# Zamanımızın Köleliği - Lev Tolstoy Kitap özeti, konusu ve incelemesi > Zamanımızın Köleliği kimin eseri? Zamanımızın Köleliği kitabının yazarı kimdir? Zamanımızın Köleliği konusu ve anafikri nedir? Zamanımızın Köleliği kitabı ne anlatıyor? Zamanımızın Köleliği kitabının yazarı Lev Tolstoy kimdir? İşte Zamanımızın Köleliği kitabı özeti, sözleri, yorumları ve incelemesi... - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kitap/zamanimizin-koleligi-lev-tolstoy-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2022-02-06T08:10:57+03:00 - Güncelleme: 2022-02-06T08:10:57+03:00 - Yazar: Mardin Life - Kategori: Kitap - Görsel: https://cdn.mardinlife.com/2022/02/06/lev-tolstoy-kimdir-lev-tolstoy-kitaplari-ve-sozleri-145588.jpg Kitap Künyesi Yazar: Lev Tolstoy Çevirmen: Yankı Yeniçeri Yayın Evi: Öteki İSBN: 9786058305557 Sayfa Sayısı: 104 Zamanımızın Köleliği Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti “Devletin, bireyin gelişiminde gerekli bir biçim olduğu ve devlet şiddetinin bütün toplumun iyiliği için gerekli olduğuna dair usavurmaların tarihten çıkarılabilmesi oldukça mümkündür ve hepsi de doğrudur.’’ Zamanımızın her bir dürüst ve içten insanı şöyle cevaplayacaktır; ‘‘Fakat cinayet bir kötülüktür, bunu bütün usavurmalardan daha emin bir şekilde biliyorum. Benden orduya girmemi veya asker kiralamak veya donatmak için veya top satın almak ve zırhlı yapmak için para vermemi isteyerek beni cinayete suç ortağı yapmak istiyorsunuz ve ben bunu yapamam ve yapmayacağım. Ne aç insanlardan ölüm tehditleriyle topladığınız paralardan faydalanmak istiyorum ve de faydalanamam, ne de sizin tarafınızdan korunan topraktan veya kapitalden faydalanmak istiyorum çünkü biliyorum ki sizin korumanız cinayete dayanmaktadır.’’ Zamanımızın Köleliği Alıntıları - Sözleri "Tanrı'nın anlaşılamaz ve değiştirilemez bir iradesi vardır ve bazı insanları mütevazı bir pozisyonda ve ağır işlerde çalışmak üzere, bazılarını ise yüksek bir pozisyon ve hayattaki güzel şeylerden zevk almak için yaratmıştır." Bu konuya dair, inanılmaz fazla sayıda kitap yazılmıştır ve bir o kadar fazla vaaz verilmiştir. Bu tema, olabilecek her şekilde açıklanmıştır. Tanrı'nın değişik sınıflarda insanlar yarattığı söy­lenmiştir: Köleler ve efendiler, her iki tarafta kendi durumundan tatmin olmalıdır. Daha sonra, kölelerin ölümden sonra daha iyi bir durumda olacağı söylenmiştir; ondan sonra ise kölelerin köle olarak yaratıldıkları ve köle olarak kalacakları fakat efendi­ler onlara karşı iyi davranırlarsa durumlarının kötü olmayacağı anlatılınıştır.En son açıklama ise, kölelerin kurtuluşundan sonra, zenginliğin Tanrı tarafından bazı insanlara dağıtıldığı ve bu insanların zenginliklerinin bir kısmını iyilik yapmak için kullanacakları, yani bazılarının zengin bazılarının fakir olmasında bir sakınca olmadığıydı. Fetihçiler ve devletler arasındaki tek fark şudur: Fetihciler askerleriyle birlikte silahsız insanlara saldırıp itaatsizlik durumlarında işkence ve infaz tehditlerini kendileri gerçekleş­tirirlerken, devletler, itaatsizlik durumunda işkence ve infaz tehditlerini kendileri gerçekleştirmeyip, bu amaç için özellikle kandırılmış ve vahşileştirilmiş ve devletlerin şiddet uyguladığı aynı kişiler arasından seçilmiş insanlara