# Seyahatin Anlamı Üzerine

> 

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/seyahatin-anlami-uzerine
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2015-10-03T21:06:31+03:00
- Güncelleme: 2015-10-03T21:06:31+03:00
- Yazar: MUSAB BARAN
- Kategori: KÖŞE YAZISI

Seyahat; özel
bir yolculuk biçimidir. Her yolculuk bir seyahat olmayabilir, ama seyahatin
gerektirdiği ilk husus yolculuktur. Yol ve yolculuk, seyahatin varlık
zeminidir. Seyahatin gereği yola düşmek, yolda olmak ve yolculuk yapmaktır. Oysa
başka türlü yolculuklar, yolculuğun başka türleri de vardır. Denilebilir ki her
insan yolculuk yapar, yapmıştır. Her insan bir yerden bir yere gitmiştir, bir
yol kat etmiştir, yola çıkmıştır. Ama bir yerden bir yere giden, bir yol kat
eden her insan seyyah olmadığı gibi, bir yerden bir yere gitme hali her zaman
için seyahat kategorisinde değerlendirilmez. Seyahati diğer yolculuk
biçimlerinden ayıran özel bir yolculuk olması değildir sadece. Seyahatin amacı
özellikle bizzat kendisidir. Bir seyahati gerçekleştirme niyeti ve arzusudur.
Bu husus, seyahatin başka amaçları olduğu gerçeğini gölgelemez. Seyahatin türlü
türlü amaçları ve nedenleri olabilir; türlü türlü sonuçları olduğu gibi. Her
seyahat aynı amaca dönük yapılmaz. Ama her seyahat, öncelikle seyahat
olmalıdır; yani bu tür il yolculuk biçiminin, bu şeklide gerçekleşmesi için
gerekli donanımları sağlamak durumundadır. Bu ise niyet ve amaçtır; bir seyahat
gerçekleştirme arzusu, iştiyakı, muradıdır. Bu bakımdan her yolculuk seyahat,
her yolcu da seyyah olarak görülmez.
Seyahat, bir
yer ve mekân değiştirme eylemedir. Bir yerden başka bir yere gitme, yeni yerler
ve mekânlardan geçme durumudur. Seyahat eden insan, bir yer değiştirme eylemini
gerçekleştirir. Seyyah yer değiştirendir. Bir yerden başka bir yere/ yerlere
giden, yerler arasında gidip gelendir. İç yolculuğunda insan, bir yerden başka
bir yere gitmeyebilir. Kendi içinde bir yolculuk gerçekleştirebilir. Ama
seyahat somut anlamda mekânlar arasında vukuu bulur. Bir yol kat etme halidir.
Seyahat, yollardan geçmek, türlü türlü yollara sapmak, yollarda konaklamak
duraklamak ve yeniden yola revan olmakla mümkündür. Bu ise yerler ve mekânların
gözlemlenmesini, karşılaştırılmasını sağlar. Seyyahın farklı yerler ve mekânlara
bakışını imler seyahat. Bir seyyah bakışını gerektirir, bir farklı bakışa yol
verir. Bir iletişim biçimi ve haberleşme tarzı olarak görülebilecek olan
seyahat, kişinin başkalarıyla, başka mekânlarla, başka insanlık durumlarıyla
iletişime geçmesini, onlarla haberleşmesini sağlar. Farklı insanlık durumlarını
ve farklı yaşam alanları, seyahat eden kişinin dikkatini çeker. Kişi seyahatte
başkasıyla yüzleşir, başkasına bakar, onu görür, onu deneyimler. Kendisi ile
başkasını arasında bir karşılaştırma imkânı yakalar seyahatte. Böylece
kendisine başka bir gözle bakma imkânı doğar; başka bir diyarda olan seyyah,
kendi diyarına uzaktan bakar. Kuşkusuz insanın kendine, kendi hayatına yakından
bakması ile uzaktan ve dışarıdan bakması arasında müthiş farklar vardır.
Olağanın haline çıkmak olan seyahat, insana yeni bir bakış sunar. İletişim iki
yönlü gerçekleşir: hem kişi başkasıyla hem de kendisi ile iletişme geçer.
Kendisi ile başkası arasında iletişim kurar. Seyahat de olsa olsa bir köprüdür
zaten.
İmam Şâfi
yolculukta şu beş faydanın olduğunu söyler: “Kişi, ufunetini dağıtır/stres
atar. Maişet kazanır. İlmini artırır. Edeb ve görgü seviyesini yükseltir.
Ahlaklı iyi kişilerle arkadaşlık yapma ve yeni dostlar kazanma imkânı elde
etmiş olur.” Hz. Ömer de yolculuğu, kişileri tanıma fırsatı olarak görür ve
birini tanıyabilmek için onunla yolculuk yapılmasını tavsiye eder.
Dava erlerinin
seyahat ettiği gibi boş vaktini değerlendirmek isteyenler de; turist de seyahat
eder, ilim adamı da. Ama seyahatin kendinde bir beklenti yatmaktadır. Beklenti
bütün seyahatleri çepeçevre kuşatır. Keşif arzusu ve merak, galiba, seyahatin
en önde gelen ereğidir. Başka diyarlar, başka hayatlar keşfetmek arzusu,
seyahatin varlık zeminidir. Seyyah, keşfetmeyi arzulayan, keşif, bir hayat
biçimi olarak hisseden biridir. Seyahati belli bir kavrama ulaştıran da keşif
arzusu olsa gerektir. Keşif ve merak, yerler, mekânlar ve hayatlar arasındaki
farkı yakalama adımıdır. Bunun için bakış ve görüş devrededir. Bakmak,
gözlemlemek, ayrıntıları fark etmek, keşfin kapısını aralar ve keşif
gerçekleşir. Seyyah değişik yerler, bölgeler, şehirlerarasındaki farkı ve
ayrıntıyı yakalar. Değişik olgular arasında bağlar kurar. İlişkiler yakalar,
ayrıntılara vakıf olur. Bu ise ancak kişi donatan keşif arzusu ile
gerçekleştirir. Keşif ise seyahatin en değerli hediyesidir. Kuşkusuz seyahat
geçici bir haldir. Bir süreliğine gerçekleştirile yolculuktur. Bilindiği gibi
insan yerleşik bir varlıktır; o yerleşir ve bu şekilde ikame eder. Kültür ve
medeniyet yerleşme eylemiyle inşa edilir, yayılır, dağılır, dönüştürülür.
İnsan, oturan, belli bir yeri yurt yapan bir varlıktır. Ama insan aynı zamanda
gezen, dolaşan, göç eden, yolculuk yapan, seyahat eden de bir varlıktır.
Yerleşmek kadar seyahat da hayata dâhilidir. Hayatın temel hallerinden bir
haldir.
İmam Şâfiî,
Divan’ındaki şu dizeleriyle seyahate çıkmanın önemini veciz bir biçimde
anlatmaktadır: 
ما في المقام لذي عـقـل وذي أدب ... من راحة فدع
الأوطان واغتـرب
سافر تجد عوضـا عمن تفارقــه ... وانْصَبْ فإن لذيذ
العيش في النَّصب















“Akıl sahipleri
için bir yerde oturup kalmakta rahat yoktur. O halde odunu ocağını bırak da
gurbete çık. Seyahat et, ayrıldığın bazı şeylere karşılık yeni ve güzel şeyler
bulursun.”

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/seyahatin-anlami-uzerine)