# Yatak Odasında Felsefe - Marquis de Sade Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Yatak Odasında Felsefe kimin eseri? Yatak Odasında Felsefe kitabının yazarı kimdir? Yatak Odasında Felsefe konusu ve anafikri nedir? Yatak Odasında Felsefe kitabı ne anlatıyor? Yatak Odasında Felsefe kitabının yazarı Marquis de Sade kimdir? İşte Yatak Odasında Felsefe kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/yatak-odasinda-felsefe-marquis-de-sade-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-27T22:00:04+03:00 - Güncelleme: 2022-02-27T22:00:04+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/27/marquis-de-sade-kimdir-marquis-de-sade-kitaplari-ve-sozleri-163397.jpg Kitap Künyesi Yazar: Marquis de Sade Çevirmen: Kerim Sadi Orijinal Adı: La Philosophie dans le boudoir Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları İSBN: 9789755393469 Sayfa Sayısı: 224 Yatak Odasında Felsefe Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti "Evet, ben bir libertenim, itiraf ediyorum, bu konuda akla gelebilecek her şeyi düşündüm; ama düşündüğüm, tasarladığım şeyleri elbette yapmadım ve kesinlikle de yapmayacağım. Ben bir libertenim, adi suçlu ya da katil değil." Tüm zamanların en lanetli yazarı Marquis de Sade kendini böyle ifade etmişti. O, ömrü boyunca tüm Fransız politik rejimlerinin zindan müdavimiydi. Monarşi koşullarında demokrat, 1789'da devrimci bir aktivist... olan bu müebbet isyancı, hep orta yolu reddetmenin peşinde koştu. G. Apollinaire, A. Breton, O. Wilde, O. Mirbeau ve M. Heine gibi edebiyat devleri sayesinde gün ışığına çıkmış olan Sade'ın eserleri, yirminci yüzyılda felsefe, düşünce ve edebiyat alanında vazgeçilmez bir referans noktasına dönüşmüş; Dostoyevski dahil sayısız yaratıcının ilham kaynağı olmuştur. Başyapıtı olan Yatak Odasında Felsefe ise tüm dünya dillerine çevrilerek milyonlarca adet basılmış, birçok kez sinemaya uyarlanmış, özgür ve özgün düşüncenin doruğu olarak kabul edilmiştir. Genç bir kıza teorik ve pratik libertenlik eğitiminin verildiği Yatak Odasında Felsefe, metafiziğin, ahlâkın, tarihin, felsefenin sık sık araya girdiği 1795 tarihli yedi diyalogdan oluşur. Diderot ve Rousseau'nun natüralizminin mirasçısı, Pascal'ın savunucusu olan Sade, bu eserinde on sekizinci yüzyılın düşünce akımlarına saldırır; özgür düşünceye sonuna kadar bağlı biri olarak doğayı yüceltir, şiddet de dahil her şeyin doğallığını savunur. Yalnızca cinselliği değil aynı zamanda etik, metafizik ve estetik algıyı da altüst eder. Ona göre "hayal gücü düzenin düşmanıdır." Baştan sona neşe ve kara mizah duygusunun egemen olduğu yapıt, fikir ve edebiyat tarihinde bir başyapıt olarak kabul görmüştür. Yatak Odasında Felsefe Alıntıları - Sözleri İffet artık modası geçmiş bir erdem.. Günahlarım kişiseldir. ... çünkü çok az insan düşünüyor. Cesaret ve sabırla en büyük engeller aşılır. "Tüm dinlerin iki temeli cehalet ve korkudur." insanları ancak kendimiz için sevmeliyiz; onları kendileri için sevmek bir aldatmacadır; doğa asla insanlara kendilerine iyi gelebilecek hareketlerden, duygulardan başka bir şey esinlemez; doğadan daha egoist bir şey olamaz; o halde, doğanın yasalarına uymak istiyorsak, böyle davranalım. sizi orusbu olarak görmelerine izin verin göğsünüzü gösterin onlara; eğer onlarla gözden uzak yerlere giderseniz, patavatsızca eteklerinizi kaldırın; vücudunuzun