yaptırırlar. Böylece, şiddet önceden fatihlerin kişisel çabaları, cesaretleri, zalimlikleri ve becerileriyle uygulanırken, şimdi ise sahtekarlık vesile­siyle uygulanmaktadır. Önceden insanların kişisel kölelere sahip olabilmeleri iş­lerine geliyordu ve bu yüzden bu kölelik ile ilgili kanunlar çı­kardılar. Ondan sonra toprak sahibi olmak, vergi toplamak ve ele geçirdikleri şeylerin mülkiyetini almak işlerine geldi ve bu doğrultuda kanunlar yaptılar. Şimdi ise var olan iş bölümünü ve yöntemleri korumak insanlara kârlı geliyor ve bu yüzden şim­diki iş bölümünde insanları zorla çalıştırmaya yönelik kanunlar tasarlıyorlar. Bu yüzden de köleliğin temel sebebi kanundur ve kanun yapmaya gücü olan insanların olmasıdır. Tolstoy, çağımızı özetlemiş: "Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu, ; Ama yaşamıyordu." Zamanımızın köleleri sadece kendilerini fabrika ya da dö­kümhane sahiplerinin gücüne tamamen satmak zorunda kalan fabrika ve atölye işçileri değildir, neredeyse bütün tarım işçile­ri de kölelerdir, yani başkalarının tarlasında mısır yetiştirmek için, onları başkalarının ambarına toplamak için ya da banka­lara olan kurtulamadıkları borçlarının faizlerini ödemek için kendi tarlalarını süren çiftçiler. Ayrıca sayısız uşaklar, aşçılar, hizmetçiler, hamallar, arabacılar, garsonlar vb.gibi hayatları bo yunca insan için doğal olmayan ve kendilerinin de hoşlanmadı­ğı işlerde çalışanlar da kölelerdir. Hayatlarını 37 saatlik vardiyalarla mahveden yükle­yicileri, fabrikalardaki kadınları,çamaşırcıları, dizgincileri ya da zorlu, doğal olmayan koşullarda yaşayan, monoton, aptallaştıran ve köleliğe benzer işlerle uğraşan milyonlarca insanı görüyorsu­nuz ve doğal olarak soruyorsunuz: Bu insanları bu duruma ne getirdi? Ve bu durumdan nasıl kurtulabilirler? Ve bilim bu sorulara şöyle yanıt veriyor: İnsanların bu durumda olmalarının sebebi, demiryolunun o şirkete ait olması, ipek fabrikasının o adama, bütün dökümhanelerin, fabrikaların, matbaaların ve ça­maşırhanelerin kapitalistlere ait olmasıdır. Ve bu durumu işçi­ler ancak sendikalar ve kooperatifler kurup, grevler düzenleyip ve devlette etkili olup patronların üzerinde baskı yaparak, önce daha kısa çalışma saatleri ve daha yüksek maaşlar elde etmeyle ve son olarak da üretim araçlarını ele geçirerek düzeltebilirler. Ve bundan sonra da her şey güzel olacaktır. Bu sırada ise, dü­zen bu şekilde devam etmelidir ve hiçbir şeyi değiştirmeye gerek yoktur. Peki, kim ağızlık takıp beyaz kurşun yapacaktır? Kimler madenci, fırın ateşçisi, lağım temizleyicisi olacaktır? Bu soruların karşısında ya sessiz kalırlar ya da ileride bütün bunların çok gelişeceğini ve lağımlarda ve yeraltında bile çalışmanın hoş olacağını öngörürler. Toprak mülkiyeti savunulmasa ve dolayısıyla toprak değer­leri artmasa, insanlar daracık alanlara sıkışmazlardı ve şu anda dünyada bolca olan bedelsiz arazilere dağılırlardı. Fakat şimdi toprak mülkiyeti için süregelen bir mücadele var; devletin top­rak mülkiyeti kanunlarıyla donattığı silahlarla yürüttüğü bir mücadele. Ve bu mücadelede her zaman avantajlı olanlar topra­ğı işleyenler değil ama devlet şiddetinde rol alanlardır. Emek harcanarak üretilen şeyler için de aynıları geçerlidir. Bir insanın gerçekten emeğiyle üretilen