Çektiğimiz sancılar!

26 Haziran 2012 Salı Saat 18:24


         Bindiğimiz aracın at arabası değil kaliteli bir otomobil olduğu, üstümüzdeki elbisenin çuldan örme değil markalı iyi bir kumaştan olduğu, oturduğumuz evin kerpiçten baraka görünümlü değil lüks apartman katı olduğuna bakarak huzur içinde olduğumuzu söyleyebilir miyiz?

         Yıllar önce bir taziye çadırında kendisinin akranı olan yaşlı bir amca ‘Hacı, dünya bir hoş olmuş ama biz yaşlandık’ deyince Hacı Şakir Duyan bilgece şu karşılığı vermişti; ‘Evet dünya güzel/rahat olmuş, ama hoş olmamış!’ (Dınya xeş nebuyı, xeşık buyı)

 

         Elimiz, ayağımız, sırtımız, bedenimiz daha rahat; yazları serinlik, kışları sıcaklık oluşturacak mekanlarda daha çok zaman geçiriyor olabiliriz.

         Peki ya ruhumuz?

         İnsan, bedenine, somut, nesnel, maddi boyutuna her türlü yatırımı yapmakta; ikram etmektedir. Makyaj, pedikür, traş, jöle, ütü, marka… hep bedene yönelik çabalar.

         Daha güzel görünsün, bilinsin diye.

         Ama vitrin ışıltılı ve cazip; zula ise küf ve kir dolu!

         Umut, huzur, hayal, uyum, güven, saadet adına elimizde ne kaldı?

         Dünyamızı açabileceğimiz kadar güven duyacağımız, yada dünyasını bize açacak kadar güven verdiğimiz insan sayısı ne kadardır?

         El tutar, ayak yürür, göz görür, ten hisseder.. Peki umudun, endişenin, güvenin, kaygının, hayalin, sevincin, öfkenin, korkunun ve sevginin membaı nedir?

         Vücudumuzun hangi uzvu, hangi organı, hangi parçasıdır huzur veya sıkıntıyı taşıyan?

         Benlik, ene, nefs; yani şahsiyet, yani insanın’kendisi’.

         Gururun, mağruriyetin, sinmişliğin, direnişin, esaretin, hürriyetin, huzurun, sıkıntının, bezmişliğin, coşkunun, ahlakın ve imanın taşıyıcısı olan benlik.

         Tüm iyilik ve kötülüğün, takva ve fücürün, erdem ve adiliğin potansiyelini taşıyan nefs.

         Biz ‘kendimiz’ olmuyor/olamıyorsak, dış etki ve rüzgarlara göre tepki verip tutum takınıyorsak ciddi bir zafiyet taşıyoruz demektir.

         İnsanı cömert, iffetli, güvenilir, vefalı, fedakar, kanaatkar, dürüst şeklinde mi; yoksa yakışıklı, zengin, güçlü işini bilir(!) olarak mı meth ediyoruz?

         Kişiyi hilekar, yalancı, tamahkar, hırslı, riyakar, bencil olarak mı; yoksa fakir, zayıf, güçsüz olarak mı yeriyoruz?

         Albenili ve cicili bicili olana mı; nitelikli ve hayırlı olana mı ilgi duyuyoruz?

         Mekana mı, mekine mi; zarfa mı, mazrufa mı; insana mı, kürke mi değer veriyoruz?

         Makam, mevki, unvan, kariyer,  sınıf, renk ve etnisite mi; yoksa ahlak, kişilik ve duruş mu önem sıralamasında öncelikli olan?

         Zaman zaman dedelerimiz-babalarımız dönemi komşuluk münasebetlerini sitayişle anarız ama olumlu bir ilişki için adım atanın hep başkası olmasını bekleriz. İyi insan, iyi komşu anlatısını dillendiririz ama iyi komşuluk için örnek olmaya bir türlü tevessül etmeyiz.

Komşumuzun elektronik aygıtı, mefruşatı veya arabasına imreniriz ama terbiyeli çocuğuna, hayırlı ameline imrenmeyiz.

         İnsan etkilenen ve etkileyen bir yapıya sahiptir. Cisim, meta, dünyevi arzular ve ihtiyaçlar ile tüketim üzerinden herkesi etkisi altına alan atmosfer bizi, ailemiz ve çocuğumuzu da etkisi altına almaktan sıkılırız; ama bu menfi atmosferin dağıtılması için iyi olanın yaygınlaşması ve bizleri de içine alacağı bir  güce ulaşması için katkımızın ne olacağı üzerinde kafa yormayız.

