörlüğünü de yapmış olan Becker, Paris 8, Pierre-Mendes (Grenoble), Erasmus (Rotterdam) Üniversiteleri’nden ve École Normal Superiure (Lyon)’den onur dereceleri sahibidir.

Türkçe’ye çevrilmiş ilk yapıtı Sanat Dünyaları olan Becker 1963 tarihli Outsiders: Studies in the Sociology of Deviance adlı yapıtında Etiketleme Kuramı’ndan yola çıkarak toplumsal yaşamdaki en geniş anlamı ile aykırılık meselesini tartışmakta ve aykırılığın spesifik edimlerin doğası ile çok az ilişkisi bulunduğu, bunun yerine daha ziyade toplumun bu edimleri nasıl değerlendirdiği ile ilişkili olduğu savını ortaya koymaktadır. Becker’ın yayımlanmış kitapları arasında Writing for Social Scientists (1986), Telling About Society (2007) ve Doing Things Together: Selected Papers (1986) sayılabilir.

American Journal of Sociology, American Sociological Review, Trans-Action, Yale Review, Anthropology and Educational Quarterly, L`art de la recherche: Melanges, Mana: Estudos de Antropologia, Visual Sociology, Visual Anthropology Review, Contemporary Sociology, Afterimage, Ethnomusicology gibi dergilerde ve Énonciation Artistique et Socialité, Eros and Photography, Points of View: The Stereography in America: A Cultural History, Landscape Perspectives: Photographic Studies gibi yayınlarda sosyolojiden sosyal antropolojiye, etnografiye, müzik ve fotoğrafa çok çeşitli alanlarda inceleme ve makaleleri, ayrıca söyleşi ve fotoğrafları yayımlanmış olan Becker 1975-1981 yılları arasında beş kişisel fotoğraf sergisi düzenlemiş, bir ortak sergiye katılmış ve bir fotoğraf sergisinin de konuk küratörlüğünü yürütmüştür.