ve ihtiyacı olan şeyler, her zaman gelenekler, toplumun ortak fikirleri, adalet ve karşı­lıklı dayanışma hisleriyle korunur ve şiddet vasıtasıyla korunma­ya ihtiyaçları yoktur. Kölelik, kanunlardan dolayı ortaya çıkar, kanunları devletler yapar ve bundan dolayı insanlar kölelikten sadece devletlerin feshedilmeleriyle kurtulabilirler. Fakat devletler nasıl feshedilebilir? Şimdiye dek hükümetlerden şiddet vasıtasıyla kurtulma teşebbüslerinin hepsi, her zaman ve her yerde, kaldırılan devletlerin yerlerine çoğunlukla onlardan daha zalim olanların kurul­masıyla sonuçlanmıştır. Geçmişteki devletleri şiddetle ortadan kaldırma teşebbüslerinin yanı sıra sosyalist teoriye göre, kapitalistlerin hükmünün yaklaşan sonu, yani üretim araçlarının toplumsallaştırılması ve toplumun yeni ekonomik düzeni de taze bir şiddet örgütlenmesi tarafından gerçekleştirilecektir ve aynı yolla sürdürülecektir. Yani siddeti siddetle ortadan kaldırma denemelerinin hicbiri ne geçmişte insanları kölelikten kurtarabilmiştir ve belli ki ne de gelecekte de kurtaramayacaktır. "Gazetele­ri okuyoruz ve kimsenin bize saldırmakla bizi tehdit etmediğini biliyoruz ve sadece siz -yani bizi yönetenler- bizim tarafımızdan anlaşılamayan bazı amaçlar uğruna birbirinizle kavga ediyorsu­nuz. Ondan sonra kendi halkınızı koruma bahanesiyle bizleri fılonuzun bakımı, silahlanma, stratejik demiryolları gibi sadece hırslarınızı ve kibrinizi tatmin etmeye yarayan şeyler için ver­gilerle mahvediyorsunuz. Ve sonra da birbirinizle savaşlar çıkarıyorsunuz tıpkı şimdi barışçıl Çinlilere karşı olduğu gibi.Toprak mülkiyetini bizim çıkarlarımız için koruduğunuzu iddia ediyorsunuz, ama onu korumanızın sonucu şu oluyor: Bütün topraklar çalışmayan zengin bankacılık şirketlerinin kontrolüne geçti veya geçiyor ve bu sırada biz, yani halkın ezici çoğunluğu, topraktan mahrum ediliyoruz ve çalışmayanların gücüne boyun eğmek zorunda kalıyoruz. Toprak mülkiyeti kanunlarınızla siz­ler toprak mülkiyetini korumuyorsunuz, tersine toprağı işleyen­lerin ellerinden alıyorsunuz. Herkesin kendi emeğinin ürünü­nü kullanabilmesini garanti altına aldığınızı söylüyorsunuz ama tam tersini yapıyorsunuz; değerli ürünleri üreten bütün herkes sizin sahte korumanız sayesinde öyle bir konuma sokuluyor ki emeklerinin karşılıklarını hiçbir zaman alamadıkları gibi bütün hayatlarını da çalışmayanların gücüne itaat ederek geçiriyorlar." İnsanlığın büyük çoğunluğu, neden olduğunu bilmeden, hoşlarına gitmeyen uzun mesailere ve genellikle sağlıksız koşul­larda yaşamaya zorlanıyorlar. Bu, insanlığın doğa üzerinde çok az güce sahip olmasından dolayı hayatta kalabilmek için bu koşullarda çalışması gerektiğinden değil; insanlar toprak, vergiler ve mülkiyet hakkında yasalar yarattıkları için olmaktadır. Bu ya­salar, insanların büyük çoğunluğunu bu şekilde çalışmaya ya da düşkünler evine gitmeye ya da açlıktan ölmeye mecbur ediyorlar. "İnsanların yetersiz beslenmemelerinden dolayı değil de ekmeklerini kazandıkları işten hiçbir zevk almamaları, zenginlik özleminin tek zevk olmasına sebep olmuştur. İnsanlar, üst sınıfın kendilerini küçük görmelerinden dola­yı değil,kendi yapmak zorunda oldukları işi aşağılayıcı olarak görüp, yaptıkları işin kendilerini insandan daha aşağılık hisset­tirdiğini