# Vejetaryenliğin Yararları - Sadık Hidayet Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Vejetaryenliğin Yararları kimin eseri? Vejetaryenliğin Yararları kitabının yazarı kimdir? Vejetaryenliğin Yararları konusu ve anafikri nedir? Vejetaryenliğin Yararları kitabı ne anlatıyor? Vejetaryenliğin Yararları kitabının yazarı Sadık Hidayet kimdir? İşte Vejetaryenliğin Yararları kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/vejetaryenligin-yararlari-sadik-hidayet-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-28T12:00:15+03:00 - Güncelleme: 2022-02-28T12:00:15+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/28/sadik-hidayet-kimdir-sadik-hidayet-kitaplari-ve-sozleri-163717.jpg Kitap Künyesi Yazar: Sadık Hidayet Çevirmen: Mehmet Kanar Orijinal Adı: Fevâyid-i giyâhhâri Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları İSBN: 9789753638302 Sayfa Sayısı: 77 Vejetaryenliğin Yararları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Modern İran edebiyatının büyük ustası Sadık Hidayet'in Vejetaryenliğin Yararları, vejetaryenliği kişisel bir seçim olmaktan öte, bir dünya görüşü olarak ele alıyor. "İnsan kan döküyor, zulüm tohumu ekiyor. O halde sonuçta savaş, acı, yıkım ve toplu kıyım biçecek. İnsanlık ilerlemeyecek, huzur bulmayacak; mutluluk, özgürlük ve barış yüzü görmeyecek etobur olduğu sürece." Vejetaryenliğin Yararları, Mehmet Kanar tarafından Farsça aslından dilimize çevrildi. Vejetaryenliğin Yararları Alıntıları - Sözleri Ünlü Rus yazarı ve büyük filozof Tolstoy şöyle yazar: "Et yeme alışkanlığı barbarlık zamanlarından kalmıştır ve vejetaryenliğin ortaya çıkışı çok tabii ve eğitim-öğretimin ilk tesiri sayılır." Mezbaha iki ayaklı hayvanın icadıdır. Hiçbir yırtıcı ve kan dökücü canlı, yemini bu denli rezilce yemez! İnsan, kurtların ve yeryüzündeki kan dökücü canlıların yüzünü ağartmıştır Tırnaklarımızı aslan pençesiyle karıştırmamalıdır. İnsanın eti kemiksiz olarak yemesi, kemiği ayırdıktan sonra yediği kasların doğal bir yiyecek olmadığını gösterir. :)) "İlk hayvan, doymak bilmeyen bir oburdu ve hayatını sindirim sistemi uğruna feda eder de sofrasından bir şey eksilsin istemezdi. Bugünün uygar insanı ve yine, derbeder vahşiler, mideleri ve şehvetten başka bir şey görmezler." İnsanoğlunun uygarlık tarihi yiyecek üstüne kurulmuştur. Kargaşalar, saldırılar, savaşlar, göçler, sınıflararası kin güdüşler, ülkelerde baş gösteren ayaklanmaların temel nedeninde hep besin sorunu yatar. Bütün vaktini zehirli ve kanlı yiyecekler hazırlamakla geçiriyor. "Midelerinizi hayvan mezarlığı yapmayın." Pisagor, hayvanları öldürmenin doğal bir şey olduğunu düşünenin, insanları da kolayca öldürebileceği kanısında olacağını biliyormuş. Platon, Devlet adlı diyaloğunda, hayvansal besinin insanlar arasında savaş çıkmasına ve kan dökülmesine neden olduğunu, yırtıcı ve savaşçı olmaları için sadece askerlerin hayvansal besin almalarının uygun olduğunu