Yaşamını San Francisco’da sürdürmekte olan Becker’ın Robert Faulkner ile birlikte hazırladığı son kitabı Do You Know?.. The Jazz Repertoire in Action (2009), Sanat Dünyaları’nda çok yönlü bir biçimde ortaya konan ortaklaşa faaliyet, alışılagelmiş-yerleşmiş uygulama, profesyonellik, meslek kültürü gibi kavramlardan hareketle birbirini hiç tanımayan, daha önce birlikte çalmamış, yanlarında hiç notaya dökülmüş eser bulunmayan bir grup müzisyenin bir gece kulübünde tesadüfen bir araya gelmeleri ve bütün gece birlikte başarıyla çalmaları fikrinden yola çıkarak, bunu nasıl başardıkları meselesini çeşitli açılardan tartışmaktadır.
--reklam--
Howard S. Becker Kitapları - Eserleri
Sosyal Bilimcilerin Yazma Çilesi
Hariciler (Outsiders)
Toplumu Anlatmak
Mesleğin İncelikleri
Peki ya Mozart? Peki ya Cinayet?
Sanat Dünyaları
Kanıt
Tricks of the Trade
--reklam--
Howard S. Becker Alıntıları - Sözleri
Yazmayı, sizi çevreleyen dünyadan, hem size dayattıklarından hem de size sunduklarından, öğrenirsiniz. (Sosyal Bilimcilerin Yazma Çilesi)
Haritacılar bir sonraki kasabaya nasıl gideceğine yardımcı olacak kadar harita bilgisi olan sürücüler için harita yaparlar ve film yapımcıları da hayatında atlamalı kesmeyi [jump cut] hiç duymamış insanlar için film yaparlar. (Bu, kendileri hakkında diğer meslektaşlarının ne düşüneceği hususunda kaygılanmalarını engellemez elbette.) Sıradan insanlar da birbirleri için hikayeler anlatır, haritalar çizer ve bir şeyler yazarlar. Neyin üretildiği, iletildiği ve anlaşıldığı, bu türden tipik ortamlara göre değişir. (Toplumu Anlatmak)
Suçlu olarak etiketlenmek için kişinin yapması gereken tek şey sadece bir tane suç işlemesidir. Kavramın gerçekte resmi ola­rak taşıdığı anlam da budur. Öte yandan suçlu kelimesi, suçlu etiketini taşıyan herkesin sahip olduğu varsayılan ikincil nite­likleri tanımlayan sayısız çağrışımı da içinde barındırır. Bir kez hırsızlık yapmaktan mahkum olmuş ve dolayısıyla da suçlu ola­rak mimlenmiş bir adamın başka evlere de girmesi muhtemel bir kişi olduğu varsayılır. (Hariciler (Outsiders))
İşgal ettikleri toplumsal konumun kendilerine gerekli silahları ve gücü verdiği toplumsal gruplar, kendi kurallarını dayatmak konusunda en yetkin olanlardır. (Hariciler (Outsiders))
Plâtoncu Akademinin temeli basitçe demokrasiyi lanetlemesi değildir; aynı zamanda miras alınmış bilgelik kavramına dayanan bir yönetici sınıf yaratmasıdır. Bu kavram, bugün de, 2000 yıl öncesinde olduğu kadar yaygındır. (Sosyal Bilimcilerin Yazma Çilesi)
Hakikat yoksa sanat da yoktur. (Toplumu Anlatmak)
Belirli bir toplumsal duruma özgü sorunları paylaşan insanlar arasında, sağduyuya dayalı bir kesinliği üreten gündelik hayat kalıplarını bulmak gerekir. Bu sosyolojiyle ilişkilidir. (Mesleğin İncelikleri)
C. Wright Milis ve Everett C. Hughes gibi farklı sosyologların işaret ettiği gibi, her kişisel meselenin kurumsal bir karşılığı vardır. (Peki ya Mozart? Peki ya Cinayet?)
Akademik yazımın kolayca anlaşılabilir olmaması genellikle meselenin karmaşıklığıyla ilgisi çok azdır ya da hiç yoktur; düşüncenin büyüklüğüyle ise hiç bir ilgisi yoktur.

Bu, neredeyse tümüyle yazarın kendi statüsü hakkındaki kararsızlığından kaynaklanır.