düşündükleri için acı çekiyorlar. Bugüne kadar hiçbir zaman üst sınıf, alt sınıfa bu kadar sempati duymamıştır ve alt sınıf da onlardan bu kadar nefret etmemiştir." John Ruskin Zamanımızın Köleliği İncelemesi - Şahsi Yorumlar Zamanımızın Köleliği ilk defa 1900'de Rusça'da daha sonra aynı yıl içerisinde, aynı zamanda Tolstoy' un yakın arkadaşı olan Aylmer Maude tarafından İngilizce(UK) 'de, çevirisi yapılıyor. Eser, Türkiye'de ise ilk basımını, Öteki Yayınevi tarafından 2016'da Yankı Yeniçeri'nin, İngilizce basımdan olan çevirisiyle yapıyor. Eserdeki her metin okuyucuyu adım adım sonuca götüren bir basamak işlevi görür. Kitabın temel düşüncesi Tolstoy' un deyimiyle, "şiddetin reddidir." Ona göre insanın insana uyguladığı şiddet kabul edilemezdir ve şiddeti bırakmayı dayatarak değil, insanların kendi iradeleriyle şiddete karşı olmalarıyla sağlayabiliriz. Bunun için ise kişi, bir başkasını şiddete karşı bir tavır sergilemeye ikna edebilmek(fakat aynı zamanda da şiddete başvurmadan) için mantığın ve iyi niyetin dışında herhangi bir araç kullanmamalıdır. Tolstoy Rus emekçilerin çalışma koşullarını ele alarak başlar. Ağır ve acımasız koşullar altında, yaşayabilmek adına çalışan bu köylü proleteryanın sefaletinin sebebi nedir? Toplumun her bir üyesi neden duyarsızdır bu duruma. Peki ya proleterya! Neden insan olduklarını unutup kendilerine muhtaç olan kapitalistlerin, kendilerine sağladıkları özgürsüz-lük içinde mahkum olmaya devam ederler? Nedir tüm bu "DİRENÇSİZLİK"? Böyledir çünkü insanlar tüm olanlardan yasa denilen(dayatılan) kurallar bütününü sorumlu tutar. Oysa yasalar insanların doğru ya da yanlış olarak düşündükleri davranış biçimlerine göre düzenlenmemiştir, yasalar avantajlı-varlıklı-hükmeden insanların, çıkarlarını teminata aldıkları bir kalkandır. Peki öyleyse üretim araçlarının toplumsallaştırılması gerektiğini çözüm olarak gören Sosyalizm ne yapar. Sosyalizm kendi içinde çelişkidir Tolstoy'a göre, çünkü o mevcut devlet yapısını eleştirirken Sosyalist Devlet ile birlikte işgücüne doğrudan katılım zorunluluğunu dayatacaktır. Yani Sosyalist Devlet yalnızca, mevcut köleliğin yerine onun bir başka türevini koymaya çalışıyordur. Ekonomistler, Sosyalistler görüşlerinde ısrarcıdırlar çünkü emekçinin ürününden kendileri de faydalanır ve Sosyalizm, üründen yalnızca hükmedenlerin değil tüm insanlığın faydalanması gerektiğini öğütleyen öğretidir. Fakat Tolstoy Sosyalizm'in de amacı olan toplumsal iş bölümünü, savunur, bir farkla ona göre bu zorbaca değil ancak insanların kendi iradeleriyle olabilir. İşçilerin durumunu geliştirmek için ne yapılabilir?, diye soruyor Tolstoy ve ardından yanıtlıyor, önce köleliğin günümüzde de devam ettiğini kabullenmemiz gerekiyor, bunun sebeplerini araştırıp onları yok etmemiz bu gelişim için vazgeçilmezdir. Zamanımızdaki bu kölelik; toprak, vergiler, ve mülkiyet hakkındaki üç grup kanun yüzündendir. Avantajlı insanların oluşturdukları kanunlar köleliğin sebebini oluşturur. Ve emekçiler, kendilerini yönetenlerin çıkarlarını korumak adına yapılan bu kanunlara uymadığı zaman, olan özgürlüğü de elinden alınır, şiddet görür yahut cinayete maruz kalır. Öyleyse bu kanun yapıcılar yani Devlet örgütlü şiddettir. Eğer devleti gerekli görüyorsak, kendimizi