# Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim > - Kaynak: Mardin Life - URL: https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/hayatta-ben-en-cok-babami-sevdim - Dil: tr-TR - Yayın tarihi: 2014-06-16T10:04:37+03:00 - Güncelleme: 2014-06-16T10:04:37+03:00 - Yazar: MURAT BAĞIŞ - Kategori: KÖŞE YAZISI Bu yazı bir babadan babasına ve tüm babalara yazılmıştır. Aslında yazılmamıştır bu yazı. Bir gece vakti ortalık ısısızlaştığında, in ve cin uykuya daldığında, duygular şahlandığında, gözler etrafa bakıp da babayla karşılaşılmadığında yani baba özlemi her yanı kuşattığında kendi kendini yazmıştır bu yazı. Öyle kalemden kâğıda değil yaşlı gözlerden yorgun gönüllere dökülüp hayat bulmuştur bu yazı.   Şu anda bu yazıyı okuyanlar size sesleniyorum. Siz hiç babanızı anladınız mı? Öyle bir akşam vakti eve dönende bütün duvarları yıkıp, bütün mesafeleri aşıp ona içten bir şekilde sarıldınız mı? Siz hiç babanızın o gururlu, o durgun, o yorgun gözlerinin içine bakarak “babacığım seni seviyorum” diye haykırdınız mı? *** Sarılmak isteyip de sarılamadığımız, dokunmak isteyip de dokunamadığımız, kimi vakit göğüslerine yaslanıp ağlamak isteyip de ağlayamadığımız babalarımız. Kelimelerle anlatamadığımız ve hiçbir sözün tarif etmeye kifayet edemeyeceği duyguların karşılığıydı babalarımız. Düşüncemiz, özlemlerimiz, cesaretimiz, göklere uzanan ellerimiz, özgürlüğümüz, özgüvenimiz olan babalarımız. Gölgesinde huzur bulduğumuz, varlığıyla mutlu olduğumuz, evlerimizin direği, yaşamlarımızın köklü çınarlarıydı babalarımız. Büyüdükçe kıymetini bildiğimiz, her uyandığımız farklı bir sabahta saçlarımıza aklar doldukça yani yaşlandıkça daha çok anladığımız, gönlümüzü daraltan ve yüreğimizi yakan son pişmanlıklarımızın baş kahramanları babalarımız. *** Bebeklik çağımızın sıcak eli ve tutunacak dalıydılar. Çocukluğumuzun starları adeta kahramanıydılar. Acı tatlı ilklerimizi hep babalarımız bizimle paylaştılar. Hayat yolunda attığımız ilk adımlarımızı “aslanım benim” övgüleriyle alkışladılar. Sırtımızı sıvazlayan ellerinin sıcaklığı hala ilk günkü gibi bedenimizde durur. Evden ilk ayrılışımızda, okul için yaşadığımız ilk gurbetlerde hep onlar yanıbaşımızdaydılar. İlk gözyaşlarımıza, ilk acılarımıza hep onlar şahit oldular. Sanmayın ki bizi gurbet elde bırakıp hemen uzaklaştılar. Gizli gizli gözleri hep üzerimizdeydi. Kalplerini bizim yanımızda bırakıp döndüler onlar. Ağlamak babalara yakışmazdı ve erkekler ağlamazdı. Kan ağlarken içleri gözyaşlarını hiç dışarıya akıtmadılar. Büyüdükçe uzaklaştık onlardan. Bizi anlamadıklarını hatta hiçbir şeyden anlamadıklarını düşündük gençliğimizin ilk demlerinde. Kulak asmadık, çağdışı bulduk. Oysa anlaşılmayan onlar, anlamayanlar ise hep biz olduk. Hep zamanla anladık onları ama hiç zamanında anlayamadık. Hayatla yüzleştiğimizde, gerçekler bizi kuşattığında aslında ne kadar bilge olduklarını, ne kadar haklı olduklarını kavradık. Tıkandığımızda, anlaşılmadığımızda, sorunlar ve çözümsüzlükler her kapımızı çaldığında gayri ihtiyari yanıbaşımızda babamızı aradı gözlerimiz. Çünkü biz eksiktik onlarsız, çünkü biz babalarımız olmadan belirsizdik, tarifsizdik. *** Allah kaybettikten sonra kıymetini bilenlerden eylemesin kimseyi. Son pişmanlıklarımızın hiçbir yanında en değerli varlıklarımız olan babalarımız olmasın istiyorum. Ve Can Yücel’in çok sevdiğim Babam şiirini başta babam olmak üzere bütün babalara armağan ederek yazımı bitiriyorum.   Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpı bacaklarıyla –ha düştü, ha düşecek– Nasıl koşarsa ardından bir devin, Babamı ben öyle sevdim.   Bilmezdi ki oturduğumuz semti, Geldi mi de gidici – hep, hepp acele işi! Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi. Atlastan bakardım nereye gitti, Öyle öyle ezber ettim gurbeti.     Sevinçten uçardım hasta oldum mu, 40’ı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul’a, Bir helallaşmak ister elbet, değil mi, oğluyla! Tifoyken başardım bu aşk oyununu, Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.     En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmaktaki devin, Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için Açıldı nefesim, fikrim, canevim. Hayatta ben en çok babamı sevdim. --- Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/hayatta-ben-en-cok-babami-sevdim)