belirtir. Senek, Plutark ve bütün filozoflar, etoburluğun insan beyninde kötü etki bıraktığı yolunda görüş birliğindedirler. Kant ve Jan Jak Ruso da bu konuda görüş birliğindedirler. Ruso "çok et yiyenler diğer insanlardan daha sert mizaçlı ve vahşi olurlar. Bunun deneyi her yerde ve her zaman yapılmıştır" demiştir. Kendini beğenmişlik daha çok et ve kanla beslenen kişilerin ahlakıdır. Kan dökücü canlılar, parçalamak ve pençe atmak dışında uyanmazlar. Konan Doyl der ki: "Etiyle beslenmesi için bir insanın ahlaksal açıdan bir sığırı kesme ya da bir balığı öldürme izni yoktur. İnsan onlara can vermemiştir. Artık hiçbir çaresinin kalmadığı zaman dışında onları hayattan mahrum bırakmak için Tanrı'dan izin almamıştır." Tolstoy et yemekten kaçınmayı insanın gerçek ilerleyişi yönündeki ilk adım olarak değerlendirmiştir. Nietzsche de vejetaryenliği şu şekilde över: "Sanırım vejetaryenlik, uzak durma ve kendini kısıtlama sayesinde, tüm ahlaksal öğelerden daha çok etkili olmuştur. Bu konuyu abartılı bulmayın. Kuşkusuz gelecekte öğretmenler daha katı kurallar konulmuş bir besin tarzını uygun göreceklerdir." "Müslümanlıkta israf yoktu hani? Müslümansan eğer, bu israf niye?" İnsan, yapısı itibarıyla yasalar dışında kalan ve diğer canlıların yaşamlarını düzenleyen bir varlık değildir. O da tabiattan doğmuş ve hayvanların evrimi sonucunda ortaya çıkmıştır. Vejetaryenliğin Yararları İncelemesi - Şahsi Yorumlar Kitap, kan kokuyor.. Ve bir daha et görmek dahi istemiyorsunuz.. . Veganlı biri olarak şunu söyleyebilirim kitabın sonunda vegan olmak isteyebilirsiniz. Et severler için çok sinir bozucu.. Farklı bir bakış açısı kazanmak için okunabilir... (fatma) Sadık hidayet in kalemini çok severim. Bu kitap oldukça bilimsel olmuş. Vejetaryenliğe geçin diye bas bas bağırıyor resmen yazar. Oldukça da doğru bilgiler vermiş lakin etobur bir insan olarak hiç de etkilenemedim, ve şimdi mangal yemeye gidiyorum. Etleri mideme indirince yeni kitaba başlayacağım. (Deniz Sultan) İran edebiyatının önemli birkaç isminden biri olan, Kör Baykuş gibi ağır ve bunaltıcı tarzda yazdığı eserlerle bilinen Sadık Hidayet'in pek uzmanı olmadığı ve bir yerinden uydurduğuna emin olduğum bu inceleme kitabını büyük bir hayret ve kahkahayla okudum bir günde sadece. En son söyleyeceğimi baştan söylemek istiyorum; Sadık Hidayet bize kullandığın maddeleri ve bunları temin edebileceğimiz adresi keşke ölmeden önce yazmış olsaydın. Çok sevdiğim işin uzmanı birisi kitabı okuyordu ve benimle birkaç alıntı paylaşınca dikkatimi çekti ben de bir göz atmaya karar verdim. Kitabın dili oldukça sade ve anlaşılır. Kesinlikle edebi bir olay yok zaten, amaç insanı etten tiksindirip sadece meyve, sebze yiyen bir canlıya dönmesi konusunda ikna etmek. Ben bir beslenme uzmanı, diyetisyen, gıda mühendisi, doktor değilim ancak sıradan bir insan olarak vejetaryenlikle ilgili yazılan bu örnekleri okuduğumda hiçbir mantık görmedim ve ilişki