bir yasa yapıcıya, bizi ahlaksız davranışlar sergilemekten caydıran azman otoriteye, bir insan olarak kendini, bana üstün yeteneklerle donatılmış gören işgüzar yüce insana, tüm erdemli ve ahlaklı parçalarımızın ana kaynağı diktatör kurtarıcaya-devlete muhtacızdır. Oysa gelişen doğa bilimleri bunu kanıtlamıştır ki insan özü itibariyle bir potansiyeller bütünüdür. Ve Horney'in deyimiyle o bir meşe palamudu gibidir, uygun koşullar altında yetişip gelişir. Öyleyse toplumdaki şiddetin kaynağı devlet nasıl yok edilir? Şöyle diyor Tolstoy, "... devletleri yok etmenin yolu şiddet değildir ancak bu sahtekarlığın açığa çıkarılmasıdır." Bunu için her bir insan sahip olduğu avantajlı-üst konumunu kaybetmeye hazır olmalıdır, devletin isteklerini karşılamadıkları için işkence görmeye hazır olmalıdır, özel mülkiyete gitgide daha az ihtiyaç duymalıdır, şiddeti ve köleliği tek başına sıfıra indiremese de yapabileceğini yapmaktan vazgeçmemelidir. Fakat tüm bunlar için her bir insanın gönüllü olması gerekir. Aylmer Maude' un Önsözü Yazarın Önsözü 1. Otuz Yedi Saat Çalışan Yükleyiciler 2. Toplumun İnsanların Harcanmasına Tepkisi 3. Süregelen Durumun Bilim Tarafından Haklı Gösterilmesi 4. Ekonomi Biliminin Taşra Emekçilerini Fabrika Sistemine Girmeye Zorlaması 5. Eğitimli Ekonomistler Neden Yanlışta Israr Ediyorlar 6. Sosyalist İdealin İflası 7. Özgürlük Kültürü 8. Kölelik Aramızda Yaşıyor 9. Kölelik Nedir? 10. Vergiler, Toprak Ve Mülk Hakkındaki Kanunlar 11. Köleliğe Sebep Olan Kanunlar 12. Yasamanın Özü Örgütlü Şiddettir 13. Devlet Nedir? Devletler Olmadan Yaşamak Mümkün Müdür? 14. Devletler Nasıl Feshedilebilir? 15. Her Bir İnsan Ne Yapmalıdır? Sonsöz (Mihriban Karadağoğlu) Benim içimde yeni başlanğıçlara sebep olan kitap. 18. Yy. Sonlarında işçilerin çektiği acılar ve mevcut ideolojilerin nasıl işe yaramadığını özetleyen, insanı yeni bir aydınlanma çağına sokan başyapıt niteliğindeki müthiş eser. (Fatih Altunay) 3M: 1-kitabı akıcı buldum, ayrıca düşüncesini çok ince bir titizlikle karşı tarafa empoze ediyor, farklı farklı birçok konuya değinse de kitabın sonunda  ne anlatmak istediğini güzel toparlamış. 2-Genel olarak yazdıklarının birçoğuna katılmaktayım ama  hakikat gerçeği değiştirmez. Örneğin; kitapta "ideal bir insan"  betimlemesi yapmış; devlete ihtiyaç duymadan kendi haklarını koruyabilen, işini yetenek ve ilgi alanına göre seçen, ihtiyaç sahibine karşılıklı menfaat gütmeden yardım eden vs. Fakat bu betimlemeler kulağa her ne kadar hoş da gelse ütopik. Çünkü; bana göre bu, - temeli üst düzey ahlak  olmak üzere- eğitimli insan topluluklarıyla sistemli bir şekilde işlerlik kazanabilecek birşey. Fakat mevcut bir gerçek var ki o da  kapitalist sistem tarafından  insanların sorgulama yeteneklerinden, doğruyu yanlışı ayırmasına kadar tüm ilkelerinin uyuşturulması, (İnsanlar arasındaki ilişkiler insanların doğru ya da yanlış davranışlar olarak düşündüklerine göre değil, avantajlı pozisyonların çıkarlarına göre düzenlenmiştir.) 