# Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? - Paul Veyne Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kimin eseri? Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kitabının yazarı kimdir? Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? konusu ve anafikri nedir? Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kitabı ne anlatıyor? Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? PDF indirme linki var mı? Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kitabının yazarı Paul Veyne kimdir? İşte Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/yunanlar-kendi-mitlerine-inanmislar-miydi-paul-veyne-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-08-04T14:00:03+03:00 - Güncelleme: 2022-08-04T14:00:03+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/08/04/paul-veyne-kimdir-paul-veyne-kitaplari-ve-sozleri-282549.jpg Kitap Künyesi Yazar: Paul Veyne Çevirmen: Mehmet Alkan Yayın Evi: Alfa Yayıncılık İSBN: 9786051713243 Sayfa Sayısı: 256 --reklam-- Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti Yunanlar mitlerine inanmışlar mıydı? Yunanların, bize aklı anlatan bu bilge ataların, titanlara, kikloplara, kahramanlara inanmaları mümkün mü? Varsayalım ki Minator'u şairlerin uydurması olarak düşündüler, peki Theseus'un varlığından da şüphe ettiler mi? Veyne, bu sorular çerçevesinde hakikatin konumuna dair etkileyici bir soruşturmaya girişiyor. Mitlerin doğasını, onların kabul ediliş şekillerini, doğru kabul edilmeleri için gereken ölçütleri inceliyor. Süregelen bu anlatıların tarihle olan bağlarını sorguluyor. "Paul Veyne'in araştırmanın ne demek olduğunu bilen gerçek bir tarihçi olduğu doğru, ama aynı zamanda doğru ile yanlış arasındaki oyunların tarihinin oluşturulması istendiği zaman girilen labirenti de biliyor. Bugün, hakikatin tarihi hakkında sorular sormak, bütün düşünce için geçerli olan böyle bir tehlikeyle yüzleşmeyi kabul etmek oldukça nadir rastlanan bir durum." -Michel Foucaul- --reklam-- Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? Alıntıları - Sözleri Hıristiyanlar hiç kimsenin artık inanmadığı mitolojik tanrıları yerle bir ettikleri halde, mitolojik kahramanlar hakkında hiçbir şey söylememişlerdir, çünkü Aristoteles, Polybios ve Lucretius da dahil olmak üzere herkes gibi bunlara inanıyorlardı. "Kendi kendini başkalarının kendini göreceği gibi görüyor: Çünkü kafasından geçen tüm şeylere ilk inanacak kişi kendisidir." "Öldüğümüzde gökteki yıldızlar gibi olacağımız söyleniyor." "Hakikatin öğrenilmesi kaba ilişkilerin tersidir." "Gerçek ve hakiki birliktelik ideallerimize acı verir." "Hareket kabiliyeti olmayan bir inanç samimi olabilir mi?" "İnsanlar her şeyi kendince kendi deneyimlerine göre yargılamak istemişlerdir. İnsanı olağanüstü ile günün gerçekliğini karşılaştırmaya iten ve başka inanç biçimlerine geçiren şey tamamen bu güncel olaylar ilkesidir." "En az tarih kültürüne sahip birisi başlığı bir defa okuyunca, hemen: "Elbette ki kendi mitlerine inanıyorlardı!" diyecektir." "Gerçekliğin bir anlamı yoktur ayrıca geçmiş ya da uzak olanın güncel ve yakın olana benzermiş gibi tasarlanması da gerekmiyor." "Bir hakikatin olmadığının hakikat olduğunu" söylemek bir çelişkidir." "Zira kültürler birbirlerini izler; ancak birbirlerine benzemezler. İnsanlar, hakikati kucaklarında bulmaz: Tarihlerini yaptıkları gibi onu da kendileri yapar..." Çünkü çıkar ve para en dürüst vicdanı bile yoldan çıkarabilir. ...halkla bilginlerin arasındaki fark, halkın miti sadeleştirememesinden ibaretti. "İyi ve doğrunun haklı davasına coşkuyla sahip çıkan birisini, bilgiçlik taslamadan söyledikleri harfi harfine doğru değil diye kınayabilir miyiz?" "Yalancının yalan söylemekten çıkarının olmadığı yerde yalan yoktur..." --reklam-- Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? İncelemesi - Şahsi Yorumlar Paul Veyne, akıl ile mitin karşıtlığında kazanan olmadığını, doğru ile yanlışın bizim üretimimiz olduğunu, ve “iyisiyle kötüsüyle” hepsinin günümüz toplumsal kültürünü oluşturduğunu söylüyor. Bu kültür (yaşadığımız çağdaki bizim kültürümüz; çağ hangisi olursa olsun, biz kim olursak olalım) bize göre “her zaman hakikatin üzerine kurulmuştur, yanlış şeyleri dışlamıştır”. Ancak bu kitapta da anlatıldığı üzere, bu söylem doğru olsaydı, yaşamış tüm