en gizli yerlerini yapmacık bir edayla onlara gösterin; aynı eyleri onların da yapmasını isteyin; batan çıkarın onları, uzun uzun söylevler çekin, önyargılarının gülünçlüğünü gösterin; kötülük denen yola sokun onları; onlarla birlikte erkek gibi küfredin; eğer sizden daha gençlerse, zorla sahip olun onlara, onlarla eğlenin, örneklerle ya da öğütlerle, hatta tek kelimeyle, onları batan çıkarmaya en fazla müsait olduğuna inandığınız eyle ahlâklarını bozun onların; erkeklere karı da son derece özgür davranın; onlarla birlikte dinsizlik ve patavatsızlık sergileyin: Onların özgürlüklerinden korkmak yerine, sizin itibarınızı zedelemeden onları eğlendirebilecek her eyi gizlice verin onlara; Tekrar ediyorum, eğlenin; ama asla âşık olmayın; âşık olarak kafanızı daha fazla karıştırmayın: Size gereken şey ağlayıp sızlamalarla, hıçkırıklarla, kaş göz işaretleriyle, aşk nameleriyle bitkin düşmek değildir; düzüşmektir, sürekli yeni düzücü bulmak ve bunları değiştirmektir, tek bir kişinin sizi esir etme isteğine özelikle güçlü bir biçimde karşı koymalısınız, çünkü bu kalıcı aşkın hedefi, sizi ona bağlayarak, kendinizi bir başkasına vermenizi engellemektir, bu acımasız bencillik bir süre sonra zevklerinizi öldürür. Zevke öyle bağlıyım ki kimse âşığım olamaz. Bağlanan kadının vay haline! İffet artık modası geçmiş bir erdem "Bir kadını ikna etmek istediğinizde erdemlerden çok, tutkulara hitap etmelisiniz." • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” Günahlarım kişiseldir. Beni nasıl da ikna ettin, meleğim! Önyargılarımı nasıl da yendin! Yatak Odasında Felsefe İncelemesi - Şahsi Yorumlar Sadizimin babası: Öncelikle şunu söylemeliyim ki son derece rahatsız edici, sarsıcı ve ürpertici. Ama bu düşünceleri bir kenara bıraktığımda ışığı gördüm. Sade cesur, bağımsız, asi. Ahlakı, dini, gelenekleri, cinsiyetçiliği ve hayatımızı zorlaştıran her dogmayı sorgular. Çok acımasız ama etkileyici çünkü hayatımız boyunca kabul ettiğimiz kurallara sorgulamadan isyan ediyor. Bu nedenle, sert, gürültülü ve sarsıcı olmalıdır. Kitabı okurken beni rahatsız eden tek bir şey var: Kadınları zayıf tasvir etmesi. Kitaptaki kadın karakterler kadınlar gibi düşünmüyor ve konuşmuyor. Erkeklerin beyni ve ağzıyla konuşuyorlar. Yaşadığı ve yazdığı çağ itibariyle kabul edilebilir bir şey. Sade dönemi için muhteşem bir yazardır. Düşünen herkes Sade okumalı. (Filozof mazikeen.) Teslim Noktalarında, Kargonuz Sizi Bekler!: (Kitapyurdu.com) şu iki gün içinde sade hakkında öğrendiklerim bana yetti de arttı.. karısıyla yaşadığı evine hizmetçi olarak aldığı rosa’ya cinsel saldırıda bulunmuş, birçok kadını işkenceye maruz bırakmış, 70 yaşındayken akıl hastanesinde, müdürenin 13 yaşındaki kızıyla birliktelik yaşayarak istismar etmiş birisinden ibaretmiş, bunca övülen ve yerilen sade. sanki sade’in etrafındaki kadınlar da onunla birlikte akıl ve vicdanları tutulmuş gibi. bu olaya ve hatta daha da ileriye gitmesine karşın sade’i bırakmayan, ona sonsuz sadık bir eş, damadı hapisten çıksın diye kraldan belge alan bir kayınvalide.. evet, kadınların o dönemdeki maruz kaldığı muamele, yaşatılan değersizlik hissi, olması gereken haklarının ellerine verilmeyişi, bütün bunların kuşkusuz etkisi var fakat bu kadar ağır suçlar varken de kocasının arkasında bu denli durmasını çıldırmadan karşılayacak kadar da anlayışlı olamam... n’için