3-Kitabın, bana kazandırdığı en güzel düşünce ise; "fiat justitia pereat cultura" oldu diyebilirim, Lev'in "fiat justitia ruat coelum" adlı sözden yola çıktığı, kendi düşüncesiyle harmanladığı harikulade bir bakış açısı ... Kanun nedir? Ve insanlara yasa yapma gücünü ne verir? Organize şiddet nedir? Mantıklı insanlar nasıl oluyor da sosyal yaşamlarının temel bağının makul anlaşma ile değil de şiddet olduğunu fark etmeden yaşayabiliyor? gibi bir çok soruya farklı bir bakış açısı ile cevap vermiş, cevaplar sizi tatmin eder/ etmez bilemem ama okunmasını kesinlikle tavsiye edebileceğim bir eser (Diptespitler "Biz siziniz ama toprak bizimdir" 2.Alexhander-- Georgizm--Lev ve Rus milliyetçiliği) (ng) Kitabın Yazarı Lev Tolstoy Kimdir? Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı. Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir. Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti. Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı. Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi. Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir. Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır. Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular. 82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı. Lev Tolstoy Kitapları - Eserleri Hacı Murat İnsan Neyle Yaşar? Kazaklar Savaş ve Barış (2 Cilt Takım) Anna Karenina Aile Mutluluğu Aslan ile Köpek Yavrusu Hazreti Muhammed Çocukluk Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik Sivastopol İvan İlyiç'in Ölümü Kreutzer Sonat Diriliş Sergi Baba ve İki Hafif Süvari Efendi ile Uşağı Erik Çekirdeği İtiraflarım Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli Aşkın Yasası - Şiddetin Yasası Sevgi Neredeyse Tanrı Oradadır Üç Ölüm Şeytan Tanrı'nın Egemenliği İçinizdedir Hayatın Anlamı Masallar Bir Gencin Dramı Gençlik Her Şeye Rağmen Sevgi Sanat Nedir? Din Nedir? Vahşi Zevkler Ve Işık Karanlıkta Parlıyor Kafkas Tutsağı İçimizdeki Şeytan Hayat Üzerine Düşünceler İnsana Ne Kadar Toprak Lazım Hayatı Sorgulamak Bilgelik Kitabı Hikayeler Günlükler Tipi Bütün Mutluluklar Birbirine Benzer Fil ile Tilkiler Baskın Halk İçin Hikayeler Öyküler Ölüm Manifestosu Karanlığın Kudreti Canlı Ceset Yaşlı Kavak İlkgençlik İhtiyar Adam ve Torunu Tanrı Her Şeyi Bilir Zamanımızın Köleliği Dekabristler İncil'in Kısa Bir Özeti Tolstoy'un Risaleleri - 2. Cilt Tolstoy'un Risaleleri - 1. Cilt Davulun Sesi Katya Yunan Öğretmen Sokrates Çocuk Gibi Olun Şahin İle Horoz Küçük Şeytan Sahte Kupon Savaş ve Askerlik Üzerine Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine Kralın Hediyesi İnancım Neden İbarettir? Dua Savaşa Karşı Yazılar Çömlek Alyoşa Anna Karenina - 3. Cilt Tolstoy'dan Seçme Öyküler Yaşayan Ölü Anna Karenina - 2. Cilt Hikmetli Sözler Savaş ve Barış - 2. Cilt Savaş ve Barış - 3. Cilt Savaş ve Barış - 4. Cilt Hiddet Tolstoy Gandhi Mektuplaşmaları Ruh Bethink Yourselves Polikuşka Tolstoy Bütün Eserleri 3 Balodan Sonra Gri Tavşan Seçilmiş əsərləri - 1. Cilt Ruh ve Ölüm Gençlik - 2. Cilt Vatanseverliğe Karşı Anna Karenina - 4. Cilt Felsefe-i Hayat İman ve İtikad Aşk ve Öfke Корней Васильев (Korney Vasiliev) Gizli Notlar Bütün Eserleri 10 Bütün Eserleri 11 Bütün Eserleri 12 Ölümden Sonra Dirilme - Cilt: 3 Çilekler Tövbe Edin Kuğular İki Qusar İman Vicdan Ve Dua Halk İçin Hikayeler - 1. Cilt Halk İçin Hikayeler - 2. Cilt Halk İçin Hikayeler - 3. Cilt Ainsi Meurt L'amour Budala İvan Yaban Çilekleri Tanrı Gerçeği Görür Ama Bekler Tolstoy Bütün Eserleri 14 (Ciltli) Aforizmalar Yolcu ve