         Herkes kendisi ve yakınları (eş, çocuk ve ebeveyn) için emek, mesai ve imkanlarını kullanmaktadır. Bu çok da matah bir şey değildir. Böcekten serçeye, filden tavuklara kadar canlıların hepsi benzer fedakarlıkta bulunur. Nadide insanlardan bilge adam M. Derviş’in ifadesiyle; yakın akraba halkasını genişleterek başka başka insanlara (hatta varlıklara) karşı sorumluluk duygusuyla fedakarlık yapabilen tek varlık insandır. Bu halkayı genişlettiği ve fedakarlığını artırdığı oranda insan olunur.

         İnsanlarda güven duygusu nasıl oluşur, güven duygusunu yitirenler başkasına güven verebilirler mi?

         Öylelerini tanıma bahtsızlığına uğradım ki adamın güven duyduğu kimsesi yok! Bir çok akrabası, mesaidaşı, zorunlu da olsa hayatının kesiştiği kişi var; ama sırdaşı, dostu, muhibbi yok.

        Her söze, her ilişkiye, her muhataba negatif duyguları önceleyerek başlar; kandırılabilirim, aşağılanabilirim, zarara uğratılabilirim diye. Ne kadar acınası ve ne kadar sıkılası bir durum bu.

         Doktor bunun ağrısını dindirebilir, birileri karnını doyurabilir, birileri de üstünü giydirebilir. Hatta kendisi bunu özgücüyle de aşabilir. Peki bakış açısındaki çarpıklığı, insanlara olan güvensizliği, kimliksizliğini, kimsesizliğini ve ruhundaki nasırlaşmayı kim tedavi edebilir?

         Bakıştaki bozukluk, duruştaki yamukluk ve benlikteki bozukluk insan için en vahim tehlike değil midir?

         Önce bizde/benliğimizde olan menfilikleri ve giderek toplumsallaşan yanlışlıkları aşmak için tek tek ve toplu olarak bir şeyler yapmalıyız.

         En büyük umudumuz ve gücümüz hem benliğimizin derinliklerinde vicdan gibi bir imkanı barındırıyor olmamı,z hem de toplumda bu sızıyı kalbinin derinliklerinde hissederek davrananlardan mahrum olmayışımızdır.

         Hem vicdanı hem de iyi adamları cesaretlendirme ve güçlendirme olmalıdır işimiz.


YORUMLAR :::

