Yazar, Çevirmen, Editör Adnan Özer edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Adnan Özer hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Adnan Özer hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Adnan Özer hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1957

Doğum Yeri: Tekirdağ, Türkiye

Adnan Özer kimdir?

1957’de Tekirdağ’da doğdu. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunu. Yayımlanmış altı şiir kitabı bulunmaktadır. Bunlardan Zaman Haritası, 1991 Cemal Süreya Ödülü’ne, Yol Şarkıları, 2016 Fazıl Hüsnü Dağlarca Ödülü’ne (Cenk Gündoğdu ile birlikte) değer görüldü. Ölümsüz Şarkı Victor Jara ve Fernando Pessoa 20. Yüzyılın Yalnızı, (Rüstem Arslan’la birlikte), Hayal Tâbirleri ve Küçük İstasyon (çocuk edebiyatı) diğer yapıtlarıdır. Üç Çiçek, Düşler, E Edebiyat ve

Kaçak Yayın çıkardığı dergiler arasındadır. Pablo Neruda, Octavio Paz, F. García Lorca, Antonio Machado ve Rubén Darío gibi yazarların eserlerini Türkçeye kazandırmıştır.

--reklam--

Adnan Özer Kitapları - Eserleri

  • Dünya Edebiyatından Aşk Şiirleri Antolojisi
  • Seçme Şiirler
  • Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı
  • Yol Şarkıları
  • Eskiden Gelecek Güzeldi
  • Rüzgâr Durdurma Takvimi
  • Veda Şiirleri
  • Hayal Tabirleri
  • Rus Masalları
  • Benim Taşlıtarlam

--reklam--

Adnan Özer Alıntıları - Sözleri

  • Ve ruhumda kökleşen şu birkaç satır tene değdikçe okunmaktadır; Büyürken çağ hummasıydı Kozam ak bir yangın muammasıydı zamanın kendi gider asasıydı ustam . (Veda Şiirleri)
  • "İsimsiz ve ruhsuz kalmıştım adeta. Demek böyle olurdu biricik hayalini yitiren insan." (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • "Leyistim ez li wê kerxê Ku 'işq her wa didit çerxê Evînî rêhte dil ferxê Ku wertêm wê ji Laleş tê" "Oynadım o kuru yerde Aşk çarkını çevirdikçe O yar aşkı atar gönle Sandım ki Laleş'ten gelir" (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • Nicedir terk edilmiş, nicedir zamansız, son bir uğultu bile yok cezadan ve şefkatten (Veda Şiirleri)
  • "Delilik, insanın kederin verdiği acıya artık hiçbir şekilde dayanamaz olduğundan tüm melekelerini bilinmez bir varoluşunun girişinde bırakması mıydı?, o eşikten sonra acı var mıydı yine, varsa nasıldı, hatıra adına birşeyler kalıyormuydu, özlemin yerini ne alıyordu?..." (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • Ben zaten aşıktım, o ana kadar vücut bulmuş halini görmemiştim sadece. Hiç karşılaşmamak vardı ya da onu başkalarında bulduğunu sanmak. (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • "kalpten ağır ne taşınır yolların ruhu olan bu varlığımda...?" (Yol Şarkıları)
  • Siste kül olup dökülen bu sonsuzluk tutkusu kimlerin? (Seçme Şiirler)
  • Bir insanın yaşı el ve ayak parmaklarının toplamını aşıyorsa, zaman onun için hızlı akarmış. (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • Gün olur, hüzünlüdür düş bile... (Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı)
  • ....bir toz bulutudur bozkırda insan...... (Veda Şiirleri)
  • Aslında hiçbir şey kâr değil insana Ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği Louis ARAGON (Dünya Edebiyatından Aşk Şiirleri Antolojisi)
  • Kışın soğuk balıktan günlerini sayıyorum ağımda. O yaza hiç dönülmeyecek! (Rüzgâr Durdurma Takvimi)
  • "Dönmemle tanıdım. Yıllardan sonra şimdi düşünüyorum da insan aşkını seçemez; sadece tanır onu. İlkin gördüğünde bu ilkin de bir ilki olduğunu hatırlar, gizlice, dehşetli bir hayranlık ve korku içinde. Çünkü o daha doğmadan önce gördüğüdür." (Eskiden Gelecek Güzeldi)
  • Bir başkasıydım, kendimi de tanımıyordum, ruhum, hissederek hatırladığım yabancılardan meydana gelmişse benim. Günden güne terk ediyoruz kendimizi, bizi bize bağlayan bir şey yok, kesin, (Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı)
  • adımlarım bir yere götürmüyor artık beni yağmur saralı bir dilenci devriliyor ardımsıra yürüdüğüm her sokak duvarlaştırıyor kendini (Seçme Şiirler)
  • "düşlemiş oldum bir kere içimdeki denizde yüzerek varmayı karşı kıyıya." (Yol Şarkıları)
  • ''Bulantı, isteksizlik. Sadece ölmemek için yaşıyor olmak.'' (Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı)
  • Başıboş dolaşıyorum ve bütün bunlar bana bir gerçeklik gibi geliyor. Duygusallık düş gücüme öylesine yakın ki, her şeye ağlayan ama yine de mutlu olan bir çocuk gibiyim; fakat ben, düşler ve oyuncaklar ve sonunda hayatın gereğinden fazla olan gerçekliğinde hiç olmadım. (Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı)
  • ''Artık bilmiyorum özümü, öylesine yabancılaştı ki bana.'' (Fernando Pessoa: 20. Yüzyılın Yalnızı)