yerildiğini, nefret söylemlerini net anlıyorum; övüldüğü kısmıysa tam değil. hakim olmadığım için emin değilim aslında. mesela bu kitapta; gerçekten anlatmak istediği düşünceleri hangi karakter üzerinden aktardı? dolmance mi, eugenie mi, şövalye mi, madam mı yoksa hepsi birden mi ya da hepsinin oluşturduğu düşüncenin tam zıddı mıydı, sade olan hangisiydi? bunun cevabını hiçbir zaman net bir şekilde veremeyiz galiba.. ama “bana kalırsa” madam ve dolmance’ydi sade. yaşamını sınır dışılıkla geçirmiş, şehvetinin tutsağı olmuş biri, bu hikayenin dolmance’sidir diye düşündüm. “EUGENIE: Ama genel olarak canice kabul edilebilecek ve dünyanın her tarafında cezalandırılabilecek kadar tehlikeli, kötü eylemler de olmalıdır diye düşünüyorum. MADAM DE SAINT-ANGE: Kesinlikle yoktur, aşkım, kesinlikle yok, hatta tecavüz, ensest bile, cinayet, baba katli bile böyle görülemez. EUGENIE: Ne! Bu dehşet verici şeylerin bağışlanabildiği bir yer var mıdır? DOLMANCE: Bunların onur kabul edildiği, baş tacı yapıldığı, mükemmel eylemler olarak kabul edildiği yerler vardır; kimi yerlerde ise, insanlık, yürek temizliği, iyilik, iffet gibi bizim tüm erdemlerimiz birer canavarlık olarak görülmüştür (s.44).” “Şimdi de tecavüzü ele alalını; ilk bakışta, hovardalığın tüm sapmaları arasında, yapmış olduğu düşünülen ihlal nedeniyle verdiği zarar en aşikâr olanı bu gibidir. Yine de kesindir ki, tecavüz, pek ender cereyan eden ve kanıtlanması pek güç olan bu eylem, kişinin komşusuna hırsızlıktan daha az haksızlık eder, çünkü hırsızlık mülkiyete el koymakken, tecavüz eden ancak bu malı bozmakla yetinir. Eğer mütecaviz size işlediği kötülüğün pek mütevazı olduğunu söylerse, çünkü bir süre sonra evlilik ya da aşkın aynı duruma sokacağı nesneyi biraz erken kötüye kullanmaktan başka bir şey yapmadığım söylerse, itirazınız ne olacaktır? (s.148)” evet bildiğimiz tüm evrensel kötülüklerin , bahsederken midemizin bulandığı iğrençliklerin karşısında sergilediğimiz tutumun aslında sahte bir erdemden ibaret olduğunu söylüyor.. erdem saydığımız her şey çöpmüş aslında. insanı hayvandan ayıran akıl değilmiş zevkmiş belki de.. sadece dürtülerimiz ne derse onu yapmalıymışız, herkes bastırdığı şeyleri açığa çıkarmalıymış, özgürlük buymuş.. e peki bu seferde dürtünün kölesi olmuyor muyuz?.. bugün sade’in karısına yazdığı o ünlü mektubu okudum, bir itirafta bulunmuş; “Evet, itiraf ediyorum, şehvet düşkünüyüm ben. Bu konuda kurgulanabilecek ne varsa kurguladım zihnimde ama uygulamaya dökmedim şüphesiz hayal ettiklerimin tamamını ve asla da dökmeyeceğim. Şehvet düşkünüyüm ama suçlu ya da katil değilim. Savunmamı kendimi temize çıkarma yönünde yapmaya zorlanıyorum. “ hayır sade, sen sadece şehvet düşkünü değilsin, sen onca kadına işkence ettiğin için, rosa’ya tecavüz ettiğin, bir çocuğu istismar ettiğin için suçlu ve katilsin.. kitabın bir yerinde ”erotizm ölümsüzleştirir” tarzı bir cümle geçiyordu. sade’i şehvete ve acıya yakınlaştıran şeyin arkasında belki de ölüm korkusu vardı. sadece kadına değil, dindarın, iyinin, her şeyin düşmanı olmasındaki sebep de korkusuydu belki de.. beni sade’in fikirleri kadar dehşete düşüren bir şey daha var; anlattığı şeylerin, aslında gerçekte yaşanmış olması.. öyle ki aynı mektupta şunları da yazmış sade: “Herkesin hataları vardır, karşılaştırma yapmayalım: Cellatlarım da benden farksızdır belki.. Oysa