Yazar Alkım Uysal edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Alkım Uysal hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Alkım Uysal hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Alkım Uysal hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Alkım Uysal kimdir?

--reklam--

Alkım Uysal Kitapları - Eserleri

  • Öldüm... ve Yazdım
  • Un Helvası
  • Kelebek Yangını

--reklam--

Alkım Uysal Alıntıları - Sözleri

  • Gözümü sensiz açtığım her gün dünya üstüme yıkılıyor. Sanki bir mezarın içindeyim sevgili. Üzerime attıkları toprak genzime doluyor , nefes alamıyorum. Çürüyorum gün be gün... Yok oluyorum senin nefesini hissetmeden... O kadar derine gömdümki kendimi , sesler uzakta , renkler uzakta , hayat çok uzakta.. (Öldüm... ve Yazdım)
  • Hep' yok' olunca akıllanıyorsunuz değil mi? (Öldüm... ve Yazdım)
  • “Sabahları uyandığında kafanın içinde kimseyle kavga etmediğin bir güne başlamak... Huzurun tanımı başka ne olabilirdi ki sonuçta?” – (Günaydın, Kahve İçelim mi?) (Un Helvası)
  • “İşin enteresan tarafı neydi biliyor musun? Biz seninle. Hani klişe olarak derler ya, bir elmanın iki yarısıydık... Ama yarım kısımlarımızı o kadar kemirmişlerdi ki, birleşince bir bütün olamadık. Aralardan hava aldık, içten içe çürüttük birbirimizi...” – (Sabah 5’te Sevdim Seni) (Un Helvası)
  • Bana sarılıp döndürmeye başlardın da eteklerimle beraber ruhum da uçuşurdu... (Öldüm... ve Yazdım)
  • Olduğun, oldurduğun kadar, Öldüğün, öldürdüğün kadar... (Un Helvası)
  • Sonra bir gün, elin elime değdi, ruhum yandı. (Öldüm... ve Yazdım)
  • “Ayakta durdum evet, çünkü eksilen parçalarımla yaşamaya alışıktım ben... Ama işte yaşlanıyorum herhalde, ya da ne bileyim, azaldıkça daha zor geliyor duyguları yaşamak...” – (Sabah 5’te Sevdim Seni) (Un Helvası)
  • “...Evet, ben hayatımın en büyük bencilliğini yapıyordum belki de. Ama umurumda değildi. Herhangi bir şeye ya da herhangi bir kimseye bağlamamak gerekiyordu hayatı. Çünkü kimin ne zaman gideceği belli olmuyordu. Ve bizi döve döve büyüten bu hayatta, yediğim dayakların acısını bilen sadece ben vardım. Sadece ‘ben’ vardım kendime kalacak olan bu hayatta... Bencilliğin huzuru vardı yolculuğun geri kalanında...” – (Evet Bencilim) (Un Helvası)
  • “Düşünmemek kolay değilmiş. Sen istemesen de, ne kadar kaçmaya çalışsan da düşündürtüyorlarmış sana. Sen farkında olmadan yüklüyorlarmış omuzlarına olur olmadık sorumlulukları.” – (Evet Bencilim) (Un Helvası)
  • “Zaten en önemli kuralı değil midir gitmenin, düşünmemek?” – (Küçük Çanta) (Un Helvası)
  • “...Evimdeki yatağımda tek başıma, çapraz şekilde yatmak hoşuna gidiyor da, mutlu olduğun bir yerde onsuzluk başına üşüşüyor... O gidiyor, sen gitsen de kalıyorsun...” – (Başım Belada) (Un Helvası)
  • Denk gelmemişiz hiç işte, tesadüfler uygun görmemiş o güne kadar... (Öldüm... ve Yazdım)
  • Canım yanıyor bazen ...Ve başın göğsümde dinlendiğin günleri bilerek senin de canının yandığını biliyorum...Olamadık biz ve bir aşkı öldürdük... (Un Helvası)
  • “Yalnızken mutlu anlarım o kadar çok oldu ki... ‘Hiç yalnız rakı içtin mi, o zaman gerçekten yalnızsındır’ diyene, ‘Sayısını unuttum’ demekten hiç gocunmadım.” – (Borges; Anlar) (Un Helvası)