toplumlar hakikati yaşamış sayılırdı ve geçmiş, hiçbir zaman yanlış olmazdı. Hâlbuki toplumun doğruları (Veyne’e göre bilim dahil) hep değişken olmuştur. Demek ki toplumun hakikati, ve dolayısıyla bu hakikatin bireylerdeki tezahürü, her zaman bir sanrıdan ibarettir. Veyne bunu anlatmak için bize tarih yazımından bahsediyor (özellikle Yunanlarınkinden): Antik Çağ tarihçisinin mitleri hakikatlere, ikinci el kaynakları birincilere karıştırması o günün şartlarına göre doğaldır, olması gerekendir. Günümüzde ise anlayış bunun tersi, ki bu da günümüzün doğal olanıdır. Bu yüzden örneğin İlyada yahut Oğuz Kağan Destanı önemsiz yahut romantik eser, yani roman sayılmaz; onlar tarih kitabıdır. Yani tarihsel hakikatin gelenekleşmiş, kültüre işlemiş hâlinin anlatımıdır. “Düşünceler tarihi gerçekten de hakikat konusundaki felsefi düşünce tarihselleştirildiği zaman başlar.” diyor Veyne. Bu tarihsel hakikatleri binyıllardır farklı uzmanlar farklı şekilde yorumlamıştır. Bazıları mitleri tamamen reddetmiş, “İsa da, Theseus da, Akhilleus da yaşamamıştır” demiştir. Diğerleri bu karakterler yaşamıştır ama dinsel yönleri insan uydurmasıdır der (örneğin Theseus yaşamış bir kraldır ama Tanrı’nın oğlu değildir). Üçüncü grup ise onların tarihini dinsel olarak da gerçek kabul etmiştir. Veyne, tarihçiyi ne derse desin, toplumu ne hissederse hissetsin haklı ve geçerli kabul etmek zorunda olduğumuzu söyler; çünkü doğru diye bir şey zaten yoktur, o vakit insanların yaşam yorumu olduğu gibi kabul edilmelidir, zira insanlar hayatlarını o yaşam yorumuna göre yaşarlar, bir kültürü oluşturmak ve yaşamaktan daha geçerli yapan ne olabilir ki?.. “Yunanlar kendi mitlerine hem inanmışlardı, hem inanmamışlardı. Aynı bir çocuğun hem Noel Baba’nın hediye getirdiğini düşünüp, hem de o hediyeyi ailesinin bıraktığını bilmesi gibi.” İnsanın toplumun hakikatine ve sistemine boyun eğmesinin sebebi ise Veyne’e göre, sürü içinde bireyin çoğula boyun eğip uyum sağlamak güdüsüdür. Şimdi zekamın yettiği kadar anladığım bu kitabın (çünkü Ivan Illich ve Foucault tarzı kompleks bir yazım tarzı var) bize verdiği mesajın bir kısmını kabul edip, bir kısmını neden etmediğimi açıklayabilirim: “İnsan bilgilendikçe fikirlerinde bir yumuşama meydana gelir” diyen İlber Ortaylı haklı. Sarsılmaz bir hakikat, bir doğru-yanlış, iyi-kötü yoktur. İnsan (ve onun toplumu), her şeyin ölçüsüdür. Böylece Homeros Troya Savaşı’nı ve Tanrıları anlatıyorsa, o savaş olması gerektiği kadar olmuştur, o Tanrılar olması gerektiği kadar vardır, hepsi görevini yerine getirmiştir. Günümüz Tanrısı da aynı şekilde toplumsal görevini yerine getirmektedir; bu yüzden Veyne ateist bile olsa, inançlılara “Tanrı olmadığı hakikatinin” anlatılmasını saçmalık olarak görür. Herkes bilse ne olacak ki? Sen kendin ne kadarını biliyorsun ki?.. Diğer yandan ben Veyne’in aksine, en azından bilim, sanat ve felsefe üçlüsünün hakikatinin, insanlığı toplumu aşacak noktaya götürmesi imkânını savunuyorum. Yani toplum hakikati bunlara göre şekillendiğinde, insan var olsa da, olmasa da, farklı bir yapıya da bürünse, birlikte yaşamanın daha sağduyulu bir hâlini keşfettiğini iddia edeceğim. En azından kendi uydurduğu sisteme ve geleneğe uyumlu bir şekilde hayatta kalmaktansa yok olmayı tercih edecek bir ırk bilincine de razıyım. O vakit Veyne’in insan kültürüne ve zekâsına haklı olarak çektiği sınırı aşmış, ve gerçek insanlığa adım atmış olabileceğiz. (Amo Rise) --reklam-- Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? PDF indirme linki var mı? --reklam-- Paul Veyne - Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz. Kitabın Yazarı Paul Veyne Kimdir? Antik çağ Roma tarihi uzmanı. Ecole Normale’de okurken Fransız Komünist Partisi’ne yazıldıysa da 1956’da Macaristan Ayaklanması üzerine partiden ayrıldı. Antikçağ tarihinde, özellikle düşünce ve inanç tarihinde uzmanlaştı. Özgün çalışmaları dolayısıyla 1975’te Collège de France’ta Roma Tarihi kürsüsüne profesör olarak seçildi. Burada filozof Michel Foucault ile işbirliğine girdi, Cinselliğin Tarihi’ne katkıda bulundu. --reklam-- Paul Veyne Kitapları - Eserleri Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı? Foucault Düşüncesi Kişiliği Tarih Nasıl Yazılır? --reklam-- Paul Veyne Alıntıları - Sözleri Kendinde şeye yalnızca fenomen olarak erişebiliriz, çünkü kendinde şeyi içine girdiği söylemden ayıramayız. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) "...zira "insanoğlunun merakının tek amacı doğa yasalarının ve güçlerinin incelenmesi değildir; bu merak dünyanın temaşasıyla, onun bugünkü yapısını ve geçirmiş olduğu altüst oluşları bilmek arzusuyla çok daha kolay tahrik olur." (Tarih Nasıl Yazılır?) "Öldüğümüzde gökteki yıldızlar gibi olacağımız söyleniyor." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) Her dönemin insanları, akvaryumlar gibi, söylemlerin içine kapanmışlardır. Bu akvaryumların ne olduğunu bilmedikleri gibi, akvaryum olup olmadığını da bilmezler. Sahte genellikler ve söylemler zaman içinde değişirken, bu söylemler kendi dönemlerinde doğru kabul edilir. Öyle ki hakikat, doğruyu söylemeye, doğru olduğu kabul edilen ve bir yüzyıl sonra alay edilecek şeye uygun konuşmaya indirgenir. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) "Kendi kendini başkalarının kendini göreceği gibi görüyor: Çünkü kafasından geçen tüm şeylere ilk inanacak kişi kendisidir." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) "Gerçekliğin bir anlamı yoktur ayrıca geçmiş ya da uzak olanın güncel ve yakın olana benzermiş gibi tasarlanması da gerekmiyor." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) Jean-Maria Schaeffer'in söylediği gibi, bilgi mekansal-zamansal iki gerçeklik arasındaki etkileşimdir. Bilgi, göksel bir ayna değil, ampirik bir süreçtir. Kendinde şeyler, onları kendi imgelerine göre şekillendiren "söylemlerimizden" kurtulduğunda, bu kendinde şeyler ancak insani olmanın ötesine geçen bir zeka tarafından erişilir olur. Alexandre Koyre'ye kulak verirsek, insan hakikat fikrini kavrayabilir ama muhtemelen hakikatin kendisine erişemez. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) Bu nesnenin biçimsiz konturları, anlamlı bir şeye denk düşmez ve vaktiyle giydikleri bol ve soylu elbiseyi dolduramazlar; bu nesne daha çok tarihin tesadüfleri sonucunda zikzak şeklinde çizilmiş ulusların tarihsel sınırlarını akla getirir, doğal sınırları değil. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) Hata, hakikatten çok farklı değildir. Hata, deneyimin çürüttüğü bir hipotezden başka bir şey değildir; rasyonel kesinlik yoktur. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) "Hareket kabiliyeti olmayan bir inanç samimi olabilir mi?" (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) Dingin, çok okumuş ve derin bir eleştiri, büyük harflerle İktidar ya da Aşk genellemelerinin hakikatinden kuşkuya düşürür. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) Çokluk, ''bir''in eksik ifadesidir. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) "Tarihçiler, aktörü insan olan gerçek olaylar anlatırlar; tarih gerçek bir romandır." (Tarih Nasıl Yazılır?) Hayat insanla birlikte yerini asla tamamen bulamamış bir canlıya, dolanmaya ve (sonsuzca) aldanmaya mahkum canlıya varır. (Foucault Düşüncesi Kişiliği) "Bir hakikatin olmadığının hakikat olduğunu" söylemek bir çelişkidir." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) Çünkü çıkar ve para en dürüst vicdanı bile yoldan çıkarabilir. (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) Hıristiyanlar hiç kimsenin artık inanmadığı mitolojik tanrıları yerle bir ettikleri halde, mitolojik kahramanlar hakkında hiçbir şey söylememişlerdir, çünkü Aristoteles, Polybios ve Lucretius da dahil olmak üzere herkes gibi bunlara inanıyorlardı. (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) "Yalancının yalan söylemekten çıkarının olmadığı yerde yalan yoktur..." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) "İnsanlar her şeyi kendince kendi deneyimlerine göre yargılamak istemişlerdir. İnsanı olağanüstü ile günün gerçekliğini karşılaştırmaya iten ve başka inanç biçimlerine geçiren şey tamamen bu güncel olaylar ilkesidir." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) "Zira kültürler birbirlerini izler; ancak birbirlerine benzemezler. İnsanlar, hakikati kucaklarında bulmaz: Tarihlerini yaptıkları gibi onu da kendileri yapar..." (Yunanlar Kendi Mitlerine İnanmışlar Mıydı?) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/yunanlar-kendi-mitlerine-inanmislar-miydi-paul-veyne-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)