# Van Depremi, Sosyal Yaralarımızı Sarabilecek mi?

> 

- Kaynak: Mardin Life
- URL: https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/van-depremi-sosyal-yaralarimizi-sarabilecek-mi
- Dil: tr-TR
- Yayın tarihi: 2011-10-30T18:19:28+02:00
- Güncelleme: 2011-10-30T18:19:28+02:00
- Yazar: M.NAZIM GÜLER
- Kategori: KÖŞE YAZISI

VAN DEPREMİ, SOSYAL YARALARIMIZI SARABİLECEK Mİ?



Van ve çevresi, 23 Ekim 2011 tarihinde, saat 13.40' ta şiddetli bir 
depremle sallandı. Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Deprem Araştırma 
Enstitüsü’nün son açıklamasına göre depremin merkez üssü Van' ın Tabanlı
 köyüydü. Depremin richter ölçeğine göre büyüklüğü, 7,2 olduğu 
açıklandı. Yerin yaklaşık 5 kilometre derinliğinde meydana gelen bu 
deprem 25 saniye sürmüş.



Van depremi, sadece Van ve çevresini sarsmadı; Türkiye’nin birçok 
dengelerini de sarmıştı. Tabii bu arada dengesizlerin çoğunu da 
sarsmıştı. Derin devletin sarsılan içyüzünün dış tezahürleri olan vitrin
 ucubeleri kimi spikerler, kendi TV kanallarında, sözüm ona, gaf üzerine
 gaf yaparak, Kürt halkına olan kinlerini kustular. Derin güçlerin sesi 
gibiydiler adeta.



ATV kanalındaki "Tatlı Sert" programında Van'daki depremi değerlendiren 
Müge Anlı; “’Canımız istediği zaman boyuna taş atıyoruz. Kuş avlar gibi 
dağlarda vuruyoruz. Bir şey olduğu zaman hadi Mehmetçik gelsin, hadi 
polis gelsin’ diyoruz. Biraz da dengeleri kuralım. Zor günlerde ah canım
 cicim, sonra kuş avlar gibi avlamayalım bunları. İnsanlar biraz da 
hadlerini bilsinler demek istiyorum.” şekline halkımıza olan kin ve 
nefretini kusarken, çok pişkin ve zevkten dört köşe olmuş bir havadaydı.
 Ama kimse, Müge Anlı’ nın “haddi”ni bildirmedi. Savcılar, bu büyük 
sosyal tahriki duymadılar bile.



Diğer bir tv kanalı, Habertürk televizyonunun sunucusu Duygu Canbaş ise,
 canlı yayında; "Deprem her ne kadar Van'da da olsa hepimiz üzüldük" 
cümleleriyle, sanki düşman bir bölgeden söz eder gibi, Kürt halkına 
karşı ırkçı duygularını en net biçimde dışa vuruyordu.



Bölgemize karşı böylesine art niyetli yaklaşımları görünce, insan, 
kuşkuya düşüp, kötü düşünmeye de başlıyor; acaba, bölgemizde yapılan çok
 geniş çaplı askeri operasyonlar ile deprem coğrafyasına, sürekli ve 
yoğun bir şekilde tonlarca bomba atılınca (derin bir plan gereği), yer 
altındaki fay hatları, bilerek ve kasten harekete geçirilmiş olabilir 
mi, diye düşünmeden edemiyor. Malum, herkes İstanbul ve Marmara fay 
hattından söz ederken, oralarda olabilecek olası tehlikeleri en detaylı
 ayrıntılarıyla konuşurlarken, hiç kimse Van ve civarından bahsetmedi. 
Yani Van depremi, hesapta olmayan bir “sürpriz” sayılabilir mi? Bu 
kuşkuya “sürpriz” diyen de var elbette. Örneğin:



 Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Mühendislik Mimarlık 
Fakültesi Dekanı ve Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı 
Danışma Kurulu üyesi Prof. Dr. Orhan Tatar, Van depremini oluşturan 
fayın, sıkışma etkisi altında oluşan bir ters faydan kaynaklandığını 
belirterek, "MTA'nın ürettiği, şu anda kullanılmakta olan, Türkiye aktif
 fay haritası üzerinde bu depremi meydana getiren fay görünmüyor. Bu, 
sürpriz bir deprem" demiş.