kuramadım. Genel olarak kitap sürekli insan meyve yiyen bir canlıdır, et yerse zehirlenip hasta olur, etobur yaratılmamıştır paralelinde geçiyor. Sadık Hidayet'in bu yazdıklarını hiçbir şekilde araştırdığına inanmamakla beraber sözlerinden örnek verdiği insanların sarf etmiş olmaları meçhul çünkü herhangi bir kaynakça yok, ben nereden bileyim bu cümleleri senin esrar içtikten sonra kafadan atmadığını. Okurken sinir olmakla birlikte bayağı güldüğüm oldu, inceleme yerine mizah kitabı olarak satılması daha mantıklı. Meyve yiyen maymunlarla yazarın bir sorunu var sanırım kaç kere maymun okudum hatırlamıyorum. Çinlileri ve Japonları vejetaryen yapması ayrı bir komedi. Çinlilerin vejetaryen olmak gibi bir lüksü olamaz, adam zaten aç fare, çekirge, akrep, köpek vb. ne bulursa yiyecek seçme şansı neredeyse yok. Kendileriyle çok kez ilişki kurmuş biri olarak hayatımda hiç vejetaryen bir Japon görmedim, vejetaryen oluyorsa bilin ki çok zengindir çünkü Japonya'da meyve, sebze et ürünlerine göre çok daha pahalı. Özellikle kuru incir, badem ve ceviz duyarları beni benden aldı, insan her gün bunları yerse tam anlamıyla beslendiğini söylemekte ki, o ürünler etten çok daha pahalı. Sadık Hidayet ya bir kuruyemiş firmasının sponsorluğunu almış ya da o sıralar kabzımallık yapıyordu. Vejetaryenlik merakını Hindistan'da fazla kalmasına bağlıyor ve fazla bir şey söylemek istemiyorum. (Yusuf Çorakcı) Kitabın Yazarı Sadık Hidayet Kimdir? Sadık Hidayet (Farsça: صادق هدایت) ‎ (17 Şubat 1903, Tahran - 9 Nisan 1951, Paris), modern İran edebiyatının önde gelen düzyazı ve kısa hikâye yazarı. 17 Şubat 1903 tarihinde Tahran'da dünyaya geldi ve bu kentteki Fransız Lisesi'nde eğitim gördü. 1925 yılında eğitimini sürdürmek amacıyla Avrupa'ya gitti. Bir süre diş hekimliğine ilgi duyduysa da mühendislik okumak için diş hekimliğinden vazgeçti. Fransa ve Belçika'da geçirdiği dört yılın ardından İran'a döndü ve kısa sürelerle çeşitli işlerde çalıştı. İlk hikâyelerini Paris'teyken yazdı. 1936'da Hindistan'a giderek Sanskritçe öğrendi. Buradayken Budizm'i inceledi ve Buda'nın kimi yazılarını Farsçaya çevirdi. Sadık Hidayet sonunda tüm hayatını Batı Edebiyatı çalışmalarına ve İran tarihi ile folklorunu araştırmaya adadı. En çok, Guy de Maupassant, Çehov, Rilke, E.A. Poe ve Kafka'nın eserleriyle ilgilendi. Hidayet birçok hikâye, kısa roman, iki tarihi dram, bir oyun, bir seyahatname ile bir dizi yergili komedi ve taslak kaleme aldı. Yazıları arasında ayrıca birçok edebiyat eleştirisi, İran folkloru ile ilgili araştırmalar ve Orta Farsça ile Fransızcadan yapılmış çeviriler yer alır. Sadık Hidayet, İran Dili ve Edebiyatını uluslararası çağdaş edebiyatın bir parçası haline getiren yazar olarak kabul edilir. Sonraki yıllarda, zamanın sosyo-politik problemlerinin de etkisiyle, İran'ın gerilemesinin sebebi olarak gördüğü monarşiye ve ruhban sınıfına yoğun eleştiriler yöneltmeye başladı. Eserleri aracılığıyla