Akademik üslubun üstesinden gelmek için önce akademik kibrinizin üstesinden gelmek zorundasınız. (Sosyal Bilimcilerin Yazma Çilesi)
Bir şeyin inanılabilir olmasını, gördüğümüz ve duyduğumuz şeylerin tutarlılığına dayanarak yargılarız. (Toplumu Anlatmak)
...gördüğümüz şey temelinde görmediğimiz şeye ilişkin ne söyleyebileceğimiz sorunu olarak örneklem... (Mesleğin İncelikleri)
Neyin gerçek neyin gerçek olmadığını bilmenin bir yolunun olmadığı fikri ürkütücüdür. Daha korkunç olan şey ise, yalanların hakikat olabileceği fikridir. (Toplumu Anlatmak)
Ahlak savaşcısı sadece, kendi doğrularını başkalarına kabul ettirmekle yetinmez. Aynı zamanda, kendi doğrularının, onları kabul edenler (yani ettirdikleri) için de yararlı olacağını düşünür. (Hariciler (Outsiders))
"Neden?" diye sormayın, "nasıl?" diye sorun... İnsanlarla görüşmeler yaparken onların neden şu veya bu şekilde davrandıklarını sorguladığımda kaçınılmaz olarak kendilerini müdafaa ettikleri cevaplar alıyordum. "Neden?" diye başlayan sorularıma kısaca, ihtiyatlı ya da hırçın bir biçimde "tamam mıdır birader, bu cevap sana uyar mı?" demek ister gibi cevap veriyorlardı. (Mesleğin İncelikleri)
Dışarıda bir grup güzel insan da var. Kuşkusuz onlar da kaz­ma, bunu inkar etmeye çalışmıyorum. Tabii ki Allah'ın belası bir grup kazma işte! Ama faturaları kim ödüyor? Onlar ödüyor. O zaman onlar ne istiyorlarsa onu çalacaksın. Yani ne boksa işte; kazmalar için çalmıyorsan hayatını sürdüremiyorsun. Kaç tane insan sence kazma değildir ki? Yüz kişiden on beşi kazma değilse şanslısındır. İşte belki meslek erbabı insanlar -doktorlar, avukatlar falan- onlar kazma olmayabilir; ama ortalama bir in­san, Allah'ın belası koca bir kazmadır. Kuşkusuz, şov insanları böyle değil. Ama şov insanları ve meslek erbabı insanlar dışında herkes Allah'ın belası birer kazma. Hiçbir şey bildikleri yok. (Hariciler (Outsiders))
Bize söylenen şeyleri genellikle hayattaki kendi deneyimimizle karşılaştırırız. Hepimizin pek çok deneyimi vardır ve genellikle bu deneyimlere uymayan şeylere inanmak istemeyiz, en azından fikrimizi değiştirmek için öne sürülecek çok iyi nedenler olmadığı sürece. Eğer bize söylenen şey bizim deneyimimize benziyorsa kabul ederiz. (Toplumu Anlatmak)
Kendimizi bir tek doğru yol olduğu fikrinden kurtararak özgürleştirmek zorundayız. Bunu yapmadığınız zaman, gerçeklikle olan çelişki bizi mutlak anlamda boğar; çünkü hiçbir cümle, paragraf veya makalenin açık bir şekilde en iyi olduğunu (kendimize) ispatlayamayız. (Sosyal Bilimcilerin Yazma Çilesi)
Toplumsal gruplar, ihlal edilmesi sapkınlık olarak tanımlanan kurallar koyarak sapkınlığı yaratırlar. Bu kuralları belli kişilere uygularlar ve bu kişileri de hariciler ola­rak etiketilerler. Bu açıdan bakıldığında sapkınlık, kişinin gerçekleştirdiği davranışa içkin bir nitelik değil, daha ziyade kuralların ve yasakların başkaları tarafından bir "suçluya'' uygulanmasının ortaya çıkardığı bir sonuçtur. Sapkın, bu etiketin kendisine başarıyla uygulandığı kişi; sapkın davranış da insanların sapkın olarak nitelendirdikleri davranıştır. (Hariciler (Outsiders))
Bilim cemaatinin üzerinde mutabık olduğu bazı fikir ve usuller, hedeflenen amaca ulaşma noktasında yeterince sağlam ve doğru olarak kabul görürler. (Mesleğin İncelikleri)
Kurguya dayalı edebiyat eserleri, romanlar ve öyküler, sıklıkla toplumsal tahlil aracı olarak işlev görmüşlerdir. Honore de Balzac, Emile Zola, Thomas Mann, C. P. Snow ve Anthony Powell gibi, amaçları be yetenekleri açısından birbirine hiç benzemeyen yazarların tasvirlediği ailelerin, sınıfların ve profesyonel grupların hikayelerinin [saga: uzun hikayeler], bu yazarların sahip oldukları güç ve estetik meziyetlere bağlı olarak toplumsal hayatın ve onu oluşturan süreçlerin karmaşık betimlemelerini içerdikleri düşünülmüştür. Tek başına ve bir bütün olarak ele alındıklarında, Charles Dickens’ın çalışmaları (onun da amaçladığı şekilde) kendi toplumunun muzdarip olduğu kötülükleri üreten kurumları kamunun geneline tasvir etmenin bir yolu olarak değerlendirilmiştir. (Toplumu Anlatmak)

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/toplumu-anlatmak-howard-s-becker-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)