Ama, Kandilliden gelen ilk açıklama, Van depreminin merkez üssünün Van 
Gölü olduğu yönündeydi. Ve 6,6 şiddetinde olduğu söylenmişti. ABD ise, 
7,3 dedi. Sonradan, şiddetin 7,2 olduğu şeklinde düzeltmesi, bir 
mecburiyetten mi oldu acaba? Bu acı gerçek, saklanılması olanaksız hale 
gelmiş bir itiraf olabilir mi? Onu bilemiyoruz.



 Kimi bölgelerde, yoğunlaşmış sismik enerjinin orada açığa çıkmasını 
önlemek için, başka bölgelerde suni depremler yapılarak, o enerjiyi, 
buralarda boşaltılmak istenebilir. Bu bir komplo teorisi gibi olsa da, 
pek ala mümkün bir senaryodur. Duyarlı bilim adamları, çok yönlü 
düşünüp, her şeyi araştırmak zorundalar. Halkımıza hep kuşkuyla 
bakanlar, içimize derin kuşkular da sokmuş oluyorlar ne yazık ki. 
Kuşkulanmamak, elimizde değildir ki, sizlerin dillerinizdendir…



Bizim de, Müge Anlı ve Duygu Canbaş gibi spikerlerimiz yoktur ki, acı 
gerçeklerimizi bizden yana bağırabilsin. Bu spikerler kendi yerlerinde 
kaldıklarına göre, konu, onlarla sınırlı değildir. Onlar, sadece 
arkalarındaki derin güçlerin, vitrinlerdeki birer figüranları 
gibidirler. Bu tür gelişmeler, tesadüfî ve bireysel olmayabilir; 
donanımlı olabileceği kadar kuşkuludur da.



Ayrıca , görülen odur ki, bunların söylemleri de bir dil sürçmesi 
değildir; böyleleri, yüreklerinin taa derininden kusuyorlar bu 
kinlerini.. En ırkçı duygularını, böyle dışa vururlarken, aslında 
depremdeki kayıplarımızdan çok, belki de depremlere karşı olan 
korkularının üzerinde durmak istiyorlar. Bu deprem onları da sarsar mı 
diye!.. 



Ama Orta doğudaki Kürt depremi, onları daha çok sarsmışa benziyor!.. 



İçinizdeki Kürt sorununa karşı duyarsız kalırsanız, sürüncemeye verip 
sorunu savsaklarsanız, Kürt fay hattını, böyle önü açık bırakmada ısrar 
ederseniz; sismik enerjinin doğal afetlerinden daha çok, sosyal 
enerjinin yaratacağı Kürt depreminden de sarsılacaksınız!.. Böyle bir 
sarsılma olursa, bir daha kendinize gelemeyebilirsiniz de...



Kürtlere karşı bu kadar kin, bu kadar nefretiniz niye?! Kürdün başına 
bir afet gelince dört köşe oluyorsunuz!.. İşte bu, insanlığınızın 
tükendiği andır; ancak, unutmayın, Saddam, Kaddafi, vb.lerinden ders 
çıkaracağınız zamandır da!.. 



Ortadoğu depremi, en az Kürtleri yakacaktır, bilinmelidir; artık gün, 
diktatörler için doğmayacak, bu da görülüyor.. Kimse zulüm ile abâd 
olmuyor; zulüm edenin sonu gördüğünüz gibi berbat oluyor. Sizler de 
kendinizi berbat etmeyin!.. Kürtlere karşı bu kadar kin gütmeyin!.. 
Kürtleri sevmezseniz, Kürtlere ilan-ı aşk edecek sürüyle partner var 
Ortadoğu ortamında.. Kürtler de, nefretinize mahkûm değil; 
hakaretlerinizi taşımaya da mecbur değildirler.