beni böylesine haksızca mahkûm edenler, kendi rezilliklerini dengelemeyi bile beceremiyorlar. Oysa benim rezilliklerim kadar da iyiliğim vardır..” manastırlarda öldürülen, katledilen kadınlar, tecavüzler, küçük çocukları istismar eden din adamları.. bilinse bile varlıklı, güçlü olduğu için yaptıklarının cezasız kalması.. onun eserlerindeki anlattığı karanlık taraf, insanlığın ömür boyu taşıyacak olduğu, üstünü kapatmaya dahi yanaşamadığı lekesi. işte bu yüzden sade okumaya devam edeceğim. bu kitabında çok fazla cinsel içerik, onun dışında hazmedilemeyecek fikirler var, bazı yerleri atlayarak okumak durumunda kaldım. okumak isteyen bunları göz önünde bulundurmalı kesinlikle.. mantık sahibi her okur sade’in tüm kitaplarını okumakta oldukça zorlanır sanıyorum. o yüzden okuyacak olanlara şimdiden bol sabır ve kolaylık diliyorum. (seda) Kitabın Yazarı Marquis de Sade Kimdir? Donatien Alphonse François le Marquis de Sade (Fransızca okunuşu:maʁki: dəsad) (d. 2 Haziran 1740 - ö. 2 Aralık 1814), Fransız aristokrat ve felsefe yazarı. Erotik edebiyat'ın önemli yazarlarındandır, genellikle sert pornografik yazılar yazardı. Yaklaşık 29 yılını hapishanede, 13 yılını akıl hastanesinde geçirmiştir ve en önemli eseri Sodom'un 120 Günü'nü hapishanede yazmıştır. Bir diğer önemli eseri de Justine'dir. Sadizm'in kökeninin onun yazdıklarına dayandığı bilinir. Yazılarında ahlakı, yasayı, dini öğeleri dikkate almadan aşırı özgürlüğü (hatta ahlaksızlığı) ve en iyinin zevk olduğunu savunuyordu. Sade, 32 yıl farklı hapishanelerde ve akıl hastanesinde hapsedildi; onbir yıl Paris'te (on yılı Bastille'de geçti), bir ay Conciergerie'de, iki yıl kalede, bir yıl Madelonnettes'de, üç yıl Bicêtre'de, bir yıl Sainte-Pélagie'de ve 13 yıl Charenton akıl hastanesinde. Yazılarının çoğunu tutuklu olduğu dönemde yazdı. "Sadizm" kavramı adından türetilmiştir. Sade kitaplarında kişilerarası ilişkilerde insanın insansal yanı bir kez yitirildiğinde, neler olabileceğinin bilgisini verir. Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak "sadizm"e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. Eserlerinde ahlaksal eylemin belirleyicisi olarak etik değerler değil de, içgüdüler ya da "koşullu buyruklar" eylemin "ilkesi" yapılırsa neler olacağını anlatır. Marquis de Sade Kitapları - Eserleri Yatak Odasında Felsefe En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan Erdemle Kırbaçlanan Kadın Aşkın Suçları Tanrıya Karşı Söylev Sodom Ensest Juliette - Erdemsizliğe Övgü Romanlar Üzerine Düşünceler Dolandırıcılar Can Çekişen Ateist İkinize de Yer Var Aşkın Hazları Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret Karıma Mektuplar Aşkın Suçları Sade'ın Kayıp Günlüğü Ernestine Kadercilik Çaresizlik İçimdeki Giz Dişi Kartal, Matmazel Tanrıça Sadist Juliette 2: Suç Kardeşliği Marquis de Sade Alıntıları - Sözleri "Kadınlar... Yapmacık, kıskanç, buyuran, koket ya da sofu... Kocalar... Alçak, sadakat duygusundan uzak, acımasız ya da despot, işte, yeryüzündeki bütün insanların özeti Madam, anka kuşunu bulacağınızı hiç ummayın." (Aşkın Suçları) Ahlaksız olmayı seviyorum, erdemli olmaktan her zaman nefret etmişimdir. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü) Ey bahtsız insanlık! Senin o kendini beğenmişliğin seni nasıl bir zırvalama derecesine getirdi! (Tanrıya Karşı Söylev) İsteklerimizi en iyi şekilde belirleyen ihtiraslar, Tanrı’nın buyruklarına karşı geldiği sürece çekicidirler, ya da en azından bazı budalalar bunun böyle olduğuna inandırmaya çalışırlar bizi, ama bu, temelde, imgesel bir zincirin çeşitli yanıltılarla en güçlüyü esir etme isteğidir aslında. (Erdemle Kırbaçlanan Kadın) ahlakın dine değil dinin ahlaka dayanması gerektiğine inanmış olduğumuz bir yüzyılda ahlaka uygun bir din gerek, ahlaklı geliştirebilecek, onun kaçınılmaz devamı olabilecek ve ruhu yücelterek, onun günümüzde tapılan biricik put olan bu değerli özgürlük düzeyinde sürekli kalmasını sağlayabilecek ahlaka sahip bir din gerek (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) XV. Louis nedensiz yere birini öldüren Charolais isimli bir adama, "Sizi affediyorum," demişti, "ama sizi öldürecek kişiyi de affedeceğim." Cinayete karşı çıkartılacak bütün kanunların temelinde bu yüce ilke olmalıdır. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan) Ölmek, düşünmeyi, hissetmeyi, zevk almayı, acı çekmeyi bırakmaktır: fikirlerin de seninle birlikte yok olacaktır; acıların ve zevklerin mezarda senin peşinden asla gelmez. (Tanrıya Karşı Söylev) insan konuştuğu zaman hiçbir şey öğrenemez, yalnızca dinleyerek kendini yetiştirebilir;işte bu yüzden gevezeler genelde budala olur (Romanlar Üzerine Düşünceler) • “ Bağlanan kadının vay haline! İnsanın tek bir âşığı bile olsa özgürlüğünü kaybeder...” (Yatak Odasında Felsefe) İnsanların hataları bana onu tanımayı öğretiyor. İnsan yasalar ya da doğanın kendisine dayattığı boyunduruklardan ne kadar uzaklaşırsa onunla ilgili araştırma o kadar ilginç oluyor. (Ernestine) Dindir ruhumun fırtınasını, güzelim... Benimkinin şahlandığını göreceksin... Ben bu tutkulu şahlanışta birçok çılgınlığın kaynağını... (Dişi Kartal, Matmazel) Doğa insanın edepli olmasını amaçlasaydı, onu kesinlikle çıplak doğurmazdı… (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) Hiçbir insan yüreği , böylesi bir kötülüğü planlamış olamaz . (Karıma Mektuplar) İyi niyetli bir ateist yoktur. Kibir, dik kafalılık, tutkular işte insanın kalbinde ve aklında durmaksızın yeniden canlanan tanrıyı yok eden silahlar bunlardır. (Aşkın Suçları) Böylesi bir boş vermişlik, cehaletten ileri geliyor olsa gerek. (Dolandırıcılar) Kişilerarası ilişkilerde insanın sahip olduğu onur bir yana bırakıldığında, ortaya çıkan yeni ilke kendi yararını koruma sonuna kadar götürülecek olursa; zorunlu olarak “sadizm”e varılır. Yani insandaki insansal olan tek şey doğaysa, doğrudan doğa nedenselliği insan türünün yapıp etmelerini belirliyorsa, insan olmak cani olmayı da beraberinde doğal olarak taşır. (Ensest) yeniden köle olmaktansa bin kez ölmeyi tercih etmeliyiz (Cumhuriyetçi Olmak İstiyorsanız Biraz Daha Cesaret) Dinler despotizmin beşikleridir. (En Çok Kendisine Yabancıdır İnsan) Ben acı çekmenin ne demek olduğunu iyi bilirim” diye cevapladı düşünür edasıyla, “ve kimsenin desteğine ihtiyaç duymam. (Juliette - Erdemsizliğe Övgü) Bu bana ders olsun , bu hep aşırı sevmekten ... Buna hep çok çabuk boyun eğdiğimiz için sevgililerimizin saygısını yitiriyoruz ... Ah Luxeuil , keşke beni daha çok sevmiş olsaydınız , keşke sizi daha yavaş sevmiş olsaydım . (Dolandırıcılar) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/yatak-odasinda-felsefe-marquis-de-sade-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)