Köylü Risaleler - İnsanın Dokuz Hali Muhabbet Kelam Masallar Basübadelmevt Father Sergius Söz ve Eşitsizlik Bir İzdivacın Romanı Çocukluk ve Gençlik Yılları Susa Bilmirəm Lev Tolstoy Alıntıları - Sözleri Biz de böyleyiz işte... (İnsana Ne Kadar Toprak Lazım) İnsan eğer çok yaşasaydı o nispette çok değişimlere uğrardı. İnsan başlangıçta bir bebekken sonra küçük çocuk, sonra yetişkin ve daha sonra da ihtiyar olurdu. Fakat insan ne kadar değişim geçirirse geçirsin kendisine daima "ben" demiştir. Bu "ben" bebeklikte, yetişkinlikte ve ihtiyarlıkta her zaman kişinin yanındadır. İşte değişmeyen bu "ben" ruh adını verdiğimiz şeydir. (Ruh ve Ölüm) "İnsan kazanayım derken kendim kayboldum." (Tanrı Her Şeyi Bilir) "Böyle anlarda bir felakete ne kadar yakın olduğumu bilseydin, kendimden ne kadar korktuğumu!" (Anna Karenina - 3. Cilt) Bu da yaşamak mı sanki! İnsan ya tam öl­meli ya da tam yaşamalı. Tövbe, tövbe! (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik) Insana öyle geliyordu ki yeni bir şeyi anlamak için büyük bir hevesle atılıyor ancak amacına erdikten sonra o şeyden nefret etmeye de hak kazandığını düşünüyordu. (Gençlik - 2. Cilt) Kalben sakin ve uysal olun, hayatınızda mutluluğu bulursunuz. (İncil'in Kısa Bir Özeti) Sağlığı ile övünenin değil hasta olanın hekime ihtiyacı vardır. (İncil'in Kısa Bir Özeti) -Çünkü sen kendin için, mutluluğun için yaşamak istiyorsun. +Bu dünyada başka ne için yaşanır ki? -Tanrı için yaşamak gerekir Martin. (Hikayeler) ''Kabahatlerin en korkuncu, nankörlüktür...'' (Çocukluk) Bu acıyla da aynı şey olacak, zaman geçecek ve umurumda olmayacak. (Anna Karenina) Ben, hayattan hiçbir beklentisi olmayan, mahvolmuş bir adamım artık... (Hikayeler) Ölmek için referansa ihtiyaç yok (Anna Karenina - 3. Cilt) Bence her insan bencildir,ve bütün yaptiklari da bu yüzdendir. -Bencillik,insanin kendisini en iyi ve en akilli olduğuna inanmiş olmasidir.. (Çocukluk, İlkgençlik, Gençlik) Ve insanlar, kurtuluşu, her insan için zorunlu olan, tüm dinsel öğretilerde ve her bir insanın yüre­ğinde yazılan, 'kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma ve yakınlarını öldürme' yasasını yerine getirmekte arama­lıdırlar. (Yurtseverlik, Askerlik ve İtaatsizlik Üzerine) İndi ki,bu dünya günahla doludur və ondan imtina etmək lazımdır,onda nəyə gərəkdir onun gözəllikləri? Bu işrəti niyə yaratmısan? (Sergi Baba ve İki Hafif Süvari) 'Öldün mü toprağa gömerler, sonra da me­zarında ot biter, o kadar işte. Başka hiçbir şey yok' (Kazaklar) Ben, niçin bütün dünyanın dâhiyane bulduğu Shakespeare'in yapıtlarını beğenmemekle kalmıyor, bunları bir de iğrenç buluyordum? (Sanat Nedir?) Tarihsel olarak dekabristler,1825 Aralık ayında çarlığa karşı (Dekabr, Rusçada "Aralık" demek)meydan okumaya cüret etmiş ilk devrimcilerdi.hemen hepsi de Rus aristokrat ailelerinden geliyordu ve büyük bir çoğunluğu ise 1812'de Napoleon ordularına karşı savaşmışlar, kahramanlıklarıyla öne çıkmışlardı. (Dekabristler) erkekler böyle düşünürsünüz.. Kendinize özgürlük tanıdınız, kadını ise kuleye tıkmak niyetindesiniz. Kendinize gelince her şeye izin verirsiniz.. (Kreutzer Sonat) --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kitap/zamanimizin-koleligi-lev-tolstoy-kitap-ozeti-konusu-ve-incelemesi)