Batı, insanlığını yitirmemiş olsaydı; Türkiye’de Kürt sorunu, diye bir 
şey olmayabilirdi. Herkes, kardeş gibi eşit ve dilinde, kültüründe, 
eğitiminde, hak ve hukukunda da özgür olurdu. 



Batıdakiler, “Cumhuriyet” süreciyle, önce gerçek kimliklerini 
yitirdiler; Çerkez, Laz, Tatar, Arap, Arnavut, Gürcü, Boşnak, vs. iken 
kimliklerini inkâr ederek “Türk” leştiler; kimliklerini kaybedenler, 
kişiliklerini de, insanlıklarını da kaybettiler. Kendileri olamadıkları 
gibi, sakin ve itidalli birer “Türk” de olamadılar.



Kendi halkına yaramayandan, kendi halkımıza bir yarar beklemiyoruz 
zaten. Kendi halkını inkâr etmeyenler, insanlıktan da çıkmazlar ve bütün
 halkları da kardeş bilirler ve tabii ki bize de kardeş olurlar. Biz 
Kürtler, aslında kendimize yeteriz; ancak tüm halkları kardeş 
bildiğimizden, her halka kapımız ardına kadar açıktır. Önemli olan 
insanlıktır ve hep böyle olacaktır. 



Depremzede kardeşlerimiz için, tüm Kürtler bir seferberlik ruhu içinde 
oldular. Çocuğumun okuduğu İlköğretim Okulu bile tek başına 3 kamyon 
yardım topladı; varın, halkımızın genel duyarlılığını siz düşünün. Tüm 
illerimiz ve ilçeleri hummalı bir hizmet ve yardım toplama yarışı 
içindedirler. Bu halk, kendine sahip çıkacaktır. Yeter ki, 
yardımlarımızın yolu kesilmesin; engelleler ve zorluklar çıkarılmasın. 
Ne tarihte, ne de bugün, hiç kimse Kürt halkına “İnsanlık Dersi” 
vermedi, veremez ve bu yolda, kimse onlarla âşık atamaz.



Siyasiler, ilköğretimden başlayarak müfredata “İnsanlık Dersi” sokmaya 
çalışıyorlarmış; şimdi, günaydın mı, diyelim şunlara? Van depreminden 
daha öğretici bir insanlık dersi olabilir mi? Kimin ne mal olduğunu da 
iyot gibi açığa çıkardı hem de!..



Siyasi partiler ve özellikle Kürt sorununu konuşurlarken ağızlarından 
salyalar akan kimi parti sözcü ve liderleri, açılacak İNSANLIK DERSİ’ ne
 ilkin kendileri girsinler ve biraz insanlıktan nasiplerini alsınlar!.. 
Bütün bu olanlar, onların ektiği kin ve nefret tohumlarının sonucu değil
 midir? Neredeyse onların sayesinde Kürt halkı, terörle özdeş sayıldı. 



Kışkırtma onlarda, kin, garez, fitne, fesatlık onlarda.. Yani, Kürt 
halkına karşı her cepheden topyekûn bir terör estirdiler adeta. Onların,
 çok iyi bir derse ihtiyaçları vardır elbette; ama okullara düşündükleri
 “İnsanlık Dersi” nden değil; insanlarımızdan alacakları Sandık 
Dersi'ne!.. Yani Siyasi Tokat!



Van depreminde canından olan kardeşlerimize Allah’ tan rahmet; 
yakınlarına sabır ve metanet; yaralı kurtulanlara da çok acil şifalar 
dilerim. Acıları, acımızdır ve bu acımız çok büyüktür.



Allah böyle bir acıyı, düşmanlarımıza bile göstermesin; bizim halkımıza ise, bir daha asla göstermez inşallah.

Selam ve sevgiyle kalın.



M.Nazım Güler

info@mnazim.com

---
Kaynak: [Mardin Life](https://www.mardinlife.com/kose-yazisi/van-depremi-sosyal-yaralarimizi-sarabilecek-mi)