  1. Ahmet Can
    06 Temmuz 2012 Cuma Saat 22:50 CEVAPLA
    Bizim ağzı iyi laf yapan değil hal dili iyi insana ihtiyacımız vardır.Hangi sancıdan bahsediyoruz hangi birimiz önce canan diyoruz.Bence günümüz müslümanlarının en büyük sorunu işte budur konfor düşkünlüğü,makam düşkünlüğü vb.vesselam..
  2. davut alper
    03 Temmuz 2012 Salı Saat 09:53 CEVAPLA
    Selam sana ey guzel insan yazilarinizi begenereh okuyoruz
  3. bajari
    30 Haziran 2012 Cumartesi Saat 22:34 CEVAPLA
    Adam rumuzlu ve dalalo rumuzlu kardeşler; lütfen çok muhterem ve saygıdeğer yazara karşı biraz el- insaf diyorum.Daha ne yapsın munnevver bey ne bekliyorsunuz.Siz gibi arkadaşları daha ne kadar aydınlatsın kardeşler mum misali.lütfen sizi gidi (heşuçu) pilavcılar sizi.....
  4. Adam
    29 Haziran 2012 Cuma Saat 12:05 CEVAPLA
    Eşim ile sıkıntılarımı mahkemeye taşırmadan ve toplumda dedikodusu yapılmadan kiminle/kimlerle konuşup paylaşabilirim; benim aile sırrımı bana ileride koz olarak kullanıp istismar etmeyecek insan var mı? Ah sancı, hem de büyük bir sancı!.. Vallahi büyük bir mesele.
  5. dalalo
    29 Haziran 2012 Cuma Saat 09:11 CEVAPLA
    Mustafa bey yazıyorsunuz ama çuvaldızı kendinize batırmıyorsunuz.
  6. Entelijans
    28 Haziran 2012 Perşembe Saat 10:55 CEVAPLA
    İnsanın giydiği kürküyle değil ruhuyla ilgilenmek, buraya dikkati çekmek ve güncel yaşadıklarımızdan böylesi derin anlamlar çıkarmak ancak bilge ve dert insanı olanların yapacağı şeylerdir. Herkesin kaçtığı yerde ısrarla buradayım demek çok değerli bir şeydir.
  7. bajari
    27 Haziran 2012 Çarşamba Saat 20:33 CEVAPLA
    Çok değerli ve muhterem ; başkan,bu yazı için millet olarak size minnetarız sizi sürekli takip ediyoruz.gercekten halkı soyadınız gibi aydınlatmayı sürekli sürdürmeniz biz kent halkını mutlu ediyor.bir yıldız gibisiniz adeta, allah(cc) sizin gibi insanların sayısını Türkiye Cumhuriyetinin 81 iline başkan olarak nasip etsin.AMİN.
  8. Furkan ÖZGÜR
    27 Haziran 2012 Çarşamba Saat 14:00 CEVAPLA
    Sayın Çok Kiymetli Başkan,
    Ben bu yazınıza bu sözün daha doğru duracağına düşünüyorum. Hayren nes men yenfaa nes (İnsanlığın hayırlısı, İnsanlığa yararlı olandır.) Allah c.c. zaten insanı en iyi zamanda en güzel şekilde yarattı. İnsanoğlu hiç bir zaman yaratılış amacını unutmamalıdır.yazılarınızın devamını diler, selam ve sevgi ile kalın.
  9. kalemşör
    27 Haziran 2012 Çarşamba Saat 11:37 CEVAPLA
    kaleminize sağlık...
  10. öğrenci
    27 Haziran 2012 Çarşamba Saat 11:36 CEVAPLA
    ...
    dünyayı güzelleştirmek ve güzel görmek insanın elinde.güzel gören güzel düşünür güzel düşünen hayatından lezzet alır.vesselam...
  11. siraç demir
    26 Haziran 2012 Salı Saat 23:17 CEVAPLA
    güzel bi yazı olmuş ama daha güzel örneklele bu yazı daha da zegileştirilebilirdi.
  12. Öğretmen
    26 Haziran 2012 Salı Saat 23:07 CEVAPLA
    İnsafa, merhamete, samimiyete ve dostluğa yaptığı bu güzel çağrıdan dolayı sizleri tebrik ediyorum.
  13. Şabaşşabah
    26 Haziran 2012 Salı Saat 21:20 CEVAPLA
    Bravo emek verilmiş düşünülmüş kafa patlatılmış bir yazı allah(cc) razı olsun.

Yorum Yaz GİRİŞ YAP

Entelijans isimli yorumcuya cevap yazıyorsunuz...

DİĞER YAZILARI :::

Hepsini Gör
# YAZI TARİH
1. İyi İnsan, Kötü İnsan! 29 Temmuz 2019 Pazartesi Saat 18:40
2. Ahlak Üzerine Denemeler 16 Temmuz 2019 Salı Saat 11:59
3. Ben Neyim, Öteki Kimdir ve Ötesi… 18 Ocak 2019 Cuma Saat 19:15
4. Mardin İçin Büyük Bir Onur Olarak Hatırlanacak 20 Aralık 2018 Perşembe Saat 23:37
5. Camilerde Göze Batan Hususlar 15 Ekim 2018 Pazartesi Saat 19:09
6. Tam 10 Yıl Oldu; Hatırlamak İyidir 12 Eylül 2018 Çarşamba Saat 13:29
7. Dini Düşünce ve Yorumda Dar Kafalılığı Aşmak 02 Ağustos 2018 Perşembe Saat 19:35
8. Mardin’de Ramazan; Üç Cami Örneği 12 Haziran 2018 Salı Saat 02:26
9. Fıtratı Baskılamak; Rahiplik 21 Nisan 2018 Cumartesi Saat 16:04
10. Turabdin ve Süryaniler (3) 16 Nisan 2018 Pazartesi Saat 11:07

YORUMLANANLAR :::

Nusaybin'de hasar tespit çalışmalarına başlandı

Mardin Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ekipleri, [...]

1 gün önce...

Kızıltepe'de Cumhuriyet Bayramı satranç turnuvası

Kızıltepe ilçesinde Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü [...]

1 gün önce...

Vergi uygulamalarında yeni dönem

E-Belge ve e-Defter zorunluluğu için öngörülen cir [...]

1 gün önce...

İmam Hatipliler, Mezunlarla Buluştu

Mardin Önder İmam Hatipliler Derneği, her yıl gel [...]

1 gün önce...

Ömerli'de ana güzergahta çalışmalar sürüyor

Ömerli Belediyesi ilçenin daha yaşanılır, daha mod [...]

1 gün önce...

MARDİNLİFE TV CANLI YAYIN


YAZARLAR :::

Bütün Yazarlar