bu iki kurumun su-i istimallerinin İran milletinin sağırlığının ve körlüğünün sebebi olduğunu gösterme çabasına girdi. Çevresine, özellikle de, çağdaşlarına yabancılaşan Hidayet, son eseri Kafka'nın Mesajı'nda ancak ayrımcılık ve baskı sonucunda yaşanabilecek bir melankoli, umutsuzluk ve ölüm halinden bahseder. Sadık Hidayet'in en tanınmış eseri 1937 yılında Bombay'da yayımlanan Kör Baykuş'tur. Beethoven ve Çaykovski dinlemeyi seven ve afyon tiryakiliği bilinen Sadık Hidayet, resimle de uğraştı. Günümüze kalabilen resimleri Hassan Qa'emian tarafından bir araya getirildi. Kimileri bu eserlerde sanatsal bir değer bulmazken, kimilerine göre de bunlar geleceğin resimleridir. Ölümünü yirmi beş yıllık arkadaşı Bozorg Alevi şöyle anlatır: "Paris'te günlerce, havagazlı bir apartman aradı, Championnet caddesinde buldu aradığını. 9 Nisan 1951 günü dairesine kapandı ve bütün delikleri tıkadıktan sonra gaz musluğunu açtı. Ertesi gün ziyaretine gelen bir dostu, onu mutfakta yerde yatar buldu. Tertemiz giyinmiş, güzelce tıraş olmuştu ve cebinde parası vardı. Yakılmış müsveddelerin kalıntıları, yanıbaşında yerde duruyordu." Yılmaz Güney'in de yattığı Père Lachaise (okunuşu: per laşez) mezarlığında gömülüdür. Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Sâdık_Hidâyet Sadık Hidayet Kitapları - Eserleri Kör Baykuş Aylak Köpek Üç Damla Kan Alacakaranlık Vejetaryenliğin Yararları Hacı Aga Diri Gömülen Hidayetname Hayyam'ın Teraneleri Seçme Eserler Guldesteyek Ji Çîrokên Moğol Gölgesi Sadık Hidayet Alıntıları - Sözleri Pisagor, hayvanları öldürmenin doğal bir şey olduğunu düşünenin, insanları da kolayca öldürebileceği kanısında olacağını biliyormuş. Platon, Devlet adlı diyaloğunda, hayvansal besinin insanlar arasında savaş çıkmasına ve kan dökülmesine neden olduğunu, yırtıcı ve savaşçı olmaları için sadece askerlerin hayvansal besin almalarının uygun olduğunu belirtir. Senek, Plutark ve bütün filozoflar, etoburluğun insan beyninde kötü etki bıraktığı yolunda görüş birliğindedirler. Kant ve Jan Jak Ruso da bu konuda görüş birliğindedirler. Ruso "çok et yiyenler diğer insanlardan daha sert mizaçlı ve vahşi olurlar. Bunun deneyi her yerde ve her zaman yapılmıştır" demiştir. Kendini beğenmişlik daha çok et ve kanla beslenen kişilerin ahlakıdır. Kan dökücü canlılar, parçalamak ve pençe atmak dışında uyanmazlar. Konan Doyl der ki: "Etiyle beslenmesi için bir insanın ahlaksal açıdan bir sığırı kesme ya da bir balığı öldürme izni yoktur. İnsan onlara can vermemiştir. Artık hiçbir çaresinin kalmadığı zaman dışında onları hayattan mahrum bırakmak için Tanrı'dan izin almamıştır." Tolstoy et yemekten kaçınmayı insanın gerçek ilerleyişi yönündeki ilk adım olarak değerlendirmiştir. Nietzsche de vejetaryenliği şu şekilde över: "Sanırım vejetaryenlik, uzak durma ve kendini kısıtlama sayesinde, tüm ahlaksal öğelerden daha çok etkili olmuştur. Bu konuyu abartılı bulmayın. Kuşkusuz gelecekte öğretmenler daha katı kurallar konulmuş bir besin tarzını uygun göreceklerdir." (Vejetaryenliğin Yararları) Jiyan li ber çavên min reş bûye... (Guldesteyek Ji Çîrokên) "Olmaz olsun! O ölmüş, ben sağ kalmışım, neye yarar?" (Kör Baykuş) “Ne güzel olurdu, araba hiç durmayıp hep gitseydi, saatlerce, günlerce, yıllarca bulutların arasında!” (Hidayetname) Tırnaklarımızı aslan pençesiyle karıştırmamalıdır. İnsanın eti kemiksiz olarak yemesi, kemiği ayırdıktan sonra yediği kasların doğal bir yiyecek olmadığını gösterir. :)) (Vejetaryenliğin Yararları) “Hep gözünüzün önünde duran ölümü unutuyorsunuz.” (Aylak Köpek) Şimdi her şeyi biliyorum ama hiçbir şeyim. (Üç Damla Kan) İnsanoğlunun uygarlık tarihi yiyecek üstüne kurulmuştur. Kargaşalar, saldırılar, savaşlar, göçler, sınıflararası kin güdüşler, ülkelerde baş gösteren ayaklanmaların temel nedeninde hep besin sorunu yatar. (Vejetaryenliğin Yararları) Dünyanın sonu gelmeyecek. Sadece insanlık sonra erecek. O da kendi eliyle. (Alacakaranlık) "Lakin tek korkum: Yarın ölebilirim kendimi tanıyamadan." (Kör Baykuş) Hayat baştan başa kıssadır, hikâyedir. (Kör Baykuş) ...cisim yok olduktan sonra gölgesi kalmaz. (Alacakaranlık) Bu insan soyu nasıl bir canavar! (Hidayetname) Sözün kısası halk fakirlik ve mutsuzluk içinde yaşıyordu. (Diri Gömülen) Gece karanlık, dalgalar korkutucu, girdap ürkütüyor Sahilde yaşayanların nasıl haberi olur halimizden? (Seçme Eserler) Karanlıkta kaybolan tüm korkular uyanır ve gerçek hayat o zaman başlar. (Aylak Köpek) Âdem Baba: Buradaki hayat koşuşturmalı, vurdulu kırdılı olsa da, cennetteki tekdüze, tatsız tutsuz hayattan iyidir. Ben cennette boğulur gibi oluyordum. Yemek ye, yat; böyle tembelce bir hayat daha çabuk yoruyor. Bu melekler nasıl oldu da cennette kaldı, bilmiyorum. Havva Ana: Bizi cennetten kovulmaları aslında çok iyi oldu. Hiç olmazsa burada nöbetçi yok; başbaşayız, huzur içindeyiz. Âdem Baba: Yaklaştı dudaklarını; yaratılışın amacı bu. (Seçme Eserler) "Yaşam bir zindandır, türlü türlü zindanlar. Ama kimileri zindan duvarına resim çizer ve bununla oyalanırlar. Kimileri kaçmak ister, boşuna ellerini yara bere içinde bırakırlar. Kimileri de yas tutar. Fakat işin aslı, hep kendimizi aldatmalı, hep kendimizi aldatmalıyız. Ama bir zaman gelir, insan kendini aldatmaktan da bıkar..." (Üç Damla Kan) Ölümümüzden sonra yerde arama türbemizi Bizim mezarımız arif insanların göğüsleri. (Seçme Eserler) Kötü eğitiliyoruz biz. Bütün sakatlıklar, daha çocuk yaşta beyinlerimize doldurulan, herkesi öbür dünyaya yönlendiren hurafelerden kaynaklanıyor. Bu dünyayı bırakıp mevhum bir fikre yapışmışız. Öbür dünyadan dönüp de bize haber getiren var mı acaba? Anamızdan doğduk mu, ölene kadar ahiretimiz için ağlıyoruz. Yaşamak mı denir buna? (Alacakaranlık) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/vejetaryenligin-yararlari-sadik-hidayet-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)